“5 Robots Named Paul” is an install

“5 Robots Named Paul” is an installation where the human becomes an actor. In a scene reminiscent of a life drawing class, the human takes the sitter’s role to be sketched by 5 robots. When the subject arrives by appointment, he is seated in an armchair. An assistant pins sheets of paper on to the robots’ desks and wakes each one up, twisting its arm or knocking three times.
The robots, stylised minimal artists, are only capable of drawing obsessively. Their bodies are old school desks on which the drawing paper is pinned. Their left arms, bolted on the table, holding black biros, are only able to draw. The robots, named Paul, each look alike except for their eyes, either obsolete digital cameras, or low-res webcams. Each eye focuses on the subject or looks at the drawing in progress.
The drawing sessions last up to 40 minutes during which time the human cannot see the drawings in progress. The sitter only sees the robots alternating between observing and drawing, sometimes pausing. The sounds produced by each robot’s motors creates an improvised soundtrack. The sitter is in an ambivalent position, at the mercy of the robots’ scrutiny, but also an object of artistic attention. As the model in a life drawing class, the human is personality-less, an object of study. The human sitter is passive, the robots take the creative sensitive role. Although immobile, the model is active in keeping the pose, and for the spectator the sitter is an integral part of the installation.
Paul was originally developed by Tresset to palliate a debilitating painter’s block. This could be seen as creative prosthetics or behavioral self-portraits. Even if the way Paul draws is based on Tresset’s technique, its style is not a pastiche of Tresset’s own but rather an interpretation influenced by the robot’s characteristics. The drawings, often perceived as works of arts by the public, drawing practitioners and amateurs, progressively cover the gallery’s walls, day after day.
The installation was produced by Illuminate Productions for the Merge festival 2012 with the support of Tate Modern, Arts Council England, Neo Bankside, Better Bankside

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" 5 หุ่นยนต์ที่ชื่อพอล " คือ การติดตั้งที่มนุษย์จะกลายเป็นนักแสดง ในฉากที่ชวนให้นึกถึงของชีวิตการเรียน มนุษย์จะใช้เวลาบทบาทของพี่เลี้ยงที่จะวาดโดย 5 หุ่นยนต์ เมื่อเรื่องมาถึงตามนัด เขานั่งอยู่ในที่นั่ง ผู้ช่วยหมุดแผ่นกระดาษบนโต๊ะ และหุ่นยนต์ ' ปลุกแต่ละคนขึ้น บิดแขนของมันหรือเคาะสามครั้ง
นครstylised ศิลปินน้อย จะสามารถวาดครอบงำ . ร่างกายของพวกเขามีโต๊ะเรียนเก่าที่วาดกระดาษติด แขนซ้ายของตนเอง ติดบนโต๊ะ จับ biros สีดำจะสามารถวาด หุ่นยนต์ที่ชื่อ พอล แต่ละคนมองเหมือนกัน ยกเว้นดวงตา กล้องดิจิตอลทั้งล้าสมัยหรือต่ำ RES เว็บแคมดวงตาแต่ละข้างจะเน้นเรื่องหรือมองรูปวาดในความคืบหน้า .
รูปวาดครั้งล่าสุดถึง 40 นาที ซึ่งในระหว่างนั้นมนุษย์ไม่สามารถเห็นภาพวาดในความคืบหน้า พี่เลี้ยงเด็ก แค่เห็นหุ่นยนต์สลับระหว่างการสังเกตและการวาดภาพ บางครั้งหยุด . เสียงที่ผลิตโดยสร้างหุ่นยนต์แต่ละมอเตอร์แต่งประกอบ พี่เลี้ยงเด็ก อยู่ในตำแหน่งที่ลังเลที่ความเมตตาของหุ่นยนต์ ' การพิจารณา แต่ยังวัตถุทางศิลปะของความสนใจ เป็นรูปแบบในชีวิตวาดคลาส มนุษย์ คือ บุคลิกภาพที่น้อยกว่า วัตถุของการศึกษา พี่เลี้ยงเด็ก คนเรื่อยๆ นคร มีบทความสร้างสรรค์ แม้ว่าไม่ไหวติง รูปแบบการใช้งานในการโพส และชมพี่เลี้ยงเด็ก เป็นส่วนหนึ่งของการติดตั้ง .
พอลการพัฒนาเดิมโดย tresset ที่จะทำให้บรรเทาบล็อก debilitating ของจิตรกร . นี้อาจจะเห็นเป็นขาเทียม หรือ พฤติกรรมสร้างสรรค์ภาพวาด . แม้ว่าทาง พอล วาดตาม tresset เป็นเทคนิค ของสไตล์ ไม่ใช่ที่ของ tresset เอง แต่การได้รับอิทธิพลจากลักษณะของหุ่นยนต์ ภาพวาดการรับรู้มักจะเป็นศิลปะโดยสาธารณะ รูปวาด ผู้ปฏิบัติงานและอาสาสมัคร ผู้ครอบคลุมผนังของหอศิลป์ วันแล้ววันเล่า .
ติดตั้งผลิตโดยเปล่งการผลิตสำหรับผสานเทศกาล 2012 ด้วยการสนับสนุนของ Tate Modern , สภาศิลปกรรมอังกฤษ นีโอ แบงค์ไซด์ กว่าบุตร