Hikari couldn't even walk outside.

Hikari couldn't even walk outside. She was called such ugly words where ever she went and had old ladies stare disaprovingly at her. She knew Mr. Hamilton didn't mean for this to happen, for he didn't know the full story...But still. Hikari didn't know how much more of this she could take.
Until one day she had to face her fears. She had to go into Harmonica Town.
She needed to go by the fishery and give Ozzie his weekly supply of fish. Him and her had this deal. That as long as she gave him fish every week, he would give her a coupon for some food at the Brass Bar. Which was greatly appricaited, because Chase really was an excelent cook.

As soon as Hikari cross the bridge over into Harmonica Town, She knew she should turn around and go back home...but she needed that coupon. She didn't have any money to go and buy something herself, and her crops weren't up to standards enough to make anything.

She passed the Town Hall, and Maya and Luna were standing there staring at her.
"Hey whore! Going to go get your money for sleeping with the Mayors son?"Maya spat.
Hikari stopped and just stared at the ground.
"Don't you know prositutes aren't allowed on this island? We don't need low lives like you around her." Luna smirked.
"I...Its not like that!" Hikari mumbled.
"Oh really now?" Luna asked approaching her. "Because I heard from the Mayor himself that he found you asleep with Gill in Gill's bed with Gill's arms wrapped around you."
Hikari looked up at the aproaching Luna, which wasn't the right thing to do. Luna pulled her hand back and struck Hikari across the face. Hikari let out a faint scream and placed her hand on her cheek. Then Luna punched her in the stomache. Hikari fell to the floor, groaning in pain. For a short girl, you'd never think she was this powerful. She might give Owen a run for his money.
Luna continued to hit and kick Hikari in anyway that she could. It was punnishment for sleeping with her Gill. The Gill that she was going to marry some day. Even if it was by force.

"Luna!!! What the hell are you doing?" Gill kneeled down to the cowered Hikari.
"Are you okay?" He asked her. She looked up at him, with one eye closed and blood driping from her mouth and smiled and nodded. Black covered Gill's eyes. He stood up and looked at Luna.
She sort of flinched at the look in his eyes but remained calm.
Gill drew his hand back and slapped her in the face with such force that sent her flying to the ground.
Luna was in shock. Holding her face she yelled at him.
"What did you do that for!?!"
"How dare you do this to Hikari." He looked at her rage filled him. "What did she ever do to you?!"
Luna just stared at him, scared that he wasn't acting his usual self. Of course he scolding her...but not to the point that he would hit her.
"I...I'm going to tell everyone that you abused me! Then you'll never become Mayor!" And with that she ran off with Maya close behind her.

Gill returned to the bleeding Hikari. He picked her up bridal style and started taking her to the clinic.
"I...Its oh-kay Gill....I can walk. I'm fine."
"No you not." Gill kept his face hidden the whole time. Hikari looked away sadly. She had a massive headache and every part of her body ache. The cloudy day, sent wind which made her shiver. And she did what any normal human did when faced with cold. She searched for warmthed. She snuggled into Gill's cheast as he took her to the clinic.
When he walked in Jin gasped.
"What happened to her?" Gill didn't say anything. Jin could since that this wasn't a time for questions and lead them to a spear bed room. He started doing tests on her wrapped her damages in gauze and wipped at her cuts. Gill just watched him silently.
"The damage doesn't look to bad. It seems that she'll be all healed in a few days. But we want to keep her here just incase something goes wrong. You can go home now if you wish." Jin looked over at the soundly sleeping Hikari, then walked out of the room. Gill didn't leave. And he didn't plan on it anytime soon. This was his fault... He walked over to her, and gently kiss her forehead. He only wished, that she knew his feelings... He went over and brought a chair next to her and fell asleep with his head on the bed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฮิคาริไม่สามารถจะเดิน เธอถูกเรียกว่ากล่าวคำที่น่าเกลียดเคยเธอไป และมีผู้หญิงเก่ามอง disaprovingly ที่เธอ เธอรู้ว่า นายฮามิลตันเลยนี้เกิดขึ้น สำหรับเขาไม่ได้รู้เรื่องราวทั้งหมด... แต่ยังคง ฮิคาริไม่รู้ไรมากมายนี้เธอสามารถใช้จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอได้ไปเผชิญกับความกลัวของเธอ เธอได้ไปเข้าเมืองหีบเพลงเธอต้องไป ด้วยการประมง และให้ Ozzie จัดหาปลาของเขาทุกสัปดาห์ เขาและเธอมีข้อตกลงนี้ ว่า ตราบใดที่เธอให้เขาปลาทุกสัปดาห์ เขาจะให้เธอคูปองสำหรับอาหารบางที่แถบทองเหลือง ซึ่งได้มาก appricaited เนื่องจากการไล่ล่าจริง ๆ อาหารใหญ่เป็นฮิคาริข้ามสะพานเข้าเมืองหีบเพลง เธอรู้เธอจะหันไปรอบ ๆ และไปกลับบ้าน... แต่เธอจำเป็นต้องใช้คูปองนั้น เธอไม่มีเงินเลยจะไป และซื้อสิ่งที่ตัวเอง และพืชไร่ของเธอไม่ได้มาตรฐานพอที่จะทำอะไรเธอผ่านศาลาว่าการ และ Maya และลูน่าก็ยืนอยู่มีจ้องเธอ"เฮ้ whore ไปนอนกับลูกชายน่าเมเยอร์สรับเงินของคุณ" มายา spatฮิคาริหยุด และเพียงจ้องไปที่พื้นดิน"คุณอย่า prositutes ไม่ได้รับอนุญาตบนเกาะนี้หรือไม่ เราไม่จำเป็นชีวิตต่ำเช่นคุณรอบเธอ" ลูน่า smirked"I... ไม่เช่นนั้น! " ริ mumbled"โอ้ จริง ๆ ตอนนี้? " ลูน่าขอใกล้เธอ "เพราะผมได้ยินจากนายกเทศมนตรีเองที่เขาพบคุณ หลับ ด้วยเหงือกในเตียงของเหงือกกับแขนของเหงือกรอบ ๆ คุณ"Hikari looked up at the aproaching Luna, which wasn't the right thing to do. Luna pulled her hand back and struck Hikari across the face. Hikari let out a faint scream and placed her hand on her cheek. Then Luna punched her in the stomache. Hikari fell to the floor, groaning in pain. For a short girl, you'd never think she was this powerful. She might give Owen a run for his money.Luna continued to hit and kick Hikari in anyway that she could. It was punnishment for sleeping with her Gill. The Gill that she was going to marry some day. Even if it was by force."Luna!!! What the hell are you doing?" Gill kneeled down to the cowered Hikari."Are you okay?" He asked her. She looked up at him, with one eye closed and blood driping from her mouth and smiled and nodded. Black covered Gill's eyes. He stood up and looked at Luna. She sort of flinched at the look in his eyes but remained calm. Gill drew his hand back and slapped her in the face with such force that sent her flying to the ground. Luna was in shock. Holding her face she yelled at him. "What did you do that for!?!" "How dare you do this to Hikari." He looked at her rage filled him. "What did she ever do to you?!" Luna just stared at him, scared that he wasn't acting his usual self. Of course he scolding her...but not to the point that he would hit her."I...I'm going to tell everyone that you abused me! Then you'll never become Mayor!" And with that she ran off with Maya close behind her.Gill returned to the bleeding Hikari. He picked her up bridal style and started taking her to the clinic. "I...Its oh-kay Gill....I can walk. I'm fine.""No you not." Gill kept his face hidden the whole time. Hikari looked away sadly. She had a massive headache and every part of her body ache. The cloudy day, sent wind which made her shiver. And she did what any normal human did when faced with cold. She searched for warmthed. She snuggled into Gill's cheast as he took her to the clinic.When he walked in Jin gasped. "What happened to her?" Gill didn't say anything. Jin could since that this wasn't a time for questions and lead them to a spear bed room. He started doing tests on her wrapped her damages in gauze and wipped at her cuts. Gill just watched him silently. "The damage doesn't look to bad. It seems that she'll be all healed in a few days. But we want to keep her here just incase something goes wrong. You can go home now if you wish." Jin looked over at the soundly sleeping Hikari, then walked out of the room. Gill didn't leave. And he didn't plan on it anytime soon. This was his fault... He walked over to her, and gently kiss her forehead. He only wished, that she knew his feelings... He went over and brought a chair next to her and fell asleep with his head on the bed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Hikari ไม่สามารถที่จะออกไปเดินเล่น เธอเป็นคนที่เรียกว่าคำพูดที่น่าเกลียดเช่นที่เคยเธอไปและมีหญิงชรา disaprovingly จ้องมาที่เธอ เธอรู้ว่านายแฮมิลตันไม่ได้หมายความว่านี้จะเกิดขึ้นเพราะเขาไม่ได้รู้เรื่องเต็ม ... แต่ก็ยังคง Hikari ไม่ทราบว่ามากขึ้นจากนี้เธอจะใช้เวลา.
จนกระทั่งวันหนึ่งเธอจะต้องเผชิญกับความกลัวของเธอ เธอมีที่จะเข้าไปในเมือง Harmonica.
เธอจำเป็นต้องไปโดยการประมงและให้ชีวิตคู่อุปทานประจำสัปดาห์ของปลา พระองค์และมีข้อตกลงนี้ของเธอ ว่าตราบใดที่เธอทำให้เขาตกปลาทุกสัปดาห์เขาจะให้เธอคูปองอาหารบางอย่างที่บาร์ทองเหลือง ซึ่ง appricaited มากเพราะเชสจริงๆคือปรุงอาหารที่ดีเยี่ยม. ทันทีที่การิข้ามสะพานไปสู่ ​​Harmonica Town, เธอรู้ว่าเธอควรจะหันไปรอบ ๆ และกลับไปที่บ้าน ... แต่เธอต้องการคูปองที่ เธอไม่ได้มีเงินใด ๆ ที่จะไปและซื้อสิ่งที่ตัวเองและพืชของเธอไม่ได้ขึ้นอยู่กับมาตรฐานพอที่จะทำอะไร. เธอเดินผ่านศาลากลางจังหวัดและมายาและลูน่ากำลังยืนจ้องเธอ. "เฮ้โสเภณี! ไป ที่จะไปรับเงินของคุณสำหรับการนอนกับลูกชายของนายกเทศมนตรี? "มายาถ่มน้ำลาย. Hikari หยุดและเพียงแค่จ้องมองมาที่พื้นดิน." ไม่คุณรู้ prositutes ไม่ได้รับอนุญาตบนเกาะแห่งนี้เราไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิตต่ำเช่นคุณไปรอบ ๆ เธอ. " Luna smirked. "ผม ... มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น!" Hikari พึมพำ. "โอ้จริงเหรอตอนนี้หรือไม่" Luna ถามเธอเดินเข้ามาใกล้ "เพราะผมได้ยินมาจากนายกเทศมนตรีตัวเองว่าเขาได้พบกับคุณนอนหลับอยู่บนเตียงปลาปลาที่มีแขนของปลาห่อรอบคุณ." Hikari มองมาที่ลูน่า aproaching ซึ่งไม่ได้เป็นสิ่งที่ถูกต้องที่จะทำ Luna ดึงมือของเธอกลับหลง Hikari ทั่วใบหน้า Hikari ให้ออกกรีดร้องลมและวางไว้ที่มือของเธอที่แก้มของเธอ จากนั้น Luna เจาะของเธอใน stomache Hikari ลดลงกับพื้นครวญครางด้วยความเจ็บปวด สำหรับสาวสั้น ๆ คุณไม่เคยคิดว่าเธอเป็นคนที่มีประสิทธิภาพนี้ เธออาจจะให้โอเว่นใช้เงินของเขา. Luna อย่างต่อเนื่องที่จะตีและเตะ Hikari ในอยู่แล้วว่าเธอจะทำได้ มันเป็น punnishment สำหรับนอนกับกิลล์ของเธอ ปลาว่าเธอกำลังจะแต่งงานกับบางวัน แม้ว่ามันจะเป็นโดยการบังคับ. "ลูน่า !!! อะไรที่คุณทำ?" กิลล์คุกเข่าลงไปหมอบ Hikari. "คุณโอเค?" เขาถามเธอ เธอมองมาที่เขาด้วยตาข้างเดียวปิดและ driping เลือดออกมาจากปากของเธอและยิ้มและพยักหน้า สีดำปกคลุมสายตาของกิลล์ เขาลุกขึ้นยืนและมองไปที่ลูน่า. เธอสะดุ้งจัดเรียงของที่มองในสายตาของเขา แต่ยังคงความสงบ. กิลล์ดึงมือของเขากลับมาและเธอตบที่ใบหน้าอย่างแรงที่ส่งเธอบินไปยังพื้นดิน. ลูน่าเป็นในช็อต โฮลดิ้งใบหน้าของเธอเธอตะโกนใส่เขา. "สิ่งที่คุณไม่ได้ทำเพื่อ!?!" "วิธีการที่คุณกล้าทำเช่นนี้เพื่อ Hikari." เขามองไปที่ความโกรธของเธอเต็มเขา "ไม่เคยทำเธอมีอะไรกับคุณ ?!" ลูน่าเพียงแค่จ้องมองมาที่เขากลัวว่าเขาไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองตามปกติของเขา แน่นอนว่าเขาด่าว่าเธอ ... แต่ไม่ถึงจุดที่เขาจะตีเธอ. "ฉัน ... ฉันจะบอกทุกคนที่คุณทำร้ายฉันแล้วคุณจะไม่กลายเป็นนายกเทศมนตรี!" และด้วยความที่เธอวิ่งออกไปพร้อมกับยาใกล้ด้านหลังของเธอ. กิลล์กลับไปที่เลือดออก Hikari เขาอุ้มเธอขึ้นสไตล์เจ้าสาวและเริ่มพาเธอไปที่คลินิก. "ฉัน ... กิโอ้เคย์มัน .... ผมสามารถเดิน. ฉันดี." "ไม่มีคุณได้." กิลล์เก็บไว้ใบหน้าของเขาซ่อนอยู่ตลอดเวลา Hikari มองออกไปเศร้า เธอมีอาการปวดหัวขนาดใหญ่และเป็นส่วนหนึ่งของอาการปวดร่างกายของเธอทุกคน วันที่มีเมฆมากส่งลมซึ่งทำให้เธอตัวสั่น และเธอก็ทำในสิ่งที่มนุษย์ปกติได้เมื่อต้องเผชิญกับความหนาวเย็น เธอหา warmthed เธอซุกเข้าไปใน cheast กิลล์ในขณะที่เขาพาเธอไปที่คลินิก. เมื่อเขาเดินเข้ามาในจินอ้าปากค้าง. "สิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ?" กิลล์ไม่ได้พูดอะไร จินอาจเนื่องจากว่านี่ไม่ใช่เวลาสำหรับคำถามและนำพวกเขาไปยังห้องนอนหอก เขาเริ่มทำแบบทดสอบในห่อของเธอความเสียหายของเธอในตาข่ายและ wipped ที่ตัดเธอ กิลล์เพียงแค่ดูเขาอย่างเงียบ ๆ . "ความเสียหายที่ไม่ได้มองไปที่ไม่ดี. ดูเหมือนว่าเธอจะได้รับการเยียวยาทั้งหมดในไม่กี่วัน. แต่เราต้องการที่จะให้เธอที่นี่บางสิ่งบางอย่างเพียงแค่ใส่หีบผิดพลาด. คุณสามารถกลับบ้านได้ถ้าคุณ ประสงค์." จินมองไปที่การิหลับแล้วเดินออกไปจากห้อง กิลล์ไม่ได้ออก และเขาไม่ได้วางแผนที่มันเร็ว ๆ นี้ นี่เป็นความผิดของเขา ... เขาเดินไปกับเธอและจูบเบา ๆ ที่หน้าผากของเธอ เขาเพียง แต่อยากรู้ว่าเธอรู้สึกของเขา ... เขาเดินไปและนำเก้าอี้ถัดจากเธอและผล็อยหลับไปกับศีรษะของเขาบนเตียง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฮิคาริไม่ได้ออกไปเดินข้างนอก เธอถูกเรียกว่าเป็นคำพูดที่น่าเกลียดที่เคยเธอไปและมีผู้หญิงแก่ disaprovingly จ้องที่เธอ เธอรู้ว่าคุณแฮมิลตันไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น เพราะเขาไม่รู้เรื่อง . . . . . . . เต็ม แต่ยัง ฮิคาริไม่รู้เท่าไหร่ นี้เธออาจจะใช้
จนกระทั่งวันหนึ่งเธอต้องเผชิญความกลัวของเธอ เธอต้องเข้าไปในเมือง
ออร์แกน .เธอต้องการที่จะไปทางประมงและให้ออซซี่จ่ายรายสัปดาห์ของปลา เขา และ เธอได้งานนี้ ตราบใดที่เธอให้ปลาเขาทุกสัปดาห์ เขาจะให้คูปองสำหรับอาหารที่ทองบาร์ ซึ่งเป็น appricaited อย่างมาก เพราะไล่จริงๆคือทำอาหารก็ดีนี่ . . .

ทันทีที่ฮิคาริ ข้ามสะพานเข้าไปในเหมืองเมือง เธอรู้ว่าเธอควรจะหันหลังกลับไป . . . . . . .แต่เธอต้องใช้คูปอง เธอไม่มีเงินที่จะไปซื้อเอง และพืชที่เธอไม่ได้มาตรฐานเพียงพอที่จะทําอะไร

เธอผ่านศาลากลาง และมายาและลูน่ากำลังยืนจ้องเธอ .
" เฮ้ย อีตัว ! จะไปเอาเงินมาให้นอนกับนายกเทศมนตรี ลูกชาย ? มายาพูดขึ้น .
ฮิคาริหยุดและจ้องไปที่พื้นดิน .
" คุณไม่รู้ prositutes ไม่ได้รับอนุญาตบนเกาะนี้ เราไม่ต้องอยู่ต่ำเหมือนคุณเธอ " ลูน่ายิ้มเยาะ .
" ฉัน . . . มันไม่ใช่แบบนั้น ! " ฮิคาริพึมพำ .
" โอ้ตอนนี้จริงๆ เหรอ ? " ลูน่าถามใกล้เธอ " เพราะผมได้ยินจากท่านนายกเองที่เขาพบว่าคุณนอนหลับกับเหงือก เหงือก เหงือกในเตียงกับแขนที่ห่อรอบคุณ . "
ฮิคาริมองขึ้นไปที่ aproaching ลูน่าซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง ลูน่าดึงมือเธอกลับมาและหลงฮิคาริทั่วใบหน้า ฮิคาริให้ร้องออกมาเป็นลม วางมือบนแก้มของเธอ แล้วลูน่าต่อยเธอในท้อง . ฮิคาริล้มลงกับพื้น ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด สำหรับผู้หญิงสั้น คุณไม่เคยคิดว่าเธอที่มีประสิทธิภาพนี้ เธออาจจะให้โอเว่นใช้เงินของเขา .
ลูน่ายังคงที่จะตีและเตะ ฮิคาริ ที่ไหนก็ตามที่เธอสามารถทำได้ มัน punnishment นอนกับกิลของเธอ เหงือกที่เธอแต่งงานซักวัน แม้ว่าจะเป็นแรง

" ลูน่า ! ! ! ! ! ! ! ! คุณทำอะไรน่ะ ? " กิลล์ คุกเข่าลงกับ cowered ฮิคาริ .
" เป็นอะไร ? " เขาถามเธอ เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาที่ปิดและเลือด driping จากปากของเธอและยิ้มและพยักหน้า