2.7. Protein quality measurementsBo

2.7. Protein quality measurements
Body weight gain was determined by the difference in body
weight between the start and end of the experiment. Empty body
weight at the start of the experiment was measured after 12 h of
fasting, and the empty body weight at the end of the experiment
was measured by euthanasia of each animal without fasting,
removing the intestinal contents, and measuring the weight of
the animal. The feed/gain ratio of each animal was obtained by
dividing the feed intake of the animal by its empty body weight
gain.
Protein efficiency ratio (PER) was determined by the following
equation (Henry, 1965), which related to protein intake and empty
body weight gain:
PER ¼ Body weight gain
Protein intake :
Net Protein Ratio (NPR) was calculated from the body weight
loss of the N-free diet group according to the method of Bender
and Doell (1957):
NPR ¼ Weight gain on protein diet Weight loss on N-free diet
Protein intake :
Net protein utilisation (NPU) was measured by analysing the
carcass of each animal and measuring protein retention at the
end of the experiment. Protein loss of the N-free diet group was
calculated as follows:
NPU ¼ Body N of protein diet Body N of N-free diet
Nitrogen intake
True digestibility of each feed protein was determined by measuring
the amount of metabolic fecal N from the N-free diet feed
and performing the following equation according to the method
of Schneider and Flatt (1975):
TD ð%Þ ¼ N intake ðfecal N endogenous fecal NÞ
N intake 100:
The biological value (BV) of each feed was calculated from the
relationship between NPU and true digestibility as described by
Hackler (1977):
BV ð%Þ ¼ NPU true digestibility ð%Þ
Tabl

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.7. โปรตีนคุณภาพการประเมินน้ำหนักถูกกำหนด โดยความแตกต่างในร่างกายน้ำหนักระหว่างการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของการทดลอง ร่างกายที่ว่างเปล่าซึ่งวัดได้หลังจาก 12 ชม.ของน้ำหนักเริ่มต้นของการทดสอบการถือศีลอด และน้ำหนักตัวเปล่าเมื่อสิ้นสุดการทดลองโดยวัดจากการุณยฆาตสัตว์แต่ละชนิดโดยไม่ต้องถือศีลอดเอาเนื้อลำไส้ และการวัดน้ำหนักของสัตว์ อัตราส่วนกำไร/อาหารสัตว์แต่ละชนิดที่ได้รับโดยหารการกินของสัตว์ ด้วยน้ำหนักของร่างกายที่ว่างเปล่ากำไรจากกำหนดอัตราส่วนประสิทธิภาพโปรตีน (ต่อ) โดยต่อไปนี้สมการ (เฮนรี่ 1965), ซึ่งเกี่ยวข้อง กับการบริโภคโปรตีน และว่างเปล่าน้ำหนักร่างกาย:ต่อน้ำหนักร่างกาย¼ปริมาณโปรตีน:อัตราส่วนโปรตีนสุทธิ (NPR) คำนวณจากน้ำหนักตัวขาดทุน N ฟรีอาหารกลุ่มตามวิธีการของ Benderและ Doell (1957):NPR ¼น้ำหนักบนโปรตีนลดน้ำหนักบน N ฟรีอาหารปริมาณโปรตีน:การใช้ประโยชน์โปรตีนสุทธิ (NPU) โดยวัดจากการวิเคราะห์การซากของการกักเก็บโปรตีนสัตว์ และวัดแต่ละที่สิ้นสุดการทดลอง ขาดทุนโปรตีนของกลุ่มอาหารฟรี Nคำนวณดังนี้:NPU ¼ N ร่างของโปรตีนร่างกาย N N ฟรีอาหารปริมาณไนโตรเจนกำหนด โดยการวัดจริงย่อยโปรตีนแต่ละตัวดึงข้อมูลจำนวนเผาผลาญอาหารอุจจาระ N จาก N ฟรีอาหารและดำเนินการตามวิธีการสมการต่อไปนี้ชไนเดอร์และ Flatt (1975):TD ðบริโภค%Þ¼ N ðfecal N NÞ อุจจาระภายนอกN ปริมาณ 100:คำนวณค่าชีวภาพ (BV) ของอาหารแต่ละตัวความสัมพันธ์ระหว่าง NPU และย่อยจริงตามที่อธิบายไว้โดยHackler (1977):BV ð%Þ¼ NPU ย่อยจริงð%ÞTabl

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.7 โปรตีนที่มีคุณภาพการวัด
น้ำหนักตัวถูกกำหนดโดยความแตกต่างในร่างกาย
น้ำหนักระหว่างการเริ่มต้นและสิ้นสุดการทดลอง ร่างกายที่ว่างเปล่า
น้ำหนักในช่วงเริ่มต้นของการทดสอบวัดหลังจาก 12 ชั่วโมงของ
การอดอาหารและน้ำหนักตัวที่ว่างเปล่าในตอนท้ายของการทดสอบ
โดยวัดจากนาเซียของสัตว์แต่ละตัวโดยไม่ต้องอดอาหาร
ลบเนื้อหาลำไส้และการวัดน้ำหนักของ
สัตว์ . อัตราส่วนฟีด / ผลที่ได้จากสัตว์แต่ละที่ได้รับโดย
การหารการกินอาหารของสัตว์โดยน้ำหนักของร่างกายที่ว่างเปล่า
กำไร.
อัตราส่วนประสิทธิภาพโปรตีน (PER) ถูกกำหนดโดยต่อไปนี้
สมการ (เฮนรี่, 1965) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการบริโภคโปรตีนและว่างเปล่า
ร่างกายเพิ่มน้ำหนัก:
PER ¼เพิ่มน้ำหนัก
การบริโภคโปรตีน:
อัตราส่วนโปรตีนสุทธิ (NPR) ที่คำนวณได้จากน้ำหนักของร่างกาย
สูญเสียของ N-ฟรีกลุ่มอาหารตามวิธีการของประมาท
และ Doell (1957):
กำไรเอ็นพีอาร์¼น้ำหนักโปรตีน อาหารลดน้ำหนักใน N-ฟรีอาหาร
ปริมาณโปรตีน:
ใช้ประโยชน์ของโปรตีนสุทธิ (NPU) คือการวัดโดยการวิเคราะห์
ซากของสัตว์แต่ละตัวและการวัดการเก็บรักษาโปรตีนที่
สิ้นสุดการทดลอง การสูญเสียโปรตีนของกลุ่มอาหาร N-ฟรีได้รับการ
คำนวณดังนี้
NPU ¼ร่างกาย N ของร่างกายอาหารที่มีโปรตีน N N-ฟรีอาหาร
ปริมาณไนโตรเจน
ย่อยทรูของโปรตีนฟีดแต่ละคนถูกกำหนดโดยการวัด
ปริมาณของการเผาผลาญอุจจาระ N จาก N- ฟีดฟรีอาหาร
และการแสดงสมการต่อไปตามวิธีการ
ของชไนเดอและ Flatt (1975):
TD% d Þ¼บริโภค N ðfecal N ภายนอกอุจจาระ nTH
บริโภค N 100:
คุณค่าทางชีวภาพ (BV) ของแต่ละฟีดที่คำนวณได้จาก
ความสัมพันธ์ ระหว่าง NPU และการย่อยได้จริงตามที่อธิบาย
Hackler (1977):
BV% d Þ¼ NPU ย่อยจริง% d Þ
Tabl