“You won’t get away!”Mora ran, igno

“You won’t get away!”

Mora ran, ignoring the small bomb nearing her while Adlet dodged her fist bearing down on him. Her fist then thrust into the ground, creating a hole as if something like a meteorite had crashed to the ground. Even she was an exceptional opponent.

“Hun!” Mora grunted as she grabbed the base of a tree and pulled. Each root of the tree was lifted out of the ground one by one and then once the tree was fully uprooted she used it as a giant club to attack Adlet.

“Watch out!” Fremy shouted as her bullets hit the trunk of the tree.

However, Mora ignored Fremy and focused solely on Adlet. Her attacks were persistent, and each strike had the power to kill him instantly.

Still, Fremy managed to force her way in front of Mora and speak to Adlet. “I will hold her. You run Adlet.”

“No way. You have to run too. Mora is dangerous.”

The chance that Mora was the seventh wasn’t low and so it was dangerous to pit Mora and Fremy against one another.

“You’re interfering, Fremy!”

Fremy intercepted Mora’s charge and with Mora stopped Adlet thought about a way the two of them could escape. However, at that moment Adlet sensed something dangerous approaching from his side.

“Fremy-san, get out of the way!”

Fremy jumped to one side and Adlet rolled to the other just as countless white blades sprung up from the ground where they had been.

“You’re late, Princess,” Mora muttered.

Nashetania was standing deep in the forest with her rapier prepared and a smile on her face. She certainly does smile a lot, Adlet thought as he looked at her. However, there was something different about her.

“Do you get it, Adlet?” Fremy asked. She was aiming her gun at Mora and her bomb at Nashetania. Indeed he did understand what she was trying to say. Nashetania was no longer his ally.

For some reason Nashetania didn’t move after her initial attack. She just stood completely still with a smile that looked like it had been attached to her face.

Adlet then noticed that Goldof was behind Nashetania. He was watching Adlet while also searching for an opportunity to strike.

“It was fun, Adlet-san. The ten days I traveled with you,” Nashetania began to speak, as if she had forgotten that they were at a battleground. “It seemed like I knew a lot of things, but I really didn’t know anything. I didn’t know the joy of traveling without a coachman[1] or maid. This was the first time I knew the fear of actual combat, and the first time I knew of the reliability and trustworthiness that could be found in the people at my side as they encouraged me.”

It had been a long time since Adlet had seen her look so calm. She had been bewildered, frightened, and troubled ever since she’d found out that the seventh existed. Yet now she looked cheery.

“I am grateful. Thank you.”

A chill ran down Adlet’s spine.

“But now that I’m finished expressing my gratitude, I will kill you.”

“…Run. When you get the chance, run with all your energy. Nashetania is out of her mind,” Fremy whispered. Adlet agreed. He was just as frightened of Nashetania at that moment as Fremy was.

“Listen Nashetania. Hans is safe and Adlet is not the enemy. Mora is lying,” Fremy said.

“No Princess. Adlet is the enemy. Hans is seriously injured. And Fremy is just being deceived,” Mora retorted. But there was no composure in her voice.

“Calm down Nashetania. We still don’t know who the seventh is. But it’s not Adlet.”

“Don’t fall for it. Adlet is skilled at deception.”

Both Fremy and Mora tried several times to persuade Nashetania. But Adlet remained silent and just stared at her.

He did not want to fight. He was injured and exhausted. The wound he’d received from Hans was beginning to ache again. Plus, he was hurting from the burns that came from his fight with Fremy. He had no strength left to fight Nashetania.

“Goldof, you’re listening right? Don’t make a move yet,” Fremy said to Goldof. But the response was in a sense more undesirable.

“Be careful,” Nashetania said to Goldof. “I don’t know what Fremy-san will do.”

She’d ignored her. Nashetania had ignored everything Fremy had said.

Then Mora chuckled and Fremy gave up trying to convince Nashetania. Even Adlet prepared himself yet again for another fight.

However, though Adlet thought the attack would come at any time, Nashetania just smiled and stared at him. Her lack of movement also seemed to confuse Mora.

Fremy turned around and asked, “Adlet, what should we do?”

Adlet couldn’t return an answer. If Nashetania met up with Hans and understood that he was safe then her mind would change. But Adlet began to wonder if he really were safe. In addition, he was wondering if Mora were the seventh, if Chamo were the seventh, or if the seventh had another trap ready for them.

“Can’t think of anything?”

“Head to the temple. If Hans is safe we’ll meet up there.”

“And if he’s not safe….?”

“We have no time to think about that.”

There was another option, which was for Adlet to prove his innocence there and now. If he exposed all of the seventh’s plan then the battle would end.

But at the moment no method to cause fog to form was coming to mind.

Think, Adlet told himself. There’s just one left. If I can establish proof of the method, or even if I can’t, but I’m able to make a convincing claim at least, then we can get through this without having to fight.

“…I’m thinking too. However… I haven’t come up with anything,” Fremy said regrettably. But Adlet couldn’t blame her. He couldn’t think of anything either.

“Adlet-san. I’m waiting…,” Nashetania suddenly said. Her voice was bright and cheerful, which felt completely out of place.

“Waiting for what?”

“Your confession,” she said as she aimed her rapier at Adlet. “I know that if I capture the person who did bad things they will confess before they die. Is that right? I’m sure my maid told me that a long time ago.”

Shocked, Mora said, “…Princess. You are a little bit ignorant of the ways of the world. Confession is not something people do, no matter who they may be.”

“Is that so?” Nashetania gave a single forceful nod. Then she leaned her head to the side and thought.

“Well in that case, it’s alright if I kill him.”

The next moment a blade sprung up where Adlet was.

He wasn’t able to dodge it and his shoulder was split open. The blade had been so sharp that he didn’t even feel any pain. The attack that should have spelled certain death had come his way without hesitation, when it had just looked like Nashetania was waiting motionlessly. He completely couldn’t read Nashetania’s movements; he was unprepared and had no way to tell whether an attack was coming his way or not.

“There!” Fremy screamed and fired a bullet into the forest. But Goldof, wielding his spear, charged over and intercepted the attack. The bullet hit his armor and blew his body back. However, he resumed his charge the next moment after he landed.

“What is that armor made of?” Fremy was shocked. Not only was the armor special, but Goldof was even more special. Still, at the very least Fremy’s gun should have inflicted some kind of damage, even if it was just to his armor.

Goldof lunged forward and Adlet and Fremy jumped apart. Then taking advantage of that situation, Mora grabbed Fremy and Nashetania’s rapier aimed for Adlet’s heart.

“I’ll hold Fremy! Princess, Goldof, you finish him off!” Mora shouted.

But Fremy didn’t allow Mora to win, as she scattered some small bombs under her cloak. The force from the explosions stopped Mora in her tracks and the smoke blocked Goldof’s vision.

“Why is Fremy interfering?” Goldof muttered.

However, without having to search deeply, Goldof soon narrowed his sights onto Adlet. But in an instant Fremy had loaded another bullet and shot Goldof’s foot. The bullet didn’t penetrate his armor, but it did destroy his balance and cause him to fall down.

“I’ll show you that I can hold these two. Adlet, run!”

Adlet was worried about Fremy, but just as he was about to say he would protect her, he wondered if he should just leave her alone and run. He was exhausted and didn’t have many weapons left. So his chances of winning in a one on one encounter were very slim.

“Fremy. I will absolutely hold on. I am the World’s Strongest Man!” Adlet shouted as he ran away.

And as he was shouting and fleeing, Fremy smiled just a little.

#

Adlet ran though the foggy forest, heading towards the temple where Hans was.

“You won’t get away!”

Nashetania was approaching from behind and he was dodging the successive attacks being unleashed upon him from the ground and the tree trunks.

He could see the temple just ahead of him in the distance. And though at the moment Nashetania was thinking Adlet had left Hans half dead, if he could resolve that misunderstanding then he should be able to avoid a fight.

He tossed a smoke bomb behind him, clouding Nashetania’s vision. Then he threw pain-inducing poison darts which stopped her pursuit. Though his intention was to use up all the rest of his few remaining secret weapons, he just hoped he could reach the temple. The battle would end when they met up with Hans.

“Goldof! Mora-san! What are you doing!?” Nashetania shouted behind her. However, there was no response.

As Fremy had declared, she was holding off the two of them. And with that being true, Adlet believed he could successfully get away.

The sun was already starting to set which meant it had been about a whole day since they’d been trapped in the forest. And the entire time had been a long battle. He’d kidnapped Fremy and was pursued by the others. He’d fought with Hans and then quarreled with Chamo. Then things had gotten to the point where Fremy even tried to kill him. Each time he had been injured and now his body was already nearing its limit.

However, this would be the last fight.If he could successfully get away and meet up

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"คุณจะได้รับ"มาวิ่ง ละเว้นการระเบิดขนาดเล็กที่ใกล้ถึงเธอในขณะที่ Adlet dodged กำปั้นของตลับลูกปืนลงบนเขา กำปั้นของเธอแล้วกระตุกลงล่าง สร้างหลุมว่าอุกกาบาตที่เหมือนได้ล้มไปพื้นดิน แม้เธอคู่ต่อสู้ยอดเยี่ยม"ฮุน" มา grunted เธอคว้าฐานของต้นไม้ และทำลาย รากแต่ละต้นถูกยกขึ้นจากพื้นดินหนึ่ง และเมื่อต้นไม้ถูก uprooted อย่าง เธอใช้มันเป็นคลับยักษ์โจมตี Adlet"ระวัง" Fremy ตะโกนเป็นสัญลักษณ์ของเธอตีลำต้นของต้นไม้อย่างไรก็ตาม มาละเว้น Fremy และมุ่งเน้นแต่เพียงผู้เดียว Adlet เธอโจมตีได้แบบถาวร และแต่ละนัดหยุดงานมีอำนาจที่จะฆ่าเขาทันทียังคง Fremy จัดการเพื่อบังคับให้เธอทางหน้ามา และพูดคุยกับ Adlet "ฉันจะเก็บเธอไว้ คุณ Adlet ""เปล่าหรอก คุณต้องทำงานมากเกินไป มาเป็นอันตราย"โอกาสที่ว่า มาคือ เจ็ดไม่ต่ำ และดังนั้น มันเป็นอันตรายต่อหลุมมาและ Fremy กับอีกแบบหนึ่ง"คุณกำลังแทรกแซง Fremy"Fremy ดักค่าของมา และกับมาหยุด Adlet คิดเกี่ยวกับวิธีสองของพวกเขาสามารถหลบหนี อย่างไรก็ตาม ขณะที่ Adlet เหตุการณ์สิ่งอันตรายกำลังจากด้านข้างของเขา"Fremy ซัง รับออกไป"Fremy ไปด้านใดด้านหนึ่ง และ Adlet สะสมเพื่อการอื่น ๆ มากมายเป็นเพียงสีขาวใบมีดผุดขึ้นจากพื้นดินที่พวกเขาได้"คุณสาย เจ้าหญิง มาที่ mutteredNashetania ยืนลึกในป่ากับเรเปียร์ของเธอเตรียมและรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ เธอแน่นอนยิ้มมาก Adlet คิดเป็นเขามองเธอ อย่างไรก็ตาม มีบางสิ่งบางอย่างที่แตกต่างกันเกี่ยวกับเธอ"ทำคุณได้รับมัน Adlet" Fremy ถาม เธอถูกเล็งปืนมาที่เธอและเธอระเบิดที่ Nashetania แน่นอนเขาไม่เข้าใจสิ่งที่เธอได้พยายามพูด Nashetania ไปพันธมิตรของเขาดัง Nashetania ไม่ย้ายหลังจากการโจมตีครั้งแรกของเธอ เธอเพียงยืนสมบูรณ์ยัง มีรอยยิ้มที่ดูเหมือนว่ามันได้ถูกแนบไปกับใบหน้าของเธอAdlet แล้วสังเกตเห็นว่า Goldof อยู่เบื้องหลัง Nashetania เขาได้ดู Adlet ในขณะที่ยัง หาโอกาสที่จะตี"มันก็สนุก ซาน Adlet สิบวันผมเดินทางกับคุณ Nashetania เริ่มพูด ว่าเธอลืมว่า พวกที่ battleground เป็น "ดูเหมือนผมรู้สิ่งต่าง ๆ มากมาย แต่จริง ๆ ไม่ได้รู้อะไร ฉันไม่รู้ว่าความสุขของการเดินทางไม่งาม [1] หรือแม่บ้าน นี้เป็นครั้งแรกที่ผมรู้ว่าความกลัวของการต่อสู้ที่แท้จริง และแรกเวลาฉันรู้เรื่องความน่าเชื่อถือ และน่าเชื่อถือที่สามารถพบได้ในคนที่ด้านข้างของฉันพวกเขากำลังใจฉัน "จะได้รับเป็นเวลานานตั้งแต่ Adlet เห็นเธอดูสงบดังนั้น เธอได้เริ่มสับสน กลัว และปัญหาตั้งแต่ที่เธอจะพบว่า เจ็ดอยู่ แต่ตอนนี้ เธอดูร่าเริง"ฉันขอบคุณ ขอขอบคุณคุณ"เย็นวิ่งไปตามกระดูกสันหลังของ Adlet"แต่หลังจากที่ฉันเสร็จสิ้นการแสดงความกตัญญูของฉัน ฉันจะฆ่าคุณ"“… เรียกใช้ เมื่อคุณได้รับโอกาส ทำงาน ด้วยพลังงานทั้งหมดของคุณ Nashetania คือจากใจของเธอ Fremy เกมส์ Adlet ตกลง เขาเป็นเพียงเป็นกลัวของ Nashetania ในขณะที่เป็น Fremy"ฟัง Nashetania ฮันส์เป็นเซฟ และ Adlet ไม่ใช่ศัตรู Fremy กล่าวว่า มาคือโกหก"เจ้าหญิงไม่ Adlet เป็นศัตรู ฮันส์ได้รับบาดเจ็บอย่างจริงจัง และ Fremy เป็นเพียงการหลอกลวง มาโต้ว่า แต่ยังมีความไม่สงบในเสียงของเธอ"สงบลง Nashetania เรายังไม่ทราบที่เจ็ด แต่ไม่ Adlet""ไม่ตกก็ Adlet เป็นทักษะที่หลอกลวง"Fremy และมาพยายามหลายครั้งเพื่อชักชวน Nashetania แต่ Adlet ยังคงเงียบ และเพียงจ้องไปที่เธอนอกจากนี้เขาไม่ได้ต้องการต่อสู้ เขาได้รับบาดเจ็บ และหมด บาดแผลที่เขาได้รับจากฮันส์ได้เริ่มยอกอีก บวก เขาถูกมากมายจากการเผาไหม้ที่มาจากการต่อสู้ของเขากับ Fremy เขามีความแข็งแรงไม่เหลือการต่อสู้ Nashetania"Goldof คุณกำลังฟังอยู่หรือไม่ ไม่ทำการย้ายได้, " Fremy ว่า Goldof แต่ผลตอบรับในความรู้สึกที่ไม่พึงปรารถนาขึ้น"ระวัง Nashetania กล่าวถึง Goldof "อย่า Fremy ซังจะทำอะไร"เธอได้ละเว้นเธอ Nashetania ได้ถูกละเว้นทุกสิ่ง Fremy ได้กล่าวว่าแล้วมาเบา ๆ และ Fremy ได้พยายามที่จะโน้มน้าวให้ Nashetania แม้ Adlet เตรียมตัวเองอีกครั้งสำหรับต่อสู้อื่นอย่างไรก็ตาม แม้ว่า Adlet คิดว่า การโจมตีจะมาตลอดเวลา Nashetania เพียงยิ้ม และจ้องไปที่เขา เธอขาดการเคลื่อนไหวดูเหมือนสับสนมายังFremy หันไปรอบ ๆ และ ถาม, " Adlet ควรเราทำ? "Adlet ไม่กลับคำตอบ ถ้า Nashetania ได้พบกับฮันส์ และเข้าใจว่า เขาปลอดภัย แล้วใจของเธอจะเปลี่ยน แต่ Adlet เริ่มสงสัยว่า ถ้าเขาจริง ๆ ปลอดภัยด้วย นอกจากนี้ เขาถูกสงสัย ถ้ามาว่าชาโม เจ็ดเจ็ด ถูก หรือเจ็ดมีกับดักอื่นพร้อมสำหรับพวกเขา"ไม่คิดว่า อะไร""หัววัด ฮันส์จะปลอดภัยเราจะตรงกับค่ามีกัน""และ ถ้าเขาไม่ปลอดภัย...""เรามีเวลาคิดถึงที่"มีอีกทางเลือกหนึ่ง ซึ่งสำหรับ Adlet เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขามี และตอนนี้ ถ้าเขาเปิดเผยแผนของเจ็ดทั้งหมด แล้วจะจบการต่อสู้แต่ในขณะนี้ ไม่มีวิธีทำหมอกฟอร์มถูกมาใจคิด Adlet บอกตัวเอง มีได้เพียงหนึ่งด้านซ้าย ถ้าฉันสามารถสร้างหลักฐานของวิธีการ หรือแม้ว่าฉันไม่ แต่ฉันสามารถทำให้คำร้องดูน้อย แล้วเราจะได้รับผ่านทางนี้ โดยไม่ต้องต่อสู้“… ผมกำลังคิดมากเกินไป อย่างไรก็ตาม... ฉันไม่มีค่าอะไร Fremy กล่าวล้วน แต่ Adlet ไม่โทษเธอ เขาไม่สามารถนึกถึงอะไรอย่างใดอย่างหนึ่ง"Adlet ซัง ผมกำลังคอย...," Nashetania ก็กล่าว เสียงของเธอนั้นสดใส และ ร่าเริง ซึ่งความรู้สึกทั้งหมดออกจากสถาน"รออะไร""คุณสารภาพ เธอกล่าวกับเธอเพื่อเธอเรเปียร์ที่ Adlet "ฉันรู้ว่า ถ้าฉันจับบุคคลที่ทำสิ่งไม่ดี พวกเขาจะรับสารภาพก่อนที่จะตาย จะใช่หรือไม่ ฉันแน่ใจว่า แม่ของฉันบอกว่า นานมาแล้ว"ตกใจ มากล่าว "... เจ้าหญิง คุณมีน้อยซะแบบของโลก สารภาพเป็นคนทำ ว่าที่ที่พวกเขาอาจจะ""คือว่าเพื่อ? " Nashetania ให้เดียวฮึกพยักหน้า แล้วเธอก็เอนศีรษะไปด้านข้างของเธอ และคิดว่า"ดีงั้น มันเป็นครับถ้าฉันฆ่าเขา"ช่วงเวลาถัดไปใบมีดผุดขึ้นที่ถูก Adletเขาไม่สามารถที่จะหลบมัน และไหล่ของเขาถูกแยกเปิด ใบมีดได้คมชัดเพื่อว่า เขาจะไม่รู้สึกเจ็บปวดใด ๆ การโจมตีที่ควรสะกดตายบางมาเขาโดยไม่ลังเล เมื่อมันได้เพียงดูเหมือนถูกรอ Nashetania motionlessly ทั้งหมดไม่สามารถอ่านการเคลื่อนไหวของ Nashetania เขามีเกิด และมีวิธีจะบอกว่า การโจมตีกำลังของเขา หรือไม่"มี" Fremy กรีดร้อง และยิงกระสุนเข้าไปในป่า แต่ Goldof หอก wielding คิดมากกว่า และดักโจมตี กระสุนตีเกราะของเขา และได้พัดร่างกายของเขากลับ อย่างไรก็ตาม เขาดำเนินต่อช่วงเวลาถัดไปหลังจากเขาที่ดินค่าธรรมเนียมของเขา"สิ่งที่เกราะทำ" Fremy ที่พัก ไม่เพียงมีเกราะพิเศษ แต่ Goldof ถูกมากพิเศษ ยัง ที่ปืนของ Fremy อย่างน้อยที่สุดควรมีเกิดบางชนิดของความเสียหาย แม้มันเป็นเพียงการเกราะของเขาGoldof lunged ไปข้างหน้า และ Adlet และ Fremy ไปกัน แล้วใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ที่ มาคว้าราคา Fremy และ Nashetania ของเรเปียร์มุ่งเน้นหัวใจของ Adlet"ฉันจะเก็บ Fremy ปริ๊นเซส Goldof คุณเสร็จเขาออก! " มาตะโกนแต่ Fremy ไม่ได้ให้มาชนะ เป็นเธอกระจายระเบิดขนาดเล็กบางภายใต้เสื้อคลุมของเธอ แรงจากระเบิดที่หยุดมาในเพลงของเธอ และควันบล็อกวิสัยทัศน์ของ Goldof"ทำไมมี Fremy แทรกแซงหรือไม่" Goldof mutteredอย่างไรก็ตาม โดยไม่ต้องค้นลึก Goldof เร็ว ๆ นี้จำกัดแหล่งเขาลงบน Adlet แต่ใน Fremy ทันทีที่มีโหลดอื่นสัญลักษณ์และไก Goldof ของเท้า กระสุนไม่เจาะเกราะของเขา แต่มันไม่ได้ทำลายสมดุลของเขา และทำให้เขาล้มลง"ฉันจะแสดงว่า ฉันสามารถถือเหล่านี้สองครั้ง Adlet รัน"Adlet เป็นห่วง Fremy แต่เป็นเขา ไม่เกี่ยวกับว่าเขาจะปกป้องเธอ เขาสงสัยว่า ถ้า เขาควรเพียงปล่อยให้เธอคนเดียว และทำงาน เขาไม่เหนื่อย และไม่มีอาวุธมากมายซ้าย ดังนั้น โอกาสของเขาชนะในหนึ่งในหนึ่งพบได้บางมาก"Fremy แน่นอนฉันจะค้างไว้บน ฉันเป็นคนเข้มแข็งที่สุดในโลก" Adlet ตะโกนขณะที่เขาวิ่งหนีไปและเขาได้ตะโกน และหลบหนี Fremy ยิ้มเพียงเล็กน้อย#Adlet วิ่งแม้ว่าป่าหมอก มุ่งหน้าไปทางวัดที่ฮันส์ได้"คุณจะได้รับ"Nashetania มาถึงจากด้านหลัง และเขาถูก dodging โจมตีต่อเนื่องที่ถูกปลดปล่อยเขาจากพื้นดินและลำต้นเขาได้เห็นวัดก่อนเขาในระยะห่าง และแม้ว่าในขณะที่ คิด Nashetania Adlet มีฮันส์ครึ่งตาย ถ้าเขาไม่แก้ไขที่เข้าใจผิด แล้วควรจะหลีกเลี่ยงการต่อสู้เขาเพราะระเบิดควันหลังเขา clouding วิสัยทัศน์ของ Nashetania แล้ว เขาโยน inducing ปวดพิษปาเป้าซึ่งหยุดแสวงหาของเธอ แม้ว่าความตั้งใจของเขาที่ใช้ส่วนทั้งหมดของอาวุธลับที่เหลือเขาน้อย เขาเพียงหวังว่า เขาสามารถเข้าถึงวัด การต่อสู้จะสิ้นสุดเมื่อพวกเขาได้พบกับฮันส์"Goldof มาซัง จะทำอะไร?" Nashetania ตะโกนอยู่ข้างหลังเธอ อย่างไรก็ตาม มีไม่มีคำตอบเป็น Fremy มีประกาศ เธอได้จับออกจากเขาทั้งสอง และกับความจริง Adlet เชื่อว่า เขาสามารถประสบความสำเร็จได้รับอาทิตย์แล้วเริ่มตั้งซึ่งหมายถึง การจะได้รับเกี่ยวกับทั้งวันเนื่องจากมีการติดอยู่ในป่า และเวลาทั้งหมดที่เคยต่อสู้ยาวนาน เขาได้ลักพาตัว Fremy และถูกติดตาม โดยผู้อื่น เขาได้สู้กับฮันส์ และ quarreled กับชาโมแล้ว แล้ว สิ่งที่ได้รับไปที่ Fremy แม้พยายามฆ่า ทุกครั้งที่เขาได้รับบาดเจ็บ และขณะนี้ร่างกายของเขาแล้วเดินขีดอย่างไรก็ตาม นี้จะเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้าย ถ้าเขาสามารถประสบความสำเร็จได้รับความ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"คุณจะไม่ได้รับออกไป!" โมราวิ่งละเว้นการระเบิดขนาดเล็กใกล้เธอในขณะที่ Adlet หลบกำปั้นของเธอแบกลงเขา กำปั้นของเธอแล้วผลักลงไปในดินสร้างหลุมราวกับว่าสิ่งที่ต้องการอุกกาบาตชนกับพื้น แม้เธอเป็นฝ่ายตรงข้ามที่โดดเด่น. "ฮุน!" โมรา grunted ขณะที่เธอคว้าโคนต้นไม้และดึง รากของต้นไม้แต่ละถูกยกขึ้นจากพื้นดินหนึ่งโดยหนึ่งและแล้วเมื่อต้นไม้ถูกถอนรากถอนโคนอย่างเต็มที่เธอใช้มันเป็นสโมสรยักษ์ใหญ่แห่งการโจมตี Adlet. "ระวัง!" ตะโกน Fremy เป็นกระสุนของเธอตีลำต้นของต้นไม้แต่โมราละเว้น Fremy และมุ่งเน้น แต่เพียงผู้เดียวใน Adlet การโจมตีของเธอเป็นแบบถาวรและแต่ละนัดหยุดงานมีอำนาจที่จะฆ่าเขาทันที. ยังคง Fremy การจัดการที่จะบังคับทางของเธอในด้านหน้าของโมราและพูดคุยกับ Adlet "ผมจะถือของเธอ คุณเรียก Adlet. " "ไม่มีทาง คุณต้องทำงานมากเกินไป โมราเป็นอันตราย. " มีโอกาสที่โมราเป็นเจ็ดก็ไม่ได้ต่ำและเพื่อให้มันเป็นอันตรายต่อหลุมโมราและ Fremy กับคนอื่น. "คุณกำลังแทรกแซง Fremy!" Fremy ดักค่าใช้จ่ายของโมราและโมรา Adlet หยุดคิดเกี่ยวกับ วิธีที่สองของพวกเขาสามารถหลบหนี อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาที่ Adlet รู้สึกบางสิ่งบางอย่างที่เป็นอันตรายใกล้เข้ามาจากด้านข้างของเขา. "Fremy ซังได้รับจากทาง!" Fremy กระโดดไปข้างหนึ่งและ Adlet รีดไปที่อื่น ๆ เช่นเดียวกับใบมีดสีขาวที่นับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาจากพื้นดินที่พวกเขามี รับ. "คุณสายเจ้าหญิง" โมราพึมพำ. Nashetania กำลังยืนอยู่ในป่าลึกกับดาบของเธอจัดทำและรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ เธอยิ้มอย่างแน่นอนไม่มาก Adlet คิดว่าขณะที่เขามองมาที่เธอ แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่แตกต่างกันเกี่ยวกับเธอ. "คุณได้รับมัน Adlet?" ถาม Fremy เธอกำลังเล็งปืนของเธอที่โมราและระเบิดของเธอที่ Nashetania อันที่จริงเขาไม่เข้าใจสิ่งที่เธอกำลังพยายามที่จะพูด Nashetania ไม่ได้เป็นพันธมิตรของ. ด้วยเหตุผลบาง Nashetania ไม่ได้ย้ายไปหลังจากที่การโจมตีครั้งแรกของเธอ เธอก็ยังคงยืนอยู่ได้อย่างสมบูรณ์ด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะได้รับการติดอยู่กับใบหน้าของเธอ. Adlet แล้วสังเกตเห็นว่า Goldof อยู่เบื้องหลัง Nashetania เขาได้รับการดู Adlet ในขณะที่ยังหาโอกาสที่จะตี. "มันเป็นเรื่องที่สนุก Adlet ซัง สิบวันที่ผมเดินทางไปกับคุณ "Nashetania เริ่มที่จะพูดราวกับว่าเธอได้ลืมว่าพวกเขาอยู่ในสมรภูมิ "มันดูเหมือนว่าฉันรู้สิ่งต่างๆมากมาย แต่ผมไม่ได้รู้อะไร ผมไม่ทราบว่าความสุขของการเดินทางโดยไม่ต้องมีคนขับรถม้า [1] หรือแม่บ้าน นี่เป็นครั้งแรกที่ผมรู้ว่าความกลัวของการต่อสู้ที่เกิดขึ้นจริงและเป็นครั้งแรกที่ผมรู้ว่าของความน่าเชื่อถือและความน่าเชื่อถือที่สามารถพบได้ในคนที่อยู่ด้านข้างของฉันที่พวกเขาสนับสนุนให้ฉัน. " มันเป็นเวลานานตั้งแต่ Adlet ได้เห็น เธอดูสงบเพื่อ เธอได้รับการสับสนกลัวและความสุขนับตั้งแต่ที่เธอพบว่ามีอยู่ที่เจ็ด แต่ตอนนี้เธอดูร่าเริง. "ฉันรู้สึกขอบคุณ ขอบคุณ. " มีชิลวิ่งลงกระดูกสันหลังของ Adlet. "แต่ตอนนี้ที่ฉันเสร็จสิ้นการแสดงความขอบคุณของฉันฉันจะฆ่าคุณ." "... เรียกใช้ เมื่อคุณได้รับโอกาสทำงานกับพลังงานทั้งหมดของคุณ Nashetania คือออกมาจากใจของเธอ "Fremy กระซิบ Adlet ตกลงกัน เขาเป็นคนเดียวกับที่กลัว Nashetania ในขณะนั้นเป็น Fremy เป็น. "ฟัง Nashetania ฮันส์มีความปลอดภัยและ Adlet ไม่ได้เป็นศัตรู โมราโกหก "Fremy กล่าวว่า. "ไม่ปริ๊นเซ Adlet เป็นศัตรู ฮันส์ได้รับบาดเจ็บสาหัส และ Fremy เป็นเพียงการถูกหลอก "โมราโต้ แต่มีความสงบในเสียงของเธอ. "ใจเย็น Nashetania เรายังไม่ทราบว่าผู้ที่เจ็ดเป็น แต่มันไม่ได้ Adlet. " "ไม่ตกสำหรับมัน Adlet มีความชำนาญในการหลอกลวง. " ทั้งสอง Fremy และโมราพยายามหลายครั้งที่จะชักชวน Nashetania แต่ Adlet ยังคงเงียบและเพียงแค่จ้องมองมาที่เธอ. เขาไม่ได้ต้องการที่จะต่อสู้ เขาได้รับบาดเจ็บและหมด บาดแผลที่เขาได้รับจากฮันส์เป็นจุดเริ่มต้นที่จะปวดอีกครั้ง พลัสเขาถูกทำร้ายจากการเผาไหม้ที่มาจากการต่อสู้ของเขากับ Fremy เขามีความแข็งแรงไม่เหลือที่จะต่อสู้ Nashetania. "Goldof คุณกำลังฟังใช่มั้ย? อย่าให้ย้ายยัง "Fremy กล่าวว่า Goldof แต่การตอบสนองอยู่ในความรู้สึกที่ไม่พึงประสงค์มากขึ้น. "ระวัง" Nashetania กล่าวว่า Goldof "ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่ Fremy ซังจะทำ." เธอไม่สนใจเธอต้องการ Nashetania ได้ปฏิเสธทุกอย่างที่ได้กล่าว Fremy. แล้วโมราหัวเราะและ Fremy ให้ขึ้นพยายามที่จะโน้มน้าว Nashetania แม้ Adlet เตรียมตัวเองอีกครั้งสำหรับการต่อสู้อีก. อย่างไรก็ตามแม้ว่าการโจมตี Adlet คิดว่าจะมาในเวลาใด ๆ Nashetania เพียงแค่ยิ้มและจ้องมองมาที่เขา ขาดเธอของการเคลื่อนไหวก็ดูเหมือนจะสับสนโมรา. Fremy หันไปรอบ ๆ และถามว่า "Adlet สิ่งที่เราควรทำอย่างไร?" Adlet ไม่สามารถกลับคำตอบ หาก Nashetania พบกับฮันส์และเข้าใจว่าเขามีความปลอดภัยแล้วใจของเธอจะเปลี่ยน แต่ Adlet เริ่มสงสัยว่าจริง ๆ แล้วเขามีความปลอดภัย นอกจากนี้เขายังถูกสงสัยว่าถ้าโมราเป็นเจ็ดถ้า Chamo เป็นเจ็ดเจ็ดหรือถ้ามีกับดักอีกพร้อมสำหรับพวกเขา. "ไม่สามารถคิดอะไร?" "มุ่งหน้าไปยังวัด ถ้าฮันส์มีความปลอดภัยเราจะพบมี. " "และถ้าเขาไม่ปลอดภัย ... ." "เรามีเวลาที่จะคิดเกี่ยวกับว่าไม่มี." มีตัวเลือกอื่นได้ซึ่งเป็น Adlet จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขามีและตอนนี้ ถ้าเขาสัมผัสทั้งหมดของแผนของที่เจ็ดแล้วการต่อสู้จะจบ. แต่ในขณะที่ไม่มีวิธีการที่จะทำให้เกิดหมอกในรูปแบบที่กำลังจะมาถึงใจ. คิด Adlet บอกตัวเอง มีเพียงคนเดียวที่เหลือ ถ้าผมสามารถสร้างหลักฐานของวิธีหรือแม้กระทั่งถ้าฉันไม่ได้ แต่ฉันสามารถที่จะทำให้การเรียกร้องที่น่าเชื่อถืออย่างน้อยเราก็จะได้รับผ่านทางนี้ได้โดยไม่ต้องต่อสู้. "... ฉันคิดว่ามากเกินไป แต่ ... ฉันยังไม่ได้เกิดขึ้นกับอะไร "Fremy กล่าวว่าที่น่าเสียใจ แต่ Adlet ไม่สามารถตำหนิเธอ เขาอาจจะไม่ได้คิดอะไรอย่างใดอย่างหนึ่ง. "Adlet ซัง ฉันรอ ... "Nashetania ก็กล่าวว่า เสียงของเธอที่สดใสและร่าเริงซึ่งรู้สึกอย่างสมบูรณ์ออกจากสถานที่. "รออะไร?" "คำสารภาพของคุณ" เธอกล่าวขณะที่เธอมุ่งเป้าดาบของเธอที่ Adlet "ฉันรู้ว่าถ้าผมจับคนที่ทำสิ่งที่ไม่ดีที่พวกเขาจะสารภาพก่อนที่จะตาย นั่นถูกต้องใช่ไหม? ฉันแน่ใจว่าแม่บ้านของฉันบอกว่านานมาแล้ว. " ตกใจ, โมรากล่าวว่า "... เจ้าหญิง คุณเป็นนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่รู้วิธีของโลก สารภาพไม่ได้เป็นสิ่งที่คนทำเรื่องที่พวกเขาอาจจะ. " "นั่นคือเพื่อ?" Nashetania ให้พลังพยักหน้าเดียว จากนั้นเธอก็โน้มศีรษะของเธอไปด้านข้างและความคิด. "ดีในกรณีที่มันไม่เป็นไรถ้าฉันฆ่าเขา." ช่วงเวลาถัดไปใบที่ผุดขึ้นมาเป็น Adlet. เขาไม่สามารถที่จะหลบมันและไหล่ของเขาถูกแบ่งออกเปิด . ใบมีดได้รับการเพื่อให้ความคมชัดว่าเขาไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดใด ๆ การโจมตีที่ควรได้สะกดตายได้มาวิธีการของเขาโดยไม่ลังเลเมื่อมันเพิ่งดูเหมือน Nashetania กำลังรอแอ้งแม้ง เขาสมบูรณ์ไม่สามารถอ่านการเคลื่อนไหวของ Nashetania; เขาก็ไม่ได้เตรียมตัวและมีวิธีที่จะบอกว่าการโจมตีมาทางของเขาหรือไม่ไม่. "มี" Fremy กรีดร้องและยิงกระสุนเข้าไปในป่า แต่ Goldof กวัดแกว่งหอกพุ่งกว่าและขัดขวางการโจมตี กระสุนตีเกราะของเขาและพัดร่างกายของเขากลับมา แต่เขากลับคิดค่าใช้จ่ายของเขาช่วงเวลาถัดไปหลังจากที่เขาเป็นเจ้าของที่ดิน. "อะไรคือเกราะที่ทำจาก" Fremy ตกใจ ไม่เพียง แต่เป็นเกราะพิเศษ แต่ Goldof เป็นพิเศษมากยิ่งขึ้น ยังคงที่อย่างน้อยที่สุดปืน Fremy ควรมีบาดแผลชนิดของความเสียหายบางส่วนถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงเกราะของเขา. Goldof พุ่งไปข้างหน้าและ Adlet Fremy และกระโดดออกจากกัน แล้วการใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ที่โมราคว้าดาบ Fremy และ Nashetania ของเล็งหัวใจ Adlet. "ฉันจะถือ Fremy! ปริ๊นเซ Goldof คุณเสร็จเขาออก! "ตะโกนโมรา. Fremy แต่ไม่อนุญาตให้โมราที่จะชนะในขณะที่เธอกระจัดกระจายบางระเบิดขนาดเล็กภายใต้เสื้อคลุมของเธอ จากแรงระเบิดโมราหยุดในเพลงของเธอและควันที่ถูกปิดกั้นวิสัยทัศน์ของ Goldof. "ทำไม Fremy รบกวน" Goldof พึมพำ. แต่โดยไม่ต้องค้นหาลึก Goldof เร็ว ๆ นี้สถานที่ท่องเที่ยวของเขาลดลง Adlet แต่ในทันที Fremy ได้โหลดกระสุนอื่นและยิงเท้า Goldof กระสุนไม่ทะลุเกราะของเขา แต่มันไม่ทำลายสมดุลของเขาและทำให้เขาล้มลง. "ฉันจะแสดงให้คุณเห็นว่าผมสามารถถือทั้งสอง Adlet เรียก " Adlet เป็นห่วงเกี่ยวกับ Fremy แต่ขณะที่เขากำลังจะบอกว่าเขาจะปกป้องเธอเขาสงสัยว่าเขาก็ควรจะปล่อยให้เธออยู่คนเดียวและทำงาน เขาได้หมดและไม่ได้มีอาวุธมากมายเหลือ ดังนั้นโอกาสของเขาในการชนะในหนึ่งในหนึ่งพบเป็นบางมาก. "Fremy ฉันอย่างจะยึดมั่นใน ผมผู้ชายที่แข็งแรงที่สุดในโลก! "Adlet ตะโกนในขณะที่เขาวิ่งหนีไป. และขณะที่เขากำลังตะโกนและหนี Fremy ยิ้มเพียงเล็กน้อย. # Adlet วิ่งแม้ว่าป่าหมอกมุ่งหน้าไปทางวัดที่ฮันส์เป็น. "คุณจะไม่ รับไป! " Nashetania ถูกใกล้จากด้านหลังและเขาก็หลบการโจมตีต่อเนื่องถูกปลดปล่อยเมื่อเขาจากพื้นดินและต้นไม้. เขาจะได้เห็นพระวิหารเพียงข้างหน้าของเขาในระยะไกล และแม้ว่าในขณะ Nashetania คิด Adlet ทิ้งฮันส์ครึ่งตายถ้าเขาสามารถแก้ไขความเข้าใจผิดว่าแล้วเขาควรจะสามารถที่จะหลีกเลี่ยงการต่อสู้. เขาโยนระเบิดควันอยู่ข้างหลังเขาขุ่นมัววิสัยทัศน์ของ Nashetania จากนั้นเขาก็โยนความเจ็บปวดชักนำลูกดอกพิษซึ่งหยุดการแสวงหาของเธอ แม้ว่าความตั้งใจของเขาที่จะใช้ส่วนที่เหลือทั้งหมดของอาวุธลับของเขาที่เหลืออยู่ไม่กี่เขาก็หวังว่าเขาจะไปถึงวัด การต่อสู้จะจบลงเมื่อพวกเขาได้พบกับฮันส์. "Goldof! โมราซัง! คุณกำลังทำอะไร !? "Nashetania ตะโกนข้างหลังเธอ แต่มีการตอบสนอง. ในฐานะที่เป็น Fremy ได้ประกาศเธอก็ยื่นออกสองของพวกเขา และด้วยความที่เป็นจริง, Adlet เชื่อว่าเขาประสบความสำเร็จได้รับไป. ดวงอาทิตย์ได้แล้วเริ่มที่จะตั้งซึ่งหมายความว่าจะได้รับประมาณวันหนึ่งตั้งแต่ที่พวกเขาต้องการได้รับการติดอยู่ในป่า และตลอดเวลาที่ได้รับการต่อสู้อันยาวนาน เขาต้องการลักพาตัว Fremy และถูกไล่ตามคนอื่น ๆ เขาต้องการต่อสู้กับฮันส์และทะเลาะกันแล้วกับ Chamo แล้วสิ่งที่ได้มาถึงจุดที่ Fremy ก็พยายามที่จะฆ่าเขา ทุกครั้งที่เขาได้รับบาดเจ็บและตอนนี้ร่างกายของเขาได้แล้วใกล้ขีด จำกัด . แต่นี้จะเป็น fight.If สุดท้ายที่เขาประสบความสำเร็จได้รับไปและพบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" คุณจะไม่หนี ! "

โมรา รัน ไม่สนใจเล็กระเบิดใกล้ adlet หลบหมัดของเธอในขณะที่เธอแบกลงเขา เธอกำมือแล้วแทงลงไปในดิน ทำให้เกิดรูว่าคล้ายอุกกาบาตได้ตกสู่พื้น แม้ว่าเธอจะเป็นคู่แข่งที่ยอดเยี่ยม

" ฮุน ! " โมราถอนหายใจ เธอคว้าฐานของต้นไม้ และ ดึงแต่ละรากของต้นไม้ถูกยกขึ้นจากพื้นดินหนึ่งโดยหนึ่งและจากนั้นเมื่อ ต้นไม้นั้นอย่างถอนรากถอนโคน เธอใช้มันเป็นสโมสรยักษ์ใหญ่ เพื่อโจมตี adlet

" ระวัง ! " fremy ตะโกนเป็นกระสุนของเธอตีลำต้นของต้นไม้

อย่างไรก็ตาม โมรา ไม่สนใจ fremy และมุ่งเน้นแต่เพียงผู้เดียวใน adlet . การโจมตีของเธอแบบถาวร และแต่ละตี มีอำนาจที่จะฆ่าเขาทันที

ยังfremy จัดการบังคับทางของเธอในด้านหน้าของโมรา และพูดกับ adlet . " ผมจะกอดเธอ คุณวิ่ง adlet "

" ไม่มีทาง คุณต้องวิ่งด้วย โมรา มันอันตรายนะ "

โอกาสที่โมราเป็นเจ็ดไม่ต่ำและดังนั้นจึงเป็นอันตรายต่อหลุมโมรา และ fremy กับคนอื่น

" คุณกำลังก่อกวน fremy ! "

fremy ดักโมราค่าใช้จ่ายและโมรา หยุด adlet คิดเกี่ยวกับวิธีที่พวกเขาสองคนก็สามารถหนีออกมาได้ อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่ adlet รู้สึกบางอย่างที่อันตรายกำลังเข้ามาจากด้านข้างของเขา . . . . . .

" fremy ซาน ออกไปให้พ้นทาง "

fremy กระโดดไปข้างหนึ่งและ adlet ม้วนอื่น ๆเช่นเดียวกับที่นับไม่ถ้วนสีขาวใบงอกขึ้นจากพื้นดินที่พวกเขาได้

" คุณมาสายนะ เจ้าหญิง" โมราพึมพำ

nashetania ยืนลึกเข้าไปในป่า ด้วยดาบที่เตรียมไว้ และรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ . แน่นอนว่าเธอไม่ยิ้มมาก adlet คิดว่าเค้ามองเธอ อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างที่แตกต่างกันเกี่ยวกับเธอ

" คุณได้รับมัน adlet ? " fremy ถาม เธอกำลังเล็งปืน นางโมรา และระเบิดที่ nashetania . จริงๆ แล้วเขาก็เข้าใจในสิ่งที่เธอพยายามจะพูดnashetania ไม่ใช่พันธมิตรของเขา

บางเหตุผล nashetania ไม่ได้ย้ายหลังจากการโจมตีครั้งแรกของเธอ เธอยืนนิ่งสนิทด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะถูกแนบกับใบหน้าของเธอ . . . . .

adlet แล้วสังเกตเห็นว่า goldof อยู่เบื้องหลัง nashetania . เขาดู adlet ในขณะที่ยังหาโอกาสที่จะโจมตี . . .

" มันสนุก adlet ซาน สิบวันผมเดินทางไปกับคุณ" nashetania เริ่มพูด ราวกับว่าเธอได้ลืมว่าพวกเขาอยู่ในสนามรบ " ดูเหมือนว่าฉันรู้สิ่งต่างๆมากมาย แต่ผมก็ไม่ได้รู้อะไรเลย ผมไม่ได้รู้จักความสุขของการเดินทางโดยไม่มีคนขับรถม้า [ 1 ] หรือแม่บ้าน นี่เป็นครั้งแรกที่ผมรู้จักความกลัวของการต่อสู้ที่แท้จริงและเป็นครั้งแรกที่ผมรู้จักของความน่าเชื่อถือและความไว้วางใจ ที่อาจจะพบได้ในคนที่อยู่เคียงข้างพวกเขาสนับสนุนผม "

มันได้รับเป็นเวลานานตั้งแต่ adlet ได้เห็นเธอดูสงบนิ่ง เธอได้รับสับสน หวาดกลัว และมีปัญหาตั้งแต่เธอพบว่าเจ็ดอยู่ แต่ตอนนี้เธอดูสดใส

" ฉันรู้สึกขอบคุณ ขอบคุณ . . . "

มีชิลวิ่งลง

adlet ของกระดูกสันหลัง" แต่ตอนนี้ผมจบการแสดงความกตัญญูของฉัน ฉันจะฆ่าเธอ "

" . . . . . . . วิ่ง เมื่อคุณได้รับโอกาส วิ่งด้วยพลังงานของคุณทั้งหมด nashetania ออกจากจิตใจของเธอ " fremy กระซิบ . adlet เห็นด้วย เขาก็กลัว nashetania ตอนนั้นเป็น fremy ถูก

" ฟัง nashetania . ฮันส์ ปลอดภัย และ adlet ไม่ใช่ศัตรู โมราโกหก " fremy พูด

" ไม่ใช่เจ้าหญิง adlet คือศัตรูฮันส์ บาดเจ็บสาหัส และ fremy ก็ถูกหลอก " โมราโต้ . แต่ไม่มีความสงบในเสียงของเธอ

" ใจเย็น nashetania . เราไม่รู้ว่าใครที่ 7 เป็น แต่มันไม่ adlet "

" อย่าตกหลุมพราง adlet เชี่ยวชาญในการหลอกลวง "

ทั้ง fremy และโมราพยายามหลายครั้งที่จะชักชวน nashetania . แต่ adlet ยังคงเงียบ และจ้องเธอ

เขาไม่ได้ต้องการที่จะต่อสู้ เขาได้รับบาดเจ็บและอ่อนล้า แผลที่เขาได้รับจากฮั่นก็เริ่มปวดอีกแล้ว แล้วเขาบาดเจ็บจากแผลไหม้ที่มาจากการต่อสู้ของเขากับ fremy . เขาไม่มีแรงเหลือที่จะต่อสู้ nashetania .

" goldof , คุณกำลังฟังอยู่ใช่ไหม ? อย่าขยับนะ " fremy บอกว่า goldof . แต่การตอบสนองในความรู้สึกที่ไม่พึงประสงค์มากกว่า

" ระวังตัวด้วย" nashetania บอกว่า goldof . " ผมไม่รู้ว่า fremy ซานจะทำ "

เธอจะเพิกเฉยต่อเธอ nashetania ไม่สนใจทุกอย่าง fremy ครับ

แล้วหัวเราะ fremy โมราและพยายามที่จะโน้มน้าวให้ nashetania . แม้ adlet เตรียมตนเองอีกครั้งเพื่อต่อสู้อีก

ถึงแม้ adlet คิดว่าการโจมตีจะมาถึงในเวลาใด ๆ nashetania เพียงยิ้มและมองไปที่เขาเธอขาดความเคลื่อนไหวยังดูสับสนโมรา

fremy หันไปรอบ ๆและถามว่า " adlet , เราควรจะทำอะไรดี ? "

adlet ไม่ได้กลับมาตอบ ถ้า nashetania พบกับฮั่น และเข้าใจว่าเขาปลอดภัยแล้ว จิตใจของเธอจะเปลี่ยนไป แต่ adlet เริ่มสงสัยว่าถ้ามันปลอดภัย นอกจากนี้ เขาสงสัยว่า โมราเป็นเจ็ด ถ้าคาโมได้เจ็ดหรือถ้าเจ็ดมีกับดักอีกพร้อม

" คิดอะไรไม่ออกเลย "

" หัววัด ถ้าฮั่นปลอดภัย เราจะพบกันที่นั่น "

" และถ้าเขาไม่ได้ . . . . . . . ปลอดภัย "

" เราไม่มีเวลาที่จะคิดถึงเรื่องนั้น "

มีอีกทางเลือกหนึ่ง ซึ่งเป็น adlet เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขาที่นั่น และตอนนี้ ถ้าเขาเปิดเผยทั้งหมด 7 แผน จากนั้นการต่อสู้ก็จบ