The World Health Organization’s (WH

The World Health Organization’s (WHO’s) International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF)1 is gaining recognition in physical therapy and rehabilitation.2–5 The ICF provides a conceptual basis and a universal common language for understanding and describing patients’ health status, reaching beyond mortality, diseases, and medical diagnoses. The use of the ICF promotes a comprehensive, multidisciplinary, and patient-centered perspective in health care. The ICF has been applied in physical therapy and rehabilitation, especially in the field of neurorehabilitation, to facilitate multidisciplinary team communication, to structure the rehabilitation process, for goal setting and assessment, for documentation, and for reporting.5–11

However, with the practical application of the ICF, important challenges arise. The main challenge is the length of the classification, with more than 1,400 categories. To address this challenge, internationally agreed-on ICF Core Sets for various health conditions have been developed in a scientific evidence-based process.12 The common standardized procedure for developing ICF Core Sets integrates evidence gathered from preliminary studies with a formal decision-making and expert consensus process. The methodological approaches in the preliminary studies include, for each health condition: (1) systematic literature reviews of outcome measurements used in clinical trials, (2) Delphi exercises capturing experts’ views, and (3) collection of empirical data from people undergoing inpatient or outpatient rehabilitation. The results of the preliminary studies are the foundation for the subsequent decisionmaking and consensus process with a nominal group technique. The resulting ICF Core Sets are practical tools that represent selections of categories from the whole classification. They comprehensively describe the prototypical spectrum of problems in the functioning of patients with specific health conditions. They are based on the universal language of the ICF but enhance its applicability through their manageable size.

In the context of neurorehabilitation, stroke plays a prominent role. In this field, 3 ICF Core Sets can be applied, namely, the ICF Core Set for Stroke13 and the ICF Core Sets for patients with neurological conditions in acute care hospitals14 and early postacute care rehabilitation facilities.15 These ICF Core Sets have been combined to create the Extended ICF Core Set for Stroke. It contains all ICF categories that have been selected for any of the 3 ICF Core Sets mentioned above. The Extended ICF Core Set for Stroke contains 166 categories of the ICF, 59 categories of the component “body functions,” 11 categories of the component “body structures,” and 59 categories of the component “activity and participation.” The influence of the component “environmental factors” is described by 37 categories.

A further challenge for the implementation of the ICF is the operationalization of ICF categories. The ICF comprises “qualifiers” to quantify the level of functioning or the severity of the problem in the various ICF categories. The WHO suggests that all categories of the classi- fication be quantified with the same generic scale (Tab. 1).

According to the WHO, broad ranges of percentages are provided for situations in which calibrated assessment instruments or other standards are available to quantify the impairment, activity limitation, participation restriction, or environmental barrier or facilitator.1 However, calibrated assessment instruments based on the ICF category system are scarcely available at present. Using existing instruments along with the ICF would also require the concepts measured by the instruments and their resulting scores to be translated into corresponding ICF categories and qualifiers. Accomplishing such a translation procedure in a scientific way would demand extensive research efforts, which have not been undertaken yet.

Therefore, the application of the ICF and the ICF Core Sets is a challenge to the user and poses the question of reliability and rater agreement when qualifiers are assigned to describe patients’ functioning and disability. So far, only a few studies have dealt with the reliability of ICF qualifiers, and the interrater reliability of the qualifiers used with the ICF Core Set for Stroke has not been studied yet. Okochi et al16 used the ICF Checklist to examine test-retest reliability in geriatric patients and found moderate overall reliability during retesting after 1 week. Reliability varied among categories of the ICF (weighted kappa values .46 for body functions and .55 for activity and participation). Van Triet et al17 studied the intertester reliability of a schedule based on the International Classification of Impairments, Disabilities, and Handicaps (ICIDH) in patients with musculoskeletal problems. The ICIDH18 is the predecessor of the ICF. Kappa values ranged from .06 to 1.00 and were higher in “disability” categories than in “impairment” categories.

The study by van Triet et al,17 however, is clearly outdated because it is based on the ICIDH. The authors departed greatly from the categories of the classification and from its quali- fier scale in creating their assessment schedule. Both studies16,17 were conducted with poorly specified mixed samples; thus, the results were not generalizable to the functioning ratings for patients with stroke. In addition, the investigators in both studies made arbitrary selections of various areas of functioning, not covering the full scope of the ICF, as reflected in the carefully chosen categories of the Extended ICF Core Set for Stroke. In neither of the studies did the investigators consider the full qualifier scale in their analyses. The investigators in both studies applied designs in which different raters completed their recording of patients’ functioning at different time points, mixing variation of time points with variation of raters. Thus, the type and the amount of information underlying the ratings might not have been comparable.

Although Okochi et al16 examined the influence of the experience of raters on retest reliability, rater con- fidence and core competence might be more proximate variables connected to reliability. Within the context of reliability, rater confidence is an important variable frequently examined in clinical research. For example, in studies dealing with the reliability of imaging techniques19,20 and behavioral observations,21,22 con- fidence ratings are often used as independent outcomes to demonstrate diagnostic accuracy. The results of these studies hint at a possible relationship between agreement and confidence. Confidence might serve as an explanatory factor for rater agreement. Thus, with regard to the reliability and the application of the Extended ICF Core Set for Stroke, the association of rater agreement and rater confidence is of interest.

Furthermore, in reliability studies, the experience and training of raters seemed to be highly relevant and were frequently reported.23–29 In these studies, “experience” and “training” referred not only to the handling of the specific rating instrument used, but also to the clinical experience of the raters within the field and the concepts to be rated and the patient group with the given disease condition. These studies drew an equivocal picture of the relationship between rater competence and interrater reliability and suggested that the different results might have depended on the specific rating instrument examined. Thus, the role of raters’ areas of competence should be considered for any new rating tool.

Therefore, the overall objective of this investigation was to study the interrater reliability of physical therapists’ ratings of the functioning of study participants with the Extended ICF Core Set for Stroke. The specific aims were: (1) to study the agreement of the 2 physical therapists in rating participants’ functioning with the Extended ICF Core Set for Stroke, (2) to explore the relationship between rater agreement and rater confidence, and (3) to explore rater agreement in relation to physical therapists’ areas of core competence.

Method Study Design, Participants, and Procedures
The study was conducted as a monocentric, cross-sectional reliability study at the Neurological Hospital Tristanstrasse, Munich, Germany, as part of a larger project aimed at the testing and validation of ICF Core Sets. All eligible patients admitted to the hospital on an inpatient or an outpatient basis between June and October 2005 were included in the study (n 41). Patients were included if their main diagnosis was stroke, if they were at least 18 years of age, if they understood the purposes of and reasons for the study, and if they had signed an informed consent form. Patients with secondary wound healing after surgery were excluded from the study because the aftermath of an invasive surgical procedure might have complicated the description of stroke related functioning in these patients. Patients who were not able to participate in an interview were excluded as well, because several categories of the Extended ICF Core Set for Stroke can be judged only according to patient self-report. Altogether, 9 patients were excluded. The main reasons for exclusion were communication problems and impaired vigilance. An additional 2 patients refused to participate because of exhaustion. Table 2 shows the sociodemographic and stroke-related data for the participants. Two thirds (67%) of the participants were moderately or severely disabled (Rankin Scale grades 3, 4, and 5).30

The participants’ functioning was rated by 2 physical therapists with the Extended ICF Core Set for Stroke. The physical therapists had at least 5 years of experience in neurorehabilitation, had completed several postgraduate courses in the rehabilitation of motor performance, and were

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขององค์การอนามัยโลก (ที่เป็น) นานาประเภทของทำงาน พิการ และสุขภาพ (ICF) 1 จะได้รับรู้ในทางกายภาพบำบัด และ rehabilitation.2–5 ICF ให้แนวคิดพื้นฐานและภาษาสากลทั่วไปสำหรับการทำความเข้าใจ และอธิบายสถานะสุขภาพของผู้ป่วย เข้าถึงนอกเหนือจากการตาย โรค และการวิเคราะห์ทางการแพทย์ ใช้ ICF ส่งเสริมครบวงจร multidisciplinary และมุมมองที่แปลกผู้ป่วยในการดูแลสุขภาพ มีการใช้กายภาพบำบัดและฟื้นฟูสมรรถภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการ neurorehabilitation, ICF เพื่ออำนวยความสะดวกสื่อสารทีม multidisciplinary การจัดโครงสร้างกระบวนการฟื้นฟูสมรรถภาพ การตั้งเป้าหมายและการประเมินผล เอกสาร และ สำหรับ reporting.5–11 อย่างไรก็ตาม กับภาคของ ICF ความท้าทายที่สำคัญเกิดขึ้น ความท้าทายหลักคือ ความยาวของการจัดประเภท มีประเภทมากกว่า 1400 เพื่อความท้าทายนี้ ได้รับการพัฒนาระหว่างประเทศตกลงที่ ICF หลักชุดสำหรับโรคต่าง ๆ ใน process.12 องค์กรที่ใช้หลักฐานทางวิทยาศาสตร์กระบวนการมาตรฐานทั่วไปสำหรับการพัฒนาชุดหลัก ICF รวมหลักฐานที่รวบรวมจากการศึกษาเบื้องต้นกับกระบวนการตัดสินใจ และใช้มติเป็นทาง วิธี methodological ในการศึกษาเบื้องต้นรวม สำหรับแต่ละเงื่อนไขสุขภาพ: รีวิววรรณกรรม (1) ระบบการประเมินผลที่ใช้ในการทดลองทางคลินิก เดลฟี (2) แบบฝึกหัดจับผู้เชี่ยวชาญด้านมุมมอง และ (3) รวบรวมรวมข้อมูลจากบุคคลที่อยู่ในระหว่างการฟื้นฟูห้องคลอดหรือรักษา ผลการศึกษาเบื้องต้นเป็นพื้นฐานต่อมา decisionmaking และช่วยกระบวนการ ด้วยเทคนิคกลุ่มที่ระบุ ชุดหลัก ICF ได้เครื่องมือปฏิบัติที่แสดงถึงการเลือกประเภทจากการจัดประเภททั้งหมด นอกจากนี้พวกเขาครบถ้วนอธิบายสเปกตรัม prototypical ปัญหาในการทำงานของผู้ป่วยเฉพาะโรค พวกเขาตามภาษาสากลของ ICF แต่เพิ่มความเกี่ยวข้องของมันถึงขนาดสามารถจัดการได้ ในบริบทของ neurorehabilitation โรคหลอดเลือดสมองมีบทบาทโดดเด่น ในฟิลด์นี้ สามารถใช้ 3 ชุดหลัก ICF ได้แก่ การตั้งค่าหลัก ICF สำหรับ Stroke13 และชุดหลัก ICF สำหรับผู้ป่วยที่มีสภาพดูแลเฉียบพลัน hospitals14 และ facilities.15 ต้น postacute ดูแลฟื้นฟูชุดหลัก ICF ขั้นกลางได้รวมเพื่อสร้างการขยาย ICF หลักตั้งจังหวะ ประกอบด้วย ICF ทุกประเภทที่มีการเลือกใด ๆ 3 ICF หลักชุดดังกล่าวข้างต้น การขยาย ICF หลักตั้งจังหวะประกอบด้วยประเภท 166 ของ ICF, 59 ประเภทของคอมโพเนนต์ "ร่างกายฟังก์ชัน 11 ประเภทของการประกอบ"ร่างกายโครงสร้าง" และประเภท 59 ประกอบ"กิจกรรมและการมีส่วนร่วม" อธิบายอิทธิพลของคอมโพเนนต์"สิ่งแวดล้อม" โดยประเภท 37 ความท้าทายเพิ่มเติมสำหรับการดำเนินงานของ ICF operationalization ประเภท ICF ได้ ICF ประกอบด้วย "ตัว" กำหนดปริมาณระดับการทำงานหรือความรุนแรงของปัญหาใน ICF ประเภทต่าง ๆ คนแนะนำว่า ทุกประเภทของ classi fication สามารถ quantified กับสเกลทั่วไปเดียวกัน (แท็บ 1) ตามคน ช่วงกว้างของเปอร์เซ็นต์มีให้สำหรับสถานการณ์ที่ประเมินปรับเทียบเครื่องมือหรือมาตรฐานอื่น ๆ มี การกำหนดปริมาณผล กิจกรรมจำกัด ข้อ จำกัดในการมีส่วนร่วม หรืออุปสรรคด้านสิ่งแวดล้อม หรือ facilitator.1 อย่างไรก็ตาม ประเมินปรับเทียบเครื่องมือตามประเภทระบบ ICF มีแทบที่นำเสนอ ใช้เครื่องมือที่มีอยู่พร้อมกับ ICF ยังจะต้องวัดด้วยเครื่องมือคะแนนของผลการแปลประเภท ICF ที่เกี่ยวข้องและตัวบ่งคุณลักษณะแนวคิด วิธีเช่นกระบวนงานแปลในทางวิทยาศาสตร์จะต้องความพยายามวิจัย ที่มีไม่ได้ทำ ดังนั้น แอพลิเคชันของ ICF และชุดหลัก ICF เป็นความท้าทายให้กับผู้ใช้ และทำคำถามความน่าเชื่อถือ และ rater ตกลงเมื่อมีกำหนดตัวบ่งคุณลักษณะเพื่ออธิบายการทำงานของผู้ป่วย และพิการ เพื่อห่างไกล เพียงกี่ศึกษาได้ดำเนินการความน่าเชื่อถือของตัวบ่งคุณลักษณะ ICF และความน่าเชื่อถือ interrater ของตัวบ่งคุณลักษณะที่ใช้ตั้งค่า ICF หลักสำหรับโรคหลอดเลือดสมองมีไม่การศึกษายัง Okochi et al16 ใช้สอบ ICF เพื่อตรวจ retest ทดสอบความน่าเชื่อถือในผู้ป่วยที่ geriatric และพบความน่าเชื่อถือโดยรวมปานกลางระหว่าง retesting หลังจาก 1 สัปดาห์ ความแตกต่างระหว่างประเภทของ ICF (กัปปะที่ถ่วงน้ำหนักค่า.46 สำหรับการทำงานของร่างกายและ.55 กิจกรรมการมีส่วนร่วม) ตู้ Triet et al17 ศึกษาความน่าเชื่อถือ intertester กำหนดการตามประเภท ไหวสามารถนานาชาติ ความพิการ การเรียน (ICIDH) ในผู้ป่วยที่มีปัญหา musculoskeletal ICIDH18 เป็นรุ่นก่อนของ ICF กัปปะค่าอยู่ในช่วงจาก.06 ถึง 1.00 และสูงกว่าประเภท "พิการ" กว่าในประเภท "ด้อยค่า" The study by van Triet et al,17 however, is clearly outdated because it is based on the ICIDH. The authors departed greatly from the categories of the classification and from its quali- fier scale in creating their assessment schedule. Both studies16,17 were conducted with poorly specified mixed samples; thus, the results were not generalizable to the functioning ratings for patients with stroke. In addition, the investigators in both studies made arbitrary selections of various areas of functioning, not covering the full scope of the ICF, as reflected in the carefully chosen categories of the Extended ICF Core Set for Stroke. In neither of the studies did the investigators consider the full qualifier scale in their analyses. The investigators in both studies applied designs in which different raters completed their recording of patients’ functioning at different time points, mixing variation of time points with variation of raters. Thus, the type and the amount of information underlying the ratings might not have been comparable.Although Okochi et al16 examined the influence of the experience of raters on retest reliability, rater con- fidence and core competence might be more proximate variables connected to reliability. Within the context of reliability, rater confidence is an important variable frequently examined in clinical research. For example, in studies dealing with the reliability of imaging techniques19,20 and behavioral observations,21,22 con- fidence ratings are often used as independent outcomes to demonstrate diagnostic accuracy. The results of these studies hint at a possible relationship between agreement and confidence. Confidence might serve as an explanatory factor for rater agreement. Thus, with regard to the reliability and the application of the Extended ICF Core Set for Stroke, the association of rater agreement and rater confidence is of interest.Furthermore, in reliability studies, the experience and training of raters seemed to be highly relevant and were frequently reported.23–29 In these studies, “experience” and “training” referred not only to the handling of the specific rating instrument used, but also to the clinical experience of the raters within the field and the concepts to be rated and the patient group with the given disease condition. These studies drew an equivocal picture of the relationship between rater competence and interrater reliability and suggested that the different results might have depended on the specific rating instrument examined. Thus, the role of raters’ areas of competence should be considered for any new rating tool.Therefore, the overall objective of this investigation was to study the interrater reliability of physical therapists’ ratings of the functioning of study participants with the Extended ICF Core Set for Stroke. The specific aims were: (1) to study the agreement of the 2 physical therapists in rating participants’ functioning with the Extended ICF Core Set for Stroke, (2) to explore the relationship between rater agreement and rater confidence, and (3) to explore rater agreement in relation to physical therapists’ areas of core competence.Method Study Design, Participants, and Procedures The study was conducted as a monocentric, cross-sectional reliability study at the Neurological Hospital Tristanstrasse, Munich, Germany, as part of a larger project aimed at the testing and validation of ICF Core Sets. All eligible patients admitted to the hospital on an inpatient or an outpatient basis between June and October 2005 were included in the study (n 41). Patients were included if their main diagnosis was stroke, if they were at least 18 years of age, if they understood the purposes of and reasons for the study, and if they had signed an informed consent form. Patients with secondary wound healing after surgery were excluded from the study because the aftermath of an invasive surgical procedure might have complicated the description of stroke related functioning in these patients. Patients who were not able to participate in an interview were excluded as well, because several categories of the Extended ICF Core Set for Stroke can be judged only according to patient self-report. Altogether, 9 patients were excluded. The main reasons for exclusion were communication problems and impaired vigilance. An additional 2 patients refused to participate because of exhaustion. Table 2 shows the sociodemographic and stroke-related data for the participants. Two thirds (67%) of the participants were moderately or severely disabled (Rankin Scale grades 3, 4, and 5).30
The participants’ functioning was rated by 2 physical therapists with the Extended ICF Core Set for Stroke. The physical therapists had at least 5 years of experience in neurorehabilitation, had completed several postgraduate courses in the rehabilitation of motor performance, and were

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

องค์การอนามัยโลก (WHO) ที่จำแนกระหว่างประเทศของหน้าที่ความพิการและสุขภาพ (ICF) 1 ได้รับการยอมรับในการบำบัดทางกายภาพและ rehabilitation.2-5 ICF มีพื้นฐานแนวคิดและภาษากลางสากลสำหรับการทำความเข้าใจและอธิบายถึงสถานะสุขภาพของผู้ป่วย ถึงเกินกว่าอัตราการตายของโรคและการวินิจฉัยทางการแพทย์ การใช้ ICF ส่งเสริมครอบคลุมสหสาขาวิชาชีพและมุมมองของผู้ป่วยเป็นศูนย์กลางในการดูแลสุขภาพ ICF ได้ถูกนำมาใช้ในการบำบัดทางกายภาพและการฟื้นฟูสมรรถภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการฟื้นฟูระบบประสาทเพื่ออำนวยความสะดวกในการติดต่อสื่อสารของทีมสหสาขาวิชาชีพโครงสร้างกระบวนการฟื้นฟูกิจการสำหรับการตั้งค่าเป้าหมายและการประเมินสำหรับเอกสารและ reporting.5-11 แต่ด้วย โปรแกรมการปฏิบัติของ ICF ความท้าทายที่สำคัญเกิดขึ้น ความท้าทายหลักคือความยาวของการจัดหมวดหมู่ที่มีมากกว่า 1,400 ประเภท เพื่อแก้ไขความท้าทายนี้ตกลงกันในระดับสากล ICF หลักชุดสำหรับเงื่อนไขสุขภาพต่างๆได้รับการพัฒนาในตามหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ process.12 ขั้นตอนที่เป็นมาตรฐานร่วมกันในการพัฒนา ICF หลักชุดรวมหลักฐานที่รวบรวมจากการศึกษาเบื้องต้นที่มีการตัดสินใจอย่างเป็นทางการและ กระบวนการฉันทามติผู้เชี่ยวชาญ แนวทางวิธีการในการศึกษาเบื้องต้นรวมถึงภาวะสุขภาพแต่ละ (1) ทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบของการวัดผลที่ใช้ในการทดลองทางคลินิก (2) Delphi การออกกำลังกายการจับภาพมุมมองของผู้เชี่ยวชาญและ (3) การเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงประจักษ์จากผู้ดำเนินการผู้ป่วยใน การฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยนอกหรือ ผลจากการศึกษาเบื้องต้นเป็นพื้นฐานสำหรับการตัดสินใจที่ตามมาและขั้นตอนการลงมติเป็นเอกฉันท์ด้วยเทคนิคกลุ่มที่ระบุ ผล ICF ชุด Core เป็นเครื่องมือในทางปฏิบัติที่เป็นตัวแทนของการเลือกประเภทจากการจัดหมวดหมู่ทั้งหมด พวกเขาอธิบายครอบคลุมสเปกตรัมแม่บทปัญหาในการทำงานของผู้ป่วยที่มีสภาวะสุขภาพที่เฉพาะเจาะจง พวกเขาจะขึ้นอยู่กับภาษาสากลของ ICF แต่เพิ่มประสิทธิภาพการบังคับใช้ผ่านขนาดจัดการของพวกเขา. ในบริบทของการฟื้นฟูระบบประสาทโรคหลอดเลือดสมองที่มีบทบาทโดดเด่น ในด้านนี้ 3 ICF ชุดหลักสามารถนำมาใช้คือการ ICF หลักชุดสำหรับ Stroke13 และ ICF หลักชุดสำหรับผู้ป่วยที่มีภาวะทางระบบประสาทในการดูแลผู้ป่วยและการฟื้นฟูสมรรถภาพ hospitals14 ดูแล postacute ต้น facilities.15 เหล่านี้ชุดหลัก ICF ได้รับการรวมกันเพื่อ สร้างชุดหลัก ICF เพิ่มเติมสำหรับโรคหลอดเลือดสมอง มันมีทุกประเภท ICF ที่ได้รับเลือกสำหรับการใด ๆ ของชุด 3 ICF หลักดังกล่าวข้างต้น ชุดขยาย ICF หลักสำหรับโรคหลอดเลือดสมองมี 166 ประเภทของการ ICF 59 ประเภทของส่วนประกอบ "การทำงานของร่างกาย" 11 ประเภทขององค์ประกอบ "โครงสร้างร่างกาย" และ 59 ประเภทขององค์ประกอบ "กิจกรรมและมีส่วนร่วม." อิทธิพลของการ องค์ประกอบ "ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม" อธิบายโดย 37 ประเภท. ความท้าทายต่อไปสำหรับการดำเนินงานของ ICF เป็น operationalization ประเภท ICF ICF ประกอบด้วย "บ่น" ปริมาณระดับของการทำงานหรือความรุนแรงของปัญหาในประเภท ICF ต่างๆ องค์การอนามัยโลกแสดงให้เห็นว่าทุกประเภทของการตรวจ classi- จะวัดที่มีขนาดเดียวกันทั่วไป (แท็บ. 1). ตามที่องค์การอนามัยโลกช่วงกว้างของเปอร์เซ็นต์จะมีให้สำหรับสถานการณ์ที่สอบเทียบเครื่องมือที่ใช้ในการประเมินหรือมาตรฐานอื่น ๆ ที่มีจะปริมาณ การด้อยค่าข้อ จำกัด กิจกรรมการมีส่วนร่วมข้อ จำกัด หรืออุปสรรคสิ่งแวดล้อมหรือ facilitator.1 อย่างไรก็ตามการประเมินการสอบเทียบเครื่องมือที่อยู่บนพื้นฐานของระบบหมวดหมู่ ICF มีแทบจะไม่สามารถใช้ได้ในปัจจุบัน ใช้เครื่องมือที่มีอยู่พร้อมกับ ICF ยังจะต้องมีแนวคิดที่วัดจากเครื่องมือและผลคะแนนของพวกเขาจะได้รับการแปลเป็นประเภทที่สอดคล้องกัน ICF และบ่น ประสบความสำเร็จเช่นขั้นตอนการแปลในทางวิทยาศาสตร์ที่จะเรียกร้องความพยายามของการวิจัยที่ยังไม่ได้รับการดำเนินการยัง. ดังนั้นการประยุกต์ใช้ ICF และ ICF แกนตั้งเป็นความท้าทายให้กับผู้ใช้และโพสคำถามของความน่าเชื่อถือและข้อตกลงการประเมินเมื่อ รอบคัดเลือกที่ได้รับมอบหมายในการอธิบายการทำงานของผู้ป่วยและความพิการ เพื่อให้ห่างไกลเพียงการศึกษาน้อยได้กระทำกับความน่าเชื่อถือของรอบคัดเลือก ICF และความเชื่อมั่นของรอบคัดเลือกใช้กับ ICF ชุดหลักสำหรับโรคหลอดเลือดสมองยังไม่ได้รับการศึกษายัง Okochi et al16 ใช้ ICF ตรวจสอบความน่าเชื่อถือในการตรวจสอบการทดสอบซ้ำในผู้ป่วยสูงอายุและพบความน่าเชื่อถือโดยรวมในระดับปานกลางในช่วงหลังวันที่ 1 retesting สัปดาห์ ความน่าเชื่อถือที่แตกต่างกันในประเภทของ ICF (คัปปาถ่วงน้ำหนัก 0.46 ค่าสำหรับการทำงานของร่างกายและ 0.55 สำหรับกิจกรรมและมีส่วนร่วม) รถตู้ Triet และ AL17 ศึกษาความน่าเชื่อถือ intertester ของช่วงเวลาที่อยู่บนพื้นฐานของการจำแนกระหว่างประเทศของการด้อยค่า, คนพิการและพิการ (ICIDH) ในผู้ป่วยที่มีปัญหากล้ามเนื้อและกระดูก ICIDH18 เป็นบรรพบุรุษของ ICF ค่าแคปป้าอยู่ในช่วง 0.06-1.00 และสูงขึ้นใน "ความพิการ" ประเภทกว่าใน "ด้อยค่า" ประเภท. การศึกษาโดยรถตู้ Triet et al, ที่ 17 แต่เห็นได้ชัดว่าล้าสมัยเพราะมันขึ้นอยู่กับ ICIDH ผู้เขียนออกอย่างมากจากประเภทของการจัดหมวดหมู่และจากขนาดของ Fier quali- ในการสร้างตารางการประเมิน studies16,17 ทั้งสองได้รับการดำเนินการกับกลุ่มตัวอย่างที่ระบุไม่ดีผสม ดังนั้นผลที่ได้ก็ไม่ generalizable กับการให้คะแนนการทำงานสำหรับผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง นอกจากนี้นักวิจัยในการศึกษาทั้งที่ทำโดยพลการของการเลือกพื้นที่ต่างๆของการทำงานไม่ครอบคลุมขอบเขตของ ICF ที่สะท้อนให้เห็นในประเภทเลือกอย่างระมัดระวังของชุดขยาย ICF หลักสำหรับโรคหลอดเลือดสมอง ทั้งในการศึกษานักวิจัยได้พิจารณาคัดเลือกระดับเต็มรูปแบบในการวิเคราะห์ของพวกเขา นักวิจัยในการศึกษาทั้งการออกแบบที่นำไปใช้ในการที่ผู้ประเมินที่แตกต่างกันของพวกเขาเสร็จสิ้นการบันทึกการทำงานของผู้ป่วยที่จุดเวลาที่แตกต่างกันผสมรูปแบบของจุดเวลาที่มีการเปลี่ยนแปลงของผู้ประเมิน ดังนั้นชนิดและปริมาณของข้อมูลพื้นฐานการจัดอันดับอาจจะไม่ได้รับการเทียบเคียง. แม้ว่า Okochi et al16 ตรวจสอบอิทธิพลของประสบการณ์ของผู้ประเมินความน่าเชื่อถือสอบซ่อมการประเมินอย่างต่อ fidence และความสามารถหลักอาจจะมีตัวแปรที่ใกล้เคียงอื่น ๆ ที่เชื่อมต่อกับความน่าเชื่อถือ ในบริบทของความน่าเชื่อถือความเชื่อมั่นของผู้ประเมินเป็นตัวแปรที่สำคัญการตรวจสอบบ่อยในการวิจัยทางคลินิก ยกตัวอย่างเช่นในการศึกษาการจัดการกับความน่าเชื่อถือของ techniques19,20 การถ่ายภาพและการสังเกตพฤติกรรมที่ 21,22 ทำาให้คะแนน fidence มักจะใช้เป็นผลลัพธ์ที่เป็นอิสระเพื่อแสดงให้เห็นความถูกต้องในการวินิจฉัย ผลจากการศึกษาเหล่านี้แบะท่าความสัมพันธ์ที่เป็นไปได้ระหว่างข้อตกลงและความเชื่อมั่น ความเชื่อมั่นอาจจะทำหน้าที่เป็นปัจจัยที่อธิบายข้อตกลงประเมิน ดังนั้นในเรื่องเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือและการประยุกต์ใช้ชุดขยาย ICF หลักสำหรับโรคหลอดเลือดสมอง, สมาคมของข้อตกลงการประเมินและความเชื่อมั่นผู้ประเมินเป็นที่น่าสนใจที่มี. นอกจากนี้ในการศึกษาความน่าเชื่อถือประสบการณ์และการฝึกอบรมผู้ประเมินดูเหมือนจะมีความเกี่ยวข้องและมีความ บ่อย reported.23-29 ในการศึกษาเหล่านี้ "ประสบการณ์" และ "การฝึกอบรม" เรียกว่าไม่เพียง แต่จะจัดการเครื่องมือคะแนนเฉพาะที่ใช้ แต่ยังรวมถึงประสบการณ์ทางคลินิกของผู้ประเมินภายในสนามและแนวความคิดที่จะจัดอันดับและ กลุ่มผู้ป่วยที่มีโรคเงื่อนไขที่กำหนด การศึกษาเหล่านี้ดึงภาพที่คลุมเครือของความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการประเมินและความเชื่อมั่นและชี้ให้เห็นว่าผลที่แตกต่างกันอาจจะขึ้นอยู่กับคะแนนที่ใช้ในการตรวจสอบที่เฉพาะเจาะจง ดังนั้นบทบาทของผู้ประเมินที่พื้นที่ของความสามารถควรได้รับการพิจารณาให้เป็นเครื่องมือในการให้คะแนนใหม่ ๆ . ดังนั้นวัตถุประสงค์โดยรวมของการตรวจสอบนี้เพื่อศึกษาความเชื่อมั่นของนักกายภาพบำบัดให้คะแนนการทำงานของผู้เข้าร่วมการศึกษากับ ICF ชุดหลักขยาย สำหรับโรคหลอดเลือดสมอง จุดมุ่งหมายที่เฉพาะเจาะจงคือ (1) เพื่อศึกษาข้อตกลงของ 2 นักกายภาพบำบัดในการทำงานของผู้เข้าร่วมให้คะแนนกับชุดขยาย ICF หลักสำหรับโรคหลอดเลือดสมอง (2) ในการสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างข้อตกลงการประเมินและความเชื่อมั่นผู้ประเมินและ (3) สำรวจข้อตกลงการประเมินในความสัมพันธ์กับพื้นที่ของนักกายภาพบำบัดของความสามารถหลัก. วิธีการออกแบบการศึกษาเข้าร่วมกิจกรรมและวิธีการศึกษาได้ดำเนินการเป็น monocentric การศึกษาความน่าเชื่อถือตัดที่โรงพยาบาลประสาท Tristanstrasse มิวนิคประเทศเยอรมนีเป็นส่วนหนึ่งของที่มีขนาดใหญ่ โครงการมุ่งเป้าไปที่การทดสอบและการตรวจสอบของ ICF ชุดหลัก ผู้ป่วยทุกรายมีสิทธิ์เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลในผู้ป่วยหรือพื้นฐานผู้ป่วยนอกระหว่างเดือนมิถุนายนและตุลาคม 2005 ถูกรวมอยู่ในการศึกษา (n 41) ผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยถ้ารวมหลักของพวกเขาเป็นโรคหลอดเลือดสมองถ้าพวกเขาอย่างน้อย 18 ปีถ้าพวกเขาเข้าใจวัตถุประสงค์ของการและเหตุผลสำหรับการศึกษาและถ้าพวกเขาได้ลงนามในใบยินยอม ผู้ป่วยที่มีการรักษาบาดแผลที่สองหลังการผ่าตัดได้รับการยกเว้นจากการศึกษาเพราะผลพวงของขั้นตอนการผ่าตัดรุกรานอาจจะมีคำอธิบายที่ซับซ้อนในการทำงานที่เกี่ยวข้องกับโรคหลอดเลือดสมองในผู้ป่วยเหล่านี้ ผู้ป่วยที่ไม่สามารถที่จะมีส่วนร่วมในการให้สัมภาษณ์ได้รับการยกเว้นเช่นกันเพราะหลายประเภทของชุดขยาย ICF หลักสำหรับโรคหลอดเลือดสมองสามารถตัดสินเท่านั้นตามรายงานของผู้ป่วยด้วยตนเอง พรึบ 9 ผู้ป่วยที่ได้รับการยกเว้น เหตุผลหลักสำหรับการยกเว้นปัญหาการสื่อสารและความระมัดระวังบกพร่อง เพิ่มอีก 2 ผู้ป่วยปฏิเสธที่จะเข้าร่วมเพราะของความอ่อนล้า ตารางที่ 2 แสดงข้อมูลที่ยาวนานและโรคหลอดเลือดสมองที่เกี่ยวข้องกับผู้เข้าร่วมประชุม สองในสาม (67%) ของผู้เข้าร่วมถูกปิดการใช้งานในระดับปานกลางหรือรุนแรง (เกรดคิ่ขนาด 3, 4 และ 5) 0.30 การทำงานของผู้เข้าร่วม 'เป็นอันดับ 2 โดยนักกายภาพบำบัดที่มีชุดหลัก ICF เพิ่มเติมสำหรับโรคหลอดเลือดสมอง นักบำบัดทางกายภาพได้อย่างน้อย 5 ปีมีประสบการณ์ในการฟื้นฟูระบบประสาทได้จบหลักสูตรปริญญาโทหลายในการฟื้นฟูประสิทธิภาพการทำงานของมอเตอร์และมี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

องค์การอนามัยโลก ( ที่ ) ประเภทของการทำงานระหว่างประเทศ ความพิการและสุขภาพ ( ICF ) สามารถรับรู้ในการฟื้นฟูทางกายภาพบำบัด 2 – 5 ICF มีแนวคิดพื้นฐานและสากลทั่วไปภาษาเพื่อความเข้าใจและอธิบายถึงภาวะสุขภาพของผู้ป่วย การเข้าถึงเกินอัตราการตายของโรค และการวินิจฉัยทางการแพทย์ใช้ของ ICF ส่งเสริมบูรณาการสหสาขาวิชา ครอบคลุม และมุมมองในการดูแลสุขภาพ โดย ICF ได้ถูกใช้ในการฟื้นฟูทางกายภาพบำบัด และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการ neurorehabilitation เพื่ออำนวยความสะดวกในการสื่อสารร่วมกับทีมสหสาขาวิชาชีพ เพื่อสร้างกระบวนการฟื้นฟูสมรรถภาพ สำหรับการตั้งค่าเป้าหมายและการประเมินผล สำหรับเอกสารและรายงาน 5 – 11

อย่างไรก็ตาม ด้วยการประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติของ ICF , ความท้าทายที่สำคัญเกิดขึ้น ความท้าทายหลักคือความยาวของข้อมูลที่มีมากกว่า 1 , 400 บาท เพื่อจัดการกับความท้าทายนี้ ตกลงกันในระดับสากลใน ICF ชุดหลักสำหรับสภาวะสุขภาพต่างๆ ได้ถูกพัฒนาขึ้นในกระบวนการตามหลักฐานทางวิทยาศาสตร์12 ทั่วไปมาตรฐานขั้นตอนการพัฒนาชุดหลัก ICF รวมหลักฐานที่รวบรวมจากการศึกษากับการตัดสินใจอย่างเป็นทางการ และผู้เชี่ยวชาญด้านกระบวนการฉันทามติ แนวทางในการศึกษาในเบื้องต้น รวมถึง แต่ละสภาวะสุขภาพ : การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ ( 1 ) ผลของการวัดที่ใช้ในการทดลองทางคลินิก( 2 ) แบบฝึกจับมุมมองของผู้เชี่ยวชาญ และ ( 3 ) รวบรวมข้อมูลเชิงประจักษ์จากคนระหว่างการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยในหรือผู้ป่วยนอก ผลจากการศึกษาเบื้องต้นจะเป็นพื้นฐานสำหรับการตัดสินใจและกระบวนการฉันทามติตามมาด้วยเทคนิคกลุ่มสมมุตินัย .ส่งผลให้ ICF หลักชุดปฏิบัติเครื่องมือที่แสดงถึงการเลือกประเภทจากหมวดหมู่ทั้งหมด พวกเขาได้แสดงอธิบายสเปกตรัมแบบปัญหาในการทำหน้าที่ของผู้ป่วยที่มีภาวะสุขภาพที่เฉพาะเจาะจง พวกเขาจะขึ้นอยู่กับภาษาสากลของ ICF แต่เพิ่มขนาดการใช้ผ่านการจัดการของพวกเขา

ในบริบทของ neurorehabilitation จังหวะเล่น บทบาทเด่น ในฟิลด์นี้ ชุดหลัก 3 ICF สามารถประยุกต์ คือ , ICF แกนตั้งและแกน stroke13 ICF ชุดสำหรับผู้ป่วยที่มีเงื่อนไขทางระบบประสาทใน hospitals14 ดูแลเฉียบพลันและต้นการฟื้นฟูดูแล postacute facilities.15 เหล่านี้ ICF หลักชุดได้รับการรวมกันเพื่อสร้างขยาย ICF ชุดหลักสำหรับโรคหลอดเลือดสมองมันมีทั้งหมด ICF ประเภทที่ได้รับเลือกสำหรับใด ๆของ 3 ICF หลักชุดดังกล่าวข้างต้น การตั้งค่า ICF หลัก 2 มี 166 ประเภทของ ICF 59 ประเภทขององค์ประกอบ " ร่างกาย " 11 ประเภทขององค์ประกอบ " โครงสร้างของร่างกาย และ 59 ประเภทขององค์ประกอบ " ร่วมกิจกรรมและ