Herring is primarily caught in the

Herring is primarily caught in the inshore waters of the Gulf of
Maine and the northwest slope of Georges Bank, and while the fish
is landed in ports from Cape May, New Jersey to Rockland, Maine,
most of the capacity for offloading, processing, and freezing is
centered in southern Maine, Massachusetts, and Rhode Island. An
estimated 70% of the herring landed in the Northeast is used as bait
(Grabowski et al., 2010) to support the region's lucrative lobster
industry, which was valued at $458 million in 2013 (NMFS, 2015b).
These silvery Clupeidae supplement lobsters' diet, increasing the
productivity of the fishery (Saila et al., 2002), and creating a dynamic that blurs the distinction between commercial fishing and
aquaculture (Anderson, 2002). Herring that is destined for the bait
market is redistributed to fishers by way of numerous bait dealers
and lobster cooperatives (Fig. 1).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลักมีจับปลาในน่านน้ำ inshore ของอ่าวของเมนและลาดตะวันตกเฉียงเหนือ ของจอร์จธนาคาร และใน ขณะที่ปลาเป็นที่ดินในพอร์ตจากเคปเมย์ นิวเจอร์ซีย์การ Rockland เมนส่วนใหญ่กำลังถ่าย ประมวลผล และจุดเยือกแข็งเป็นศูนย์กลาง ในภาคใต้เมน แมสซาชูเซตส์ โรดไอแลนด์ มีประมาณ 70% ของปลาที่ที่ดินในภาคอีสานถูกใช้เป็นเหยื่อ(Grabowski et al., 2010) เพื่อสนับสนุนภูมิภาคร่ำรวยกุ้งอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นบริษัทที่ 458 ล้านเหรียญในปี 2013 (NMFS, 2015b)วงศ์ปลาหลังเขียวเงินเหล่านี้เสริมอาหารของกุ้งก้ามกราม เพิ่มการผลผลิตของประมง (Saila et al., 2002), และการสร้างแบบไดนามิกที่ blurs ความแตกต่างระหว่างชาวประมงพาณิชย์ และเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ (แอนเดอร์สัน 2002) ปลาที่กำหนดสำหรับเหยื่อตลาดถูก redistributed กับสฟิชผ่านตัวแทนจำหน่ายเหยื่อมากมายและสหกรณ์กุ้ง (Fig. 1)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แฮร์ริ่งที่ถูกจับได้ส่วนใหญ่ในน่านน้ำฝั่งของอ่าวเมนและลาดตะวันตกเฉียงเหนือของจอร์ธนาคารและในขณะที่ปลาจะเป็นเจ้าของที่ดินในพอร์ตจากเคปเมย์มลรัฐนิวเจอร์ซีย์ร็อกแลนด์, เมน, ที่สุดของความจุสำหรับ offloading การประมวลผลและ แช่แข็งเป็นศูนย์กลางในภาคใต้ของเมนแมสซาชูเซตและRhode Island ประมาณ 70% ของปลาชนิดหนึ่งเป็นเจ้าของที่ดินในภาคตะวันออกเฉียงเหนือจะใช้เป็นเหยื่อล่อ(Grabowski et al., 2010) เพื่อสนับสนุนกุ้งร่ำรวยของภูมิภาคอุตสาหกรรมซึ่งมีมูลค่า$ 458,000,000 ในปี 2013 (NMFS, 2015b). เหล่านี้กุ้งก้ามกรามเสริมวงศ์ปลาหลังเขียวสีเงิน 'อาหารเพิ่มผลผลิตของประมง(Saila et al., 2002) และการสร้างแบบไดนามิกที่พร่าเลือนความแตกต่างระหว่างประมงพาณิชย์และเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ (เดอร์สัน, 2002) แฮร์ริ่งที่ถูกลิขิตให้เหยื่อตลาดจะแจกจ่ายให้ชาวประมงโดยวิธีการของตัวแทนจำหน่ายเหยื่อจำนวนมากและสหกรณ์กุ้งก้ามกราม(รูปที่ 1).

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปลาเฮอร์ริ่งเป็นหลักจับในน้ำเลียบฝั่งอ่าวไทย
เมน และ ความชันตะวันตกเฉียงเหนือของจอร์จ ธนาคาร และในขณะที่ปลา
คือที่ดินในพอร์ตจาก Cape May , New Jersey ในร็อกแลนด์ , Maine ,
ที่สุดของความสามารถในการถ่าย ประมวลผล และแช่แข็ง
เป็นศูนย์กลางในภาคใต้ของรัฐเมน , Massachusetts , และ โรดไอส์แลนด์ มีประมาณ 70% ของ Herring
ที่ดินในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ใช้เป็นเหยื่อล่อ
( เกรอบอว์สกี้ et al . , 2010 ) เพื่อรองรับการเป็นเขตที่ร่ำรวยกุ้ง
อุตสาหกรรม ซึ่งมีมูลค่า $ 458 ล้านบาท ( nmfs 2015b , )
' ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารเหล่านี้กุ้งมังกร Clupeidae สีเงิน เพิ่มผลผลิตประมง
( saila et al . , 2002 ) , และการสร้างแบบไดนามิกที่ blurs ความแตกต่างระหว่างประมงพาณิชย์และ
เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ( Anderson , 2002 ) ปลาที่เป็น destined สำหรับเหยื่อ
ตลาดงานแจกจ่ายโดยวิธีการมากมายค้า
เหยื่อ กุ้งสหกรณ์ ( รูปที่ 1 )