Abstract As maintenance of lifestyl

Abstract As maintenance of lifestyle change and risk
factor modification following completion of cardiac rehabilitation
has been shown to be notoriously difficult, we
developed a brief self-regulation lifestyle program for postcardiac
rehabilitation patients. Randomized-controlled
trial. Following completion of cardiac rehabilitation 210
patients were randomized to receive either a lifestyle
maintenance program (n = 112) or standard care (n = 98).
The program was based on self-regulation principles and
consisted of a motivational interview, 7 group sessions and
home assignments. Risk factors and health behaviors were
assessed at baseline (end of cardiac rehabilitation), and 6
and 15 months thereafter. ANCOVAs showed a significant
effect of the lifestyle program on exercise behavior at
15-month follow-up. Mediation analysis demonstrated that
the treatment effect on exercise behavior could be
explained by self-regulation skills. Chi squared tests
showed that patients in the intervention group had signifi-
cantly fewer uncontrolled risk factors as compared to the
control group. Finally, the lifestyle intervention program
was associated with a 12 % reduction in self-reported
cardiac hospital admission rates. This trial indicates that a
relatively brief, theory-based lifestyle program is capable
of inciting and maintaining improvements in exercise
adherence. It is suggested that patients may need ongoing
attention and guidance, for example in the form of (internet-based)
booster sessions, as long-term consolidation of
changes is arduous.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เป็นนามธรรมการบำรุงรักษาของการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและความเสี่ยง
การปรับเปลี่ยนปัจจัยดังต่อไปนี้ความสำเร็จของการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจ
ได้รับการแสดงให้เห็นว่าเป็นเรื่องยากที่ฉาวโฉ่เรา
พัฒนาโปรแกรมการดำเนินชีวิตการควบคุมตนเองสั้น ๆ สำหรับ postcardiac
การฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วย สุ่มควบคุม
การทดลอง หลังจากเสร็จจากการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจ 210
ผู้ป่วยที่ได้รับการสุ่มให้ได้รับการดำเนินชีวิตที่
โปรแกรมการบำรุงรักษา (n = 112) หรือการดูแลมาตรฐาน (n = 98).
โปรแกรมบนพื้นฐานของหลักการการควบคุมตนเองและ
ประกอบไปด้วยการให้สัมภาษณ์สร้างแรงบันดาลใจ 7 ครั้งและกลุ่ม
การมอบหมายงานที่บ้าน ปัจจัยความเสี่ยงและพฤติกรรมสุขภาพที่ถูก
ประเมินที่ baseline (จุดสิ้นสุดของการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจ) และ 6
และ 15 เดือนหลังจากนั้น ANCOVAs แสดงให้เห็นอย่างมีนัยสำคัญ
ผลของโปรแกรมการดำเนินชีวิตที่มีต่อพฤติกรรมการออกกำลังกายที่
15 เดือนติดตาม การวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าการไกล่เกลี่ย
ผลการรักษาที่มีต่อพฤติกรรมการออกกำลังกายอาจจะ
อธิบายได้ด้วยทักษะการควบคุมตนเอง จิยืดการทดสอบ
แสดงให้เห็นว่าคนในกลุ่มแทรกแซงได้ signifi-
อย่างมีปัจจัยที่ไม่สามารถควบคุมความเสี่ยงน้อยลงเมื่อเทียบกับ
กลุ่มควบคุม ในที่สุดโปรแกรมการแทรกแซงการดำเนินชีวิตที่
มีความสัมพันธ์กับการลดลง 12% ในตนเองรายงาน
อัตราการเต้นของหัวใจเข้าโรงพยาบาล การทดลองนี้แสดงให้เห็นว่า
ค่อนข้างสั้นโปรแกรมการดำเนินชีวิตตามทฤษฎีมีความสามารถใน
การเอาตัวรอดและการบำรุงรักษาปรับปรุงในการออกกำลังกาย
การยึดมั่น จะชี้ให้เห็นว่าผู้ป่วยอาจต้องอย่างต่อเนื่อง
ให้ความสนใจและให้คำแนะนำเช่นในรูปแบบของ (อินเตอร์เน็ต)
สนับสนุนการประชุมเช่นการควบรวมกิจการในระยะยาวของ
การเปลี่ยนแปลงคือลำบาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นามธรรม เช่น การบำรุงรักษาและการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต ปัจจัยเสี่ยงต่อการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจ

เสร็จได้ถูกแสดงเป็นอย่างฉาวโฉ่ยากเรา
พัฒนาตนเองวิถีสั้นโปรแกรมการฟื้นฟูผู้ป่วย postcardiac

สุ่ม
ทดลอง . ความสมบูรณ์ของการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจต่อ 210
ผู้ป่วยถูกสุ่มให้ได้รับทั้งวิถีชีวิต
โปรแกรมการบำรุงรักษา ( n = 0 ) หรือการดูแลมาตรฐาน ( n = 99 ) .
โปรแกรมบนพื้นฐานของหลักการที่ตนเอง
ประกอบด้วยแรงจูงใจสัมภาษณ์ รอบ 7 และกลุ่ม
บ้านที่ได้รับมอบหมาย ปัจจัยเสี่ยงและพฤติกรรมสุขภาพที่ถูกประเมินที่ 0
( สิ้นสุดการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจ ) และ 6
15 เดือนหลังจากนั้น ancovas พบอย่างมีนัยสำคัญ
ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายในวิถีชีวิต
ติดตาม 15 เดือน การวิเคราะห์การไกล่เกลี่ยแสดงว่า
การรักษามีผลต่อพฤติกรรมการออกกำลังกายอาจจะ
อธิบายโดยทักษะใดๆ การทดสอบไคกำลังสอง
พบว่าผู้ป่วยในกลุ่มทดลองมี signifi -
ลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อไม่มีการควบคุมปัจจัยเสี่ยงน้อยลงเมื่อเทียบกับ
กลุ่มควบคุม และสุดท้าย โปรแกรมกระตุ้น
ไลฟ์สไตล์มีความสัมพันธ์กับการลด 12 % ใน self-reported
อัตราการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลหัวใจ การทดลองนี้แสดงว่า
ค่อนข้างสั้น โปรแกรมวิถีชีวิตตามทฤษฎีสามารถกระตุ้นและรักษา
ของการปรับปรุงในการออกกำลังกายอย่างต่อเนื่อง

พบว่า ผู้ป่วยอาจต้องการความสนใจอย่างต่อเนื่อง
และการแนะแนว ตัวอย่างเช่นในรูปแบบของ ( อินเทอร์เน็ต )
Booster เซสชันเป็นการรวมการเปลี่ยนแปลงระยะยาว
จะลําบาก