While surprisingly little research

While surprisingly little research has been done on the effect of pace on comprehension, this is a potentially crucial variable which distinguishes the process of learning with television, and other transient media, from learning with stable media, such as text. Wright, et al. (1984) defined pace as a characteristic of the presentation - the amount of information presented per unit time (i.e., scene and character changes). But from a cognitive perspective, the critical consideration is cognitive pace, the amount of information processed per unit time. From this perspective, the hypothetical unit of information is the "chunk." The chunk is a semi-elastic unit whose size depends on the familiarity and meaningfulness of the information (Miller, 1956; Simon, 1974). A single word may be a chunk in the following list of words: Lincoln, calculus, criminal, address, differential, lawyer, Gettysburg. As rearranged into Lincoln, Gettysburg, address, criminal, lawyer, differential, calculus; the chunk might be larger than a word (e.g., "Lincoln's Gettysburg address"), but only if this phrase had some meaning in long-term memory. Simon (1974) examines the results of several experiments to conclude that the capacity of short-term memory is five to seven chunks. He also concludes that it takes between five to ten seconds to fixate each chunk in long-term memory. Thus, while the amount of time it takes to process information is relatively constant (i.e., one chunk per 5 to 10 seconds), the number of words processed per unit time depends on the size of the chunk. This, in turn, is dependent on relevant prior knowledge in long-term memory.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขณะที่น่าแปลกใจเล็กน้อยมีงานวิจัยเกี่ยวกับผลของก้าวความเข้าใจ นี้เป็นตัวแปรสำคัญอาจซึ่งกระบวนการเรียนรู้ โทรทัศน์และสื่ออื่น ๆ แบบฉับพลัน แตกต่างจากการเรียนรู้ด้วยสื่อที่มั่นคง เช่นข้อความ ไรท์ et al. (1984) กำหนดก้าวเป็นลักษณะของงานนำเสนอ - จำนวนข้อมูลที่นำเสนอต่อหน่วยเวลา (เช่น ฉากและอักขระเปลี่ยน) แต่จากมุมมองการรับรู้ การพิจารณาที่สำคัญคือ รับรู้ก้าว จำนวนข้อมูลที่ประมวลผลต่อหน่วยเวลา จากมุมมองนี้ หน่วยข้อมูลสมมุติเป็น "กลุ่ม" ก้อนข้อมูลเป็นหน่วยกึ่งยืดหยุ่นซึ่งขนาดขึ้นอยู่กับความคุ้นเคยและ meaningfulness ข้อมูล (มิลเลอร์ 1956 Simon, 1974) คำเดียวอาจจะท่อในรายการต่อไปนี้ของคำ: ลินคอล์น แคลคูลัส อาญา ที่อยู่ แตกต่างกัน ทนาย ความ เกตตีสเบิร์กได้ ปรับใหม่เป็นลินคอล์น เกตตีสเบิร์ก ที่อยู่ อาญา ทนายความ แตกต่างกัน แคลคูลัส กลุ่มอาจมีขนาดใหญ่กว่าคำ (เช่น, "ลินคอล์นของเกตตีสเบิร์กอยู่"), แต่เฉพาะ ถ้าวลีนี้มีความหมายบางอย่างในหน่วยความจำระยะยาว Simon (1974) ตรวจสอบผลการทดลองต่าง ๆ เพื่อสรุปว่า ความจุของหน่วยความจำระยะสั้น 5-7 ก้อน เขายังสรุปว่า จะใช้เวลาประมาณ 5-10 วินาทีในการ fixate แต่ละกลุ่มในหน่วยความจำระยะยาว ในขณะที่ระยะเวลาที่ใช้ในการประมวลผลข้อมูลจึงค่อนข้างคง (เช่น หนึ่งกลุ่มละ 5-10 วินาที), จำนวนคำต่อหน่วยเวลาการประมวลผลขึ้นอยู่กับขนาดของก้อนข้อมูล นี้ เป็นขึ้นอยู่กับความรู้เดิมที่เกี่ยวข้องในหน่วยความจำระยะยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะที่การวิจัยเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่น่าแปลกใจที่ได้รับการดำเนินการเกี่ยวกับผลกระทบของการก้าวในความเข้าใจนี้เป็นตัวแปรสำคัญที่อาจเกิดขึ้นซึ่งแตกต่างกระบวนการของการเรียนรู้ด้วยโทรทัศน์และสื่ออื่น ๆ ชั่วคราวจากการเรียนรู้ด้วยสื่อที่เสถียรเช่นข้อความ ไรท์, et al (1984) ที่กำหนดไว้ในการก้าวเป็นลักษณะของการนำเสนอ - ปริมาณของข้อมูลที่นำเสนอต่อหน่วยเวลา (เช่นฉากและการเปลี่ยนแปลงตัวอักษร) แต่จากมุมมองความคิด, การพิจารณาที่สำคัญคือก้าวองค์ปริมาณของข้อมูลการประมวลผลต่อหน่วยเวลา จากมุมมองนี้หน่วยสมมุติของข้อมูลที่เป็น "ก้อน". ก้อนเป็นหน่วยกึ่งยืดหยุ่นมีขนาดขึ้นอยู่กับความคุ้นเคยและความหมายของข้อมูล (มิลเลอร์, 1956; ไซมอน, 1974) คำเดียวอาจจะเป็นก้อนในรายการต่อไปของคำ: ลิงคอล์น, แคลคูลัสความผิดทางอาญาที่อยู่แตกต่าง, ทนายความ, เกตตี้ ในฐานะที่จัดเป็นลิงคอล์น, เกตตี้ที่อยู่ทางอาญาทนายความแตกต่าง, แคลคูลัส อันอาจจะมีขนาดใหญ่กว่าคำ (เช่น "เกตตี้ลิงคอล์นที่อยู่") แต่ถ้าวลีนี้มีความหมายบางอย่างในความทรงจำระยะยาว ไซมอน (1974) ตรวจสอบผลการทดลองหลายที่จะสรุปว่าความจุของหน่วยความจำระยะสั้นคือ 5-7 ชิ้น นอกจากนี้เขายังได้ข้อสรุปว่าจะใช้เวลาระหว่าง 5-10 วินาทีเพื่อ fixate แต่ละชิ้นในหน่วยความจำระยะยาว ดังนั้นในขณะที่ปริมาณของเวลาที่ใช้ในการประมวลผลข้อมูลที่ค่อนข้างคงที่ (เช่นหนึ่งก้อนละ 5 ถึง 10 วินาที), จำนวนของคำประมวลผลต่อหน่วยเวลาขึ้นอยู่กับขนาดของก้อน ซึ่งในที่สุดก็จะขึ้นอยู่กับความรู้เดิมที่เกี่ยวข้องในหน่วยความจำระยะยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในขณะที่การวิจัยเพียงเล็กน้อยอย่างแปลกใจ ได้ผลของการก้าวในความเข้าใจนี้อาจตัวแปรสําคัญซึ่งแตกต่างจากการเรียนรู้กับโทรทัศน์และสื่อต่างๆอื่น ๆ จากการเรียนด้วยสื่อที่มั่นคง เช่น ข้อความ ไรท์ , et al . ( 1984 ) กำหนดจังหวะเป็นลักษณะของการนำเสนอ - ปริมาณของข้อมูลที่นำเสนอต่อหน่วยเวลา ( เช่นฉากและการเปลี่ยนแปลงของตัวละคร ) แต่จากมุมมองของการคิด การพิจารณาที่สำคัญคือการก้าว , จํานวนของข้อมูลที่ประมวลผลต่อหน่วยเวลา จากมุมมองนี้ , หน่วยสมมุติของข้อมูลเป็น " ก้อน " ก้อนเป็นกึ่งยืดหยุ่นหน่วยที่มีขนาดขึ้นอยู่กับความคุ้นเคย และค่าของข้อมูล ( มิลเลอร์ , 1956 ; 1974 ไซม่อน )คำเดียวอาจจะมีก้อนในต่อไปนี้รายการของคำ : ลินคอล์น , แคลคูลัส , อาชญากร , ที่อยู่ , อนุพันธ์ , ทนายความ , เกตตีสเบิร์ก ที่จัดใหม่ในลิงคอล์น , Gettysburg , ที่อยู่ , อาญา , ทนาย , ดิฟเฟอเรนเชียล แคลคูลัส ; ก้อนอาจจะมีขนาดใหญ่กว่าคำ ( เช่น " ลินคอล์น Gettysburg " ) แต่ถ้าประโยคนี้จะมีความหมายบางอย่างในความจำระยะยาวไซมอน ( 1974 ) ตรวจสอบผลการทดลองต่าง ๆสรุปได้ว่า ความจุของหน่วยความจำระยะสั้นห้ากับเจ็ดชิ้น . นอกจากนี้เขายังพบว่ามันใช้เวลาระหว่างห้าถึงสิบวินาทีที่จะ fixate แต่ละชิ้นในหน่วยความจำระยะยาว ดังนั้น , ในขณะที่ปริมาณของเวลาที่ใช้ในการประมวลผลข้อมูลค่อนข้างคงที่ ( เช่น หนึ่งก้อนละ 5 ถึง 10 วินาที )จำนวนคำประมวลผลต่อหน่วยเวลา ขึ้นอยู่กับขนาดของก้อน นี้ในการเปิดจะขึ้นอยู่กับความรู้เดิมที่เกี่ยวข้องในหน่วยความจำระยะยาว