Etiquette and manners are both crit

Etiquette and manners are both critical to functioning in society. While both of these concepts involve rules of behavior, they are slightly different, and they involve different types of skills. They also vary from culture to culture, as standards of conduct are heavily based on cultural tradition and heritage. The primary distinction between etiquette and manners is that the first includes specific rules of conduct, while the other is more generalized.

Manners involve general behavioral guidelines, such as treating the elderly with respect and courtesy. Etiquette is a specific code of behavior, with an example of etiquette being knowledge of the proper mode of address for a queen, which is, incidentally "Your Majesty." In some societies, people regard etiquette as elitist and unnecessarily refined, but this is actually not the case. Many of the rules of etiquette are already practiced by people with good manners, and a demonstration of familiarity with good manners will mark someone as cultured, polite company.

People are typically taught manners from a very young age, so that they grow up accustomed to the basic rules of conduct about appropriate behavior in social situations. Children learn, for example, that it is not polite to stare, to make personal comments, or to cast aspersions upon the selection of food at a dinner. In childhood, people usually absorb lessons about how to treat others and how to behave in a variety of situations. Manners often become second nature when they are taught at a young age.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มารยาทและมารยาทมีความสำคัญต่อการทำงานในสังคม ในขณะที่ทั้งสองแนวคิดเหล่านี้เกี่ยวข้องกับกฎของการทำงาน จะต่างกันเล็กน้อย และจะเกี่ยวข้องกับชนิดของทักษะ พวกเขายังเปลี่ยนจากวัฒนธรรมกับวัฒนธรรม เป็นมาตรฐานจรรยาบรรณมากขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมประเพณีและมรดก ความแตกต่างหลักระหว่างมารยาทและกิริยาเป็นครั้งแรกว่า มีกฎเฉพาะจรรยาบรรณ ในขณะที่อื่น ๆ จะมากมีตั้งค่าในทั่วไปมารยาทที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมแนวทางทั่วไป เช่นรักษาผู้สูงอายุ ด้วยความเคารพและความเอื้อเฟื้อ มารยาทคือ รหัสเฉพาะของพฤติกรรม มีตัวอย่างของมารยาทที่เป็นความรู้ของโหมดเหมาะสมของที่อยู่สำหรับพระราชินี ซึ่ง บังเอิญ "มหาบพิตร" ในบางสังคม คนพิจารณามารยาทเป็น elitist และการกลั่นโดยไม่จำเป็น แต่เป็นจริงไม่ กฎของมารยาทมากมายแล้วทุกคนที่มีมารยาทที่ดี และการสาธิตความคุ้นเคยกับมารยาทที่ดีจะทำเครื่องหมายโดยบริษัทอ่าง สุภาพคนโดยทั่วไปจะสอนมารยาทจากอายุยังน้อยมาก เพื่อให้พวกเขาเติบโตคุ้นเคยกับกฎพื้นฐานของการปฏิบัติเกี่ยวกับการทำงานในสถานการณ์ทางสังคมที่เหมาะสม เด็กเรียน ตัวอย่าง ว่า ไม่สุภาพมอง ให้ข้อคิดเห็นส่วนบุคคล หรือโยน aspersions เมื่อเลือกอาหารที่เป็นอาหาร ในวัยเด็ก คนดูดซับบทเรียนเกี่ยวกับวิธีการรักษาอื่น ๆ และวิธีการทำงานในหลากหลายสถานการณ์ปกติ มารยาทมักจะกลายเป็น ธรรมชาติที่สองเมื่อพวกเขาได้เรียนรู้เรื่องที่เด็ก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มารยาทและมารยาทมีทั้งความสำคัญต่อการทำงานในสังคม ขณะที่ทั้งสองแนวความคิดเหล่านี้เกี่ยวข้องกับกฎระเบียบของพฤติกรรมที่พวกเขามีความแตกต่างกันเล็กน้อยและพวกเขาเกี่ยวข้องกับประเภทที่แตกต่างกันของทักษะ นอกจากนี้ยังแตกต่างจากวัฒนธรรมวัฒนธรรมเป็นมาตรฐานการปฏิบัติงานจะขึ้นอยู่อย่างมากในวัฒนธรรมประเพณีและมรดก ความแตกต่างหลักระหว่างมารยาทและมารยาทเป็นที่แรกรวมถึงกฎที่เฉพาะเจาะจงของการดำเนินการในขณะที่อื่น ๆ ที่เป็นทั่วไปมากขึ้น. มารยาทเกี่ยวข้องกับแนวทางพฤติกรรมทั่วไปเช่นการรักษาผู้สูงอายุที่มีความเคารพและมารยาท มารยาทเป็นรหัสเฉพาะของพฤติกรรมที่มีตัวอย่างของมารยาทที่เป็นความรู้เกี่ยวกับโหมดที่เหมาะสมของที่อยู่สำหรับพระราชินีซึ่งเป็นบังเอิญ "สมเด็จของคุณ." ในสังคมบางคนถือว่าเป็นมารยาทชั้นนำและการกลั่นโดยไม่จำเป็น แต่นี้เป็นจริงไม่ได้กรณีที่ หลายของกฎของมารยาทที่มีความชำนาญอยู่แล้วโดยผู้ที่มีมารยาทที่ดีและการสาธิตการคุ้นเคยกับมารยาทที่ดีจะทำคนที่เพาะเลี้ยง บริษัท สุภาพ. คนมักจะได้รับการสอนมารยาทจากวัยหนุ่มสาวมากเพื่อให้พวกเขาเติบโตขึ้นคุ้นเคยกับ กฎพื้นฐานของการดำเนินการเกี่ยวกับพฤติกรรมที่เหมาะสมในสถานการณ์ทางสังคม เด็กจะเรียนรู้เช่นว่ามันไม่สุภาพที่จะจ้องมองเพื่อให้การแสดงความคิดเห็นส่วนบุคคลหรือการที่จะโยน aspersions กับการเลือกของอาหารที่รับประทานอาหารค่ำ ในวัยเด็กของคนมักจะดูดซับบทเรียนเกี่ยวกับวิธีการปฏิบัติต่อผู้อื่นและวิธีการปฏิบัติตนในหลากหลายสถานการณ์ มารยาทมักจะกลายเป็นธรรมชาติที่สองเมื่อพวกเขาได้รับการสอนในวัยหนุ่มสาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กิริยามารยาททั้งวิกฤตเพื่อการทำงานในสังคม ในขณะที่ทั้งสองแนวคิดเหล่านี้เกี่ยวข้องกับกฎแห่งพฤติกรรมที่พวกเขาจะแตกต่างกันเล็กน้อย และจะเกี่ยวข้องกับประเภทที่แตกต่างกันของทักษะ พวกเขาแตกต่างไปจากวัฒนธรรม เป็นมาตรฐานของการปฏิบัติเป็นหนักขึ้นอยู่กับประเพณีวัฒนธรรมและมรดกความแตกต่างระหว่างกิริยามารยาทเป็นที่แรกรวมถึงกฎที่เฉพาะเจาะจงของการปฏิบัติในขณะที่อื่น ๆ ทั่วไป

มารยาททั่วไปพฤติกรรมเกี่ยวข้องกับแนวทาง เช่น การรักษาผู้สูงอายุที่เคารพและสุภาพ มารยาทเป็นรหัสเฉพาะของพฤติกรรม ด้วยตัวอย่างของมารยาทการความรู้ที่เหมาะสม โหมดที่อยู่ ราชินี ซึ่งเป็นอนึ่ง " ฝ่าบาท " ในบางสังคม คนเรื่องมารยาทเป็น elitist และการกลั่นที่ไม่จำเป็น แต่นี้เป็นกรณีที่ไม่ หลายของกฎมารยาทแล้วปฏิบัติโดยผู้ที่มีมารยาทที่ดี และการสาธิตของความคุ้นเคยกับมารยาทที่ดีจะมาร์คคนที่เลี้ยง บริษัท สุภาพ

คนมักจะสอนมารยาทจากอายุยังน้อยมากเพื่อให้พวกเขาเติบโตคุ้นเคยกับกฎพื้นฐานของการปฏิบัติเกี่ยวกับพฤติกรรมที่เหมาะสมในสถานการณ์ทางสังคม เด็กเรียนรู้ เช่น ว่า มันไม่สุภาพที่จะมอง ที่จะให้ข้อคิดเห็นส่วนบุคคล หรือกล่าวหาเมื่อเลือกอาหารที่เย็น ในวัยเด็กมักจะซึมซับบทเรียนเกี่ยวกับวิธีการปฏิบัติต่อผู้อื่น และวิธีการปฏิบัติตนในหลากหลายสถานการณ์มารยาทมักจะกลายเป็นธรรมชาติที่สองเมื่อมีการสอนตั้งแต่อายุยังน้อย