Pathogenesis: The parasites cause t

Pathogenesis: The parasites cause three distinct types of clinical disease, cutaneous, mucocutaneous and visceral leishmaniasis. Old World cutaneous leishmaniasis is caused by L. tropica and L. aethiopica while New World cutaneous leishmaniasis is caused by L. mexicana and L. braziliensis. Infections generally involve only one or a few lesions at the bite site; they do not spread to other sites. Active lesions appear as open sores/ulcers with pronounced inflammation. Most lesions heal spontaneously, leaving the host with solid protective immunity to re-infection. However, under certain conditions (esp. immuno-compromised hosts), some L. aethiopica infections may spread giving rise to disseminated cutaneous leishmaniasis (not unlike leprosy in appearance). Infections by L. braziliensis are also often confined to single skin lesions, but sometimes they spread to the mucocutaneous junction in the pharynx and may cause severe destructive nasopharyngeal lesions. Visceral leishmaniasis is caused by L. donovani whereby infected macrophages congregate in the viscera, notably the liver and spleen, producing hepatosplenomegaly, oedema and anaemia. It is a slow but progressive illness, with bouts of irregularly recurring fever, and is invariably fatal, unless treated.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พยาธิกำเนิด: ปรสิตทำให้โรคทางคลินิก ผิวหนัง mucocutaneous และอวัยวะภาย leishmaniasis สามชนิดที่แตกต่างกัน โลกเก่า leishmaniasis ผิวหนังเกิดจากทรอปิคา L. และ L. aethiopica ในขณะที่โลกใหม่ที่เกิดจาก L. mexicana และ L. braziliensis leishmaniasis ผิวหนัง การติดเชื้อโดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับหนึ่ง หรือสองสามเท่าได้ที่เว็บไซต์กัด จะไม่แพร่กระจายไปยังไซต์อื่น ได้ใช้งานอยู่ปรากฏเป็นเปิดแผล/แผลในปากอักเสบออกเสียงด้วย ส่วนใหญ่ได้รักษาธรรมชาติ ออกจากโฮสต์กับแข็งภูมิคุ้มกันป้องกันการติดเชื้อใหม่ อย่างไรก็ตาม ภายใต้บางเงื่อนไข (esp. สมบูรณ์ immuno โฮสต์), บาง L. aethiopica เชื้ออาจแพร่กระจายให้สูงขึ้นเพื่อเผยแพร่ leishmaniasis ที่ผิวหนัง (ไม่ต่างจาก leprosy ในลักษณะ) ติดเชื้อ โดย L. braziliensis มักจะจำกัดไปได้ผิวเดียว แต่บางครั้งพวกเขาแพร่กระจายไปยังชุมทาง mucocutaneous ในหลอดลม และอาจทำให้ได้ nasopharyngeal ทำลายรุนแรง อวัยวะภาย leishmaniasis เกิดจาก L. donovani โดยบังเอิญติดไวรัสชุมนุมในศพ ยวดตับและม้าม ผลิต hepatosplenomegaly, oedema และโรคโลหิตจาง มีความก้าวหน้า แต่ช้าเจ็บป่วย กับใหญ่ทางธุรกิจของการเกิดซ้ำอย่างไม่สม่ำเสมอไข้ และจะร้ายแรงคงเส้นคงวา ถ้ารับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลไกการเกิดโรคปรสิตที่ก่อให้เกิดความสามประเภทที่แตกต่างของโรคทางคลินิกผิวหนังเยื่อบุและสัญชาตญาณ leishmaniasis โลกเก่า leishmaniasis ผิวหนังที่เกิดจากการ L. ทรอปิลิตรและ aethiopica ในขณะที่ผิวหนัง leishmaniasis โลกใหม่ที่เกิดจากการ Mexicana ลิตรลิตรและ braziliensis การติดเชื้อโดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับเพียงหนึ่งหรือแผลไม่กี่ที่เว็บไซต์กัด; พวกเขาไม่ได้แพร่กระจายไปยังเว็บไซต์อื่น ๆ แผลที่ใช้งานปรากฏเป็นแผลเปิด / แผลกับการอักเสบเด่นชัด แผลส่วนใหญ่รักษาธรรมชาติออกจากโฮสต์ที่มีระบบภูมิคุ้มกันที่แข็งแกร่งอีกครั้งการติดเชื้อ อย่างไรก็ตามภายใต้เงื่อนไขบางประการ (ESP. เจ้าภาพภูมิคุ้มกัน), การติดเชื้อบาง aethiopica ลิตรอาจแพร่กระจายไปให้สูงขึ้นเพื่อเผยแพร่ผิวหนัง leishmaniasis (ไม่ต่างจากโรคเรื้อนในลักษณะ) การติดเชื้อโดยแอ braziliensis ยังถูกคุมขังมักโ​​รคผิวหนังเดียว แต่บางครั้งพวกเขาแพร่กระจายไปยังชุมทางเยื่อบุในคอหอยและอาจทำให้เกิดแผลที่โพรงหลังจมูกรุนแรงทำลาย leishmaniasis อวัยวะภายในที่เกิดจากการ donovani ลิตรโดยขนาดใหญ่ที่ติดเชื้อชุมนุมในอวัยวะภายในโดยเฉพาะตับและม้ามผลิต hepatosplenomegaly บวมและโรคโลหิตจาง มันเป็นโรคช้า แต่ความก้าวหน้ากับวงจรอุบาทว์ของไข้ที่เกิดขึ้นบางครั้งบางคราวและเป็นอันตรายถึงชีวิตเสมอเว้นแต่ได้รับการรักษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษา : ปรสิตสาเหตุสามชนิดที่แตกต่างกันของโรคทางผิวหนังและเยื่อบุผิวหนังและคลินิก จากโรคติดเชื้อลิชมาเนีย . โลกเก่าที่ผิวหนังลีสนาเนียซิสเกิดจาก L . Tropica และ aethiopica ในขณะที่ลีสนาเนียซิสผิวหนังใหม่โลกเกิดจาก L และ L . braziliensis กรกฎาคม . การติดเชื้อโดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับการเพียงหนึ่งหรือสองสามแผลที่ถูกกัด เว็บไซต์ จะไม่แพร่กระจายไปยังเว็บไซต์อื่น ๆแผลปราดเปรียวปรากฏเป็นแผลเปิด / แผลกับออกเสียงการอักเสบ แผลส่วนใหญ่รักษาตัวเองออกจากโฮสต์กับแข็งป้องกันภูมิคุ้มกันต่อการติดเชื้ออีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ภายใต้เงื่อนไขบางอย่าง ( esp . มมูโนบุกรุกโยธา ) , L . aethiopica เชื้ออาจแพร่กระจายให้สูงขึ้นเพื่อเผยแพร่ผิวหนังลีสนาเนียซิส ( ไม่แตกต่างจากโรคเรื้อนในลักษณะ ) เชื้อโดยbraziliensis มักคับแผลผิวหนังเดียว แต่บางครั้งก็จะกระจายไปยังชุมทางทางผิวหนังและเยื่อบุในคอหอย และอาจก่อให้เกิดรุนแรงทำลายลํารอยโรค จากลิชมาเนียซีสเกิดจาก . donovani โดย macrophages เชื้อออกันในพุงโดยเฉพาะตับและม้าม hepatosplenomegaly การผลิต , และอาการบวมน้ำโลหิตจาง .มันเป็นความเจ็บป่วยที่ช้า แต่ความก้าวหน้ากับ bouts ของตัวเขียนไข้กำเริบและต้องร้ายแรง นอกจากรักษา