T H E FAT E O F N AT I O N A L I S

T H E FAT E O F N AT I O N A L I S M I N T H E N E W S TAT E S

139

independence and establishment of a national party-state from 1975 entailed
entrenchment of decidedly “Mainland” Southeast Asian forms of official
nationalism, with essentialized notions of Khmer, Lao, and Vietnamese
ethnic identities promoted at the expense of diverse hybridities and connections
across Indochina’s historically porous borders. Only the opening of the Cambodian, Lao, and Vietnamese economies and a loosening of party-state
control from the 1990s have brought greater tolerance for the rich diversity
of cultural, ethnic, and religious life within and across the three nation-states.
Even so, there remains a strong discourse of protecting Khmer, Lao, and Vietnamese identities against the ravages of globalization.
This pattern of nation-state formation in former French Indochina differs
markedly from the fate of nationalism across the various British colonial
territories that developed as the Federation of Malaysia (and Singapore)
from the 1950s into the early to mid-1960s. As elsewhere across “Island”
Southeast Asia, the Malay Peninsula and the northern shelf of Borneo had,
since the fall of Malacca to the Portuguese in 1511, seen fragmentation of
political authority into petty sultanates, and over the next three centuries
neither conversion of coastal rulers and their subjects to Islam nor the establishment of successive Portuguese, Dutch, and British trading forts created
any overarching framework for centralized state formation or identity construction. The consolidation of British power from the late eighteenth
century onwards was accomplished in a piecemeal fashion, with directly
ruled Straits Settlements in Malacca, Penang, and Singapore, with Residents
later imposed over the states of the Malay Peninsula. The Sultanate of
Brunei, the British North Borneo Company’s territory in Sabah, and the
Brooke dynasty’s empire in Sarawak were not under direct British colonial
rule; all three retained separate, protected status instead. This pattern of precolonial and colonial-era state formation across the sprawling hodgepodge of
territories that became Malaysia provided a fragile historical basis for a new
nation-state, arguably much weaker than the Indochinese prospects of what
would become Cambodia, Laos, and Vietnam.78
In addition, the unparalleled extent of immigration into the Malay Peninsula, northern Borneo, Penang, and Singapore problematized the articulation of
“Mainland”-style nationalism(s) based on essentialized notions of authentic,
indigenous ethnic core population(s) there. From the late eighteenth century,
migration from southern China had created sizeable mining communities in
the Malay Peninsula and northern Borneo. Over the subsequent century and
a half of deepening integration into the British imperial economy the
harbors, mills, and sweatshops of various port towns and cities swelled with

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

T H E E ไขมัน O F N ไอ O N L ผม S M ฉัน N T H E N E W S ตาด E S139ความเป็นอิสระและก่อตั้งพรรครัฐแห่งชาติตั้งแต่ปีค.ศ. 1975 entailedการขุดสนามเพลาะของเด็ด "แผ่นดิน" เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในรูปแบบอย่างเป็นทางการชาตินิยม มีความเข้าใจใหม่ ของเขมร ลาว เวียดนามค่าใช้จ่ายหลากหลาย hybridities และเชื่อมต่อการส่งเสริมเอกลักษณ์ชนเผ่าข้ามเส้นขอบ porous อดีตของอินโดจีน เปิดประเทศกัมพูชา ลาว และเวียดนามและการคลายของพรรครัฐเท่านั้นควบคุมจากปี 1990 ได้นำการยอมรับมากขึ้นสำหรับความหลากหลายรวยวัฒนธรรม เชื้อชาติ และศาสนาชีวิตภายใน และ ข้าม nation-states สามดังนั้นแม้ ยังคงเป็นวาทกรรมที่แข็งแรงปกป้องเขมร ลาว และเวียดนามประจำจาก ravages ของโลกาภิวัตน์แตกต่างของรูปแบบนี้ผู้แต่ง nation-state ในอดีตฝรั่งเศสอินโดจีนอย่างเด่นชัดจากชะตากรรมของชาตินิยมในโคโลเนียลต่าง ๆ ภาษาอังกฤษดินแดนที่พัฒนาขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย (และสิงคโปร์)จากช่วงทศวรรษ 1950 เป็นช่วงกลาง 1960s เป็นอื่น ๆ ข้าม "เกาะ"เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คาบสมุทรมลายู และชั้นเหนือของบอร์เนียวมีตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วงของมะละกากับโปรตุเกสที่ใน 1511 เห็นเรียงอำนาจทางการเมือง ใน petty sultanates และ ศตวรรษสามต่อไปไม่แปลงไม้ชายฝั่งและเรื่องของอิสลามหรือสถานประกอบการ ของต่อโปรตุเกส ดัตช์ อังกฤษค้าป้อมปราการที่สร้างขึ้นกรอบการคัดสรรสำหรับการก่อสร้างการก่อตัวหรือประจำรัฐส่วนกลาง รวมอำนาจราชสายอังกฤษศตวรรษเป็นต้นไปได้สำเร็จในทีละน้อย ด้วยโดยตรงปกครองอาณานิคม ในมะละกา ปีนัง สิงคโปร์ กับผู้อยู่อาศัยภายหลังกำหนดผ่านรัฐของคาบสมุทรมลายู สุลต่านของบรูไน อาณาเขตบริติชนอร์ทบอร์เนียว บริษัทฯ ในซาบาห์ และบรูคราชวงศ์จักรวรรดิในซาราวักไม่อยู่ภายใต้โคโลเนียลของอังกฤษโดยตรงกฎ ทั้งสามเก็บไว้แยกต่างหาก ป้องกันสถานะแทน นี้รูปแบบการก่อตัวของรัฐ ยุคโคโลเนียล และไม่ผ่าน hodgepodge ก็ของดินแดนที่เป็นประเทศมาเลเซียมีพื้นฐานทางประวัติศาสตร์ที่เปราะบางสำหรับใหม่nation-state, arguably มากต่ำกว่าแนวโน้มอินโดจีนของอะไรจะเป็นกัมพูชา ลาว และ Vietnam.78นอกจากนี้ ระบุขอบเขตของการตรวจคนเข้าเมืองในคาบสมุทรมลายู เหนือเกาะบอร์เนียว ปีนัง และสิงคโปร์ problematized วิคิวลาร์ของ"แผ่นดิน" ลักษณะ nationalism(s) ตามความเข้าใจใหม่ของแท้ชนหลักชนเผ่า population(s) มี จากปลายศตวรรษ eighteenthย้ายจากภาคใต้ของจีนได้สร้างชุมชนเหมืองสำหรับผู้พิการคาบสมุทรมลายูและบอร์เนียวเหนือ กว่าศตวรรษต่อมา และครึ่งของลึกรวมเข้าสู่เศรษฐกิจอังกฤษอิมพีเรียลswelled กับแผ่นดินใหญ่ โรงงาน และ sweatshops ของเมืองท่าและเมืองต่าง ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไขมัน EOFN AT IONALISMINTHENEWS ททท ES 139 เป็นอิสระและการจัดตั้งพรรคชาติรัฐ 1975 จากกองทุนตั้งมั่นของเด็ด"แผ่นดินใหญ่" รูปแบบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างเป็นทางการของชาติที่มีความคิดessentialized เขมรลาวและเวียตนามอัตลักษณ์ชาติพันธุ์การเลื่อนค่าใช้จ่ายของhybridities ที่มีความหลากหลายและการเชื่อมต่อทั่วอินโดจีนของพรมแดนที่มีรูพรุนในอดีต เฉพาะการเปิดตัวของกัมพูชาลาวและประเทศเวียดนามและคลายของบุคคลที่รัฐควบคุมจากปี 1990 ที่ได้นำความอดทนมากขึ้นสำหรับความหลากหลายของวัฒนธรรมชาติพันธุ์และชีวิตทางศาสนาภายในและทั่วทั้งสามรัฐชาติ. ดังนั้นแม้ ยังคงมีวาทกรรมที่แข็งแกร่งในการปกป้องเขมรลาวและอัตลักษณ์ของเวียตนามกับการทำลายล้างของโลกาภิวัตน์. รูปแบบของการสร้างรัฐชาติในอดีตอินโดจีนฝรั่งเศสมีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดจากชะตากรรมของลัทธิชาตินิยมในอาณานิคมต่างๆอังกฤษดินแดนที่พัฒนาเป็นพันธมิตรของประเทศไทย (และสิงคโปร์) จากปี 1950 ลงในช่วงต้นถึงกลางทศวรรษที่ 1960 เป็นที่อื่นข้าม "เกาะ" เอเชียตะวันออกเฉียงใต้คาบสมุทรมลายูและการเก็บรักษาทางตอนเหนือของเกาะบอร์เนียวมีตั้งแต่การล่มสลายของมะละกาเพื่อโปรตุเกสใน 1511, การกระจายตัวเห็นของผู้มีอำนาจทางการเมืองเข้าsultanates ลหุโทษและในอีกสามศตวรรษแปลงทั้งชายฝั่งทะเลผู้ปกครองของพวกเขาและวิชาศาสนาอิสลามหรือสถานประกอบการต่อเนื่องโปรตุเกส, ดัตช์, และป้อมซื้อขายอังกฤษสร้างกรอบการทำงานใดๆ ที่ครอบคลุมสำหรับการสร้างอำนาจรัฐหรือสร้างอัตลักษณ์ การรวมพลังของอังกฤษจากปลายที่สิบแปดศตวรรษต่อมาก็ประสบความสำเร็จในแฟชั่นทีละน้อยด้วยโดยตรงปกครองหนี้ช่องแคบมะละกาปีนังและสิงคโปร์ที่มีผู้อยู่อาศัยที่กำหนดต่อมารัฐของคาบสมุทรมลายู สุลต่านของบรูไนอังกฤษเหนือดินแดนเกาะบอร์เนียวของ บริษัท ฯ ในซาบาห์และจักรวรรดิราชวงศ์บรู๊คในรัฐซาราวักไม่ได้อยู่ภายใต้อาณานิคมของอังกฤษโดยตรงกฎ; ทั้งสามยังคงอยู่ที่แยกจากกันปกป้องสถานะแทน รูปแบบของสมัยอาณานิคมและยุคนี้การก่อตัวของรัฐทั่วผสมแผ่กิ่งก้านสาขาของดินแดนที่เป็นที่มาเลเซียเป็นพื้นฐานทางประวัติศาสตร์ที่เปราะบางสำหรับใหม่รัฐชาติเนื้อหาที่อ่อนแอกว่าแนวโน้มในอินโดจีนของสิ่งที่จะกลายเป็นประเทศกัมพูชาลาวและVietnam.78 นอกจากนี้ในระดับที่เหนือชั้นของการอพยพเข้ามาในคาบสมุทรมลายูเหนือเกาะบอร์เนียวปีนังและสิงคโปร์ problematized ประกบของ"แผ่นดินใหญ่" ชาตินิยมสไตล์ (s) ขึ้นอยู่กับความคิดของ essentialized แท้ประชากรหลักชาติพันธุ์พื้นเมือง(s) มี จากช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปด, การย้ายถิ่นจากภาคใต้ของจีนได้สร้างชุมชนการทำเหมืองแร่ขนาดใหญ่ในมาเลย์คาบสมุทรและภาคเหนือของเกาะบอร์เนียว กว่าศตวรรษที่ตามมาและครึ่งหนึ่งของการรวมลึกลงไปในระบบเศรษฐกิจของจักรวรรดิอังกฤษท่าเรือโรงงานและอยุ่ในเมืองพอร์ตต่างๆและเมืองที่เพิ่มขึ้นด้วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

T H E อ้วน E F o n o n l ที่ผมผม M i n t h e N E W S ททท. E S

แต่

เอกราชและก่อตั้งเป็นรัฐพรรคชาติจาก 1975 (
entrenchment ของเด็ด " แผ่นดินใหญ่ " รูปแบบของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างเป็นทางการกับความคิดของ essentialized
ชาตินิยม เขมร ลาว และเวียดนาม
ส่งเสริมอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ที่ค่าใช้จ่ายของ hybridities และการเชื่อมต่อ
หลากหลายในอินโดจีนของรูพรุนบนขอบ แต่การเปิดของกัมพูชา ลาว และประเทศเวียดนามและคลายของการควบคุมของรัฐ
พรรคจาก 1990 นำมากกว่าความอดทน
หลากหลายทางวัฒนธรรม เชื้อชาติ ศาสนาและชีวิตภายในและข้ามสามประเทศ สหรัฐอเมริกา
ดังนั้นแม้ยังคงมีวาทกรรมที่แข็งแกร่งปกป้องเขมร ลาวและอัตลักษณ์ของชาวเวียดนามกับ ravages ของโลกาภิวัตน์ .
รูปแบบของการพัฒนารัฐชาติในอดีตอินโดจีนของฝรั่งเศสแตกต่าง
อย่างเด่นชัดจากโชคชะตาของลัทธิชาตินิยมในต่างดินแดนอาณานิคมอังกฤษ
ที่พัฒนาเป็นสหพันธรัฐมาเลเซียและสิงคโปร์ )
จาก 1950 ในช่วงต้นถึง mid-1960s เป็น " เกาะ "
ที่อื่นทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ,คาบสมุทรมลายูและชั้นทางตอนเหนือของเกาะบอร์เนียวมี
ตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วงของมะละกา กับ โปรตุเกส ใน 1 , เห็นการกระจายตัวของอำนาจทางการเมืองในสุลต่าน
เล็กน้อย และในช่วงต่อไปสามศตวรรษ
หรือการแปลงผู้ปกครองชายฝั่งและวิชาของศาสนาอิสลาม หรือจัดตั้งต่อเนื่องโปรตุเกสดัตช์และอังกฤษสร้างปราการ เทรดดิ้ง
ใด ๆที่ครอบคลุมสำหรับการสร้างกรอบโดยรัฐหรือตัวตน รวมพลังงานจากอังกฤษในศตวรรษที่สิบแปด
สายเป็นต้นไปที่ประสบความสำเร็จในแฟชั่นที่เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย กับตรง
ปกครองอาณานิคมช่องแคบในมะละกา ปีนัง และสิงคโปร์ ที่มีผู้อยู่อาศัยกว่าอเมริกา
ต่อมาที่กําหนดของคาบสมุทรมลายู
สุลต่านแห่งบรูไนดินแดนบอร์เนียวเหนือของอังกฤษของ บริษัท ในรัฐซาบาห์ และราชวงศ์ของอาณาจักรในรัฐซาราวัก
บรู๊คไม่ภายใต้การปกครองโดยอังกฤษอาณานิคม
; ทั้งสามยังคงแยก ป้องกันสถานะแทน รูปแบบของ precolonial ยุคอาณานิคมและรัฐสร้างข้ามแผ่กิ่งก้านสาขาจับฉ่ายของ
ดินแดนที่เป็นมาเลเซียให้พื้นฐานทางประวัติศาสตร์ที่เปราะบางสำหรับรัฐชาติใหม่
,arguably มากอ่อนแอกว่าอินโดจีนโอกาสอะไร
จะเป็นกัมพูชา ลาว และเวียดนาม 78
นอกจากนี้ เหนือขอบเขตของการอพยพในคาบสมุทรมลายู , ภาคเหนือของเกาะบอร์เนียว ปีนัง และสิงคโปร์ problematized ตัวประกบของ
" แผ่นดินใหญ่ " รูปแบบชาตินิยม ( s ) บนพื้นฐานความคิดของ essentialized
พื้นเมืองแท้ๆ ชาติพันธุ์หลักประชากร ( s ) มีจากศตวรรษที่สิบแปดปลาย
อพยพมาจากตอนใต้ของประเทศจีน ได้ สร้าง ใหญ่ ชุมชนเหมืองใน
คาบสมุทรมลายูและตอนเหนือของเกาะบอร์เนียว กว่าศตวรรษต่อมาและ
ครึ่งหนึ่งของลึกเข้าสู่เศรษฐกิจอิมพีเรียลของอังกฤษ
ท่าจอดเรือ มิล และบัณฑิตศึกษาของเมืองพอร์ตต่างๆและเมืองพองตัวด้วยความ