The crowd surrounding the peach orc

The crowd surrounding the peach orchard had started moving back. The storm of deadly energy hadn’t stopped, it was even becoming denser and covering a larger area. Nobody dared approach the region surrounding the peach orchard any longer.



In the distance, the crowd of the Celestial Academy were still watching patiently. They were fixedly staring at that deadly energy moving through the air. It was terrifying. Their principal, Yan Yu Ping Sheng seemed to be cultivating a powerful skill, but what kind of skill exactly? That terrifying deadly energy seemed like it wanted to annihilate everything.



How could the crowd know that inside the energy their principal’s face had already turned deathly pale, he was as pale as a sheet of paper. Yan Yu Ping Sheng was extremely strong but at that moment, he looked like he was going to collapse from exhaustion.



Lin Feng had been sitting in meditation for two days already, and hadn’t emerged from his trance a single time. His eyes were tightly closed and the deadly energy surrounding his body was becoming denser with each passing moment, it was terrifying.



“Lin Feng, if you don’t emerge out of your meditation trance soon, I really fear that I will die of exhaustion…” Thought Yan Yu Ping Sheng with a painful smile on his face. Even though he was thinking that way, his fingers were still unceasingly dancing over the strings of his zither.



The sky was gradually becoming darker and darker but the storm of white deadly energy was still illuminating the atmosphere, it was strangely beautiful.



Even though their principal was still practicing without rest, many of the students had already grown tired of waiting and went back to their living quarters to rest.



In the middle of the peach orchard, the Qi around Yan Yu Ping Sheng’s body was becoming restless and the smile of agony had grown so large that it transformed his face.



“Caaa!”



“Shing…!”



Two consecutive sounds emerged in the darkness. Black blood suddenly burst out of Yan Yu Ping Sheng’s mouth. He had spared no effort but he had finally reached his limit. Blood was dripping from his fingers. On top of that, from the zither strings that had been dyed red, one of them broke.



He finally stopped playing the Cosmic Annihilation. However, the deadly energy that had gathered in the atmosphere was still as powerful as before, it was even scary for him to behold.



His heartbeat finally started to decrease. Yan Yu Ping Sheng looked at Lin Feng whose eyes were still closed and shook his head. That monster… He still hadn’t woken up, when would he emerge from his trance?



At that moment, Lin Feng had banished all distracting thoughts from his mind. He had forgotten about all ten thousand things of creation. In his mind, there was only a black sword floating in the nothingness.



That sword had appeared again but this time, while looking at it, Lin Feng had gained a deeper understanding of it The sword was created solely from deadly energy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฝูงชนล้อมรอบสวนพีชได้เริ่มต้นการย้ายกลับไป พายุร้ายแรงพลังงานไม่หยุด มันได้กลายเป็นเนบิวลา และครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้พื้นที่โดยรอบสวนพีชอีกต่อไป ในระยะไกล ฝูงชนสถาบันฟ้าก็ยังคงดูอดทน นอกจากนี้พวกเขา fixedly ถูกจ้องพลังงานที่ร้ายแรงที่เคลื่อนที่ผ่านอากาศ มันก็น่ากลัว สำคัญของพวกเขา ย่านยูปิงเชิงประจักษ์เป็นเชิงรุกในการพัฒนาทักษะที่มีประสิทธิภาพ แต่สิ่งที่ชนิดของทักษะตรง ว่า กลัวพลังงานร้ายแรงเหมือนมันต้องการทำลายทุกอย่าง สามารถฝูงชนรู้ว่า ภายในพลังงาน หลักของพวกเขาใบหน้ามีเปิดแล้วรางซีด พระองค์เป็นซีดเป็นกระดาษได้ ย่านยูปิงเซิ่งเป็นแรงมาก แต่ในช่วงเวลานั้น เขาดูเหมือนเขาจะยุบจากอ่อนเพลีย หลินเฟิงมีการนั่งสมาธิ 2 วันแล้ว และไม่ได้เกิดจากความมึนงงของเขาครั้งเดียว ปิดตาแน่นพลังงานร้ายแรงโดยรอบร่างกายของเขากลายเป็นหนาแน่นขึ้นกับแต่ละช่วงเวลาผ่าน มันก็น่ากลัว "หลินเฟิง ถ้าคุณไม่ออกมาจากความมึนงงของคุณสมาธิเร็ว ๆ นี้ ฉันจริง ๆ กลัวว่า ฉันจะตายเกษียณ..." ยันคิดหยูเซิ่งที่ Ping ด้วยรอยยิ้มที่เจ็บปวดบนใบหน้าของเขา แม้ว่าเขาคิดยังงั้น นิ้วมือของเขายังคงคุณธรรมเต้นช่วงสายของ zither ของเขา ท้องฟ้ากลายเป็นค่อย ๆ คล้ำ แต่พายุของพลังงานมฤตยูสีขาวยังคงถูกแสงบรรยากาศ มันเป็นสิ่งที่สวยงามตระการ ถึงแม้ว่าหลักของพวกเขายังคงถูกฝึกโดยไม่เหลือ ของนักเรียนแล้วได้เติบโตเบื่อการรอคอย และกลับไปอาศัยของพวกเขาที่เหลือ กลางสวนผลไม้พีช ฉีทั่วร่างกายยัน Yu Ping Sheng กลายเป็นกระสับกระส่าย และรอยยิ้มของทรมานเติบโตขนาดใหญ่ที่เปลี่ยนแปลงใบหน้าของเขา "Caaa" "โห่..." สองเสียงติดกันโผล่ออกมาในความมืด เลือดดำก็ระเบิดจากปากยันยูปิงเซิ่ง เขามี spared ความทุ่มเท แต่สุดท้ายเขาได้มาถึงขีดจำกัดของเขา เลือดถูกหยดจากนิ้วมือของเขา ด้านบนของที่ จากสตริงการ zither ที่มีการย้อมสีแดง หนึ่งของพวกเขายากจน เขาก็หยุดเล่นทำลายล้างจักรวาล อย่างไรก็ตาม พลังงานมฤตยูที่รวบรวมในบรรยากาศถูกยังคงประสิทธิภาพเหมือนก่อน แม้จะน่ากลัวสำหรับเขาที่จะดูเถิด เต้นของเขาก็เริ่มลดลง ย่านยูปิงเซิ่งดูหลินเฟิงตายังปิด และส่ายหัวของเขา มอนสเตอร์ที่... เขายังไม่ตื่นขึ้น เมื่อเขาจะออกจากเขามึนงง ขณะที่การ เฟิงหลินมี banished ทั้งหมดรบกวนคิดจากจิตใจของเขา เขาเขาลืมเกี่ยวกับทุกหมื่นสิ่งที่สร้าง ในใจของเขา มีเพียงดาบสีดำลอยอยู่ในความว่างเปล่า ว่า ดาบได้ปรากฏอีกครั้ง แต่ในเวลานี้ ในขณะที่กำลังดูมัน หลินเฟิงได้เข้าใจมันดาบถูกสร้างจากพลังงานที่ร้ายแรง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฝูงชนโดยรอบสวนผลไม้ลูกพีชได้เริ่มต้นย้ายกลับ พายุร้ายแรงของพลังงานไม่เคยหยุดมันก็กลายเป็นแม้กระทั่งหนาแน่นและครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขตรอบสวนผลไม้ลูกพีชได้อีกต่อไป. ในระยะทางที่ฝูงชนของสวรรค์สถาบันการศึกษาก็ยังคงเฝ้าดูอย่างอดทน พวกเขาถูกเพ่งจ้องมองที่พลังงานร้ายแรงที่เคลื่อนที่ผ่านอากาศ มันก็น่ากลัว หลักของพวกเขา Yan Yu Sheng ปิงดูเหมือนจะปลูกฝังทักษะที่มีประสิทธิภาพ แต่สิ่งที่ชนิดของสกิลว่า? ว่าพลังงานร้ายแรงน่ากลัวดูเหมือนว่ามันต้องการที่จะทำลายทุกอย่าง. วิธีฝูงชนจะรู้ว่าภายในพลังงานหน้าหลักของพวกเขาได้เปิดแล้วซีดเหมือนคนตายเขาก็อ่อนเป็นแผ่นกระดาษ Yan Yu Sheng ปิงเป็นคนเข้มแข็งมาก แต่ในขณะที่เขาดูเหมือนว่าเขากำลังจะล่มสลายจากความเหนื่อยล้า. หลินฮได้รับการนั่งสมาธิเป็นเวลาสองวันแล้วและไม่ได้โผล่ออกมาจากภวังค์ของเขาในเวลาเดียว ดวงตาของเขาถูกปิดให้แน่นและพลังงานมฤตยูรอบร่างกายของเขาได้กลายเป็นที่หนาแน่นกับแต่ละช่วงเวลาที่ผ่านมามันเป็นที่น่ากลัว. "หลินฮถ้าคุณไม่ได้ปรากฏตัวออกมาจากภวังค์ทำสมาธิของคุณเร็ว ๆ นี้ผมกลัวว่าผมจะตายจากความอ่อนเพลีย ... "ความคิด Yan Yu Sheng ปิงด้วยรอยยิ้มความเจ็บปวดบนใบหน้าของเขา แม้เขาจะคิดวิธีการที่นิ้วมือของเขาก็ยังคงไม่หยุดยั้งการเต้นมากกว่าสตริงของจะเข้ของเขา. ท้องฟ้าก็ค่อย ๆ กลายเป็นสีเข้มและสีเข้ม แต่พายุพลังงานมฤตยูสีขาวก็ยังคงส่องสว่างบรรยากาศสวยงามแปลก. ถึงแม้ว่าพวกเขา หลักก็ยังคงฝึกซ้อมโดยไม่เหลือจำนวนมากของนักเรียนได้เติบโตเหนื่อยแล้วการรอคอยและเดินกลับไปที่ห้องนั่งเล่นของพวกเขาในส่วนที่เหลือ. ในช่วงกลางของสวนผลไม้ลูกพีชที่ Qi ทั่วร่างกายยันยูปิง Sheng ก็กลายเป็นกระสับกระส่ายและรอยยิ้มของ ความทุกข์ทรมานได้เติบโตขนาดใหญ่เพื่อที่จะเปลี่ยนใบหน้าของเขา. "CAAA!" "ชิง ... !" สองเสียงติดต่อกันโผล่ออกมาในความมืด เลือดสีดำออกมาก็ออกมาจากปาก Yan Yu Sheng ปิงของ เขาได้ไว้ชีวิตไม่มีความพยายาม แต่เขาก็มาถึงขีด จำกัด ของเขาในที่สุด เลือดหยดจากนิ้วมือของเขา ด้านบนของที่จากสตริงจะเข้ที่ได้รับการย้อมสีแดงหนึ่งของพวกเขายากจน. ในที่สุดเขาก็หยุดเล่นลายจักรวาล อย่างไรก็ตามพลังงานร้ายแรงที่มารวมตัวกันในบรรยากาศก็ยังคงเป็นพลังเป็นมาก่อนมันก็ยิ่งน่ากลัวสำหรับเขาที่จะเห็น. การเต้นของหัวใจของเขาในที่สุดก็เริ่มลดลง Yan Yu Sheng ปิงมองที่หลินฮสายตาก็ยังคงปิดและส่ายหัว มอนสเตอร์ว่า ... เขายังไม่ได้ตื่นขึ้นมาเมื่อเขาจะโผล่ออกมาจากภวังค์ของเขา? ในขณะที่หลินฮได้เนรเทศเสียสมาธิความคิดทั้งหมดออกจากใจของเขา เขาลืมเกี่ยวกับทุกสิ่งหมื่นของการสร้าง ในใจของเขามีเพียงดาบสีดำลอยอยู่ในความว่างเปล่า. ดาบที่เคยปรากฏอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ในขณะที่มองไปที่มันหลินฮได้รับความเข้าใจที่ลึกซึ้งของมันดาบถูกสร้างขึ้น แต่เพียงผู้เดียวจากพลังงานมฤตยู

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฝูงชนโดยรอบ พีชสวน ได้ย้ายกลับมา พายุไม่ได้พลังงานมฤตยูหยุด มันก็ยิ่งกลายเป็น denser และครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขตโดยรอบ พีชสวนใด ๆ อีกต่อไปในที่ห่างไกล , ฝูงชนของโรงเรียนสวรรค์ยังคงเฝ้าดูอย่างอดทน พวกเขาถูกเป๋งจ้องพลังมรณะเคลื่อนที่ผ่านอากาศ มันน่ากลัวจริง ๆ หลักของพวกเขา ยานยูปิง Sheng ดูเหมือนจะปลูกฝังทักษะที่มีประสิทธิภาพ แต่ทักษะแบบไหนกันแน่ ที่น่ากลัวร้ายแรงพลังงานดูเหมือนต้องการจะทำลายทุกอย่างแล้วฝูงชนรู้ว่าภายในพลังงานหลักของใบหน้าได้กลายเป็นสีดำซีดก็ซีดเป็นเหมือนแผ่นกระดาษ ยันยูปิง Sheng เข้มแข็งมาก แต่ในตอนนั้น เขาดูเหมือนเขาจะล้มป่วยนะเพคะหลินฟงได้นั่งในการทำสมาธิเป็นเวลาสองวันแล้ว ยังไม่ได้ออกมาจากภวังค์ของเขาแม้แต่ครั้งเดียว ดวงตาของเขาปิดสนิทและร้ายแรงพลังงานรอบร่างกายของเขาได้กลายเป็นหนาแน่นกับแต่ละช่วงเวลาที่ผ่านไป มันน่ากลัวมาก" หลินฟง ถ้าเธอไม่โผล่ออกมาจากภวังค์สมาธิของคุณแล้ว ผมกลัวว่าผมจะตายเพราะหมดแรง . . . . . . . " คิดว่ายันยูปิง Sheng กับเจ็บปวด รอยยิ้มบนใบหน้าของเขา . แม้ว่าเขาจะคิดแบบนั้น มือของเขายังคงไม่เสื่อมคลาย เต้นมากกว่าสายของพิณของเขาท้องฟ้าก็ค่อยๆกลายเป็นและเข้มขึ้น แต่พายุสีขาวร้ายแรงพลังงานยังให้บรรยากาศมันสวยแปลกๆถึงแม้ว่าหลักของพวกเขาก็ยังคงฝึกโดยไม่เหลือหลายของนักเรียนก็เริ่มเบื่อกับการรอคอยแล้วกลับไปที่อยู่ของตน เพื่อพักผ่อนในช่วงกลางของพีช สวนกล้วยไม้ รอบๆร่างของเหยียนฉียูปิง Sheng เป็นกระสับกระส่ายและรอยยิ้มแห่งความทรมานได้เติบโตขนาดใหญ่เพื่อให้มันเปลี่ยนสีหน้า" caaa ! "" กู . . . . . . . "สองเสียงซ้อนโผล่ออกมาในความมืด เลือดสีดำออกมาก็ออกมาจากปากยันยูปิง Sheng . เขามีความพยายาม แต่ในที่สุดก็ถึงขีดจำกัดของเขา เลือดมันหยดจากมือ ด้านบนของที่ , จากพิณสายที่ถูกย้อมสีแดง หนึ่งของพวกเขาแตกในที่สุดเขาก็หยุดเล่นทำลายจักรวาล อย่างไรก็ตาม มรณะพลังงานที่ได้รวมตัวกันในบรรยากาศที่ยังคงประสิทธิภาพเช่นเดิม มันก็น่ากลัวสำหรับเขาที่จะเห็นการเต้นของหัวใจของเขาเริ่มที่จะลดลง ยันยูปิง Sheng มองหลินฟงที่ดวงตายังปิด และส่ายหน้า ว่าปีศาจ . . . . . . เขาก็ยังไม่ตื่น เมื่อเขาออกมาจากภวังค์ของเขาตอนนั้น หลินฟงได้เนรเทศทั้งหมดฟุ้งซ่านจากจิตใจของเขา เขาได้ลืมเรื่องทั้งหมดสิบพันเรื่องของการสร้าง ในหัวของเขามีเพียงสีดำ ดาบลอยอยู่ในความว่างเปล่าดาบที่ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ เมื่อได้มองมัน หลินฟงได้รับความเข้าใจที่ลึกซึ้งของดาบที่ถูกสร้างขึ้น แต่เพียงผู้เดียวจากพลังงานมฤตยู