Hyperchromicity is the increase of

Hyperchromicity is the increase of absorbance (optical density) of a material. The most famous example is the hyperchromicity of DNA that occurs when the DNA duplex is denatured. The UV absorption is increased when the two single DNA strands are being separated, either by heat or by addition of denaturant or by increasing the pH level. The opposite, a decrease of absorbance is called hypochromicity.
Heat denaturation of DNA, also called melting, causes the double helix structure to unwind to form single stranded DNA. When DNA in solution is heated above its melting temperature (usually more than 80 °C), the double-stranded DNA unwinds to form single-stranded DNA. The bases become unstacked and can thus absorb more light. In their native state, the bases of DNA absorb light in the 260-nm wavelength region. When the bases become unstacked, the wavelength of maximum absorbance does not change, but the amount absorbed increases by 37%. A double strand DNA dissociating to single strands produces a sharp cooperative transition.
Hyperchromicity can be used to track the condition of DNA as temperature changes. The transition/melting temperature (Tm) is the temperature where the absorbance of UV light is 50% between the maximum and minimum, i.e. where 50% of the DNA is denatured.
The hyperchromic effect is the striking increase in absorbance of DNA upon denaturation. The two strands of DNA are bound together mainly by the stacking interactions, hydrogen bonds and hydrophobic effect between the complementary bases. The hydrogen bond limits the resonance of the aromatic ring so the absorbance of the sample is limited as well. When the DNA double helix is treated with denatured agents, the interaction force holding the double helical structure is disrupted. The double helix then separates into two single strands which are in the random coiled conformation. At this time, the base-base interaction will be reduced, increasing the UV absorbance of DNA solution because many bases are in free form and do not form hydrogen bonds with complementary bases. As a result, the absorbance for single-stranded DNA will be 37% higher than that for double stranded DNA at the same concentration.ฝ

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Hyperchromicity จะเพิ่ม absorbance (ความหนาแน่นออปติคอล) เป็นวัสดุ ตัวอย่างที่มีชื่อเสียงมากที่สุดเป็น hyperchromicity ของดีเอ็นเอที่เกิดขึ้นเมื่อ denatured ดีเอ็นเอแบบสองทาง ดูดซับรังสียูวีจะเพิ่มขึ้นเมื่อ strands ดีเอ็นเอเดียวสองจะถูกแยกออก โดยความร้อน หรือ โดยการเพิ่ม denaturant หรือ โดยการเพิ่มระดับ pH ตรงข้าม การลดลงของ absorbance จะเรียกว่า hypochromicityDenaturation ร้อนของดีเอ็นเอ เรียกว่าละลาย ทำให้โครงสร้างเกลียวคู่คลายการฟอร์มเดียวควั่น DNA เมื่อดีเอ็นเอในโซลูชันเป็นอุ่นเหนืออุณหภูมิการละลาย (โดยปกติแล้วกว่า 80 ° C), ดีเอ็นเอควั่นคู่ unwinds กับดีเอ็นเอเดียวควั่นแบบฟอร์ม ฐานที่เป็น unstacked และดังนั้นจึงสามารถดูดซับแสงเพิ่มเติม ในสถานะดั้งเดิม ฐานของดีเอ็นเอดูดซับแสงในภูมิภาคความยาวคลื่น 260 nm เมื่อฐานกลายเป็น unstacked ความยาวคลื่นของ absorbance สูงสุดไม่เปลี่ยนแปลง แต่ยอดดูดซึมเพิ่มขึ้น 37% เป็นสาระคู่ DNA dissociating เพื่อ strands เดียวสร้างสหกรณ์เปลี่ยนชาร์ปHyperchromicity สามารถใช้ติดตามสภาพของดีเอ็นเอเป็นการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ การเปลี่ยนแปลง/ละลายอุณหภูมิ (Tm) เป็นอุณหภูมิที่ 50% ระหว่างสูงสุดและต่ำสุด เช่นที่ 50% ของดีเอ็นเอเป็น denatured absorbance ของแสง UVHyperchromic ผลคือ เพิ่มขึ้นโดดเด่นใน absorbance ของดีเอ็นเอเมื่อ denaturation Strands สองของดีเอ็นเอถูกผูกไว้ด้วยกัน โดยการโต้ตอบซ้อน พันธบัตรไฮโดรเจน และ hydrophobic ผลระหว่างฐานเสริม พันธะไฮโดรเจนจำกัดการสั่นพ้องวงแหวนหอมเพื่อ absorbance ของตัวอย่างถูกจำกัดเช่น เมื่อเกลียวคู่ดีเอ็นเอเป็นรับตัวแทน denatured แรงโต้ตอบจับคู่ helical โครงสร้างอยู่ระหว่างสองวัน เกลียวคู่แล้วแยกเป็นสอง strands เดียวซึ่งมี conformation คอยล์แบบสุ่ม ตอนนี้ การโต้ตอบฐานฐานจะลดลง เพิ่ม absorbance UV ของดีเอ็นเอเนื่องจากหลายฐานในฟรีฟอร์ม และฟอร์มพันธบัตรไฮโดรเจน มีฐานเสริม ดัง absorbance ในดีเอ็นเอเดียวควั่นจะ 37% สูงกว่าที่สำหรับ DNA คู่ตกค้างที่ concentration.ฝ เดียวกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Hyperchromicity คือการเพิ่มขึ้นของการดูดกลืนแสง (ความหนาแน่นแสง) ของวัสดุ ตัวอย่างที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ hyperchromicity ของดีเอ็นเอที่เกิดขึ้นเมื่อดีเอ็นเอเพล็กซ์ที่มีเอทิลแอลกอฮอล์ การดูดซึมรังสียูวีจะเพิ่มขึ้นเมื่อทั้งสองเส้นดีเอ็นเอเดียวที่ถูกแยกออกจากกันไม่ว่าจะโดยความร้อนหรือโดยนอกเหนือจาก denaturant หรือโดยการเพิ่มระดับค่า pH ตรงข้ามลดลงจากการดูดกลืนแสงที่เรียกว่า hypochromicity ก.
denaturation ร้อนของดีเอ็นเอที่เรียกว่าละลายทำให้เกิดโครงสร้างเกลียวคู่ที่จะผ่อนคลายในรูปแบบดีเอ็นเอควั่นเดียว เมื่อดีเอ็นเอในการแก้ปัญหาดังกล่าวข้างต้นจะมีความร้อนที่อุณหภูมิหลอมเหลว (ปกติกว่า 80 ° C) ดีเอ็นเอเกลียวคู่คลายไปในรูปแบบเดียวดีเอ็นเอเกลียว ฐานเป็น unstacked และทำให้สามารถดูดซับแสงมากขึ้น ในรัฐพื้นเมืองของพวกเขาฐานของดีเอ็นเอดูดซับแสงในช่วงความยาวคลื่น 260 นาโนเมตร เมื่อกลายเป็นฐาน unstacked ความยาวคลื่นของการดูดกลืนแสงสูงสุดไม่เปลี่ยนแปลง แต่จำนวนเงินที่ดูดซึมได้เพิ่มขึ้น 37% ดีเอ็นเอเกลียวคู่ dissociating เส้นเดียวที่จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงความร่วมมือคม.
Hyperchromicity สามารถนำมาใช้ในการติดตามสภาพของดีเอ็นเอการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ การเปลี่ยนแปลง / อุณหภูมิหลอมเหลว (TM) เป็นอุณหภูมิที่ดูดกลืนแสงของแสงยูวีที่เป็น 50% ระหว่างสูงสุดและต่ำสุดคือที่ 50% ของดีเอ็นเอที่มีเอทิลแอลกอฮอล์.
ผล hyperchromic เป็นเพิ่มขึ้นโดดเด่นในการดูดกลืนแสงของดีเอ็นเอเมื่อสูญเสียสภาพธรรมชาติ ทั้งสองเส้นของดีเอ็นเอถูกผูกไว้ด้วยกันโดยส่วนใหญ่มีปฏิสัมพันธ์ซ้อนพันธบัตรไฮโดรเจนและชอบน้ำผลระหว่างฐานเสริม จำกัด พันธะไฮโดรเจนเสียงสะท้อนของหอมแหวนเพื่อให้การดูดกลืนแสงของกลุ่มตัวอย่างที่มี จำกัด เช่นกัน เมื่อเกลียวคู่ดีเอ็นเอรับการรักษาด้วยตัวแทนเอทิลแอลกอฮอล์ที่กำลังมีปฏิสัมพันธ์ถือโครงสร้างขดลวดคู่จะหยุดชะงัก เกลียวคู่แล้วแยกออกเป็นสองเส้นเดียวที่อยู่ในโครงสร้างขดแบบสุ่ม ในเวลานี้มีปฏิสัมพันธ์ฐานฐานจะลดลงเพิ่มขึ้นการดูดกลืนรังสียูวีของการแก้ปัญหาดีเอ็นเอเพราะฐานจำนวนมากในรูปแบบฟรีและไม่สร้างพันธะไฮโดรเจนที่มีฐานที่สมบูรณ์ เป็นผลให้การดูดกลืนแสงดีเอ็นเอเกลียวเดี่ยวจะเป็น 37% สูงกว่าสำหรับดีเอ็นเอคู่ติดอยู่ที่ความเข้มข้นเดียวกัน. ฝ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

hyperchromicity ก็คือการเพิ่มขึ้นของค่าการดูดกลืนแสง ( optical density ) ของวัสดุ ตัวอย่างที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ hyperchromicity ของดีเอ็นเอที่เกิดขึ้นเมื่อเพล็กซ์ดีเอ็นเอจะใช้ . UV การดูดซึมเพิ่มขึ้นเมื่อสองดีเอ็นเอเส้นเดี่ยวจะถูกแยกออกโดยความร้อน หรือโดยการทำให้ผิดธรรมชาติ หรือโดยการเพิ่มระดับ PH ตรงกันข้ามการลดลงของค่าการดูดกลืนแสง เรียกว่า hypochromicity .
( ความร้อน ดีเอ็นเอ เรียกว่าละลาย ทำให้โครงสร้างเกลียวคู่เพื่อผ่อนคลายในรูปแบบเดียวที่ควั่นดีเอ็นเอ เมื่อ DNA ในสารละลายมีอุณหภูมิสูงกว่าอุณหภูมิหลอมเหลวของ ( ปกติมากกว่า 80 ° C ) , คู่เกลียวดีเอ็นเอเกลียวดีเอ็นเอคลี่คลายรูปแบบเดียว . ฐานเป็น unstacked และดังนั้นจึงสามารถดูดซับแสงมากขึ้นin state native their และไขสันหลังของดาวอังคาร absorb light in the ล่อง nm wavelength region . เมื่อฐานเป็น unstacked ความยาวคลื่นของการดูดกลืนแสงสูงสุด , ไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่ปริมาณการดูดซึมเพิ่มขึ้น 37% สองเส้นดีเอ็นเอเส้นเดี่ยวสร้างคมการถอนอีกให้สหกรณ์เปลี่ยน .
hyperchromicity สามารถใช้เพื่อติดตามสภาพของดีเอ็นเอ การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิหลอมเหลว ( TM ) คืออุณหภูมิที่ค่าแสง UV 50% ระหว่างสูงสุดและต่ำสุด คือ ที่ 50% ของดีเอ็นเอถูก denatured .
ผล hyperchromic คือเพิ่มขึ้นโดดเด่นในการดูดกลืนแสงของดีเอ็นเอ ( บน . the two strands ของดาวอังคาร are bound together อาณามันสองรักและสาสน์ นาน ,bonds ฉัน ( hydrophobic effect ฝาก bases complementary . ไฮโดรเจนบอนด์ จำกัด เรโซแนนซ์ของแหวนหอมดังนั้นค่าจำนวนจำกัดเช่นกัน เมื่อนำดีเอ็นเอเกลียวคู่คือการใช้ตัวแทนการบังคับจับโครงสร้างเกลียวคู่หยุดชะงักส่วนที่เป็นเกลียวคู่ แล้วแยกเป็นเส้นเดียวสองซึ่งอยู่ในสุ่มขดโครงสร้าง ในเวลานี้ ฐานปฏิสัมพันธ์จะลดลง การเพิ่มค่าการดูดกลืนแสงยูวีของสารละลายดีเอ็นเอเพราะหลายฐานในรูปแบบฟรีและไม่สร้างพันธะไฮโดรเจนที่มีฐานแบบ ผลนเดียวควั่นดีเอ็นเอจะเป็น 37 % สูงกว่าคู่เกลียวดีเอ็นเอที่ความเข้มข้นเดียวกัน ฝ