The Ship-BreakersIn Bangladesh men

The Ship-Breakers
In Bangladesh men desperate for work perform one of the world’s most dangerous jobs.
By Peter Gwin
Photograph by Mike Hettwer
I had been warned that it would be difficult to get into Bangladesh’s shipbreaking yards. “It used to be a tourist attraction,” a local man told me. “People would come watch men tear apart ships with their bare hands. But they don’t let in outsiders anymore.” I walked a few miles along the road that parallels the Bay of Bengal, just north of the city of Chittagong, where 80 active shipbreaking yards line an eight-mile stretch of the coast. Each yard was secured behind high fences topped with razor wire. Guards were posted, and signs warned against photography. Outsiders had become especially unwelcome in recent years after an explosion killed several workers, prompting critics to say the owners put profits above safety. “But they can’t block the sea,” the local said.

So late one afternoon I hired a fisherman to take me on a water tour of the yards. At high tide the sea engulfed the rows of beached oil tankers and containerships, and we slipped in and out of the deep shadows cast by their towering smokestacks and superstructures. Some vessels remained intact, as if they had just arrived. Others had been reduced to skeletons, the steel skin cut away to reveal their cavernous black holds.

We drifted alongside barnacle-encrusted hulls and beneath the blades of massive propellers. I read off names and flags painted on the sterns: Front Breaker (Comoros), V Europe (Marshall Islands), Glory B (Panama). I wondered about cargoes they had carried, ports where they had called, and crews that had sailed them.

The life span of such ships is roughly 25 to 30 years, so most of these likely had been launched during the 1980s. But the rising cost to insure and maintain aging vessels makes them unprofitable to operate. Now their value was contained mostly in their steel bodies.

Nearly all the demolition crews had left work for the day, and the ships stood silent, except for the gurgling in their bowels and the occasional echo of metal clanking. The air hung heavy with the odor of brine and diesel fuel. Making our way around one hull, we heard laughter and came upon a group of naked boys who had swum out to a half-submerged piece of wreckage and were using it as a diving platform. Just beyond the line of ships, fishermen were casting their nets for schools of tiny ricefish, a local delicacy.

Suddenly a shower of sparks rained down from the stern several stories above us. A head appeared over the side, then arms waving vigorously. “Move away! We’re cutting this section,” a man yelled down at us. “Do you want to die?”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เบรกเกอร์เรือ
ทำหมดหวังสำหรับการทำงานในบังกลาเทศคนหนึ่งของโลกอันตรายที่สุดงาน
โดยปีเตอร์ Gwin
ถ่าย โดย Mike Hettwer
ฉันได้รับการเตือนว่า มันจะยากที่จะได้รับในบังคลาเทศ shipbreaking หลา "ควรจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยว, " คนท้องถิ่นบอกฉัน "ผู้คนจะมาชมคนฉีกแยกเรือ ด้วยมือเปล่า แต่พวกเขาไม่ให้บุคคลภายนอกอีกต่อไป" ฉันเดินกี่ไมล์ไปตามถนนที่ parallels อ่าวเบงกอล รื่นรมย์เมืองของจิตตากง ที่งาน shipbreaking 80 หลาเส้นยืดตัวแปดไมล์ของชายฝั่ง หลาละไม่ปลอดภัยหลังรั้วสูงด้วยสายมีดโกน เจ้าหน้าที่บัญชี และสัญญาณเตือนกับการถ่ายภาพ บุคคลภายนอกได้กลายเป็นไม่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปีที่ผ่านมาหลังจากการระเบิดฆ่าตายหลายคน พร้อมท์วิจารณ์ว่าเจ้าทำกำไรบนความปลอดภัย "แต่พวกเขาไม่สามารถปิดกั้นทะเล ท้องถิ่นกล่าวว่า

ดังนั้นสายหนึ่งบ่ายฉันจ้างชาวประมงจะใช้ฉันท่องน้ำหลา น้ำทะเลสูง ๆ แถวของเรือบรรทุกน้ำมัน beached และ containerships และเราเล็ดรอดออกเงาลึกที่โยนด้วยความสูง smokestacks superstructures เรือบางยังคงเหมือนเดิม เหมือนกับว่าพวกเขามาถึง อื่น ๆ มีการลดลงเป็นโครงกระดูก ผิวเหล็กตัดจากการเปิดเผยของพวกเขามีถ้ำมากสีดำถือ

เราลอย ข้าง hulls barnacle หุ้มห่อ และ ใต้ใบมีดของ propellers ขนาดใหญ่ อ่านออกชื่อ และธงทาสีบน sterns: หน้าตัด (คอโมโรส), ยุโรป V (หมู่เกาะมาร์แชลล์) เกียรติ B (ปานามา) ผมแปลกใจว่า เกี่ยวกับ cargoes ที่พวกเขาได้ดำเนินการ ที่ได้เรียกว่าพอร์ต และหน้าที่ที่มีแล่น

ช่วงชีวิตของเรือดังกล่าวมีประมาณ 25-30 ปี ดังนั้นส่วนใหญ่เหล่านี้มักมีการเปิดตัวในช่วงไฟต์ แต่ต้นทุนที่เพิ่มขึ้นการประกัน และรักษาอายุเรือทำปลอมขาดผลกำไรการดำเนินงาน ตอนนี้ค่าของพวกเขามีอยู่ส่วนใหญ่ในของเหล็กร่างกาย

หน้าที่รื้อถอนเกือบทั้งหมดได้จากไปทำงานวัน และเรือยืนเงียบ ยกเว้น gurgling ในลำไส้และสะท้อนเป็นครั้งคราวของโลหะ clanking อากาศหนาแขวน ด้วยกลิ่นของน้ำมันดีเซลและน้ำเกลือ เราทำของเราวิธีหนึ่งฮัลล์ ได้ยินเสียงหัวเราะ และมาตามกลุ่มของเด็กผู้ชายเปลือยที่มี swum ออกไปน้ำท่วมครึ่งปรักหักพัง และถูกใช้เป็นน้ำ ถัดบรรทัดของเรือ ประมงถูกหล่อของตาข่ายสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก ricefish มีเฉพาะอาหาร

ก็อาบน้ำของสปาร์คฝนตกลดลงจากสเติร์นในเรื่องต่าง ๆ ข้างต้นเรา หัวปรากฏผ่านด้านข้าง แขนแล้วโบกดั่ง "ย้ายจาก เราจะตัดส่วนนี้ ชาย yelled ลงที่เรา "คุณต้องตาย"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรือแบ่ง
ในบังคลาเทศคนหมดหวังสำหรับงานแต่งงานที่อันตรายที่สุดในโลก โดยปีเตอร์กวิน

ภาพโดยไมค์ hettwer
ฉันได้รับการเตือนว่ามันอาจจะยากที่จะได้รับในบังคลาเทศ shipbreaking หลา " มันเคยเป็นแหล่งท่องเที่ยว " คนท้องถิ่นบอก " คนจะมาผู้ชายที่ดูฉีกเรือด้วยมือเปล่าของพวกเขาแต่เค้าไม่ให้คนนอกอีกต่อไปแล้ว " ฉันเดินไม่กี่ไมล์ตามถนนแนวอ่าวเบงกอล ทางตอนเหนือของเมืองจิตตะกองที่ 80 ที่ใช้งาน shipbreaking หลาสาย 8 เป็นยืดกิโลเมตรของชายฝั่ง แต่ละบ้านเป็นหลักประกันหลังรั้วสูงราดด้วยลวดมีดโกน ยามโพสต์ และป้ายเตือนกับการถ่ายภาพบุคคลภายนอก เป็นโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับที่ผ่านมาหลังจากการระเบิดฆ่าคนงานหลายการวิจารณ์ว่าเจ้าของใส่กำไรข้างต้นความปลอดภัย " แต่พวกเขาไม่สามารถปิดกั้นทะเล " ท้องถิ่นกล่าวว่า .

ช้าไปวันนึง ผมจ้างชาวประมงใช้เวลาในน้ำทัวร์ของหลา ที่น้ำขึ้นสูงทะเลห้อมล้อมแถวของเรือขนส่งน้ำมัน และ containerships beached ,และเราแอบเข้าไปและออกมาจากเงามืดทอด โดย smokestacks สูงตระหง่าน และ superstructures . บางเรือยังคงอยู่ เช่น ถ้าพวกเขาเพิ่งมาถึง คนอื่น ๆที่ได้รับลดลงไปโครงกระดูกเหล็กผิวตัดออกไปเพื่อแสดงถือของโพรงสีดำ

เราต้องควบคู่ไปกับเปลือกที่หุ้มห่อและเพรียงใต้ใบใหญ่ใบพัดผมอ่านชื่อ และธงวาดบนสเติร์นส์ : เบรกหน้า ( สี ) , ในยุโรป ( หมู่เกาะมาร์แชล ) , สิริ B ( ปานามา ) ผมสงสัยเกี่ยวกับสินค้าที่พวกเขาแบก พอร์ต ที่เขาเรียก และลูกเรือที่แล่นเรือ .

อายุขัยของเรือเช่นประมาณ 25 ถึง 30 ปี ดังนั้น ส่วนใหญ่ของเหล่านี้อาจได้รับการเปิดตัวในช่วงทศวรรษที่ 1980แต่ค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นเพื่อประกันและรักษาเครื่องใช้ริ้วรอยทำให้พวกเขาไม่ได้ประโยชน์ใช้งาน ตอนนี้ค่าของพวกเขาที่มีอยู่ส่วนใหญ่ในเนื้อเหล็กของพวกเขา .

เกือบทั้งหมดการรื้อลูกเรือทิ้งไว้ทำงานกลางวัน และเรือที่ยืนเงียบ ยกเว้นเอาในท้องของพวกเขาและสะท้อนเป็นครั้งคราวของ ( เสียงโลหะกระทบกัน . แอร์แขวนหนักกับกลิ่นของทะเลและเชื้อเพลิงดีเซลทำให้ดูไปหนึ่งลำ เราได้ยินเสียงหัวเราะ และมาถึงกลุ่มของเด็กชายที่ได้ว่ายน้ำออกไปเปลือยครึ่งชิ้นอยู่ใต้ซากปรักหักพังและถูกใช้เป็นแท่นกระโดดน้ำ แค่เกินเส้นของเรือ ชาวประมงอวนหล่อของโรงเรียนเล็ก ๆ ADME เป็นอาหารอันโอชะ ท้องถิ่น

ก็อาบน้ำของประกายไฟ ฝนตกลงจากท้ายเรือหลายเรื่องราวที่อยู่เหนือเราหัวโผล่มาด้านข้างแล้วแขนโบกอย่างแข็งขัน " หลีกไป ! เราตัดส่วนนี้ " ชายหนุ่มตะโกนลงมาที่เรา " แกอยากตายรึไง ? "