The empirical results indicate that

The empirical results indicate that the impact of community participation
in forest management is positive and significant across all four
matching algorithms. The average treatment affect for the treated
(ATT) are Ngultrum 2605–3169 higher for the participating households
as compared to non-participating households. Similarly, the results for
poverty are negative and significant in all four matching algorithms.
The results for food poverty indicate that households participating in
the community forest program have lower poverty levels in the range
of 5–12 percentage points than those who do not participate. From
the empirical results, it can be concluded that community participation
in forest management can help to increase the household income and
can also help to reduce poverty in the range of 5–12 percentage points.
The food security levelswere high in the range of 12%–19% because, the
communities were deriving a number of benefits such as fruit, vegetables
and nuts, etc., from the program. However, there is still a lot of
scope and the income can be increased to a considerable extent which
can, in turn, help to reduce the poverty to a greater extent, as currently
in Bhutan one third of the rural population is living below the poverty
line. The results are in line with the previous studies in developing
countries which have found the impact of participatory forest management
on household income levels to be positive (Abebaw et al., 2012;
Yemiru et al., 2010). The results regarding community participation in
forest management and poverty reduction are in linewith the previous
studies such as (Baral, 2008; Sharma, 2002).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประจักษ์ผลบ่งชี้ว่า ผลกระทบของการมีส่วนร่วมของชุมชนในป่า จัดการเป็นบวก และมีความสำคัญทั่วทั้งตรงกับอัลกอริทึม ผลการรักษาโดยเฉลี่ยสำหรับการบำบัด(ATT) มี Ngultrum 2605-3169 สูงสำหรับครัวเรือนที่เข้าร่วมขณะที่เมื่อเทียบกับครัวเรือนที่ไม่ได้มีส่วนร่วม ในทำนองเดียวกัน ผลการความยากจนได้ค่าลบ และที่สำคัญในกระบวนทั้งสี่ทั้งหมดระบุผลลัพธ์สำหรับอาหารความยากจนที่ครัวเรือนมีส่วนร่วมในโปรแกรมป่าชุมชนมีระดับความยากจนต่ำกว่าในช่วงคะแนนเปอร์เซ็นต์ 5 – 12 มากกว่าผู้ที่มีส่วนร่วม จากผลประจักษ์ มันสามารถสรุปได้ว่า มีส่วนร่วมของชุมชนในป่า จัดการสามารถช่วยเพิ่มรายได้ในครัวเรือน และยังสามารถช่วยให้การลดความยากจนในช่วง 5 – 12 จุดLevelswere อาหารปลอดภัยที่สูงในช่วงของ 12 – 19% เนื่องจาก การชุมชนบริษัทฯ จำนวนประโยชน์เช่นผลไม้ ผักและถั่ว ฯลฯ จากโปรแกรม อย่างไรก็ตาม ยังมีมากขอบเขตและรายได้สามารถเพิ่มระดับมากซึ่งสามารถ กลับ ช่วยลดความยากจนในระดับที่มากขึ้น เป็นปัจจุบันอาศัยอยู่ในประเทศภูฏาน หนึ่งในสามของประชากรชนบทด้านล่างยากจนบรรทัด ผลลัพธ์ไม่สอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้านี้ในการพัฒนาประเทศที่พบผลกระทบของการจัดการป่าไม้อย่างมีส่วนร่วมในระดับรายได้ที่เป็นค่าบวก (Abebaw et al., 2012Yemiru et al., 2010) ผลเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการป่าไม้และลดความยากจนอยู่ใน linewith ก่อนหน้านี้ศึกษาเช่น (Baral, 2008 Sharma, 2002)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าผลกระทบของการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการป่าไม้ที่เป็นบวกและมีความสำคัญในทุกสี่ขั้นตอนวิธีการจับคู่ การรักษาเฉลี่ยส่งผลกระทบต่อการรับการรักษา(ATT) เป็น Ngultrum 2605-3169 ที่สูงขึ้นสำหรับครัวเรือนที่เข้าร่วมเมื่อเทียบกับผู้ประกอบการที่ไม่เข้าร่วมโครงการ ในทำนองเดียวกันผลสำหรับความยากจนเป็นลบและมีความสำคัญในทุกขั้นตอนวิธีการจับคู่สี่. ผลสำหรับความยากจนอาหารแสดงให้เห็นว่าผู้ประกอบการที่เข้าร่วมในโครงการป่าชุมชนมีระดับความยากจนลดลงในช่วง5-12 คะแนนร้อยละกว่าผู้ที่ไม่ได้เข้าร่วม จากผลการศึกษาก็สามารถสรุปได้ว่าการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการป่าไม้สามารถช่วยในการเพิ่มรายได้ในครัวเรือนและยังสามารถช่วยในการลดความยากจนในช่วง5-12 คะแนนร้อยละ. รักษาความปลอดภัยอาหาร levelswere สูงอยู่ในช่วง 12% -19% เพราะที่ชุมชนได้รับการสืบจำนวนของผลประโยชน์เช่นผักผลไม้และถั่วฯลฯ จากโปรแกรม อย่างไรก็ตามยังคงมีจำนวนมากของขอบเขตและรายได้ที่จะเพิ่มขึ้นในระดับมากซึ่งสามารถในทางกลับกันจะช่วยในการลดความยากจนในระดับสูงที่เป็นอยู่ในปัจจุบันในภูฏานหนึ่งในสามของประชากรในชนบทเป็นที่อาศัยอยู่ด้านล่างความยากจนสาย ผลลัพธ์ที่ได้จะสอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้านี้ในการพัฒนาประเทศที่ได้พบว่าผลกระทบของการจัดการป่าไม้มีส่วนร่วมในระดับรายได้ของครัวเรือนจะเป็นบวก(Abebaw et al, 2012;.. Yemiru et al, 2010) ผลเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการป่าไม้และการลดความยากจนอยู่ใน linewith ก่อนหน้านี้การศึกษาดังกล่าวเป็น(Baral 2008; Sharma, 2002)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลการศึกษาพบว่า ผลกระทบของ
การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการป่าชุมชนเป็นบวกทั้งสี่
ขั้นตอนวิธีการจับคู่ . การรักษาเฉลี่ยต่อการรักษา
( ATT ) คือ งุลตรัมกู้– 3169 ที่สูงเพื่อเข้าร่วมครอบครัว
เมื่อไม่เข้าร่วมครอบครัว ในทำนองเดียวกันผล
ความยากจนเป็นลบ และที่สำคัญทั้งสี่ขั้นตอนวิธีการจับคู่ .
ผลความยากจนอาหาร พบว่า ครัวเรือนเข้าร่วมโครงการป่าชุมชน
าระดับความยากจนในช่วง
5 – 12 คะแนนร้อยละมากกว่าผู้ที่ไม่ได้มีส่วนร่วม ผลจาก

สรุปได้ว่า การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการป่าสามารถช่วยเพิ่มรายได้และ
ยังสามารถช่วยลดความยากจนในช่วง 5 – 12 คะแนนร้อยละ .
ขั้นความมั่นคงทางอาหารสูงในช่วง 12% และ 19% เพราะ
ชุมชนที่ได้รับจำนวนของผลประโยชน์ เช่น ผัก ผลไม้
และถั่ว ฯลฯ จากโปรแกรม อย่างไรก็ตาม ยังคงมีมากของ
ขอบเขตและรายได้จะเพิ่มขึ้นในระดับมากซึ่ง
สามารถ จะ ช่วยลดความยากจนในขอบเขตที่มากขึ้น เนื่องจากปัจจุบัน
ในภูฏาน 1 ใน 3 ของประชากรในชนบทอยู่ด้านล่าง ความยากจน
บรรทัด ผลลัพธ์ที่สอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้านี้ในการพัฒนาประเทศ
ซึ่งได้พบผลกระทบของการจัดการป่าไม้อย่างมีส่วนร่วม