In another longitudinal study, Luca

In another longitudinal study, Lucas, Clark, Georgellis, and Diener (2003) showed that life satisfaction shifted positively after marriage and negatively after widowhood, but that on average people’s returned toward their baseline level in subsequent years (more rapidly after marriage than after widowhood). Within banking organizations, Griffin (1991) found that although the content of employees’ jobs remained enhanced for several years after job redesign, their overall job satisfaction increased only temporarily before falling back to its original level. There is thus a theoretical rationale and accumulating empirical evidence to suggest that happiness is in part a function of people’s assessment of an environmental feature’s novelty or familiarity. However, this theme has not often been investigated in employment setting.
Differential Activation of Judgments
Given the manifest importance of these judgment processes, the environmental model of happiness in chapters 4 to 8 needs to be extended to include a person’s mental processes as well as inputs from his or her situation. The relative impact of those two sets of influences is likely to depend on the strength of stimulation from the environment (e.g., Frese & Zapf, 1999). Job characteristic are expected to take priority over personal judgments when they command attention by their intensity, whereas cognitive processes can more readily influence happiness when an event or situation does not demand all of a person’s attention. Thus, as illustrated earlier with respect to J4C (the rated attractiveness of core tasks), judgment processes are likely to be particularly important in the determination of well-being when an environmental input is of moderate rather than extreme intensity.
Similarly, the ambiguity of a situation can affect the activation of these judgments. Subjective processes are likely to assume greatest importance when objective conditions are unclear. In considering specific attitudes, Salancik and Pieffer (1978) argued that “the more ambiguous the job aspects, the more the worker will relay on social comparisons to assess them” (p. 228). In a study of marital satisfaction, Buunk, Collins, Taylor, van Yperen, and Dakof (1990) found that situations which are ambiguous in well-being terms did indeed encourage comparisons with other people (judgment J1). More generally, environmental ambiguity creater a need for additional information, for example, also through counterfactual comparison (J2B). In addition, when implications for well-being are unclear, a person might particularly emphasize the referent of personal novelty of familiarity (J6), for example, seeking information about previous instances. However, no research investigation into these possible contingencies in job situation have been located.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการศึกษาตามยาวอีกลูคัส, คลาร์ก, georgellis และ Diener (2003) พบว่าพึงพอใจในชีวิตเปลี่ยนไปในเชิงบวกหลังจากการแต่งงานและในเชิงลบหลังจากที่เป็นม่าย แต่ที่คนโดยเฉลี่ยจะกลับไปสู่​​ระดับพื้นฐานในปีต่อ ๆ มา (ขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากการแต่งงานของพวกเขามากกว่าหลังจากที่เป็นม่าย ) ภายในองค์กรธนาคารกริฟฟิ (1991) พบว่าถึงแม้ว่าเนื้อหาของงานของพนักงานที่ยังคงเพิ่มขึ้นเป็นเวลาหลายปีหลังจากการออกแบบงานความพึงพอใจในงานของพวกเขาโดยรวมเพิ่มขึ้นเพียงชั่วคราวก่อนที่จะตกลงกลับไปยังระดับเดิมจึงมีเหตุผลในทางทฤษฎีและการสะสมหลักฐานเชิงประจักษ์เพื่อแสดงให้เห็นความสุขที่อยู่ในส่วนหนึ่งของการประเมินการทำงานของผู้คนจากความแปลกใหม่คุณลักษณะด้านสิ่งแวดล้อมหรือความคุ้นเคย แต่รูปแบบนี้ไม่ได้มักจะถูกตรวจสอบในการตั้งค่าการจ้างงาน. การใช้งานที่แตกต่างกัน

จากคำตัดสินที่ได้รับความสำคัญอย่างชัดแจ้งเหล่านี้กระบวนการตัดสินรูปแบบสิ่งแวดล้อมของความสุขในบท 4-8 ความต้องการที่จะขยายไปถึงกระบวนการทางจิตของคนคนหนึ่งเช่นเดียวกับปัจจัยการผลิตจากสถานการณ์ของเขาหรือเธอ ส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของทั้งสองชุดของอิทธิพลมีโอกาสที่จะขึ้นอยู่กับความแรงของการกระตุ้นจากสิ่งแวดล้อม (เช่น Frese & Zapf, 1999)ลักษณะงานที่คาดว่าจะสำคัญกว่าคำตัดสินส่วนบุคคลเมื่อคำสั่งพวกเขาให้ความสนใจตามความรุนแรงของพวกเขาในขณะที่กระบวนการทางปัญญามากขึ้นอย่างรวดเร็วสามารถมีอิทธิพลต่อความสุขเมื่อมีเหตุการณ์หรือสถานการณ์ไม่ต้องการทั้งหมดของความสนใจของคนคนหนึ่ง จึงแสดงไว้ก่อนหน้านี้ด้วยความเคารพต่อ j4c (ความน่าดึงดูดใจจัดอันดับจากงานหลัก)กระบวนการตัดสินใจมีแนวโน้มที่จะมีความสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการกำหนดเป็นอยู่ที่ดีเมื่อป้อนข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมของปานกลางมากกว่าความรุนแรงมาก.
ทำนองเดียวกันความคลุมเครือของสถ​​านการณ์จะมีผลต่อการทำงานของคำตัดสินเหล่านี้ กระบวนการอัตนัยมีแนวโน้มที่จะคิดว่าสำคัญมากที่สุดเมื่อเงื่อนไขวัตถุประสงค์มีความชัดเจน ในการพิจารณาทัศนคติที่เฉพาะเจาะจงSalancik และ pieffer (1978) แย้งว่า "คลุมเครือด้านงานให้มากขึ้นคนงานจะถ่ายทอดอยู่กับการเปรียบเทียบทางสังคมที่จะประเมินพวกเขา" (พี 228) ในการศึกษาความพึงพอใจของการสมรส buunk, คอลลินเทย์เลอร์, รถตู้ yperen และ dakof (1990) พบว่าสถานการณ์ที่มีความคลุมเครือในแง่ความเป็นจริงกระตุ้นให้เกิดการเปรียบเทียบกับคนอื่น ๆ (j1 ตัดสิน) มากกว่าปกติcreater คลุมเครือสิ่งแวดล้อมจำเป็นสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมตัวอย่างเช่นยังผ่านการเปรียบเทียบ counterfactual (J2b) ในนอกจากนี้เมื่อผลกระทบต่อการเป็นอยู่ที่ดีมีความชัดเจนโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่อาจจะเน้นความแปลกใหม่ของการอ้างอิงส่วนบุคคลของผู้คุ้นเคย (J6) เช่นที่กำลังมองหาข้อมูลเกี่ยวกับกรณีหน้าที่แล้ว อย่างไรก็ตามการสอบสวนการวิจัยไม่เป็นภาระผูกพันที่เป็นไปได้เหล่านี้อยู่ในสถานการณ์ที่ได้รับงานอยู่.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการศึกษาระยะยาวอื่น ลูคัส Clark, Georgellis และ Diener (2003) พบว่า ความพึงพอใจชีวิตเปลี่ยนบวกหลัง จากแต่งงาน และส่ง หลัง widowhood แต่โดยเฉลี่ยประชาชนกลับไประดับพื้นฐานในปีต่อมา (ยิ่งเร็วแต่งมากกว่าหลังจาก widowhood) ภายในองค์กร การธนาคาร กริฟฟอน (1991) พบว่า แม้ว่าหลายปีหลังจากออกงานยังคงเพิ่มเนื้อหาของงานของพนักงาน ความพึงพอใจงานโดยรวมเพิ่มเพียงชั่วคราวก่อนลงกลับเดิมระดับ จึงมีเหตุผลทฤษฎี และสะสมหลักฐานประจักษ์ความสุขที่แนะนำคือในส่วน ฟังก์ชันของประชาชนประเมินคุณลักษณะการสิ่งแวดล้อมนวัตกรรมหรือความคุ้นเคย อย่างไรก็ตาม ชุดรูปแบบนี้มีไม่มักจะถูกสอบสวนในค่าจ้างนั้น
เรียกใช้ส่วนที่แตกต่างของคำพิพากษา
ให้ความสำคัญรายการของกระบวนการพิพากษาเหล่านี้ รูปแบบสิ่งแวดล้อมของความสุขในบทที่ 4 ถึง 8 ต้องขยายให้รวมบุคคลกระบวนการจิตเป็นอินพุตจากสถานการณ์ของเขา หรือเธอ ผลกระทบสัมพันธ์สองชุดที่มีอิทธิพลต่อจะขึ้นอยู่กับความแรงของการกระตุ้นจากสิ่งแวดล้อม (เช่น Frese & Zapf, 1999) ลักษณะงานคาดว่าจะสำคัญกว่าตัดสินส่วนบุคคลเมื่อพวกเขาสั่งให้ความสนใจ โดยความเข้มของพวกเขา ในขณะที่กระบวนการรับรู้สามารถมากขึ้นอิทธิพลสุขเมื่อเหตุการณ์หรือสถานการณ์ไม่ต้องทั้งหมดของความสนใจของผู้ ดังนั้น เป็นคู่มือกับ J4C ก่อนหน้านี้ (ที่ได้รับคะแนนศิลปะของงานหลัก), กระบวนการพิพากษาจะเป็นสำคัญอย่างยิ่งในการกำหนดสุขภาพเมื่ออินพุตด้านสิ่งแวดล้อมของปานกลางมากกว่าความเข้มมากขึ้น
, ความคลุมเครือของสถานการณ์ที่มีผลต่อการเรียกใช้การพิพากษาเหล่านี้ได้ กระบวนการตามอัตวิสัยมักจะถือว่าสำคัญยิ่งเมื่อเงื่อนไขวัตถุประสงค์ชัดเจน ในการพิจารณาเฉพาะทัศนคติ Salancik และ Pieffer (1978) ที่โต้เถียง "ชัดเจนมากขึ้นด้านการงาน ผู้ปฏิบัติการเพิ่มเติมงานจะรีเลย์ในสังคมเปรียบเทียบเพื่อประเมินพวกเขา" (p. 228) ในการศึกษาความพึงพอใจชีวิตสมรส Buunk คอลลินส์ Taylor, van Yperen และ Dakof (1990) พบว่า สถานการณ์ที่ไม่ชัดเจนในแง่ของความไม่แน่นอนส่งเสริมเปรียบเทียบกับผู้อื่น (คำพิพากษาที่ J1) เพิ่มเติมโดยทั่วไป สิ่งแวดล้อมย่อ creater ต้องการข้อมูลเพิ่มเติม เช่น นอกจากนี้ยังผ่านเปรียบเทียบ counterfactual (ทู) เมื่อผลกระทบสำหรับความชัดเจน บุคคลอาจโดยเฉพาะอย่างยิ่งเน้นใช้ของนวัตกรรมบุคคลคุ้นเคย (J6), เช่น หาข้อมูลเกี่ยวกับอินสแตนซ์ก่อนหน้า อย่างไรก็ตาม ตรวจสอบเป็น contingencies เหล่านี้ได้ในกรณีงานวิจัยไม่ได้อยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการศึกษาตามยาวอื่น Lucas Clark georgellis และ diener ( 2003 )พบว่าความพึงพอใจหันไปใช้ชีวิตในเชิงบวกหลังจากการแต่งงานและส่งผลกระทบในทางลบหลังจากแม่ม่ายแต่ว่าในคนโดยเฉลี่ยของก็กลับไปยังระดับพื้นฐานของพวกเขาในปีถัดไป(เพิ่มเติมอย่างรวดเร็วหลังการแต่งงานมากกว่าหลังจากแม่ม่าย) ภายใน องค์กรธนาคารGriffin ( 1991 )พบว่าแม้ว่าเนื้อหาของงานของพนักงานยังอยู่ในเกณฑ์ดีเพิ่มขึ้นสำหรับหลายปีหลังจากออกงานความพึงพอใจในการทำงานโดยรวมเพิ่มขึ้นเพียงชั่วคราวก่อนลดลงย้อนกลับไปสู่ระดับเดิมดังนั้นจึงมีเหตุผลที่ทางทฤษฎีและหลักฐานที่เพิ่มมากขึ้นในเชิงประจักษ์ขอแนะนำให้ที่ว่าความสุขอยู่ในส่วนของการประเมินผลของผู้คนที่มีความแปลกใหม่ของสิ่งแวดล้อมที่โดดเด่นไปด้วยความคุ้นเคยหรือ แต่ถึงอย่างไรก็ตามธีมนี้มีไม่บ่อยนักการสอบสวนในการจ้างงานการตั้งค่าการเปิดใช้งาน
ที่แตกต่างของคำตัดสิน
ซึ่งจะช่วยให้ความสำคัญแสดงออกของกระบวนการคำพิพากษานี้รุ่นทางด้านสิ่งแวดล้อมของความสุขในบท 4 ถึง 8 ความต้องการเพื่อจะได้รับการขยายไปถึงรวมถึงกระบวนการทางจิตใจของบุคคลที่เป็นและอินพุตจากสถานการณ์ของเขาหรือเธอ ส่งผลกระทบต่อญาติของสองชุดที่มีแนวโน้มว่ามีอิทธิพลต่อการขึ้นอยู่กับความแรงของกระตุ้นจาก สภาพแวดล้อม (เช่น frese & zapf 1999 )ลักษณะเฉพาะงานคาดว่าจะสามารถจัดลำดับความสำคัญมากกว่าการตัดสินส่วนตัวเมื่อพวกมันได้รับคำสั่งให้ความสนใจด้วยความเข้มของพวกเขาในขณะที่กระบวนการคิดสามารถที่จะมีอิทธิพลต่อความสุขเมื่อสถานการณ์หรือเหตุการณ์ที่ไม่ต้องการให้ความสนใจของบุคคลที่ทั้งหมดได้ง่าย ดังนั้นตามที่ได้แสดงไว้ก่อนหน้าด้วยความเคารพใน J 4 C (ความน่าสนใจที่ได้รับของงานหลัก)กระบวนการคำพิพากษามีแนวโน้มในการมีความสำคัญยิ่งในการกำหนดการเป็นอยู่ที่ดีเมื่ออินพุตด้านสิ่งแวดล้อมที่มีระดับปานกลางมากกว่าความเข้ม Extreme .
ในทำนองเดียวกันเกี่ยวกับสถานการณ์ที่จะมีผลกระทบต่อการเปิดใช้งานของคำตัดสินนี้ กระบวนการอัตวิสัยจะรับผิดชอบความสำคัญที่สุดเมื่อเป็นไปตามเงื่อนไขจะไม่ชัดเจนโดยมีวัตถุประสงค์ ในการพิจารณาถึงทัศนคติเฉพาะsalancik และ pieffer ( 1978 )ให้เหตุผลว่า"เรื่องไม่ชัดเจนงานที่ได้มากขึ้นงานที่จะรีเลย์ในการเปรียบเทียบทางสังคมในการประเมินพวกเขา"( p . 228 ) ในการศึกษาความพึงพอใจสมรส buunk Collins Taylor และรถตู้ yperen dakof ( 1990 )พบว่าสถานการณ์ที่ไม่ชัดเจนในเงื่อนไขการเป็นอยู่ที่ดีก็ส่งเสริมให้การเปรียบเทียบกับคนอื่น(คำพิพากษา J 1 )จริงๆ โดยทั่วไปแล้วมากกว่าเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม creater จำเป็นต้องให้ข้อมูลเพิ่มเติมสำหรับตัวอย่างเช่นยังผ่านการเปรียบเทียบ counterfactual ( J 2 B ) นอกจากนี้เมื่อความเกี่ยวพันกับสำหรับความเป็นอยู่ที่ดีมีความชัดเจนคนที่อาจจะเน้นที่แข็งแรงที่สุดเพราะสร้างความเชื่อมั่นความแปลกใหม่ของส่วนตัวของความคุ้นเคย( J 6 )ตัวอย่างเช่นกำลังมองหาข้อมูลเกี่ยวกับกรณีดังกล่าวก่อนหน้าโดยเฉพาะ แต่ถึงอย่างไรก็ตามไม่มีการสืบสวนการวิจัยเข้าสู่เหตุการณ์เหล่านี้เป็นไปได้ในสถานการณ์งานได้รับการตั้งอยู่.