An architectural style is character

An architectural style is characterized by the features that make a building or other structure notable or historically identifiable. A style may include such elements as form, method of construction, building materials, and regional character. Most architecture can be classified within a chronology of styles which changes over time reflecting changing fashions, beliefs and religions, or the emergence of new ideas, technology, or materials which make new styles possible.

Styles therefore emerge from the history of a society. They are documented in the subject of architectural history. At any time several styles may be fashionable, and when a style changes it usually does so gradually, as architects learn and adapt to new ideas. The new style is sometimes only a rebellion against an existing style, such as post-modernism (meaning "after modernism"), which has in recent years[timeframe?] found its own language and split into a number of styles which have acquired other names.

Styles often spread to other places, so that the style at its source continues to develop in new ways while other countries follow with their own twist. For instance, Renaissance ideas emerged in Italy around 1425 and spread to all of Europe over the next 200 years, with the French, Belgian, German, English, and Spanish Renaissances showing recognisably the same style, but with unique characteristics. A style may also spread through colonialism, either by foreign colonies learning from their home country, or by settlers moving to a new land. One example is the Spanish missions in California, brought by Spanish priests in the late 18th century and built in a unique style.

After a style has gone out of fashion, revivals and re-interpretations may occur. For instance, classicism has been revived many times and found new life as neoclassicism. Each time it is revived, it is different. The Spanish mission style was revived 100 years later as the Mission Revival, and that soon evolved into the Spanish Colonial Revival.

Vernacular architecture works slightly differently and is listed separately. It is the native method of construction used by local people, usually using labour-intensive methods and local materials, and usually for small structures such as rural cottages. It varies from region to region even within a country, and takes little account of national styles or technology. As western society has developed, vernacular styles have mostly become outmoded due to new technology and to national building standards.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูปแบบสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นด้วยคุณสมบัติที่ทำให้อาคารหรือโครงสร้างอื่น ๆ ที่โดดเด่นหรือระบุตัวตนในอดีต รูปแบบอาจรวมถึงองค์ประกอบต่างๆเช่นรูปแบบวิธีการของการก่อสร้างวัสดุก่อสร้างและตัวอักษรในระดับภูมิภาค สถาปัตยกรรมส่วนใหญ่สามารถจัดลำดับภายในของรูปแบบที่เปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาที่สะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงแฟชั่นความเชื่อและศาสนาหรือการเกิดขึ้นของความคิดใหม่ ๆ เทคโนโลยีหรือวัสดุที่ทำให้รูปแบบใหม่ที่เป็นไปได้. ลักษณะจึงโผล่ออกมาจากประวัติศาสตร์ของสังคม พวกเขาได้รับการบันทึกไว้ในเรื่องของประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ณ เวลาใด ๆ หลายรูปแบบอาจจะเป็นแฟชั่นและเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบก็มักจะไม่ให้ค่อยๆเป็นสถาปนิกเรียนรู้และปรับตัวเข้ากับความคิดใหม่ ๆ รูปแบบใหม่เป็นบางครั้งเท่านั้นที่ต่อต้านรูปแบบที่มีอยู่เช่นการโพสต์สมัยใหม่ (หมายถึง "หลังสมัยใหม่") ซึ่งมีอยู่ในปีที่ผ่านมา [ระยะเวลา?] พบว่าภาษาของตัวเองและแยกออกเป็นจำนวนของรูปแบบที่ได้รับอื่น ๆ ชื่อ. ลักษณะมักจะแพร่กระจายไปยังสถานที่อื่น ๆ เพื่อให้รูปแบบที่แหล่งที่มาของการพัฒนาอย่างต่อเนื่องในรูปแบบใหม่ในขณะที่ประเทศอื่น ๆ ตามด้วยการบิดของตัวเอง ยกตัวอย่างเช่นความคิดที่เกิดขึ้นในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีรอบ 1425 และแพร่กระจายไปยังทั้งหมดของยุโรปในอีก 200 ปีกับฝรั่งเศส, เบลเยี่ยม, เยอรมัน, อังกฤษ, สเปนและ Renaissances แสดงวัยวุฒิรูปแบบเดียวกัน แต่มีลักษณะเฉพาะ รูปแบบนอกจากนี้ยังอาจแพร่กระจายผ่านทางลัทธิล่าอาณานิคมทั้งโดยอาณานิคมของต่างประเทศการเรียนรู้จากประเทศบ้านเกิดของพวกเขาหรือโดยการย้ายไปตั้งถิ่นฐานในดินแดนใหม่ ตัวอย่างหนึ่งคือภารกิจสเปนในแคลิฟอร์เนียนำโดยพระสงฆ์สเปนในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 และสร้างขึ้นในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์. หลังจากที่รูปแบบออกไปของแฟชั่นการฟื้นฟูและการตีความใหม่ที่อาจเกิดขึ้น ยกตัวอย่างเช่นคลาสได้รับการฟื้นฟูหลายครั้งและพบชีวิตใหม่ในฐานะซิสซึ่ม เวลาที่จะฟื้นขึ้นมาในแต่ละมันแตกต่างกัน สไตล์สเปนภารกิจก็ฟื้นขึ้นมา 100 ปีหลังจากที่ภารกิจการฟื้นฟูและการพัฒนาที่เร็ว ๆ นี้เข้ามาฟื้นฟูอาณานิคมสเปน. สถาปัตยกรรมพื้นถิ่นทำงานแตกต่างกันเล็กน้อยและมีการแสดงรายการแยกต่างหาก มันเป็นวิธีที่เป็นชนพื้นเมืองของการก่อสร้างใช้โดยคนท้องถิ่นมักจะใช้วิธีการที่ใช้แรงงานเข้มข้นและวัสดุในท้องถิ่นและมักจะสำหรับโครงสร้างขนาดเล็กเช่นกระท่อมชนบท มันแตกต่างจากภูมิภาคในพื้นที่แม้จะอยู่ในประเทศและใช้บัญชีของรูปแบบเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือเทคโนโลยีแห่งชาติ ในฐานะที่เป็นสังคมตะวันตกได้มีการพัฒนารูปแบบพื้นถิ่นได้กลายเป็นส่วนใหญ่ล้าสมัยเนื่องจากเทคโนโลยีใหม่และมาตรฐานการสร้างชาติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รูปแบบสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นด้วยคุณสมบัติที่ทำให้อาคารหรือโครงสร้างอื่น ๆหรือบุคคลเด่นในอดีต สไตล์อาจรวมถึงองค์ประกอบต่างๆ เช่น รูปแบบ วิธีการก่อสร้าง , วัสดุก่อสร้าง , ตัวละคร และในระดับภูมิภาค สถาปัตยกรรมส่วนใหญ่สามารถจัดภายในเหตุการณ์ของลักษณะที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาสะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงแฟชั่น ความเชื่อ และศาสนาหรือการเกิดขึ้นของความคิด เทคโนโลยีใหม่ หรือวัสดุที่ทำรูปแบบใหม่ที่เป็นไปได้

รูปแบบจึงออกมาจากประวัติศาสตร์ของสังคม พวกเขามีการบันทึกไว้ในเรื่องของประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ในเวลาใด ๆ หลายรูปแบบ อาจเป็นแฟชั่น และเมื่อการเปลี่ยนแปลงลักษณะมันมักจะไม่ได้ ค่อยๆ เป็นสถาปนิก เรียนรู้ และปรับตัวให้เข้ากับความคิดใหม่ ๆรูปแบบใหม่ คือ บางครั้งแค่การต่อต้านสไตล์ที่มีอยู่ เช่น หลังสมัยใหม่ ( ความหมาย " หลังสมัยใหม่ " ) ซึ่งมีระยะเวลาปี [ ล่าสุด ? ] พบว่าภาษาของตัวเองและแบ่งออกเป็นหลายลักษณะซึ่งได้รับชื่ออื่น ๆ .

ลักษณะมักจะกระจายไปยังสถานที่อื่น ๆดังนั้นลักษณะที่แหล่งที่มาของยังคงพัฒนาวิธีการใหม่ ในขณะที่ประเทศอื่น ๆ ตามด้วยบิดของตัวเอง ตัวอย่างเช่นความคิดศิลปวิทยาเกิดขึ้นในประเทศอิตาลีรอบกลิ่นกระจายทั้งหมดของยุโรปในอีก 200 ปี กับ ฝรั่งเศส อังกฤษ เยอรมัน เบลเยี่ยม และเรอเนสซองส์ สเปน แสดง recognisably สไตล์เดียวกัน แต่ มีลักษณะที่ไม่ซ้ำกันสไตล์ที่สามารถแพร่กระจายผ่านการล่าอาณานิคมทั้งโดยการเรียนต่างประเทศอาณานิคมจากประเทศบ้านเกิดของพวกเขาหรือโดยการย้ายไปยังดินแดนใหม่ ตัวอย่างหนึ่งคือภารกิจที่สเปนในแคลิฟอร์เนีย นำโดยนักบวชชาวสเปนในปลายศตวรรษที่ 18 และสร้างขึ้นในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ มีสไตล์

หลังจากได้ไปออกของแฟชั่น สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิคและตีความใหม่อาจเกิดขึ้น สำหรับอินสแตนซ์คลาสสิกได้รับการฟื้นฟูหลายครั้ง และพบชีวิตใหม่เป็นวินาที . แต่ละครั้งที่มันฟื้นขึ้นมา มันต่างกันนะ รูปแบบภารกิจภาษาสเปนที่ถูกฟื้นขึ้นมา 100 ปีต่อมาเป็นภารกิจการฟื้นฟูและในไม่ช้าพัฒนาฟื้นฟูอาณานิคมสเปน .

สถาปัตยกรรมงานแตกต่างกันเล็กน้อยและอยู่แยกกัน มันเป็นวิธีการดั้งเดิมของการใช้โดยคนในท้องถิ่นมักจะใช้แรงงานเข้มข้น วิธีการและวัสดุท้องถิ่น และมักจะมีโครงสร้างขนาดเล็ก เช่น กระท่อมชนบท มันแตกต่างกันจากภูมิภาคในพื้นที่แม้จะอยู่ในประเทศและใช้บัญชีเพียงเล็กน้อยของรูปแบบแห่งชาติ หรือเทคโนโลยี เหมือนสังคมตะวันตกได้พัฒนาลักษณะพื้นถิ่นได้เป็นส่วนใหญ่กลายเป็นล้าสมัยเนื่องจากเทคโนโลยีใหม่และมาตรฐานอาคารแห่งชาติ