Nangong Liuyun didn’t know whether

Nangong Liuyun didn’t know whether to laugh or cry, finally, he could only let out a deep sigh and in a spoiling manner, rubbed her head: “This time, it is because your luck was good. Next time, you need to be obedient, have you memorized it?”

“Which time has my luck been bad?” Su Luo, who was somewhat unconvinced, said: “Luck is also a part of strength, this you must acknowledge as the truth.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Nangong Liuyun ไม่ทราบว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ในที่สุดเขาสามารถให้ออกถอนหายใจลึกและในลักษณะที่แย่งลูบหัวของเธอ: "คราวนี้ก็คงเป็นเพราะโชคของคุณเป็นสิ่งที่ดี ? ในครั้งต่อไปที่คุณจะต้องเชื่อฟังคุณจำมัน " " เวลาที่ได้โชคดีของผมรับไม่ดี "ซู Luo ที่ค่อนข้างมั่นใจกล่าวว่า" โชคยังเป็นส่วนหนึ่งของความแข็งแรงนี้คุณต้องยอมรับว่าเป็น ความจริง. "