The battle of Isandlwana in 1879 -

The battle of Isandlwana in 1879 - in which a force of 20,000 Zulus annihilated a British contingent of 1,800 men - became a symbol to black South Africans that white domination was not inevitable. The stories are still being told today.

An imposing Sphinx-like mountain stands against a blue summer sky. Dotted along the slopes are mounds of whitewashed stones and granite grave markers.

Mphiwa Ntanzi, his two sons, Ntando and Musa, and their friend Nqaba, are wandering through the long grass that surrounds the graves.

Mphiwa has brought the young men here to pass on the stories he knows of the Zulu victory. Keeping memory alive through oral history is an ancient African tradition.

"These graves belong to the British people," Mphiwa begins, indicating the piles of white stones.

Zulu warrior
A zulu warrior holding a spear and knobkerrie
"The Zulus fought them and won the battle. The British left their dead here on the battlefield and only came back to bury them months later, so each mound has six or seven, or even more, bodies.

"The bones were white and scattered when they came back, so they did not know who was who and they buried them together in mass graves."

He points to a hilltop in the distance. "The Zulus took their dead and buried them on that mountain."

Mphiwa is carrying a rusted spear and a knobkerrie club in his hand, both of which he flourishes as he talks to the young men.

"This is known as iwisa," he says as he sweeps the knobkerrie low over the ground and then raises it to come swinging rapidly downwards.

"The Zulus would attack the knees first and then smash the head or the shoulder." The young men listen intently.

"This was my grandfather's spear," Mphiwa adds, bringing the rusted weapon up to show the young men. "It is known as iklwa."

He shoves the spear forward into the air and draws it back slowly. "That was the sound," he says, "of the flesh sucking at the blade when the warriors pulled it out of the British stomachs."

Continue reading the main story
From Our Own Correspondent

Feet of Zulu warrior
Insight and analysis from BBC correspondents, journalists and writers from around the world
Broadcast on Radio 4 and BBC World Service
Listen to the programme
Download the programme
The defeat at Isandlwana stunned the Victorian world. Was this the beginning of the end of the notion of white supremacy?

For a British public the old controversy over whether Lord Chelmsford or Colonel Durnford was ultimately responsible for the defeat is an ongoing historical debate.

But for Mphiwa and many other Zulus, which British officer was at fault is a sideshow. For them, the memory of the battle is about pride. It is a victory passed down from father to son, like Mphiwa is doing today.

"My grandfather and my great-grandfather fought here," Mphiwa tells me. "My great-grandfather was in the veteran regiment, he had fought in many wars, but this was the first battle for my grandfather."

Through all the years of colonial oppression and apartheid, Isandlwana became more than merely a Zulu victory but a symbol to all black South Africans that white domination was not inevitable and could be defeated.

Still, the scars of those years have not disappeared from South Africa. The area around the battlefield is a remote region of poverty, with high levels of unemployment and illiteracy.

Mphiwa himself had no job for many years until the Department of Tourism offered him a course in studying history and tourism management.

Continue reading the main story
Find out more

The Battle of Isandlwana began on 11 January 1879, when the 5,000-strong main British column invaded Zululand at Rorke's Drift
Eleven days later, a Zulu force of around 20,000 warriors attacked a section of the British main column - consisting of about 1,800 British, colonial and native troops
The battle was a victory for the Zulus and has since been widely regarded as one of Britain's greatest defeats in its colonial history
Immediately after the battle, on 22 January 1879, a tiny British garrison of 140 men fought for 12 hours and succeeded in repelling repeated attacks by up to 3,000 Zulu warriors at Rorke's Drift
Source: BBC History
It was only then that he understood that the courage of his grandfathers could still change his life today.

"I did not care so much about the management," he laughs, "but I loved the history. I knew that I had found what I wanted."

Now he has a regular income, and has even begun work on a book about his forefathers' lives and experiences.

Tens of thousands of tourists come every year to see the old battlefield, and there are scores of people like Mphiwa who work in the lodges and hotels nearby.

"I was born after my grandfather died," Mphiwa says, "but my father told me all the stories. And now I tell them to all the visitors who come here every day."

So, too, as interest in the battle grows, more and more is learned about Zulu history and traditions, much of which was ignored in the past.

Late that afternoon, I go to Mphiwa's home. It is a simple, round, mud-walled grass hut with no electricity. A coal stove burns inside, the evening meal cooking on its glowing top.

Re-enactment of the Battle of Isandlwana
Re-enactment of the Battle of Isandlwana
The women sit on one side of the hut and the men on the other. Mphiwa lays the iwisa and the ikwla gently against the curve of the wall.

"We are lucky," he tells me. "We remember our ancestors, and they are still here with us, even today.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การต่อสู้ของ Isandlwana ใน 1879 -ที่กองทัพของ Zulus 20000 กำจัดกองทัพอังกฤษคน 1800 - กลายเป็น สัญลักษณ์ไปแอฟริกาใต้ดำขาวปกครองไม่ได้หลีกเลี่ยงไม่ได้ ยังคงเป็นเรื่องราวที่บอกวันนี้.

เขามีสฟิงซ์เหมือนเตียงยืนอยู่กับฟ้าสีน้ำเงินร้อน จุดตามลาดมี mounds ของหิน whitewashed และหินแกรนิตเครื่องหมายจน

Mphiwa Ntanzi บุตร 2, Ntando และ Musa และเพื่อนของพวกเขา Nqaba กำลังเดินผ่านหญ้ายาวที่ล้อมรอบสุสาน

Mphiwa ได้นำชายหนุ่มที่นี่จะผ่านในเรื่องที่เขารู้ว่าชัยชนะของพวกสูลู รักษาหน่วยความจำที่มีชีวิตผ่านทางปากจะมีประเพณีแอฟริกันโบราณ

"สุสานเหล่านี้เป็นของคน Mphiwa เริ่มต้น ระบุกองหินขาว

นักรบพวกสูลู
พวกสูลูนักรบถือหอกและ knobkerrie
"Zulus ที่สู้ได้ และชนะการต่อสู้ อังกฤษซ้ายตายของพวกเขาในสนามรบ และเฉพาะ มาฝังได้เดือนต่อมา จึงมี mound ละหก หรือเจ็ด หรือยิ่งขึ้น ร่างกาย.

"กระดูกมีสีขาว และกระจัดกระจายเมื่อพวกเขากลับมา ดังนั้นพวกเขาไม่รู้ใครเป็นใคร และจะฝังพวกเขาเข้าด้วยกันในหลุมฝังศพขนาดใหญ่"

เขาชี้ไปอยู่เหนือระดับน้ำทะเล "Zulus เอาของคนตาย และฝังไว้บนภูเขาที่"

Mphiwa เป็นแบกหอก rusted และสโมสร knobkerrie ในมือของเขา ซึ่งทั้งสองที่เขา flourishes กับเขาพูดกับชายหนุ่ม

"นี้เป็นที่รู้จักกันเป็น iwisa เขากล่าวว่า เขาเว้า knobkerrie ต่ำกว่าพื้นดิน และปรับขึ้นไปอย่างรวดเร็วลงมาควง

"Zulus จะโจมตีหัวเข่าก่อนแล้ว ชนหัวหรือไหล่" ชายหนุ่มฟัง

"นี้ถูกหอกของปู่ของฉัน Mphiwa เพิ่ม นำอาวุธ rusted ค่าแสดงชายหนุ่ม "เป็นที่รู้จักกันเป็น iklwa"

เขา shoves หอกไปในอากาศ และดึงมันกลับช้า "ที่เป็นเสียง เขากล่าวว่า "ของเนื้อดูดที่ใบมีดเมื่อนักรบทำลายมันจาก stomachs อังกฤษ"

อ่านเรื่องหลักต่อ
จากเราเองนักข่าว

นักรบเท้าพวกสูลู
เข้าใจและวิเคราะห์จาก BBC ร่วม ผู้สื่อข่าว และนักเขียนจากทั่วโลก
ออกอากาศวิทยุ 4 และบริการโลก BBC
ฟังโปรแกรม
ดาวน์โหลดโปรแกรม
ความพ่ายแพ้ที่ Isandlwana ตะลึงโลกวิคตอเรียน นี้เป็นจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดของแนวคิดของมไหศวรรย์ขาว?

สำหรับสาธารณะอังกฤษ ถกเถียงเก่ากว่าว่าพระ Chelmsford หรือพัน Durnford สุดชอบความพ่ายแพ้ได้เป็นอย่างต่อเนื่องประวัติศาสตร์อภิปราย

แต่ สำหรับ Mphiwa และ Zulus อื่น ๆ มาก เจ้าหน้าที่อังกฤษซึ่งถูกผิดเป็น sideshow สำหรับพวกเขา หน่วยความจำของการต่อสู้เกี่ยวกับความภาคภูมิใจได้ จึงเป็นชัยชนะที่ทอดจากบิดาให้บุตร เช่น Mphiwa จะทำวันนี้

"ปู่ของฉันและของฉันดีปู่สู้นี่ Mphiwa บอกฉัน "ดีปู่ของฉันอยู่ในกองพันทหารผ่านศึก เขามาสู้ในสงครามหลาย แต่นี้เป็นการต่อสู้ครั้งแรกสำหรับตาของฉัน"

ปีทั้งหมดถูกกดขี่โคโลเนียลและการแบ่งแยกสีผิว Isandlwana กลายเป็น มากกว่าเพียงแค่ชัยชนะพวกสูลู แต่ตรวจทั้งหมดแอฟริกาใต้ดำที่ขาวปกครองไม่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และอาจจะแพ้

ยังคง รอยแผลเป็นปีไม่หายจากแอฟริกาใต้ บริเวณรอบ ๆ สนามรบคือ ความยากจน พื้นที่ระยะไกลระดับสูงว่างงานและ illiteracy.

Mphiwa ตัวเองมีงานหลายปีจนกว่ากระทรวงการท่องเที่ยวเสนอเขาหลักสูตรในการศึกษาประวัติศาสตร์และการท่องเที่ยวการจัดการการ

อ่านเรื่องหลักต่อ
เพิ่มเติม

เริ่มศึก Isandlwana ใน 1879 11 มกราคม เมื่อคอลัมน์อังกฤษหลัก 5000 แรงบุก Zululand ที่ดริฟท์ของ Rorke
11 วันต่อมา พวกสูลูบังคับของ 20,นักรบ 000 โจมตีส่วนใดส่วนหนึ่งของคอลัมน์หลักอังกฤษ - ประกอบด้วยกองทัพอังกฤษ โคโลเนียล และพื้นเมืองประมาณ 1800
รบได้ชัยชนะในการ Zulus และตั้งแต่ถูกอย่างกว้างขวางถือเป็นหนึ่งในสหราชอาณาจักร defeats มากที่สุดในประวัติศาสตร์ของ
ทันทีหลังจากการต่อสู้ 22 1879 มกราคม ต้านอังกฤษเล็ก 140 คนสู้ 12 ชั่วโมง และประสบความสำเร็จในการต้านทานการโจมตีซ้ำ โดยนักรบพวกสูลูถึง 3000 ที่ดริฟท์ของ Rorke
แหล่งที่มา: ประวัติ BBC
ก็เท่านั้น แล้วเขาเข้าใจว่า ความกล้าหาญของคุณปู่ของเขาอาจยังเปลี่ยนชีวิตวันนี้

"ฉันไม่ได้ไม่สนใจมากเกี่ยวกับการจัดการ เขาหัวเราะที "แต่ผมรักประวัติ ฉันรู้ว่า ฉันได้พบสิ่งที่ฉันต้องการ"

ตอนนี้เขามีรายได้ประจำ และแม้กระทั่งได้เริ่มงานในหนังสือเกี่ยวกับของบรรพบุรุษของเขาชีวิตและประสบการณ์การ

นับหมื่นของนักท่องเที่ยวมาทุกปีเพื่อดูสนามรบเก่า และมีคะแนนของคนเช่น Mphiwa ที่ทำงานในลอดและโรงแรมในบริเวณใกล้เคียง

"ผมเกิดหลังจากตายตาของฉัน Mphiwa กล่าวว่า "แต่พ่อบอกเรื่องราวทั้งหมด และตอนนี้ ฉันบอกพวกเขาทุกคนที่มาที่นี่ทุกวัน"

ดังนั้น เกินไป เป็นดอกเบี้ยในการเติบโต มากจะเรียนเกี่ยวกับพวกสูลูประวัติและประเพณี มากที่ถูกละเว้นในอดีต

นตอนบ่ายนั้น ไปบ้านของ Mphiwa ง่าย ๆ กลม หญ้ากำแพงโคลนฮัทด้วยไฟฟ้าไม่ได้ ถ่านหินเป็นเตาเผาไหม้ภายใน อาหารเย็นทำอาหารอยู่ด้านบนของเร่าร้อน

ออกใหม่ของการต่อสู้ Isandlwana
Re-ออกรบ Isandlwana
ผู้หญิงนั่งบนด้านหนึ่งของฮัทและคนอื่น ๆ Mphiwa วางใน iwisa และ ikwla เบา ๆ กับเส้นโค้งของผนัง

"เป็น เขาบอก "เราจำบรรพบุรุษของเรา และพวกเขายังคงที่นี่กับเรา ทุกวันนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การต่อสู้ของ Isandlwana 1879 - ซึ่งในบังคับของ 20,000 ซูลูวินาศขึ้นของอังกฤษ 1,800 คน - กลายเป็นสัญลักษณ์เป็นสีดำแอฟริกันใต้การปกครองที่เป็นสีขาวก็ไม่ได้หลีกเลี่ยงไม่ได้ เรื่องราวยังคงได้รับการบอกวันนี้การจัดเก็บภาษีภูเขาสฟิงซ์เหมือนยืนอยู่กับท้องฟ้าฤดูร้อนสีฟ้า จุดตามเนินเขาที่มีกองหินสีขาวและเครื่องหมายหลุมฝังศพหินแกรนิตMphiwa Ntanzi, บุตรชายสองคนของเขา Ntando และมูซาและเพื่อนของพวกเขา Nqaba จะเดินผ่านหญ้ายาวที่ล้อมรอบหลุมฝังศพMphiwa ได้นำชายหนุ่มที่นี่ที่จะผ่าน เกี่ยวกับเรื่องที่เขารู้ว่าของชัยชนะซูลู ทำให้หน่วยความจำมีชีวิตอยู่ผ่านทางประวัติศาสตร์ในช่องปากเป็นแอฟริกันโบราณราชประเพณี"หลุมฝังศพเหล่านี้เป็นคนอังกฤษ" Mphiwa เริ่มต้นแสดงให้เห็นกองหินสีขาวนักรบซูลูซูลูนักรบถือหอกและ knobkerrie "ซูลูต่อสู้พวกเขาและได้รับรางวัล รบ. อังกฤษที่เหลือตายของพวกเขาที่นี่ในสนามรบและกลับมาที่จะฝังศพพวกเขาเดือนต่อมาเพื่อให้แต่ละกองมีหกหรือเจ็ดหรือแม้กระทั่งมากขึ้นร่างกาย"กระดูกเป็นสีขาวและกระจายเมื่อพวกเขากลับมาเพื่อให้พวกเขาได้ ไม่ทราบว่าใครเป็นใครและพวกเขาฝังไว้ด้วยกันในหลุมฝังศพมวล. " เขาชี้ไปที่ยอดเขาในระยะทาง. "ซูลูเอาตายของพวกเขาและพวกเขาถูกฝังอยู่บนภูเขาที่." Mphiwa ถือหอกสนิมและสโมสร knobkerrie ในของเขา มือทั้งสองที่เขาเจริญขึ้นในขณะที่เขาพูดกับชายหนุ่ม"นี่เป็นที่รู้จักกัน iwisa" เขากล่าวในขณะที่เขากวาด knobkerrie ต่ำกว่าพื้นแล้วยกมันขึ้นมาอย่างรวดเร็วแกว่งลง"ซูลูจะโจมตี หัวเข่าก่อนแล้วทุบหัวหรือไหล่. "ชายหนุ่มฟังอย่างตั้งใจ"นี่คือหอกปู่ของฉัน" Mphiwa เพิ่มนำอาวุธสนิมขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นชายหนุ่ม "มันเป็นที่รู้จักกัน iklwa." เขาผลักหอกไปข้างหน้าไปในอากาศและดึงมันกลับช้า "นั่นคือเสียง" เขากล่าวว่า "เนื้อดูดที่ใบมีดเมื่อนักรบดึงมันออกมาจากท้องของอังกฤษ." อ่านต่อเรื่องหลักจากผู้สื่อข่าวของเราเองเท้าของนักรบซูลูเข้าใจและการวิเคราะห์จากผู้สื่อข่าวของบีบีซี นักข่าวและนักเขียนจากทั่วโลกออกอากาศในรายการวิทยุ 4 และบีบีซีเวิลด์เซอร์วิสฟังโปรแกรมดาวน์โหลดโปรแกรมพ่ายแพ้ที่ Isandlwana โลกตะลึงวิคตอเรีย เป็นแบบนี้จุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดของความคิดของสีขาวสุด? สำหรับประชาชนชาวอังกฤษโต้เถียงเก่าที่ว่าลอร์ดเคลมหรือพันเอก Durnford เป็นความรับผิดชอบสำหรับความพ่ายแพ้เป็นประวัติศาสตร์การอภิปรายอย่างต่อเนื่องแต่สำหรับ Mphiwa และอื่น ๆ อีกมากมายซูลูซึ่งอังกฤษ เจ้าหน้าที่ถูกที่ผิดคือการแสดงย่อย สำหรับพวกเขาความทรงจำของการสู้รบเป็นเรื่องเกี่ยวกับความภาคภูมิใจ มันเป็นชัยชนะที่ผ่านลงมาจากพ่อถึงลูกเช่น Mphiwa จะทำวันนี้"ปู่และปู่ทวดของฉันต่อสู้ที่นี่" Mphiwa บอกฉัน "ปู่ของฉันถูกในกรมทหารที่มีประสบการณ์ที่เขาเคยต่อสู้ในสงครามหลาย แต่นี่คือการต่อสู้ครั้งแรกสำหรับคุณปู่ของฉัน." โดยทุกปีของการกดขี่ในยุคอาณานิคมและการแบ่งแยกสีผิว, แซนด์กลายเป็นชัยชนะซูลูมากกว่าเพียง แต่เป็นสัญลักษณ์ ทุกสีดำแอฟริกันใต้การปกครองที่เป็นสีขาวก็ไม่ได้หลีกเลี่ยงไม่ได้และอาจจะแพ้ยังคงรอยแผลเป็นของปีที่ผ่านมาไม่ได้หายไปจากแอฟริกาใต้ บริเวณรอบสนามรบเป็นพื้นที่ห่างไกลจากความยากจนที่มีระดับสูงของการว่างงานและการไม่รู้หนังสือMphiwa ตัวเองมีงานไม่เป็นเวลาหลายปีจนกระทั่งกระทรวงการท่องเที่ยวเสนอให้เขาแน่นอนในการศึกษาประวัติศาสตร์และการจัดการการท่องเที่ยวอ่านต่อเรื่องหลักค้นหา ข้อมูลเพิ่มเติมรบของแซนด์เริ่มที่ 11 มกราคม 1879 เมื่อคอลัมน์อังกฤษ 5,000 แรงหลักบุกซูลูที่ Rorke 's Drift สิบเอ็ดวันต่อมาแรงซูลูประมาณ 20,000 นักรบโจมตีส่วนของคอลัมน์หลักอังกฤษ - ประกอบด้วยประมาณ 1,800 อังกฤษ กองกำลังอาณานิคมและชาวพื้นเมืองรบเป็นชัยชนะซูลูและได้รับการตั้งแต่การยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในความพ่ายแพ้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสหราชอาณาจักรในประวัติศาสตร์ยุคอาณานิคมทันทีหลังจากที่การสู้รบที่ 22 มกราคม 1879 ทหารอังกฤษเล็ก ๆ ของ 140 คนที่ต่อสู้เพื่อ 12 ชั่วโมง และประสบความสำเร็จในการต้านทานการโจมตีซ้ำได้ถึง 3,000 นักรบซูลูที่ Rorke 's Drift ที่มา: ประวัติความเป็นมาของบีบีซีมันเป็นเพียงแล้วที่เขาเข้าใจว่ามีความกล้าหาญของปู่ของเขายังคงสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาในวันนี้"ผมไม่ได้ดูแลมากเกี่ยวกับการบริหารจัดการ "เขาหัวเราะ" แต่ฉันรักประวัติศาสตร์ ฉันรู้ว่าฉันได้พบสิ่งที่ฉันต้องการ. " ตอนนี้เขามีรายได้ประจำและได้เริ่มได้ทำงานในหนังสือเกี่ยวกับชีวิตของบรรพบุรุษของเขาและประสบการณ์นับหมื่นของนักท่องเที่ยวมาทุกปีเพื่อดูสนามรบเก่าและมี คะแนนของคนชอบ Mphiwa ที่ทำงานในห้องพักและโรงแรมในบริเวณใกล้เคียง"ผมเกิดมาหลังจากที่คุณปู่ของฉันตาย" Mphiwa กล่าวว่า "แต่พ่อของฉันบอกเรื่องราวทั้งหมด และตอนนี้ผมบอกพวกเขากับผู้เข้าชมทุกคนที่มาที่นี่ทุกวัน. " ดังนั้นเกินไปเป็นที่น่าสนใจในการสู้รบที่เติบโตขึ้นมากขึ้นและได้เรียนรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์และประเพณีซูลูซึ่งส่วนมากก็ไม่สนใจในอดีตที่ผ่านมาในช่วงปลายบ่ายวันนั้น ผมไปที่บ้านของ Mphiwa. มันง่ายกลมโคลนผนังกระท่อมหญ้าที่ไม่มีไฟฟ้าใช้. เตาเผาไหม้ถ่านหินภายในการทำอาหารมื้อเย็นที่เร่าร้อนด้านบนอีกครั้งการตรากฎหมายของการต่อสู้ของแซนด์อีกครั้งการตรากฎหมายของ การต่อสู้ของ Isandlwana ผู้หญิงนั่งอยู่บนด้านหนึ่งของกระท่อมและคนอื่น ๆ . Mphiwa วาง iwisa และ ikwla เบา ๆ กับเส้นโค้งของผนัง"เรามีโชคดี" เขาบอกฉัน. "เราจำได้ว่าบรรพบุรุษของเรา และพวกเขาจะยังอยู่ที่นี่กับเราในวันนี้แม้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การต่อสู้ของ isandlwana ใน 1879 - ที่แรง 20000 Zulus ทำลายกองชาวอังกฤษ 1800 คน - เป็นสัญลักษณ์แอฟริกันใต้การปกครองขาวดำไม่ได้ หลีกเลี่ยงไม่ได้ เรื่องราวยังถูกบอกวันนี้

imposing สฟิงซ์ชอบภูเขายืนกับท้องฟ้าฤดูร้อนสีฟ้า จุดตามแนวลาดเป็นเนินหินและหินแกรนิตสีขาวป้ายหลุมศพ .

mphiwa ntanzi บุตรชายทั้งสองของเขา และ ntando มูซา และเพื่อน nqaba กำลังเดินทางผ่านหญ้ายาวที่ล้อมรอบสุสาน

mphiwa พาชายหนุ่มมาผ่านในเรื่องที่เขารู้ของซูลู ชัยชนะ รักษาความทรงจำยังมีชีวิตอยู่ผ่านทางประวัติศาสตร์ในช่องปากเป็นประเพณีแอฟริกาโบราณ

" หลุมฝังศพเหล่านี้เป็นของคนอังกฤษ " mphiwa เริ่มแสดงกองหินขาว


เป็นนักรบซูลูซูลูนักรบถือหอกและ knobkerrie
" Zulus สู้พวกเขาและชนะการต่อสู้ อังกฤษซ้ายตายของพวกเขาที่นี่ในสนามรบเท่านั้น และกลับมาเพื่อฝังพวกเขาเดือนต่อมา เพื่อให้แต่ละกองมีหกหรือเจ็ด หรือมากกว่า ร่างกาย

" กระดูกสีขาวและกระจัดกระจาย เมื่อพวกเขากลับมาเพื่อให้พวกเขาไม่ได้รู้ว่าใครเป็นใคร และเขาฝังไว้ในหลุมศพขนาดใหญ่ . "

เขาชี้ไปยังยอดเขาในระยะไกล” Zulus เอาของพวกเขาตาย และฝังไว้บนภูเขาลูกนั้น "

mphiwa ถือหอกขึ้นสนิม และ knobkerrie คลับในมือของเขาทั้งสองซึ่งเขางอกงามตามที่เขาพูดกับชายหนุ่ม

" นี้เป็นที่รู้จักกันเป็น iwisa , " เขากล่าวว่า เขา กวาด knobkerrie ต่ำเหนือพื้นดินและ แล้วยกมือขึ้นมาแกว่งอย่างรวดเร็ว

ลง" Zulus ที่ทำร้ายเข่าก่อน แล้วทุบหัวหรือไหล่ " ชายหนุ่มฟังอย่างตั้งใจ

" นี่คือหอกของปู่ " mphiwa เพิ่มเอาสนิมอาวุธขึ้นเพื่อแสดงชายหนุ่ม " มันเป็นที่รู้จักกันเป็น iklwa "

เขา shoves หอกไปข้างหน้าในอากาศและดึงมันกลับช้า " ที่เป็นเสียงที่ " เขากล่าว" เนื้อดูดที่ใบมีดเมื่อนักรบดึงมันออกจากท้องชาวอังกฤษ "


อ่านต่อเรื่องหลักจากเท้านักข่าว

ของเราเองของซูลูนักรบ
ข้อมูลเชิงลึกและการวิเคราะห์จากบีบีซีผู้สื่อข่าว นักข่าว และนักเขียนจากทั่วโลก
ออกอากาศในวิทยุบีบีซีเวิลด์บริการ
4 ฟังเพลง ให้โปรแกรมดาวน์โหลดโปรแกรม

การพ่ายแพ้ที่ isandlwana ตะลึงโลกแห่งชัยชนะ นี้คือจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดของความคิดของมไหศวรรย์สีขาว

สำหรับประชาชนชาวอังกฤษอายุการโต้เถียงว่าใต้เท้า Chelmsford หรือผู้พัน durnford คือรับผิดชอบการต่อสู้คือการอภิปรายทางประวัติศาสตร์อย่างต่อเนื่อง

แต่สำหรับ mphiwa ซูลูและอื่น ๆอีกมากมาย ซึ่งทหารอังกฤษถูกผิดคือเรียกน้ำย่อยเท่านั้น สำหรับพวกเขาความทรงจำของการต่อสู้เป็นเรื่องเกี่ยวกับความภาคภูมิใจ มันเป็นชัยชนะที่สืบทอดจากพ่อสู่ลูก เหมือน mphiwa ทำวันนี้

" คุณปู่และคุณตาทวดของฉันสู้ที่นี่ " mphiwa บอกฉัน " คุณปู่ที่ดีของฉันในทหารผ่านศึกทหาร เขาได้ต่อสู้ในสงครามมากมาย แต่นี่เป็นสงครามแรกสำหรับคุณปู่ "

ผ่านปีของการกดขี่อาณานิคม และ การแบ่งสีผิวisandlwana กลายเป็นมากกว่าเพียงแค่ซูลูชัยชนะแต่สัญลักษณ์สีดำแอฟริกาใต้ที่ครอบงำสีขาวไม่หลีกเลี่ยงไม่ได้และอาจจะแพ้

แต่แผลเป็นของปีนั้นได้หายไปจากแอฟริกาใต้ พื้นที่รอบๆสนามรบเป็นภูมิภาคระยะไกลของความยากจนที่มีระดับสูงของการว่างงานและการไม่รู้หนังสือ

mphiwa ตัวเองไม่มีงานมาหลายปี จนกระทั่งกรมการท่องเที่ยว เสนอให้หลักสูตรในการศึกษาประวัติศาสตร์และการท่องเที่ยว


อ่านต่อเรื่องหลักที่หาข้อมูลเพิ่มเติม

การต่อสู้ของ isandlwana เริ่มต้นใน 11 มกราคม 1879 เมื่อ 5000 แรงหลักอังกฤษคอลัมน์รุกรานซูลูแลนด์ที่โร้กกำลังล่องลอย
11 วันต่อมา , ซูลูแรงประมาณ 20นักรบ 000 โจมตีส่วนของคอลัมน์หลัก - อังกฤษประกอบด้วยประมาณ 1800 อังกฤษอาณานิคมและทหารพื้นเมือง
การต่อสู้คือชัยชนะสำหรับซูลูและมีตั้งแต่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งของสหราชอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของความพ่ายแพ้ในประวัติศาสตร์ยุคอาณานิคม
ทันทีหลังจากการต่อสู้ที่มีวันที่ 22 มกราคม ,เป็นทหารอังกฤษเล็ก 140 คนสู้ 12 ชั่วโมงและประสบความสำเร็จในการขับไล่โจมตีซ้ำได้ถึง 3000 ซูลูนักรบที่โร้กกำลังล่องลอย

ที่มา : บีบีซีประวัติศาสตร์มันเป็นเพียงแล้วที่เขาเข้าใจว่าความกล้าหาญของปู่ของเขาอาจจะเปลี่ยนชีวิตของเขาวันนี้

" ผมไม่ได้ดูแลมากเกี่ยวกับ การจัดการ , " เขาหัวเราะ " แต่ผมชอบประวัติศาสตร์ ฉันรู้ว่าฉันได้พบสิ่งที่ฉันต้องการ . "

ตอนนี้เขามีรายได้ประจำ และได้เริ่มงานในหนังสือเกี่ยวกับบรรพบุรุษของเขาชีวิตและประสบการณ์

นับพันของนักท่องเที่ยวมาทุกปี เพื่อเห็นแก่สนามรบ และมีคะแนนของคนชอบ mphiwa ที่ทำงานในโรงแรม และโรงแรมใกล้เคียง

" ผมเกิดหลัง ปู่ฉันตาย " mphiwa กล่าวว่า " แต่พ่อผมบอกเรื่องราวทั้งหมดและตอนนี้ ผมบอกพวกเขาให้ผู้เข้าชมทั้งหมดมาที่นี่ทุกวัน "

ดังนั้นเกินไปเป็นดอกเบี้ยในการเติบโตมากขึ้นและเรียนรู้เกี่ยวกับซูลูประวัติศาสตร์และประเพณี ซึ่งถูกละเลยในอดีต

ช้าในช่วงบ่ายว่า ฉันไป mphiwa กลับมาแล้ว มันเป็นรอบง่าย โคลนหญ้าผนังกระท่อม ไม่มีไฟฟ้าใช้ ถ่านเตาเผาข้างในมื้ออาหารเย็นอาหารของมันเรืองแสงด้านบน

กฎหมายใหม่ของการต่อสู้ของ isandlwana
อีกครั้งการตรากฎหมายของการต่อสู้ของ isandlwana
ผู้หญิงนั่งอยู่บนด้านหนึ่งของกระท่อม และหนุ่มๆ mphiwa lays iwisa และ ikwla เบา ๆ กับโค้งของกำแพง . . .

" เราโชคดี " เขาบอกฉัน " เราจำได้ว่าบรรพบุรุษของเรา , และพวกเขาจะยังอยู่กับเรา แม้วันนี้