Microalgal production is garnering

Microalgal production is garnering attention as a new source of oil for energy. There are numerous reports on the various special species that can store highly concentrated lipid or other valuable materials (Mata et al., 2010 and Koller et al., 2012). The cultivation of microalgae requires not only light, but also nutrients such as nitrogen and phosphorus. Sewage contains plentiful nutrients, which need to be removed anyway to preserve water quality in bodies of water (Yuan et al., 2012 and Cho et al., 2013). Inoue and Uchida (2013a) reported on microalgal cultivation using primary effluent and secondary effluent without filtration and without controlling the microalgal species. They also reported on the characteristics of the microalgae, such as a higher heating value of 25 MJ/kg. However, cultivation of specific microalgae using nutrients in sewage is difficult because sewage contains other types of microalgal seeds, and growth of unintended microalgal species results in a failure of efficient lipid production.

Anaerobic digestion is a popular technology at wastewater treatment plants (WWTPs) for energy recovery from sludge or other organic wastes with a high moisture content, such as kitchen garbage. Anaerobic digestion of microalgae combined with wastewater treatment may be a good prospect for a renewable energy source (Ward et al., in press). After extraction of oil, methane can be recovered as additional energy by anaerobic digestion of microalgal residue (Park and Li, 2012). Sialve et al. (2009) suggested that direct anaerobic digestion of microalgae is energetically more favorable than removal of lipids from microalgae when the total lipid content is less than 40%. The integration of microalgal growth with anaerobic digestion can significantly improve the economics and energy balance at WWTPs (Alcántara et al., 2013). Furthermore, anaerobic digestion produces a biogas composed of carbon dioxide and methane, and carbon dioxide can be utilized for microalgal cultivation (Kao et al., 2012).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Microalgal ผลิตเป็น garnering ความเป็นแหล่งใหม่ของน้ำมันพลังงาน มีรายงานจำนวนมากในสายพันธุ์พิเศษต่าง ๆ สามารถเก็บไขมันเข้มข้นสูงหรือวัสดุอื่น ๆ มีคุณค่า (al. et ภะรัตมะตะ 2010 และ Koller et al., 2012) เพาะปลูกของ microalgae ต้องไม่เพียงแสง แต่สารอาหารเช่นไนโตรเจนและฟอสฟอรัส น้ำเสียประกอบด้วยสารอาหารมากมาย ซึ่งจำเป็นต้องถูกเอาออกหรือการรักษาคุณภาพน้ำในแหล่งน้ำ (al. et หยวน 2012 และ Cho et al., 2013) โนะอุเอะและ Uchida (2013a) รายงานใน microalgal ปลูกโดยใช้น้ำทิ้งหลักและรองน้ำ โดยการกรอง และไม่ มีการควบคุมพันธุ์ microalgal พวกเขายังรายงานในลักษณะของ microalgae เช่น 25 MJ/kg ค่าความร้อนสูง อย่างไรก็ตาม เพาะปลูกของ microalgae เฉพาะที่ใช้สารอาหารในน้ำเสียเป็นเรื่องยากเนื่องจากน้ำเสียประกอบด้วย microalgal เมล็ดพืชชนิดอื่น ๆ และเจริญเติบโตของพันธุ์ microalgal โดยไม่ได้ตั้งใจเกิดความล้มเหลวของการผลิตไขมันที่มีประสิทธิภาพ

ย่อยอาหารที่ไม่ใช้ออกซิเจนเป็นเทคโนโลยียอดนิยมที่โรงบำบัดน้ำเสีย (WWTPs) สำหรับการกู้คืนพลังงานจากขยะอินทรีย์อื่น ๆ มีความชื้นสูงเนื้อหา เช่นอาหารขยะหรือตะกอน ย่อยอาหารที่ไม่ใช้ออกซิเจนของ microalgae กับบำบัดอาจเป็นโอกาสดีสำหรับแหล่งพลังงานทดแทน (Ward et al. ในข่าว) หลังจากสกัดน้ำมัน สามารถกู้คืนมีเทนเป็นพลังงานเพิ่มเติม โดยการย่อยอาหารที่ไม่ใช้ออกซิเจนของสารตกค้าง microalgal (ปาร์คและ Li, 2012) Sialve et al. (2009) แนะนำว่า การย่อยอาหารที่ไม่ใช้ออกซิเจนโดยตรงของ microalgae เป็นหรบ ๆ ดีกว่าเอาของโครงการจาก microalgae เมื่อเนื้อหารวมไขมันไม่น้อยกว่า 40% รวมโต microalgal กับไม่ใช้ออกซิเจนย่อยอาหารมากสามารถปรับปรุงดุลเศรษฐกิจและพลังงาน ณ WWTPs (Alcántara et al., 2013) นอกจากนี้ การย่อยอาหารที่ไม่ใช้ออกซิเจนผลิตก๊าซชีวภาพที่ประกอบด้วยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และมีเทน และสามารถใช้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สำหรับเพาะปลูก microalgal (เก่าร้อยเอ็ด al., 2012)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การผลิตสาหร่ายสร้างความสนใจในฐานะที่เป็นแหล่งใหม่ของน้ำมันสำหรับการใช้พลังงาน มีรายงานหลายสายพันธุ์พิเศษต่างๆที่สามารถเก็บไขมันเข้มข้นสูงหรือวัสดุที่มีค่าอื่น ๆ (Mata et al., 2010 และ Koller et al., 2012) การเพาะปลูกของสาหร่ายต้องใช้แสงไม่เพียง แต่ยังสารอาหารเช่นไนโตรเจนและฟอสฟอรัส น้ำเสียมีสารอาหารมากมายที่จะต้องออกไปเพื่อรักษาคุณภาพน้ำในแหล่งน้ำ (หยวน et al. 2012 และโช et al., 2013) อิโนอุเอะและดะ (2013a) รายงานการเพาะปลูกสาหร่ายโดยใช้น้ำทิ้งหลักและรองน้ำทิ้งโดยไม่มีการกรองและไม่มีการควบคุมสายพันธุ์สาหร่าย พวกเขายังรายงานในลักษณะของสาหร่ายเช่นค่าความร้อนสูงกว่า 25 MJ / Kg แต่การเพาะปลูกของสาหร่ายที่เฉพาะเจาะจงโดยใช้สารอาหารในน้ำเสียเป็นเรื่องยากเพราะมีน้ำเสียประเภทอื่น ๆ ของเมล็ดสาหร่ายและการเจริญเติบโตของสาหร่ายที่ไม่ได้ตั้งใจผลชนิดในความล้มเหลวของการผลิตไขมันที่มีประสิทธิภาพAnaerobic ย่อยอาหารเป็นเทคโนโลยีที่ได้รับความนิยมในการบำบัดน้ำเสียโรงงาน (WWTPs) สำหรับ การกู้คืนพลังงานจากกากตะกอนหรือของเสียอินทรีย์อื่น ๆ ที่มีความชื้นสูงเช่นขยะจากครัวเรือน การย่อยอาหารแบบไม่ใช้ออกซิเจนของสาหร่ายรวมกับการบำบัดน้ำเสียอาจจะเป็นโอกาสที่ดีสำหรับแหล่งพลังงานทดแทน (วอร์ด et al., ในข่าว) หลังจากสกัดน้ำมันก๊าซมีเทนสามารถกู้คืนเป็นพลังงานเพิ่มเติมโดยการเติมออกซิเจนของสารตกค้างสาหร่าย (Park และ Li, 2012) Sialve และคณะ (2009) ชี้ให้เห็นว่าการเติมออกซิเจนโดยตรงของสาหร่ายเป็นพลังมากขึ้นดีกว่าการกำจัดไขมันจากสาหร่ายเมื่อไขมันรวมน้อยกว่า 40% บูรณาการการเจริญเติบโตของสาหร่ายที่มีการย่อยอาหารแบบไม่ใช้ออกซิเจนอย่างมีนัยสำคัญสามารถปรับปรุงเศรษฐกิจและสมดุลของพลังงานที่ WWTPs (Alcántara et al., 2013) นอกจากนี้การหมักผลิตก๊าซชีวภาพประกอบด้วยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซมีเทนและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สามารถนำไปใช้สำหรับการเพาะปลูกสาหร่าย (เขา et al., 2012)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สาหร่ายผลิตเป็น garnering ความสนใจเป็นแหล่งใหม่ของน้ำมันพลังงาน มีรายงานมากมายที่ต่าง ๆที่สามารถจัดเก็บพิเศษชนิดเข้มข้นสูงไขมัน หรือวัสดุที่มีคุณค่าอื่น ๆ ( Mata et al . , 2010 และโคลเลอร์ et al . , 2012 ) การเพาะเลี้ยงสาหร่ายขนาดเล็กต้องไม่ใช่แค่แสง แต่ยังมีธาตุอาหารเช่นไนโตรเจนและฟอสฟอรัส น้ำเสียมีสารอาหารมากมายซึ่งต้องการจะเอาออก ยังไงรักษาคุณภาพน้ำในแหล่งน้ำ ( หยวน et al . , 2012 และโช et al . , 2013 ) อิโนะอุเอะ และ ชิดะ ( 2013A ) รายงานการปลูกโดยใช้น้ำทิ้งและมัธยมศึกษาประถมศึกษาสาหร่ายน้ำทิ้งโดยการกรองและไม่มีการควบคุมชนิดสาหร่าย . พวกเขายังมีรายงานในลักษณะของสาหร่ายขนาดเล็ก เช่น ค่าความร้อนสูงกว่า 25 MJ / kgอย่างไรก็ตาม การเพาะเลี้ยงสาหร่ายขนาดเล็กที่เฉพาะเจาะจงการใช้สารอาหารในน้ำเสียสิ่งปฏิกูล เป็นไปได้ยาก เพราะมีประเภทอื่น ๆของเมล็ด การเจริญเติบโตของสาหร่ายและสาหร่ายชนิดให ผลในความล้มเหลวของการผลิตลิพิดมีประสิทธิภาพ .

การหมักเป็นเทคโนโลยีที่นิยมใช้ในระบบบำบัดน้ำเสีย ( wwtps ) พลังงานการกู้คืนจากกากตะกอนหรือของเสียอินทรีย์อื่น ๆมีปริมาณความชื้นสูง เช่น ขยะในครัว การหมักสาหร่ายขนาดเล็กรวมกับน้ำเสียอาจเป็นโอกาสดีสำหรับแหล่งพลังงานทดแทน ( Ward et al . , ในข่าว ) หลังจากการสกัดน้ำมันก๊าซมีเทนสามารถกู้คืนเป็นพลังงานเพิ่มเติม โดยการหมักกากสาหร่าย ( สวนสาธารณะและ Li , 2012 ) sialve et al . ( 2009 ) พบว่า การหมักโดยตรงของสาหร่ายขนาดเล็กเป็นพลังที่ดีกว่าการกำจัดไขมันจากสาหร่ายขนาดเล็ก เมื่อไขมันทั้งหมดน้อยกว่า 40%การรวมกลุ่มของการเจริญเติบโตของสาหร่ายกับการหมักอย่างมีนัยสำคัญสามารถปรับปรุงความสมดุลของพลังงานและเศรษฐศาสตร์ที่ wwtps ( ALC . kgm ทาร่า et al . , 2013 ) นอกจากนี้การหมักผลิตก๊าซชีวภาพประกอบด้วยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และก๊าซมีเทน และคาร์บอนไดออกไซด์จะถูกใช้เพื่อการเพาะเลี้ยงสาหร่าย ( เก่า et al . , 2012 )