In a paper from 2006, Couder and Fo

In a paper from 2006, Couder and Fort [1] describe a version of the famous double
slit experiment performed with drops bouncing on a vibrated fluid surface, where
interference in the particle statistics is found even though it is possible to determine
unambiguously which slit the “walking” drop passes. It is one of the first papers in
an impressive series, showing that such walking drops closely resemble de Broglie
waves and can reproduce typical quantum phenomena like tunneling and quantized
states [2–13]. The double slit experiment is, however, a more stringent test of
quantum mechanics, because it relies upon superposition and phase coherence. In
the present comment we first point out that the experimental data presented in
[1] are not convincing, and secondly we argue that it is not possible in general to
capture quantum mechanical results in a system, where the trajectory of the particle
is well-defined.
In the double slit experiment [1], 75 drop passages of the slits are recorded (their
Fig. 3). This small number is increased by symmetrization, which, however, does
not improve the statistics. Submitting the data to a standard χ
2
-test, a fit to
a Gaussian distribution is found to be just as good as the fit to the Fraunhofer
interference pattern presented in the paper. In addition the blue envelope curve
(single slit result) shown in their Fig. 3 is not backed up by data because the single
slit results presented in the paper (their Fig. 2) are for slits of different widths than
those of their Fig. 3. We have tried to reproduce their results experimentally with
our own double slit set-up, but without success.
The walking drops are reminiscent of de Broglie waves. In his later years de
Broglie [14] took his wave idea further and imagined that particles could be described
as moving singularities in a field, which, in addition to the probabilistic
Schr¨odinger wave function, had a new “physical” component excited locally by the
particle - just like what happens in the experiment. We have tried to implement
this idea by introducing a source term in the standard Schr¨odinger equation, i.e.,

i h ∂/∂t ¯ − Hˆ

w(r, t) = J(r − R(t)) where R(t) is the position of the particle, and
the source term J is a complex function. Due to linearity, it is sufficient to choose
the source term equal to a δ-function, i.e., J(r − R(t)) = δ(r − R(t)). In addition,
the particle is guided by the wave according to the standard Madelung-Bohm equa-

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในกระดาษจากปี 2006 Couder และป้อม [1]
อธิบายรุ่นที่สองที่มีชื่อเสียงทดลองช่องดำเนินการกับหยดใหญ่บนพื้นผิวของเหลวvibrated ที่รบกวนในสถิติของอนุภาคที่พบแม้ว่ามันจะเป็นไปได้ที่จะตรวจสอบอย่างไม่น่าสงสัยที่กรีด"เดิน" วางผ่าน มันเป็นหนึ่งในเอกสารครั้งแรกในซีรีส์ที่น่าประทับใจแสดงให้เห็นว่าการเดินลดลงดังกล่าวอย่างใกล้ชิดคล้าย de Broglie คลื่นและสามารถทำซ้ำปรากฏการณ์ควอนตัมทั่วไปเช่นอุโมงค์และไทรัฐ [13/02] การทดลองช่องคู่เป็น แต่การทดสอบที่เข้มงวดมากขึ้นของกลศาสตร์ควอนตัเพราะมันขึ้นอยู่กับการทับซ้อนและการเชื่อมโยงกันในเฟส ในการแสดงความคิดเห็นในปัจจุบันเราชี้ออกก่อนว่าข้อมูลที่นำเสนอในการทดลอง[1] ไม่น่าเชื่อและประการที่สองเรายืนยันว่ามันเป็นไปไม่ได้โดยทั่วไปในการจับภาพผลกลควอนตัมในระบบที่เส้นทางการเคลื่อนที่ของอนุภาคเป็นอย่างดีที่กำหนดไว้. ในการทดลองช่องคู่ [1] 75 ลดลงทางเดินกรีดจะถูกบันทึก (ของพวกเขารูปที่. 3) นี้จำนวนน้อยจะเพิ่มขึ้นตาม symmetrization ซึ่ง แต่ไม่ได้ปรับปรุงสถิติ การส่งข้อมูลไปยังมาตรฐานχ 2-test ที่เหมาะสมในการกระจายเสียนจะพบว่ามีเพียงดีเท่าพอดีกับFraunhofer รูปแบบการรบกวนนำเสนอในกระดาษ นอกจากนี้เส้นโค้งซองสีฟ้า(ผลร่องเดี่ยว) แสดงในรูปของพวกเขา 3 ไม่ได้รับการสนับสนุนจากข้อมูลเดียวเพราะผลร่องนำเสนอในกระดาษ(รูปของพวกเขา. 2) มีช่องความกว้างที่แตกต่างจากบรรดารูปของพวกเขา 3. เราได้พยายามที่จะทำให้เกิดผลของพวกเขาทดลองกับช่องคู่ของเราเองตั้งขึ้นแต่ไม่ประสบความสำเร็จ. หยดเดินชวนให้นึกถึง de Broglie คลื่น ในปีต่อมาเดอบรอย [14] เอาความคิดคลื่นของเขาต่อไปและคิดว่าอนุภาคที่สามารถอธิบายการย้ายเอกในเขตข้อมูลที่นอกเหนือไปจากความน่าจะเป็นฟังก์ชั่นคลื่นSchrödingerมีใหม่"กาย" องค์ประกอบตื่นเต้นในประเทศ โดยอนุภาค- เช่นเดียวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในการทดลอง เราได้พยายามที่จะใช้ความคิดนี้โดยการแนะนำระยะแหล่งที่มาในมาตรฐานสมการSchrödingerคือ? IH ∂ / ∂t¯ - H? W (R, t) = J (R - R (t)) ที่ R (t) คือตำแหน่งของอนุภาคและระยะแหล่งJ เป็นฟังก์ชั่นที่ซับซ้อน เนื่องจากเป็นเส้นตรงก็จะเพียงพอที่จะเลือกคำแหล่งที่มาเท่ากับδฟังก์ชั่นคือ J (R - R (t)) = δ (R - R (t)) นอกจากนี้อนุภาคเป็นแนวทางโดยคลื่นตามมาตรฐานลังส์-Bohm equa-

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในกระดาษจากปี 2006 couder และป้อม [ 1 ] อธิบายรุ่นที่มีชื่อเสียงคู่
เชือดการทดลองปฏิบัติกับอนุภาคแสงในสั่นสะเทือนพื้นผิวของเหลวที่
รบกวนในอนุภาคสถิติพบแม้ว่าจะเป็นไปได้ที่จะหา
กันซึ่งเชือด " เดิน " ปล่อยผ่าน มันเป็นหนึ่งในเอกสารแรกใน
ชุดแบบน่าประทับใจแสดงว่า เช่นเดินหยอดอย่างใกล้ชิดคล้าย เดอ เบรย
คลื่นและสามารถเกิดปรากฏการณ์ควอนตัมทั่วไป เช่น การก่อสร้างอุโมงค์และที่แน่นอน
สหรัฐอเมริกา– 13 [ 2 ] การทดลองสลิตคู่ อย่างไรก็ตาม การทดสอบที่เข้มงวดมากขึ้นของ
กลศาสตร์ควอนตัม เพราะอาศัยการและขั้นตอนการ . ใน
ปัจจุบันแสดงความคิดเห็นเราชี้ให้เห็นว่าข้อมูลที่นำเสนอใน
[ 1 ] ไม่น่าเชื่อ และประการที่สอง เราเถียงว่า มันเป็นไปไม่ได้ในทั่วไป

จับควอนตัมเชิงกลผลในระบบที่ถูกกำหนดเส้นทางการเคลื่อนที่ของอนุภาค
.
ในการทดลองสลิตคู่ [ 1 ] 75 วางทางเดินของรอยแยกเป็นบันทึกของพวกเขา (
รูปที่ 3 ) จำนวนเล็ก ๆนี้จะเพิ่มขึ้นโดยการทำให้สมมาตรซึ่ง แต่ไม่ได้
ไม่เพิ่มสถิติการส่งข้อมูลมาตรฐานχ
2
- ทดสอบ พอดี

มีการแจกแจงแบบปกติที่พบเป็นเพียงพอฟัดพอเหวี่ยงกับ Fraunhofer
รบกวนนำเสนอในรูปแบบกระดาษ นอกจากนี้ซองจดหมายสีฟ้าเส้นโค้ง
( เดี่ยวผลเชือด ) ที่แสดงในรูปที่ 3 จะไม่ได้รับการสนับสนุนโดยข้อมูลเพราะเดียว
เชือดผลลัพธ์แสดงในกระดาษ ( รูปที่ 2 ) เป็นรอยแยกของความกว้างที่แตกต่างกว่า
รายรูปที่ 3 เราได้พยายามที่จะทำซ้ำผลลัพธ์ของพวกเขาโดยการเชือดคู่ของเราเองด้วย

แต่ไม่สําเร็จ เดินหยอดจะชวนให้นึกถึง เดอ เบรยคลื่น ใน ปีต่อมา เดอ เบรย
[ 14 ] เอาความคิดของเขาต่อไป และคาดว่าคลื่นอนุภาคสามารถอธิบาย
การย้ายเอกในสาขา ซึ่งนอกเหนือไปจากการ
schr ตั้ง odinger ฟังก์ชันคลื่น มีใหม่ " กาย " ส่วนประกอบตื่นเต้นในท้องถิ่นโดย
อนุภาคเช่นเดียวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในการทดลอง เราได้พยายามที่จะใช้
ความคิดนี้ โดยแนะนำแหล่งระยะยาวในมาตรฐาน schr odinger ตั้งสมการ เช่น 

ผม H / T ∂∂¯− H ˆ 
w
( R ( , t ) = J ( r − R ( t ) ) เมื่อ R ( t ) คือตำแหน่ง อนุภาคและ
แหล่งระยะ J คือ ฟังก์ชันเชิงซ้อนเนื่องจากเป็นเส้นตรง มันก็เพียงพอที่จะเลือก
แหล่งระยะเท่ากับเป็นδ - ฟังก์ชั่น , I , J ( r − R ( t ) = δ ( r − R ( t ) ) นอกจากนี้
อนุภาคเป็นแนวทางโดยคลื่นตามมาตรฐานมาดีลุงบอม equa -