3.4 Accounting Period or Periodicit

3.4 Accounting Period or Periodicity Assumption (PA) believes that the continuum of time can be subdivided
into a number of discrete time periods (accounting periods) (British Institute of Management Information (BIMI,
1984). According to Keynes (1980), in the long run we are all "dead", implies that the net income of a firm
prepared under this assumption (discrete time period), may not after all be realistic because of the presence of
inflation and changes in price level. He asserts that the net profit usually has the components of unrealized profit
or uncollectible realized revenue that may eventually go bad in the form of bad debts. The provision for losses
may however not cover the total debtors during the accounting period. Similarly, the fundamental problem, be it
in the short or long run, is the method of stock valuation. Stock valuation could be based on full cost or marginal
cost, straight-line or declining method, especially when the firm is operating either at full-capacity or undercapacity.
Where there is under-capacity utilization the absorption rate is likely to be high if the depreciable
amount is always high, it reduces the profit figure in the financial statements, vice-versa.
3.5 Operating conventions are classified into five as indicated below:
3.5.1 Historical cost Convention (HCC): Forms the basis of valuation used in the preparation of published
financial statements. That is, all assets are shown in the accounts at the cost of acquisition. The word 'cost', said
Horngren and George, (1990), is intricate, complex and confusing. This is because cost may mean different
things to different people at different time, place and event. They assert that cost is intricate when referred to as
expired or futuristic, production cost or period cost, direct or indirect cost. It is complex when referred to as
variable cost, fixed cost, semi variable cost, semi fixed cost, marginal cost, absorption cost, sunk cost,
conversion cost and opportunity cost. Confusion may arise when certain cost attributes are not or are to be
capitalized for purpose of assets valuation. They added that if asset was acquired under a given scenario, two
different accountants may arrive at different value judgment about the asset as follows: (Pyle et al, 1988).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.4 บัญชีรอบระยะเวลาหรืออัสสัมชัญประจำงวด (PA) เชื่อว่า ความต่อเนื่องของเวลาสามารถปฐมภูมิเป็นระยะเวลาไม่ต่อเนื่อง (รอบระยะเวลาบัญชี) (ภาษาอังกฤษสถาบันการจัดการสารสนเทศ (BIMI1984) ตามคีย์เนส (1980), ในระยะยาวเราทั้งหมด "ตาย" หมายถึงการที่กำไรสุทธิของบริษัทจัดทำ (ระยะเวลาไม่ต่อเนื่อง) อัสสัมชัญนี้ หลังจากทั้งหมดไม่จริงเนื่องจากสถานะของอัตราเงินเฟ้อและการเปลี่ยนแปลงในระดับราคา เขายืนยันว่า กำไรสุทธิจะมีส่วนประกอบของกำไรที่ไม่เกิดขึ้นจริงหรือไม่สามารถเรียกเก็บรายได้จริงที่อาจในที่สุดไปไม่ดีในแบบของสูญ ส่วนสำรองสำหรับการขาดทุนอาจแต่ไม่ครอบคลุมลูกหนี้รวมในรอบระยะเวลาบัญชี ในทำนองเดียวกัน พื้นฐานปัญหา ไม่ว่าจะเป็นในการใช้งานสั้น หรือยาว เป็นวิธีการประเมินค่าสินค้าคงคลัง สามารถใช้ประเมินค่าสินค้าคงคลังต้นทุนเต็ม หรือกำไรต้นทุน เส้นตรง หรือลดลงวิธี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อบริษัทดำเนินงานอย่างเต็มกำลังหรือ undercapacityมีกำลังการผลิตน้อยใช้ อัตราการดูดซึมมีแนวโน้มที่จะสูงหากการคิดค่าเสื่อมราคายอดจะสูง ตัวเลขกำไรในงบการเงิน ลดกลับ3.5 แผนปฏิบัติจะแบ่งเป็นห้าตามที่ระบุด้านล่าง:3.5.1 ประวัติศาสตร์ทุนประชุม (คาร์โล): แบบฟอร์มข้อมูลพื้นฐานของค่าที่ใช้ในการจัดทำเผยแพร่งบการเงิน นั่นคือ สินทรัพย์ทั้งหมดจะแสดงในบัญชีค่าซื้อ กล่าวว่า คำว่า 'ต้นทุน'จอร์จ และ Horngren (1990), ไม่ซับซ้อน ซับซ้อน และสับสน ทั้งนี้เนื่องจากต้นทุนอาจหมายถึงแตกต่างกันสิ่งที่คนอื่นที่เวลาต่าง ๆ สถานที่ และเหตุการณ์ พวกเขายืนยันรูปว่า ทุนซับซ้อนเมื่อเรียกว่าต้นทุนการผลิตหมดอายุ หรือ อนาคต หรือคำนวณ ต้นทุนทางตรง หรือทางอ้อม มันมีความซับซ้อนเมื่อเรียกว่าต้นทุนผันแปร คงต้นทุน ต้นทุนกึ่งผันแปร ต้นทุนกึ่งคงที่ ต้นทุนกำไร ต้น ทุน การดูดซึมจมทุนการแปลงต้นทุนและต้นทุนของโอกาส ความสับสนที่อาจเกิดขึ้น เมื่อแอตทริบิวต์ต้นทุนบางอย่างไม่ต้องบันทึกสำหรับวัตถุประสงค์ของการประเมินค่าสินทรัพย์ พวกเขาเพิ่มที่ถ้าซื้อสินทรัพย์ภายใต้สถานการณ์ที่กำหนด สองผู้จัดทำบัญชีที่แตกต่างกันอาจมาพิพากษาค่าต่าง ๆ เกี่ยวกับสินทรัพย์ดังนี้: (พีย์ et al, 1988) ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.4 รอบระยะเวลาบัญชีหรือ Periodicity สัมชัญ (PA)
เชื่อว่าความต่อเนื่องของเวลาที่สามารถแบ่งเป็นหลายช่วงเวลาที่ไม่ต่อเนื่อง(ที่รอบระยะเวลาบัญชี) (อังกฤษสถาบันสารสนเทศเพื่อการจัดการ (Bimi,
1984). ตามที่คีนส์ (1980) ใน ระยะยาวเราทุกคน "ตาย" หมายความว่ารายได้สุทธิของ บริษัท
ที่จัดทำขึ้นภายใต้สมมติฐานนี้(ช่วงเวลาที่ไม่ต่อเนื่อง)
อาจไม่หลังจากทั้งหมดจะเป็นจริงเพราะการปรากฏตัวของอัตราเงินเฟ้อและการเปลี่ยนแปลงในระดับราคา. เขาอ้างว่าสุทธิ
กำไรมักจะมีส่วนประกอบของกำไรที่ยังไม่เกิดหรือรายได้ตระหนักเรียกเก็บเงินไม่ว่าในที่สุดอาจจะไปไม่ดีในรูปแบบของหนี้ที่ไม่ดี. บทบัญญัติสำหรับความสูญเสียที่อาจจะ แต่ไม่ครอบคลุมลูกหนี้รวมในช่วงรอบระยะเวลาบัญชี. ในทำนองเดียวกันปัญหาพื้นฐานไม่ว่าจะเป็นในสั้นหรือระยะยาวเป็นวิธีการของการประเมินมูลค่าหุ้น. ประเมินราคาหุ้นอาจจะขึ้นอยู่กับค่าใช้จ่ายทั้งหมดหรือส่วนเพิ่มค่าใช้จ่ายเส้นตรงหรือวิธีการที่ลดลงโดยเฉพาะเมื่อบริษัท มีการดำเนินงานอย่างใดอย่างหนึ่งที่มีความจุเต็มหรือ undercapacity. ในกรณีที่มีความเข้าใจ ใช้กำลังการผลิตอัตราการดูดซึมที่มีแนวโน้มที่จะสูงถ้าเสื่อมราคาจำนวนเงินที่สูงอยู่เสมอจะช่วยลดตัวเลขกำไรในงบการเงินในทางกลับกัน. 3.5 การประชุมการดำเนินงานจะแบ่งออกเป็นห้าตามที่ระบุไว้ดังต่อไปนี้3.5.1 ราคาทุนเดิม ( HCC): รูปแบบพื้นฐานของการประเมินมูลค่าที่ใช้ในการเตรียมความพร้อมของการตีพิมพ์ในงบการเงิน นั่นคือสินทรัพย์ทั้งหมดที่แสดงในบัญชีค่าใช้จ่ายในการเข้าซื้อกิจการ คำว่า 'ค่าใช้จ่าย' กล่าวว่าHorngren และจอร์จ (1990) เป็นที่ซับซ้อนซับซ้อนและสับสน นี้เป็นเพราะค่าใช้จ่ายที่แตกต่างกันอาจหมายถึงสิ่งที่ผู้คนที่แตกต่างกันในเวลาที่แตกต่างกันสถานที่และเหตุการณ์ พวกเขาอ้างว่าเป็นค่าใช้จ่ายที่ซับซ้อนเมื่อเรียกว่าหมดอายุหรืออนาคตต้นทุนการผลิตหรือค่าใช้จ่ายในรอบระยะเวลาทางตรงหรือทางอ้อมค่าใช้จ่าย มันมีความซับซ้อนเมื่อเรียกว่าต้นทุนผันแปรต้นทุนคงที่ต้นทุนผันแปรกึ่งต้นทุนคงที่กึ่งต้นทุนค่าใช้จ่ายในการดูดซึมต้นทุนจมค่าใช้จ่ายในการแปลงและต้นทุนค่าเสียโอกาส ความสับสนที่อาจเกิดขึ้นเมื่อค่าใช้จ่ายคุณลักษณะบางอย่างไม่ได้หรือจะได้รับทุนเพื่อวัตถุประสงค์ในการประเมินมูลค่าสินทรัพย์ เขาเสริมว่าถ้าได้มาของสินทรัพย์ภายใต้สถานการณ์ที่กำหนดให้ทั้งสองบัญชีที่แตกต่างกันอาจจะประสบความสำเร็จในการตัดสินที่แตกต่างกันเกี่ยวกับมูลค่าสินทรัพย์ดังนี้ (พีเล, et al, 1988)