What do we hear in the women's narr

What do we hear in the women's narrative? The starting place for all four women's stories was their excitement about being pregnant and their commitment to doing all the right things that pregnant women are expected to do, such as attending for antenatal screening. None of the women gave much thought to the screening process, never considering they were at risk of HIV. One week and one phone call later and their lives would be disrupted.

View Image -

HIV in women who are pregnant can be transmitted to their unborn child

Becker proposes that stories of disruption are cultural in nature and invariably stories of difference because, regardless of the nature of the disruption, it is felt most acutely when people view themselves as being at odds with what they and others view as normal for their gender, age and circumstances (Becker, 1997). The women experienced the greatest distress at times when the experience they were living through clashed with dominant cultural narratives about how life should be. A diagnosis of HIV constituted a major threat to their health, their relationships and their social identity. As pregnant women, however, the threat posed by HIV was experienced most significantly in relation to their unborn child.

Most of the women's narratives conveyed their initial belief that HIV happened to other people. Being diagnosed as HIV positive themselves, therefore, forced them into an experience of "otherness". Renegotiation required them to present moral or normalising accounts of their lives in order to reconcile the experience of becoming the other. In order to distance themselves from "others", the women presented evidence of their moral selves as "good people". Then, to present their behaviour as "moral" - and therefore "normal" - they were required to distance themselves from the behaviours they associated with HIV.

View Image -

BOX 1. COMPOSITE NARRATIVE FROM STUDY PARTICIPANTS

Ultimately, through a process of revision and renegotiation all four women managed to create continuity after the disruption. They found solace in the medical benefits to be gained for themselves and their babies, from timely knowledge of their HIV status. While their HIV diagnosis constituted a disruption to their biographies, their role as mother provided a focus for regaining continuity in their lives - their babies became a metaphor for hope and orientation towards the future.

The findings of this study also highlight the healing nature of narratives. Through the reconstruction and telling of their stories, the women were actively resisting the threat posed by HIV. Sociologist Arthur Frank (2007) reminds us that people can be thrust into becoming patients with terrible suddenness, and that health professionals who have had some preparation and training must therefore recognise "discoveries of meaning". Hence, "narrative care", as defined by Frank (2007), requires "help(ing) people who have fallen out of the story of which they were part to find a new story of which they can be part".

While the four women came from very culturally diverse backgrounds, their experiences of disruption were strikingly similar, underscoring the universality of prevailing normalising ideologies attributed to women, pregnancy and motherhood. Repositioning the crisis as a beginning, rather than an end, required them to rethink all those discourses on normalcy, allowing them to rewrite themselves into their own life story.

* This is a summary of: Kelly C et ai (2012) Creating continuity out of the disruption of a diagnosis of HIV during pregnancy, Journal of Clincial Nursing; 21: 11-12, 1554-1562.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราทำอะไรได้ยินเรื่องเล่าของผู้หญิง? สถานที่เริ่มต้นสำหรับทุกเรื่องราวผู้หญิงทั้งสี่คนก็ตื่นเต้นของพวกเขาเกี่ยวกับการตั้งครรภ์และมุ่งมั่นที่จะทำทุกสิ่งที่ถูกต้องที่หญิงตั้งครรภ์ที่คาดว่าจะทำเช่นการเข้าร่วมในการคัดกรองฝากครรภ์ ไม่มีของผู้หญิงให้มากคิดให้กับกระบวนการคัดกรองที่ไม่เคยพิจารณาพวกเขาที่มีความเสี่ยงของการติดเชื้อ HIV หนึ่งสัปดาห์และโทรศัพท์หนึ่งในภายหลังและชีวิตของพวกเขาจะได้รับการหยุดชะงัก. ดูภาพ - เอชไอวีในผู้หญิงที่กำลังตั้งครรภ์สามารถส่งไปยังทารกในครรภ์Becker แนะว่าเรื่องราวของการหยุดชะงักเป็นวัฒนธรรมในธรรมชาติและเรื่องราวอย่างสม่ำเสมอของความแตกต่างเพราะไม่คำนึงถึง ลักษณะของการหยุดชะงักก็จะรู้สึกอย่างรุนแรงที่สุดเมื่อคนดูตัวเองว่าเป็นที่ขัดแย้งกับสิ่งที่พวกเขาและคนอื่น ๆ ดูเป็นเรื่องปกติสำหรับเพศอายุและสถานการณ์ (Becker, 1997) ผู้หญิงที่มีประสบการณ์ความทุกข์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในช่วงเวลาที่มีประสบการณ์ที่พวกเขาอาศัยอยู่ผ่านการปะทะกับเรื่องเล่าทางวัฒนธรรมที่โดดเด่นเกี่ยวกับวิธีการใช้ชีวิตที่ควรจะเป็น การวินิจฉัยของเอชไอวีประกอบด้วยภัยคุกคามที่สำคัญต่อสุขภาพของพวกเขาสัมพันธ์ของพวกเขาและตัวตนของสังคมของพวกเขา ในฐานะที่เป็นหญิงตั้งครรภ์ แต่ภัยคุกคามที่เกิดจากเอชไอวีได้รับประสบการณ์มากที่สุดอย่างมีนัยสำคัญในความสัมพันธ์กับเด็กในครรภ์ของพวกเขา. ส่วนใหญ่ของเรื่องเล่าของผู้หญิงถ่ายทอดความเชื่อของพวกเขาเริ่มต้นที่เอชไอวีที่เกิดขึ้นกับคนอื่น ๆ ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเอชไอวีบวกตัวเองจึงบังคับให้พวกเขาเป็นประสบการณ์ของ "ข้อแตกต่างกันที่" พวกเขาจำเป็นต้องใช้การเจรจาที่จะนำเสนอบัญชีศีลธรรมหรือ normalizing ของชีวิตของพวกเขาเพื่อที่จะคืนดีประสบการณ์ของการเป็นอื่น ๆ เพื่อให้ห่างไกลจาก "คนอื่น" ผู้หญิงที่นำเสนอหลักฐานของตัวทางศีลธรรมของพวกเขาเป็น "คนดี" จากนั้นจะนำเสนอพฤติกรรมของพวกเขาว่า "ศีลธรรม" - และดังนั้นจึง "ปกติ" - พวกเขาจะต้องห่างไกลจากพฤติกรรมที่พวกเขาเกี่ยวข้องกับเอชไอวี. ดูภาพ - BOX 1. COMPOSITE เล่าเรื่องจากผู้เข้าร่วมการศึกษาในที่สุดผ่านกระบวนการของการแก้ไขและต่อรองทั้งสี่ผู้หญิงการจัดการเพื่อสร้างความต่อเนื่องหลังจากที่หยุดชะงัก พวกเขาพบปลอบใจในสิทธิประโยชน์ทางการแพทย์ที่จะได้รับสำหรับตัวเองและทารกของพวกเขาจากความรู้ที่ทันเวลาของสถานะเอชไอวีของพวกเขา ในขณะที่การวินิจฉัยโรคเอชไอวีของพวกเขาประกอบด้วยความยุ่งยากให้กับชีวประวัติของพวกเขาบทบาทของพวกเขาขณะที่แม่ให้ความสำคัญในการฟื้นความต่อเนื่องในชีวิตของพวกเขา - ทารกของพวกเขากลายเป็นอุปมาความหวังและการวางแนวทางไปสู่อนาคต. ผลการศึกษาครั้งนี้ยังเน้นธรรมชาติรักษาของเรื่องเล่า . ผ่านการฟื้นฟูและบอกเรื่องราวของพวกเขาที่ผู้หญิงถูกต่อต้านอย่างแข็งขันภัยคุกคามจากเอชไอวี สังคมวิทยาอาร์เธอร์แฟรงก์ (2007) เตือนเราว่าคนที่สามารถผลักดันเข้าสู่การกลายเป็นผู้ป่วยที่มีขึ้นอย่างกระทันหันที่น่ากลัวและผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพที่มีการเตรียมการบางอย่างและการฝึกอบรมจึงต้องรับรู้ "การค้นพบความหมาย" ดังนั้น "การดูแลการเล่าเรื่อง" ตามที่กำหนดโดยแฟรงก์ (2007) ต้อง "ช่วย (ไอเอ็นจี) ผู้ที่ได้หลุดออกไปจากเรื่องราวของสิ่งที่พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งในการค้นหาเรื่องใหม่ที่พวกเขาสามารถเป็นส่วนหนึ่ง". ในขณะที่สี่ ผู้หญิงที่มาจากภูมิหลังที่มากความหลากหลายทางวัฒนธรรมและประสบการณ์ของพวกเขาหยุดชะงักมีความคล้ายคลึงกันอย่างยอดเยี่ยมเน้นให้เห็นความเป็นสากลของ normalizing แลกเปลี่ยนเจตนารมณ์ประกอบกับหญิงตั้งครรภ์และมารดา ตำแหน่งวิกฤตเป็นจุดเริ่มต้นมากกว่าจุดจบพวกเขาต้องคิดใหม่วาทกรรมทุกผู้ที่อยู่ในสภาวะปกติช่วยให้พวกเขาที่จะเขียนตัวเองลงในเรื่องราวชีวิตของตัวเอง. * นี้เป็นบทสรุปของ: เคลลี่ซีเอไอ (2012) การสร้างความต่อเนื่องออก ของการหยุดชะงักของการวินิจฉัยโรคเอชไอวีในระหว่างตั้งครรภ์ที่วารสารพยาบาลแบบประเมิน; 21: 11-12 1554-1562

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อะไรที่เราได้ยินในเรื่องของผู้หญิง ? สถานที่เริ่มต้นสำหรับทั้งหมดของผู้หญิงสี่เรื่องคือความตื่นเต้นของพวกเขาเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ และความมุ่งมั่นที่จะทำสิ่งที่ถูกต้องทั้งหมดที่หญิงตั้งครรภ์ที่คาดว่าจะทำ เช่น เรียนให้บริการคัดกรอง ไม่มีผู้หญิงคนไหนให้มากคิดกระบวนการคัดกรอง ไม่เคยพิจารณาพวกเขาเสี่ยงเอดส์หนึ่งสัปดาห์และหนึ่งโทรศัพท์ในภายหลัง และชีวิตของพวกเขาจะหยุดชะงัก .

ดูรูป -

เอชไอวีในผู้หญิงที่กำลังตั้งครรภ์สามารถถ่ายทอดสู่ลูก

ของเบคเกอร์ เสนอ ว่า เรื่องของการเป็นวัฒนธรรมในธรรมชาติ และทุกเรื่องราวที่แตกต่าง เพราะ โดยไม่คำนึงถึงธรรมชาติของการหยุดชะงัก ,มันรู้สึกมากที่สุดอย่างรุนแรงเมื่อคนมองตัวเองเป็นหมากับสิ่งที่พวกเขาและคนอื่น ๆ ดูเป็นปกติ สำหรับ เพศ อายุ และสถานการณ์ ( Becker , 1997 ) ผู้หญิงที่มีความทุกข์มากที่สุดตอนนั้น ประสบการณ์ที่พวกเขาอาศัยอยู่ผ่านปะทะกับเรื่องเล่าวัฒนธรรมเด่นเรื่องชีวิตที่ควรเป็น การวินิจฉัยของผู้บัญญัติภัยคุกคามหลักเพื่อสุขภาพของพวกเขาความสัมพันธ์ของพวกเขา และสถานะทางสังคมของพวกเขา เป็นหญิงตั้งครรภ์ อย่างไรก็ตาม การคุกคามโดยผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่มีประสบการณ์มากที่สุดในความสัมพันธ์กับเด็กในครรภ์ของพวกเขา

ส่วนใหญ่ของเรื่องเล่าของผู้หญิงสื่อครั้งแรกของพวกเขาร่วมกับเอชไอวีเกิดขึ้นกับคนอื่น ถูกวินิจฉัยว่าติดเชื้อเอชไอวีด้วยตนเอง ดังนั้น บังคับให้พวกเขาเป็นประสบการณ์ของ " ความเป็นอื่น "การเจรจาอีกครั้งต้องให้ปัจจุบันศีลธรรมหรือ normalising บัญชีชีวิตของพวกเขาเพื่อที่จะทำให้ประสบการณ์ของการเป็นอื่น ๆ เพื่อให้ห่างไกลจาก " คนอื่น " ผู้หญิงที่นำเสนอหลักฐานของพวกเขามีตัวตนเป็น " คนดี " จากนั้นปัจจุบันพฤติกรรมของพวกเขาเป็น " คุณธรรม " และ " ปกติ " - ดังนั้นพวกเขาต้องห่างตัวเองจากพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับโรคเอดส์

-

ดูรูปกล่อง 1 เรื่องเล่าประกอบจากการศึกษาผู้เข้าร่วม

ในที่สุด ผ่านกระบวนการของการแก้ไขและ renegotiation ทั้งหมดสี่ผู้หญิงจัดการเพื่อสร้างความต่อเนื่องหลังจากการหยุดชะงักพวกเขาพบปลอบใจในประโยชน์ทางการแพทย์ที่จะได้รับสำหรับตัวเองและทารกของพวกเขาจากความรู้ทันเวลาของสถานะเอชไอวีของพวกเขา ในขณะที่การวินิจฉัยเชื้อเอชไอวีโดยหยุดชะงักชีวประวัติของพวกเขาบทบาทเป็นแม่ให้เน้นฟื้นต่อเนื่องในชีวิตของพวกเขาทารกของพวกเขาเป็นคำอุปมาสำหรับความหวังและปฐมนิเทศ

ต่ออนาคตผลการศึกษานี้ยังเน้นการรักษาธรรมชาติของเรื่องเล่า . ผ่านการบูรณะและบอกเรื่องราวของพวกเขา ผู้หญิงอย่างต่อต้านการคุกคามโดยเอชไอวี นักสังคมวิทยา อาร์เธอร์ แฟรงค์ ( 2007 ) เตือนเราว่าคนเราสามารถเป็นแรงผลักดันในการเป็นผู้ป่วยทำให้น่ากลัวและผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ ที่ได้มีการเตรียมการบางอย่างและการฝึกอบรมจึงต้องรู้จัก " การค้นพบความหมายของ " ดังนั้น " การดูแล " การเล่าเรื่อง , กําหนดโดย แฟรงค์ ( 2007 ) , ต้องใช้ " ช่วย ( ing ) ผู้ที่ได้ลดลงออกมาจากเรื่องราวของพวกเขาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งเพื่อค้นหาเรื่องราวใหม่ที่พวกเขาสามารถเป็นส่วนหนึ่ง " .

ตอนที่ 4 ผู้หญิงที่มาจากความหลากหลายทางวัฒนธรรมมาก พื้นหลังประสบการณ์ของการหยุดชะงักกันมาก underscoring ความเป็นสากลของธุรกิจ normalising อุดมการณ์โดยหญิงตั้งครรภ์และมารดา . รวิกฤติการณ์เป็นต้น แทนที่จะจบ ต้องการให้ทบทวนทุกวาทกรรมปกติ , ช่วยให้พวกเขาเขียนเองเรื่องราวชีวิตของตัวเอง

* นี่คือสรุป :เคลลี่ C และ AI ( 2012 ) การสร้างความต่อเนื่องของการหยุดชะงักของการวินิจฉัยของผู้ติดเชื้อในระหว่างการตั้งครรภ์ วารสารการพยาบาล clincial ; 21 : 11-12 1554-1562 .