Stereotypes are mentally constructe

Stereotypes are mentally constructed simplifications of groups of people, events, and things while compartmentalizing, which can either be positive or negative during overgeneralization.

All people from Africa are black. All black Africans are poor and barbaric. All Thai students cheat during exams. Professors don’t make mistakes, and their students are academically excellent. Many Thai people have the perception that all foreigners are rich.


Here we have two sets of stereotypes. Stereotypes can be negative, like the first three stereotypes; or it can be positive, like the last two stereotypes.

With these examples given, it might be easier to explain what stereotypes really are.
Because the world is too big, too dynamic, and too complex for us as human being to understand it in all its detail, we have an urge to classify and categorize everything into compartments or pigeonholes. It is easier to handle and accept smaller groups, and it makes sense. The problem does not lie with this compartmentalizing or pigeonholing, it lies with the fact that we tend to overgeneralize these compartments. These overgeneralizations are often negative evaluations of these members of these compartments. For example, we know that all Africans are not black, and that there are rich and civilized black people. We also know that professors do make mistakes and that of their students are average, and that most foreigners in Thailand are not rich.

Stereotypes are learnt, just like culture. We learn stereotypes through socializing and observation, starting at home, with our parents and siblings, peer groups, community, religious groups, social groups, advertisements, the media, movies, etc. Some of these stereotypes are directly and consciously learnt, while other stereotypes are indirectly and unconsciously learnt.
Stereotypes can have its origin because people that look different, dress different, unknown religions, act and behave different to one’s own group.

Stereotypes hinder effective inter- and intracultural communication. Why is that? Because:
1. Stereotypes act as a sieve, it only allows in information that are consistent with the information the perceiver already has, and therefore are based on half-truths; 2. Stereotypes overgeneralize, oversimplify, and exaggerate; 3. Stereotypes are applied to all the members of that group; 4. Stereotypes are difficult to unstereotype, it is often reinforced with contact and interaction with the members of the group.

Avoiding stereotypes should start during early childhood, as stereotypes are learnt. Interaction and regular contact with the target group, from a young age, can undo some stereotypes before they become engrained, and later in life reduce negative stereotypes. We also need to question the source and origin of the stereotype, the content and its accuracy, and on what basis do I believe the stereotype. This in affect means that we need to move out of our comfort zone, be open minded and flexible to new information and evidences and re-evaluate stereotypes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มักมีลในเรื่องง่ายสร้างจิตใจของกลุ่มบุคคล เหตุการณ์ และสิ่งต่าง ๆ ในขณะที่ compartmentalizing ซึ่งอาจเป็นค่าบวก หรือค่าลบระหว่าง overgeneralization ทุกคนจากแอฟริกามีสีดำ สีดำแอฟริกาทั้งหมดจะไม่ดี และป่าเถื่อน นักเรียนไทยทั้งหมดโกงในการสอบ อาจารย์ไม่ทำให้ผิดพลาด และนักศึกษาแห่งเดิม ไทยหลายคนได้รับรู้ว่า ชาวต่างชาติทั้งหมดที่อุดมไปด้วย ที่นี่เรามีสองชุดของมัก มักสามารถเป็นค่าลบ เช่นมักสามก่อน หรือเป็นบวก เช่นมักสองล่าสุด ตัวอย่างเหล่านี้ให้ มันอาจง่ายต่อการอธิบายมักจริง ๆ คืออะไรเนื่องจากโลกมีขนาดใหญ่เกินไป เกินไปแบบไดนามิก และซับซ้อนเกินกว่าที่เราเป็นมนุษย์เพื่อให้เข้าใจในรายละเอียดทั้งหมดของ เรามีการกระตุ้นการจัดประเภท และจัดทุกประเภทเป็นช่องหรือ pigeonholes ง่ายต่อการจัดการ และการยอมรับกลุ่มเล็ก และมันทำให้รู้สึก ปัญหาไม่ได้อยู่นี้ compartmentalizing หรือ pigeonholing อยู่กับความจริงที่เรามักจะ overgeneralize ช่องเหล่านี้ Overgeneralizations เหล่านี้มักประเมินค่าลบของช่องเหล่านี้สมาชิกเหล่านี้ ตัวอย่าง เรารู้ว่า ไม่ดำแอฟริกาทั้งหมด และที่มีหลากหลาย และอารยคน เรายังทราบว่า อาจารย์ทำผิดพลาด และเด็กนักเรียนค่าเฉลี่ย และชาวต่างชาติส่วนใหญ่ในประเทศไทยไม่รวย Stereotypes are learnt, just like culture. We learn stereotypes through socializing and observation, starting at home, with our parents and siblings, peer groups, community, religious groups, social groups, advertisements, the media, movies, etc. Some of these stereotypes are directly and consciously learnt, while other stereotypes are indirectly and unconsciously learnt.Stereotypes can have its origin because people that look different, dress different, unknown religions, act and behave different to one’s own group. Stereotypes hinder effective inter- and intracultural communication. Why is that? Because:1. Stereotypes act as a sieve, it only allows in information that are consistent with the information the perceiver already has, and therefore are based on half-truths; 2. Stereotypes overgeneralize, oversimplify, and exaggerate; 3. Stereotypes are applied to all the members of that group; 4. Stereotypes are difficult to unstereotype, it is often reinforced with contact and interaction with the members of the group. Avoiding stereotypes should start during early childhood, as stereotypes are learnt. Interaction and regular contact with the target group, from a young age, can undo some stereotypes before they become engrained, and later in life reduce negative stereotypes. We also need to question the source and origin of the stereotype, the content and its accuracy, and on what basis do I believe the stereotype. This in affect means that we need to move out of our comfort zone, be open minded and flexible to new information and evidences and re-evaluate stereotypes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แบบแผน simplifications จะสร้างจิตใจของกลุ่มคนเหตุการณ์และสิ่งที่ในขณะที่ compartmentalizing ซึ่งสามารถเป็นได้ทั้งบวกหรือลบในช่วง overgeneralization. ทุกคนจากแอฟริกาเป็นสีดำ ทั้งหมดแอฟริกันสีดำเป็นคนยากจนและป่าเถื่อน นักเรียนไทยทั้งหมดโกงในระหว่างการสอบ อาจารย์ไม่ทำผิดพลาดและนักเรียนของพวกเขาเป็นอย่างดีในด้านวิชาการ คนไทยหลายคนมีการรับรู้ว่าชาวต่างชาติทั้งหมดที่อุดมไปด้วย. ที่นี่เรามีสองชุดของแบบแผน แบบแผนสามารถเป็นค่าลบเช่นเดียวกับครั้งแรกที่สามแบบแผน; หรืออาจจะบวกเช่นเดียวกับที่ผ่านมาสองแบบแผน. ด้วยตัวอย่างเหล่านี้ได้รับก็อาจจะง่ายกว่าที่จะอธิบายสิ่งที่แบบแผนเป็นจริง. เพราะโลกมีขนาดใหญ่เกินไปแบบไดนามิกเกินไปและซับซ้อนเกินไปสำหรับเราในฐานะมนุษย์ที่จะเข้าใจมันใน รายละเอียดทั้งหมดของเรามีแรงกระตุ้นในการจำแนกและจัดหมวดหมู่ทุกอย่างลงในช่องหรือ pigeonholes มันเป็นเรื่องง่ายที่จะจัดการและยอมรับกลุ่มเล็ก ๆ และมันทำให้รู้สึก ปัญหาไม่ได้อยู่กับ compartmentalizing นี้หรือ pigeonholing ก็อยู่กับความจริงที่ว่าเรามีแนวโน้มที่จะ overgeneralize ช่องเหล่านี้ overgeneralizations เหล่านี้มักจะประเมินผลเชิงลบของสมาชิกเหล่านี้ของช่องเหล่านี้ ตัวอย่างเช่นเรารู้ว่าแอฟริกันทั้งหมดไม่ได้สีดำและว่ามีคนผิวดำที่อุดมสมบูรณ์และอารยะ นอกจากนี้เรายังรู้ว่าอาจารย์ไม่ทำผิดพลาดและนักเรียนของพวกเขาโดยเฉลี่ยและว่าชาวต่างชาติมากที่สุดในประเทศไทยไม่ได้อุดมไปด้วย. แบบแผนจะเรียนรู้เช่นเดียวกับวัฒนธรรม เราเรียนรู้แบบแผนผ่านสังคมและการสังเกตเริ่มต้นที่บ้านกับพ่อแม่และพี่น้องของเรากลุ่มเพื่อนชุมชนกลุ่มศาสนากลุ่มสังคม, โฆษณา, สื่อ, ภาพยนตร์ ฯลฯ บางส่วนของแบบแผนเหล่านี้โดยตรงและเรียนรู้อย่างมีสติในขณะที่คนอื่น ๆ แบบแผนทางอ้อมจะได้เรียนรู้และไม่รู้ตัว. แบบแผนสามารถมีต้นกำเนิดของมันเพราะคนที่มีลักษณะที่แตกต่างกัน, แต่งตัวที่แตกต่างศาสนาที่ไม่รู้จักหน้าที่และประพฤติที่แตกต่างกันในกลุ่มของตัวเองหนึ่ง. แบบแผนเป็นอุปสรรคต่อการสื่อสารระหว่างและ intracultural ที่มีประสิทธิภาพ ว่าเป็นเพราะเหตุใด เพราะ: 1 แบบแผนทำหน้าที่เป็นตะแกรงก็เพียง แต่ช่วยให้ข้อมูลที่สอดคล้องกับข้อมูลที่มีอยู่แล้ว perceiver และดังนั้นจึงขึ้นอยู่กับความจริงครึ่ง; 2. แบบแผน overgeneralize, oversimplify และเกินจริง; 3. แบบแผนจะใช้กับสมาชิกทั้งหมดของกลุ่มที่; 4. แบบแผนเป็นเรื่องยากที่จะ unstereotype ก็จะเสริมมักจะมีการติดต่อและมีปฏิสัมพันธ์กับสมาชิกของกลุ่ม. หลีกเลี่ยงแบบแผนควรจะเริ่มต้นในช่วงวัยเด็กเป็นแบบแผนจะเรียนรู้ การปฏิสัมพันธ์และการติดต่อกับกลุ่มเป้าหมายจากวัยหนุ่มสาวสามารถยกเลิกแบบแผนบางอย่างก่อนที่พวกเขากลายเป็น engrained และต่อมาในชีวิตลดลบแบบแผน นอกจากนี้เรายังจำเป็นที่จะต้องตั้งคำถามกับแหล่งที่มาและที่มาของต้นแบบที่เนื้อหาและความถูกต้องและสิ่งที่ตามฉันเชื่อตายตัว ในครั้งนี้ส่งผลกระทบต่อวิธีการที่เราต้องการที่จะย้ายออกจากเขตความสะดวกสบายของเราจะเปิดใจและมีความยืดหยุ่นที่จะมีข้อมูลใหม่และหลักฐานและประเมินอีกครั้งแบบแผน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภาพลักษณ์ของจิตใจสร้าง Simplifications กลุ่มบุคคล เหตุการณ์ และสิ่งต่าง ๆ ในขณะที่ compartmentalizing ซึ่งสามารถเป็นได้ทั้งในทางบวกหรือทางลบ ในระหว่างที่เกินการ

ทุกคน จากแอฟริกา เป็นสีดำ แอฟริกันผิวดำที่ยากจนและป่าเถื่อน นักเรียนไทยทั้งหมดที่โกงในการสอบ อาจารย์อย่าให้พลาด และนักเรียนเป็นเลิศทางวิชาการคนไทยหลายคนมีความเข้าใจว่า ชาวต่างชาติรวย


ที่นี่เรามีสองชุดของแบบแผน พวกเขาสามารถเป็นค่าลบ เช่นสามแบบแผนก่อน หรืออาจจะบวกเหมือนช่วงสองแบบแผน

กับตัวอย่างเหล่านี้ให้ มันอาจจะง่ายที่จะอธิบายสิ่งที่พวกเขาจริงๆ .
เพราะโลกมีขนาดใหญ่เกินไป เกินไปแบบไดนามิกและ ซับซ้อนเกินไปสำหรับเราในฐานะมนุษย์ที่จะเข้าใจในรายละเอียดของ เราแทบแยกแยะและจัดประเภททุกอย่างเข้าไปในช่องหรือ pigeonholes . มันเป็นเรื่องง่ายที่จะจัดการกับและยอมรับกลุ่มเล็ก และมันสมเหตุสมผล ปัญหาไม่ได้อยู่กับนี้ compartmentalizing หรือ pigeonholing มันอยู่ที่ว่า เรามักจะ overgeneralize ช่องเหล่านี้overgeneralizations เหล่านี้มักจะมีการประเมินผลเชิงลบของเหล่าสมาชิกในช่องเหล่านี้ ตัวอย่างเช่น เรารู้ว่าชาวแอฟริกันจะไม่ดำ และ มี มากมาย และมีวัฒนธรรมคนผิวดำ นอกจากนี้เรายังทราบว่า อาจารย์ทำให้ความผิดพลาดและนักเรียนที่พวกเขามีและที่ชาวต่างชาติส่วนใหญ่ในไทยจะไม่ได้รวย

ส่วนใหญ่จะเรียนรู้ เหมือนวัฒนธรรมเราเรียนรู้ผ่านการสังเกตและภาพลักษณ์สังคมเริ่มต้นที่บ้านกับพ่อแม่และพี่น้องของเรา กลุ่มเพื่อน ชุมชน กลุ่ม , กลุ่ม , โฆษณา , สังคม ศาสนา สื่อมวลชน ภาพยนตร์ ฯลฯ บางส่วนของพวกเขาเหล่านี้ได้โดยตรงและตั้งใจเรียนขณะที่แบบแผนอื่นทางอ้อมโดยไม่รู้ตัว
และเรียนพวกเขาสามารถมีที่มาของมัน เพราะคนที่ดูแตกต่างกัน แต่งตัวต่างกัน ศาสนาที่ไม่รู้จักกระทำและประพฤติที่แตกต่างกันกลุ่มตัวเอง

stereotypes ขัดขวางระหว่าง intracultural มีประสิทธิภาพและการสื่อสาร ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น ? เพราะ :
1 พวกเขาทำหน้าที่เป็นตะแกรง มันเพียง แต่ช่วยให้ข้อมูลที่สอดคล้องกับข้อมูลที่ผู้มองเห็นแล้วมีและดังนั้นจึงจะขึ้นอยู่กับความจริงครึ่ง 2 . อธิบายหรือแก้ปัญหาง่ายเกินไป และ overgeneralize stereotypes , ขี้โม้ ; 3 ส่วนใหญ่จะใช้กับสมาชิกของกลุ่มที่ 4 . พวกเขาจะยากที่จะ unstereotype ก็มักจะเสริมด้วยติดต่อและปฏิสัมพันธ์กับสมาชิกของกลุ่ม

หลีกเลี่ยงแบบแผนควรเริ่มต้นในช่วงวัยเด็ก เป็น พวกเขาจะเรียนรู้ปฏิสัมพันธ์ และการติดต่อกับกลุ่มเป้าหมาย ตั้งแต่อายุยังน้อย สามารถยกเลิกบางพวกเขาก่อนที่พวกเขากลายเป็น engrained และต่อมาในชีวิตลดทัศนคติเชิงลบ เรายังต้องถามที่มาและต้นกำเนิดของพิมพ์เนื้อหา และความถูกต้อง และสิ่งที่ทำให้ฉันเชื่อว่ามโนทัศน์ นี้ส่งผลในหมายความว่าเราต้องย้าย ออกจากโซนความสะดวกสบายของเรามีใจที่เปิดกว้างและมีความยืดหยุ่นกับข้อมูลใหม่ และหลักฐาน และจะประเมินแบบแผน