Pollination is a key process for re

Pollination is a key process for reproduction and gene flow in flowering plants. Anthropogenic habitat fragmentation, however, can disrupt plant–pollinator interactions, and may have a negative impact on the reproductive success and population viability of entomophilous plants. Heterodichogamous plants containing protandrous and protogynous individuals within a population may be susceptible to habitat fragmentation due to a lack of available mating partners. In this study, we investigated the effects of forest fragmentation on the mating system in the heterodichogamous plant Acer mono, a major constituent of cool-temperate deciduous forests in Japan. Microsatellite analysis was applied to 212 adult trees and 17 seed families from continuous and fragmented forests. Dispersal kernel modeling using the neighborhood model indicated that pollen dispersal of A. mono was highly fat-tailed. The estimated parameters of the model suggested that the siring success of a pollen donor increased approximately fivefold, with a 100 cm increase in its diameter at breast height (DBH), and that disassortative mating was five times more frequent than assortative mating. The mating system parameters of each mother tree, outcrossing rate ( ), biparental inbreeding ( ), and paternity correlation ( ) varied among sites and conditions, depending on the local density of potential pollen donors. Whereas A. mono was effectively outcrossed ( , , and the number of effective sires was ) in the continuous forest, clumped trees within the fragmented forest showed increased biparental inbreeding and reduced pollen pool genetic diversity ( , ) as a result of localized mating combined with spatial genetic structures. In contrast, the isolated trees had a higher selfing rate, but the pollen pool diversity was maintained ( , , and ) due to frequent long-distance pollination. These results suggest that although pollen limitation following habitat fragmentation could result in negative genetic consequences, enhanced long-distance pollination across a fragmented landscape could partly compensate for this limitation depending on the degree of forest fragmentation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การผสมเกสรเป็นกระบวนการสำคัญสำหรับการถ่ายภาพและการไหลของยีนในพืชดอก การกระจายตัวของที่อยู่อาศัยมาของมนุษย์ อย่างไรก็ตาม สามารถทำลายพืช – pollinator โต้ตอบ และอาจมีผลกระทบในเชิงประชากรและความสำเร็จสืบพันธุ์ของพืช entomophilous Heterodichogamous พืชประกอบด้วยค่อย protandrous และ protogynous บุคคลภายในประชากรอาจจะไวต่อการกระจายตัวของที่อยู่อาศัยเนื่องจากไม่มีคู่ผสมพันธุ์ ในการศึกษานี้ เราตรวจสอบผลกระทบของการกระจายตัวของป่าบนระบบการผสมพันธุ์ของพืช heterodichogamous โมโน Acer องค์ประกอบหลักของป่าผลัดใบที่เย็นหนาวในญี่ปุ่น วิเคราะห์ชนิด Microsatellite ใช้ต้นไม้ผู้ใหญ่ 212 และครอบครัว 17 เมล็ดจากป่าอย่างต่อเนื่อง และมีการกระจาย โมเดลเคอร์เนลแพร่กระจายโดยใช้รูปแบบย่านระบุว่า โมโน A. dispersal เกสรเป็นหางไขมันสูง พารามิเตอร์ของแบบจำลองประเมินแนะนำว่า สำเร็จ siring ของบริจาคเกสรเพิ่มขึ้นประมาณ fivefold ด้วยเพิ่ม 100 ซม.เส้นผ่านศูนย์กลางของมันที่เต้านมสูง (DBH), และพันธุ์ disassortative ถูกบ่อยห้าครั้งขึ้นกว่าพันธุ์ assortative พารามิเตอร์ระบบการผสมพันธุ์ของต้นไม้แต่ละแม่ outcrossing (อัตรา), (biparental inbreeding) และความสัมพันธ์ความเป็นบิดา()แตกต่างกันระหว่างเว็บไซต์และเงื่อนไข ขึ้นอยู่กับความหนาแน่นภายในของผู้บริจาคเกสรอาจเกิดขึ้น ในขณะที่โมโนก.ถูก outcrossed อย่างมีประสิทธิภาพ (,, และจำนวนพ่อพันธุ์โคที่มีประสิทธิภาพ) ในป่าอย่างต่อเนื่อง clumped ต้นไม้ในป่ามีการกระจายพบว่า inbreeding biparental ที่เพิ่มขึ้น และลดพูเกสรพันธุ () เป็นผลมาจากการผสมพันธุ์จะแปลรวมกับโครงสร้างทางพันธุกรรมเชิงพื้นที่ คมชัด ต้นไม้แยกมี selfing อัตราสูง แต่ความหลากหลายสระว่ายน้ำเกสรกรุง (, และ) เนื่องจากการผสมเกสรไกลบ่อย ผลลัพธ์เหล่านี้แนะนำที่แม้ว่าเกสรจำกัดการกระจายตัวของที่อยู่อาศัยต่อไปนี้อาจส่งผลลบผลกระทบทางพันธุกรรม เพิ่มการผสมเกสรไกลผ่านภูมิทัศน์อยู่อย่างกระจัดกระจายไม่สามารถบางส่วนชดเชยข้อจำกัดนี้ขึ้นอยู่กับระดับของการกระจายตัวของป่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การผสมเกสรเป็นกระบวนการที่สำคัญสำหรับการทำสำเนาและการไหลของยีนในพืชดอก การกระจายตัวของที่อยู่อาศัยของมนุษย์ แต่สามารถทำลายปฏิสัมพันธ์พืช pollinator และอาจมีผลกระทบต่อความสำเร็จและประชากรสืบพันธุ์มีชีวิตของพืช entomophilous พืช Heterodichogamous มีบุคคล protandrous และ protogynous ภายในประชากรอาจจะไวต่อการกระจายตัวของที่อยู่อาศัยที่เกิดจากการขาดการผสมพันธุ์ของคู่ค้าที่มีอยู่ ในการศึกษานี้เราตรวจสอบผลกระทบของการกระจายตัวของป่าในระบบการผสมพันธุ์ในโรงงาน heterodichogamous Acer ขาวดำเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของป่าผลัดใบหนาวเย็นในญี่ปุ่น วิเคราะห์ไมโครถูกนำไปใช้ 212 ต้นสำหรับผู้ใหญ่และ 17 ครอบครัวเมล็ดพันธุ์จากป่าอย่างต่อเนื่องและมีการกระจายตัว การสร้างแบบจำลองการแพร่กระจายเมล็ดโดยใช้แบบจำลองย่านชี้ให้เห็นว่าการแพร่กระจายของละอองเกสรดอกไม้โมโนเอเป็นไขมันเทลด์สูง พารามิเตอร์ประมาณของรูปแบบที่บอกว่าประสบความสำเร็จ siring ของผู้บริจาคเกสรเพิ่มขึ้นประมาณห้าเท่ากับการเพิ่มขึ้น 100 ซม. เส้นผ่าศูนย์กลางที่ความสูงระดับอก (DBH) และการผสมพันธุ์ disassortative เป็นครั้งที่ห้าบ่อยมากขึ้นกว่าการผสมพันธุ์ assortative พารามิเตอร์ของระบบการผสมพันธุ์ของต้นไม้แต่ละต้นแม่อัตรา () แยะ biparental () และพ่อสัมพันธ์ () ที่แตกต่างกันในเว็บไซต์และเงื่อนไขขึ้นอยู่กับความหนาแน่นของท้องถิ่นของผู้บริจาคที่มีศักยภาพเกสร outcrossing ในขณะที่เอโมโนถูก outcrossed ได้อย่างมีประสิทธิภาพ (และจำนวนของตระกูลที่มีประสิทธิภาพเป็น) ในป่าอย่างต่อเนื่อง, ต้นไม้ clumped ภายในป่ามีการกระจายตัวที่เพิ่มขึ้นแสดงให้เห็นว่าการเจริญเติบโต biparental และสระว่ายน้ำเกสรลดความหลากหลายทางพันธุกรรม (,) เป็นผลมาจากการผสมพันธุ์ภาษาท้องถิ่นรวมกับ โครงสร้างทางพันธุกรรมเชิงพื้นที่ ในทางตรงกันข้ามต้นไม้บางแห่งมีอัตราการ selfing สูงขึ้น แต่ความหลากหลายเรณูสระว่ายน้ำถูกเก็บรักษาไว้ (และ) เนื่องจากการผสมเกสรบ่อยทางไกล ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าถึงแม้จะมีข้อ จำกัด เกสรต่อไปนี้การกระจายตัวของที่อยู่อาศัยที่อาจส่งผลให้เกิดผลกระทบทางพันธุกรรมเชิงลบที่เพิ่มขึ้นการผสมเกสรทางไกลในภูมิประเทศแยกส่วนบางส่วนสามารถชดเชยข้อ จำกัด นี้ขึ้นอยู่กับระดับของการกระจายตัวในป่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การผสมเกสร คือ กระบวนการที่สำคัญสำหรับการสืบพันธุ์และการไหลของยีนในพืชดอก ที่อยู่อาศัยของมนุษย์ อย่างไรก็ตาม สามารถทำลายพืช– pollinator ปฏิสัมพันธ์ และอาจจะมีผลกระทบต่อความสำเร็จและการสืบพันธุ์ของประชากรของพืช entomophilous . พืช heterodichogamous ที่มีบุคคลและ protandrous protogynous ภายในประชากรอาจจะไวต่อสิ่งแวดล้อม เนื่องจากการขาดของ mating คู่ การศึกษาผลของการกระจายตัวของป่าในการผสมพันธุ์พืชระบบใน heterodichogamous Acer โมโน , เป็นส่วนประกอบหลักของเย็นป่าเต็งรังหนาวในญี่ปุ่น การวิเคราะห์ไมโครจะใช้ต้นไม้และเมล็ด 212 ผู้ใหญ่ 17 ครอบครัวจากป่าอย่างต่อเนื่องและแตก แบบจำลองการแพร่กระจายเมล็ดใช้รูปแบบ พบว่า การแพร่กระจายของละอองเกสรละแวก . โมโนสูงไขมันหาง . ประมาณค่าพารามิเตอร์ของแบบจำลองพบว่า ซีริงความสำเร็จของเกสรผู้บริจาคเพิ่มขึ้นประมาณ 5 เท่า กับ 100 ซม. เพิ่มในเส้นผ่าศูนย์กลางระดับอก ( ไม้ ) , และที่ disassortative ผสมพันธุ์คือห้าครั้งบ่อยกว่า assortative ผสมพันธุ์ เสียงระบบพารามิเตอร์ของแต่ละแม่ต้นไม้ข้ามเท่ากัน ( ) , อ้อย ( ) , และการ ( ( พ่อ ) แตกต่างกันระหว่างเว็บไซต์และเงื่อนไข ขึ้นอยู่กับความหนาแน่นของเกสรท้องถิ่นที่มีผู้บริจาค ส่วน A . โมโน outcrossed ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ( และจำนวนของที่มีประสิทธิภาพเป็นพ่อพันธุ์ ) ในป่าอย่างต่อเนื่อง โอกาสแตกมีต้นไม้ภายในป่าอ้อยและน้ําลดลง การเพิ่มความหลากหลายทางพันธุกรรม ( เกสร ) เป็นผลจากถิ่นผสมพันธุ์ร่วมกับโครงสร้างทางพันธุกรรมเชิงพื้นที่ ในทางตรงกันข้าม แยกต้นไม้มีอัตราการผสมที่สูง แต่เกสรพูลความหลากหลายไว้ ( และ ) เนื่องจากการใช้บ่อย ผลลัพธ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นว่าแม้ว่าข้อจำกัดต่อไปนี้ของเกสรที่อยู่อาศัยอาจส่งผลทางลบตามมา เพิ่มการผสมเกสรข้ามแนวนอนแบบแยกส่วนได้ระยะยาวบางส่วนชดเชยข้อ จำกัด นี้ขึ้นอยู่กับระดับของป่า