The “middle-income trap” is the phe

The “middle-income trap” is the phenomenon of hitherto rapidly growing economies
stagnating at middle-income levels and failing to graduate into the ranks of high-income
countries. Most notably, several Latin American economies, at least until recently, would
seem to belong in this category, having failed to achieve high-income levels despite attaining
middle-income status several decades ago. By contrast, several East Asian economies have in
recent decades provided a template for “success:” continuing to grow rapidly after attaining
middle-income status, and thereby attaining per capita income levels comparable to advanced
countries.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"คอร์รัปชั่น" คือ ปรากฏการณ์ของมาจนบัด เติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ววิชาระดับคอร์รัปชั่นและการศึกษาเป็นอันดับของรายได้ประเทศ สุดยวด หลายประเทศริกา น้อย จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้จะดูเหมือนจะ อยู่ในหมวดหมู่นี้ มีล้มเหลวในการบรรลุระดับรายได้แม้การบรรลุเห็นสถานะหลายทศวรรษที่ผ่านมา โดยคมชัด หลายประเทศเอเชียตะวันออกได้ในทศวรรษที่ผ่านมาล่าสุดให้แม่แบบสำหรับ "ความสำเร็จ: " ต่อไปเติบโตอย่างรวดเร็วหลังจากการบรรลุเห็นสถานะ และการบรรลุผลรายได้ต่อหัวระดับเทียบเท่ากับขั้นสูงประเทศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"การดักรายได้ปานกลาง" เป็นปรากฏการณ์ของประเทศที่เติบโตอย่างรวดเร็วจนบัดนี้ซบเซาในระดับที่มีรายได้ปานกลางและความล้มเหลวที่จะจบการศึกษาเป็นอันดับของรายได้สูงประเทศ ส่วนใหญ่ยวดเศรษฐกิจอเมริกันหลายละตินอย่างน้อยจนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ จะดูเหมือนจะอยู่ในหมวดหมู่นี้ล้มเหลวที่จะบรรลุระดับรายได้สูงแม้จะมีการบรรลุสถานะรายได้ปานกลางหลายทศวรรษที่ผ่านมา ในทางตรงกันข้ามหลายประเทศในเอเชียตะวันออกมีในทศวรรษที่ผ่านมาให้แม่แบบสำหรับการเป็น "ความสำเร็จ" เติบโตอย่างต่อเนื่องอย่างรวดเร็วหลังจากบรรลุสถานะรายได้ปานกลางและจึงบรรลุต่อหัวระดับรายได้ขั้นสูงเทียบได้กับประเทศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" กับดัก " รายได้ปานกลางเป็นปรากฏการณ์นี้เติบโตอย่างรวดเร็วของเศรษฐกิจที่ซบเซาในระดับรายได้ปานกลางและความล้มเหลว
จบในอันดับที่สูง
ประเทศ ส่วนใหญ่ยวดประเทศละตินอเมริกาหลาย จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้จะ
ดูเหมือนจะอยู่ในประเภทนี้ มีการล้มเหลวที่จะบรรลุระดับที่สูงแม้จะบรรลุ
สถานะรายได้หลายทศวรรษที่ผ่านมาโดยทางเอเชียตะวันออกมีประเทศหลายทศวรรษที่ผ่านมาใน
ให้แม่แบบสำหรับ " ความสำเร็จ " การเติบโตอย่างรวดเร็วหลังจากบรรลุ
สถานะรายได้ปานกลาง และรายได้ต่อหัวจึงบรรลุระดับเทียบเท่ากับประเทศที่เจริญแล้ว