According to Seif, there has never

According to Seif, there has never been a greater need for social studies programs to prepare students for the future (2003). At a time when a meaningful social studies program is crucial at every level, Seif finds data indicating a reduced emphasis on social studies during the elementary school years (2003). Evangelina Jones, Valerie Ooka and James Rodriquez go as far as to state that social studies is an invisible subject in many elementary classrooms (2001). William Galston’s research provides hard evidence for these statements: between 1988 and 1998 the proportion of fourth-grade students who reported taking social studies daily fell from 49% to 39% (2003, p. 9). Seixas adds that social studies is not seen as a serious or challenging subject by many elementary school teachers and students (2001, p. 550). As a result, elementary school students fail to see how the social studies can be useful and functional in the real world (Ediger 2004). There is research that provides a means to counter this trend. Alleman and Brophy find that social studies education empowers students and "goes a long way toward fostering self-efficacy." (1997, p. 108).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตาม Seif ไม่เคยมีต้องมากกว่าโปรแกรมสังคมศึกษาเพื่อเตรียมนักเรียนสำหรับอนาคต (2003) ครั้งเมื่อโปรแกรมสังคมศึกษามีความหมายเป็นสิ่งสำคัญในทุกระดับ Seif พบข้อมูลที่บ่งชี้เน้นศึกษาสังคมลดลงในโรงเรียนประถมศึกษาระหว่างปี (2003) Evangelina โจนส์ Valerie Ooka และ James Rodriquez ไปไกลเป็นรัฐ สังคมศึกษานั้นเป็น เรื่องมองไม่เห็นในห้องเรียนประถมศึกษาจำนวนมาก (2001) William Galston วิจัยมีหลักฐานยากสำหรับคำสั่งเหล่านี้: ระหว่างปี 1988 ถึง 2541 สัดส่วนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีสี่ที่รายงานการศึกษาสังคมทุกวันลดลงจาก 49% 39% (2003, p. 9) Seixas เพิ่มไม่มีเห็นสังคมศึกษานั้นเป็นเรื่องร้ายแรง หรือท้าทาย โดยมากครูโรงเรียนประถมศึกษาและนักเรียน (2001, p. 550) ดังนั้น นักเรียนประถมไม่เห็นสังคมศึกษาจะเป็นประโยชน์ และทำงานในโลกจริง (Ediger 2004) มีงานวิจัยที่มีวิธีการตอบโต้แนวโน้มนี้ Alleman และ Brophy พบว่า การศึกษาสังคมศึกษาเอกลักษณ์นักเรียน และ "ออกแบบไปทางอุปถัมภ์ประสิทธิภาพตนเอง" (1997, p. 108)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตามที่ Seif, ไม่เคยมีความจำเป็นมากขึ้นสำหรับโปรแกรมการศึกษาทางสังคมเพื่อเตรียมนักเรียนสำหรับอนาคต (2003) ในช่วงเวลาที่มีความหมายโปรแกรมการศึกษาทางสังคมเป็นสิ่งสำคัญในทุกระดับ, Seif พบข้อมูลที่แสดงให้เห็นความสำคัญลดลงในการศึกษาสังคมในช่วงปีโรงเรียนประถมศึกษา (2003) evangelina โจนส์, วาเลอรีและเจมส์ Ooka Rodriquez ไปไกลเท่าที่จะระบุว่าการศึกษาทางสังคมเป็นเรื่องที่มองไม่เห็นในห้องเรียนประถมศึกษาจำนวนมาก (2001) การวิจัยของวิลเลียม Galston ให้หลักฐานยากสำหรับงบเหล่านี้ระหว่างปี 1988 และ 1998 สัดส่วนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่สี่ที่รายงานการศึกษาทางสังคมในชีวิตประจำวันลดลงจาก 49% ถึง 39% (2003 พี 9.) Seixas เสริมว่าการศึกษาสังคมไม่เห็นเป็นเรื่องที่รุนแรงหรือความท้าทายหลายครูในโรงเรียนประถมศึกษาและนักเรียน (2001 พี. 550) เป็นผลให้นักเรียนระดับประถมศึกษาไม่สามารถที่จะดูว่าการศึกษาทางสังคมจะมีประโยชน์และการทำงานในโลกแห่งความเป็นจริง (Ediger 2004) มีงานวิจัยที่ให้หมายถึงการตอบโต้แนวโน้มนี้เป็น Alleman และ Brophy พบว่าการศึกษาการศึกษาสังคมช่วยให้นักเรียนและ "จะไปทางยาวต่อการสนับสนุนให้เกิดการรับรู้ความสามารถของตนเอง." (1997 พี. 108)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตามที่่ ไม่เคยมีความต้องการมากขึ้นสำหรับการศึกษาโครงการทางสังคมเพื่อเตรียมนักเรียนสำหรับอนาคต ( 2003 ) ในเวลาเมื่อโปรแกรมวิชาสังคมศึกษา มีความหมายสำคัญในทุกระดับ ่หาข้อมูลระบุลดลง เน้นสังคม การศึกษา ในระหว่างปีโรงเรียนประถม ( 2003 ) evangelina โจนส์วาเลอรี ooka และเจมส์ รอดริเกวซไปเท่าที่จะระบุว่าวิชาสังคมศึกษาเป็นวิชาที่มองไม่เห็นในชั้นเรียนประถมมาก ( 2001 ) วิลเลี่ยม แกลสเติ้น วิจัยให้หลักฐานสำหรับงบเหล่านี้ : ระหว่างพ.ศ. 2541 สัดส่วนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่รายงานการสังคมทุกวัน ลดลงจาก 49% ต่อ 39% ( 2546 , หน้า 9 )บัตรเสริมว่าสังคมจะไม่มองว่าเป็นเรื่องร้ายแรงหรือท้าทายมาก โดยครู และนักเรียน ( 2544 , หน้า 550 ) เป็นผลให้นักเรียนระดับประถมศึกษา มองไม่เห็นว่าสังคมจะเป็นประโยชน์และการทำงานในโลกจริง เ ิเกอร์ 2004 ) มีงานวิจัยที่แสดงวิธีการเพื่อต่อต้านแนวโน้มนี้และพบว่า alleman ในสังคมการศึกษาให้นักเรียน และ " ไปทางยาวต่อการส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเอง " ( 2540 , หน้า 108 )