Planning and construction[edit]John

Planning and construction[edit]

John Singer Sargent, Frederick Law Olmsted, 1895
The original impetus to build Prospect Park stemmed from an April 18, 1859 act of the New York State Legislature, empowering a twelve-member commission to recommend sites for parks in the City of Brooklyn. This was due to Brooklyn becoming the world's first commuter suburb, which eventually became the third largest city in the country after New York and Philadelphia. During this time, concepts concerning public parks gained popularity. In 1858 Frederick Law Olmsted and Calvert Vaux created Central Park in Manhattan. It became the first landscaped park in the United States. James Stranahan believed that a park in Brooklyn, "Would become a favorite resort for all classes of our community, enabling thousands to enjoy pure air, with healthful exercise, at all seasons of the year..." He also believed that a public park would attract wealthy residents.[13]

Of the seven sites mentioned in their February, 1860 proposal, a 320-acre (1.3 km2) plot centered on Mount Prospect was the most ambitious. Under plans prepared by Egbert Viele in 1861, this "Mount Prospect Park" was to straddle Flatbush Avenue and include the eponymous Prospect Hill and territory now occupied by the Brooklyn Public Library, Brooklyn Botanic Garden, and Brooklyn Museum. By the end of 1860, land had been purchased for Viele's plan, but the Civil War stopped further activity. According to Lancaster (1972),[14] the delay prompted some reflection; James S. T. Stranahan, then President of the Brooklyn Board of Park Commissioners, invited Calvert Vaux to review Viele's plans early in 1865.[15] Vaux found the division of the park by Flatbush Avenue problematic, thought that the park should have a lake, and urged for southward expansion beyond the city limits and into the then independent town of Flatbush.[16]

Vaux's February 1865 proposal reflected the present day layout of the park: three distinctive regions, meadow in the north and west, a wooded ravine in the east, and a lake in the south, without the division by Flatbush Avenue. Vaux included an oval plaza at the northern end of the park: the prototype for Grand Army Plaza. The revised plan called for purchase of additional parcels to the south and west to accommodate Prospect Lake, but it left outside of park boundaries parcels already purchased east of Flatbush Avenue, including Prospect Hill itself. It would be incorporated as Mount Prospect Park in 1940.

The change in plans was not without consequences. Land speculation was under way, and the stretch along Ninth Avenue (now Prospect Park West) was held by real estate developer Edwin Clarke Litchfield who in 1857 had erected his home, Litchfield Manor, on the east side of the avenue. The 1868 purchase of his holdings, the lots between Ninth and Tenth Avenues and from 3rd to 15th streets, including his manor, cost the Parks Commission $1.7 million USD, forty-two percent of the overall expenditure for land. The lots, however, constitute just over five percent of the park's acreage. Much of this very expensive acreage houses the maintenance yards and is rarely seen by the public.[17] By contrast, the Quaker cemetery was accommodated by an agreement under which the Society of Friends deeded their unused acreage on very favorable terms so as to retain the 10-acre remainder as their private cemetery in perpetuity; it is still active today, with the public occasionally invited to visit.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วางแผนและก่อสร้าง [แก้ไข]จอห์นซิงเกอร์ซาร์เจนท์ เฟรเดอริกลอว์ออล์มสเตด ปีค.ศ. 1895 เพื่อแรงผลักดันที่เดิมสร้างสวนโน้ม stemmed จากพระราชบัญญัติ 18 เมษายน ปี 1859 ทูลเกล้าทูลกระหม่อมของรัฐนิวยอร์ก กระจายอำนาจเสริมสองสมาชิกแนะนำสำหรับสวนสาธารณะในเมือง Brooklyn ซึ่งเกิดเป็น โลกแรกโดยสารปริมณฑล ซึ่งในที่สุดกลายเป็นเมืองใหญ่อันดับสามในประเทศหลังจากนิวยอร์กและฟิลาเดลเฟีย บรู๊คลิน แนวคิดที่เกี่ยวข้องกับสวนสาธารณะได้รับความนิยมในช่วงเวลานี้ ในค.ศ. 1858 เฟรเดอริกลอว์ออล์มสเตดและ Calvert Vaux สร้างเซ็นทรัลพาร์คในแมนฮัตตัน มันกลายเป็นสวนสวยงามครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา James Stranahan เชื่อว่า สวนในบรู๊คลิน "จะกลายเป็น รีสอร์ทโปรดเรียนทั้งหมดของ เปิดมากมายเพลิดเพลินไปกับอากาศบริสุทธิ์ กับการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ ทุกซีซั่นของปี..." เขายังเชื่อว่า สวนสาธารณะจะดึงดูดคนรวย [13]ไซต์ 7 ที่กล่าวถึงในเดือนกุมภาพันธ์ของพวกเขา ข้อเสนอ 1860 แผน (1.3 km2) 320-ดาวแปลกเขาโน้มทะเยอทะยานมากที่สุด ภายใต้แผนจัดทำ โดย Egbert Viele ใน 1861 นี้ "เขาโน้มพาร์ค" ถูกคร่อมถนน Flatbush และเขาโน้ม eponymous และอาณาเขตครอบครอง โดย สมุดบรู๊คลิน สวนพฤกษศาสตร์บรู๊คลิน และบรู๊คลินพิพิธภัณฑ์ขณะนี้ โดย 1860 ได้ซื้อที่ดินสำหรับแผนของ Viele แต่สงครามกลางเมืองหยุดเพิ่มเติมกิจกรรม ตามแลงคาสเตอร์ (1972), [14] การหน่วงเวลาให้บางสะท้อน Stranahan ต. S. James ประธานแล้วบรู๊คลินคณะของสวนในคณะกรรมาธิการ เชิญ Calvert Vaux เพื่อทบทวนแผนการของ Viele ในช่วงปี 1865 [15] Vaux พบกองอุทยานโดย Avenue Flatbush ปัญหา คิดว่า สวนควรมีทะเลสาบ และกระตุ้นให้ southward ขยาย เกินขอบเขตเมือง และ ในเมืองจากนั้นอิสระ Flatbush [16]ข้อเสนอของ Vaux ปี 1865 กุมภาพันธ์ผลแบบปัจจุบันของ: สามภูมิภาคที่โดดเด่น โดว์ในทิศเหนือและทิศตะวันตก ravine wooded ในภาคตะวันออก และทะเลสาบในภาคใต้ โดยไม่ต้องหารด้วย Flatbush อเวนิว Vaux รวมพลาซ่าเป็นวงรีที่ด้านเหนือสุดของสวน: ต้นแบบสำหรับโรงแรมกองทัพ แผนการปรับปรุงที่เรียกว่าซื้อหีบห่อเพิ่มเติมใต้และตะวันตกเพื่อรองรับโอกาสเล แต่มันซ้ายนอกหีบห่อขอบเขตอุทยานแล้วซื้อตะวันออก Flatbush Avenue รวมทั้งเขาโน้มตัวเอง มันจะจัดตั้งเป็นอุทยานเขาโน้มใน 1940การเปลี่ยนแปลงในแผนไม่ได้ โดยไม่มีผลกระทบ การเก็งกำไรที่ดินถูกอยู่ และยืดตามไนน์อเวนิว (ตอนนี้โน้มพาร์คเวสต์) จัดขึ้น โดยนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เอคลาร์กอนไลน์ที่ในค.ศ. 1857 ได้เกร็งบ้าน มาเนอร์อนไลน์ ด้านตะวันออกของถนน ซื้อ 1868 เขาโฮลดิ้ง จำนวนมาก ระหว่างเก้าและสิบ Avenues และ จาก 3 ไปถนน 15 มาเนอร์ของเขา รวมถึงต้นทุนคณะกรรมการอุทยาน $1.7 ล้าน USD สองเปอร์เซ็นต์ของรายจ่ายโดยรวมสำหรับที่ดิน มากมาย อย่างไรก็ตาม เป็นเพียงร้อยละ 5 ของ acreage ของอุทยาน Acreage นี้แพงมากมากบ้านหลาบำรุงรักษา และไม่ค่อยได้เห็นประชาชน [17] โดยคมชัด สุสาน Quaker ที่อาศัยตามข้อตกลงที่สังคมของเพื่อนความหวังดีไป acreage ของพวกเขาไม่ได้ใช้บนเงื่อนไขดีมากเพื่อรักษาส่วนเหลือ 10 เอเคอร์เป็นสุสานส่วนตัวของพวกเขาใน perpetuity อยู่ยังวันนี้ กับประชาชนเป็นครั้งคราวเชิญชม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การวางแผนและการก่อสร้าง [แก้ไข] จอห์นซิงเกอร์ซาร์เจนท์เฟรดเดอริ Olmsted 1895 แรงผลักดันเดิมที่จะสร้างโอกาสสวนเกิดจาก 18 เมษายน 1859 การกระทำของรัฐนิวยอร์กสภานิติบัญญัติเพิ่มขีดความสามารถคณะกรรมการสิบสองคนที่จะแนะนำเว็บไซต์ที่สวนสาธารณะใน เมืองบรูคลิ นี่คือสาเหตุที่บรูคลิกลายเป็นย่านชานเมืองพร็อพครั้งแรกของโลกซึ่งท้ายที่สุดก็กลายเป็นสามเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศหลังจากที่นิวยอร์กและฟิลาเดล ในช่วงเวลานี้แนวความคิดเกี่ยวกับสวนสาธารณะได้รับความนิยม ในปี 1858 เฟรดเดอริ Olmsted และเวิร์โวซ์สร้างเซ็นทรัลปาร์คในแมนฮัตตัน มันก็กลายเป็นสวนภูมิทัศน์ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา เจมส์ Stranahan เชื่อว่าสวนสาธารณะใน Brooklyn, "จะกลายเป็นที่ชื่นชอบของรีสอร์ทสำหรับทุกชั้นของชุมชนของเราช่วยให้พันเพลิดเพลินไปกับอากาศบริสุทธิ์กับการออกกำลังกายที่ดีต่อสุขภาพในทุกฤดูกาลของปี ... " นอกจากนี้เขายังเชื่อว่าเป็นสวนสาธารณะ จะดึงดูดประชาชนที่ร่ำรวย. [13] ทั้งเจ็ดของเว็บไซต์ที่กล่าวถึงในเดือนกุมภาพันธ์ 1860 ข้อเสนอ 320 เอเคอร์ (1.3 กิโลเมตร 2) พล็อตเป็นศูนย์กลางในการ Mount Prospect เป็นความทะเยอทะยานมากที่สุด ภายใต้แผนการจัดทำขึ้นโดยเอ็กเบิร์ Viele ใน 1861 นี้ "Mount Prospect พาร์ค" ที่กำลังจะข้ามถนนแฟลตบุชและรวมถึงบาร์ Prospect ฮิลล์และดินแดนตอนนี้ครอบครองโดยบรูคลิห้องสมุดประชาชน, Brooklyn สวนพฤกษชาติและพิพิธภัณฑ์บรูคลิ ในตอนท้ายของ 1860 ที่ดินที่ได้รับการซื้อแผน Viele แต่สงครามกลางเมืองหยุดกิจกรรมต่อไป ตามที่แลงแคสเตอร์ (1972) [14] ความล่าช้าได้รับแจ้งการสะท้อนบาง เจมส์ ST Stranahan แล้วประธานคณะกรรมการบรูคลิปาร์คคณะกรรมาธิการเชิญเวิร์โวซ์เพื่อทบทวนแผนการของ Viele ในช่วงต้นปี 1865 [15] โวซ์พบว่าส่วนของสวนสาธารณะโดยถนนแฟลตบุชมีปัญหาคิดว่าสวนสาธารณะควรมีทะเลสาบและ กระตุ้นการขยายตัวทางทิศใต้เกินกว่าเขตเมืองและในเมืองที่เป็นอิสระแล้วแฟลตบุช [16]. โวซ์กุมภาพันธ์ 1865 ข้อเสนอสะท้อนให้เห็นถึงรูปแบบปัจจุบันของสวนสาธารณะ: สามภูมิภาคที่โดดเด่น, ทุ่งหญ้าในทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นหุบเขาป่าในภาคตะวันออก และทะเลสาบในภาคใต้โดยไม่ต้องหารด้วยแฟลตบุชอเวนิว โวซ์รวมพลาซ่าไข่ตอนเหนือสุดของสวนสาธารณะ: ต้นแบบสำหรับกองทัพพลาซ่า แผนการปรับปรุงที่เรียกว่าการซื้อพัสดุเพิ่มเติมไปทางทิศใต้และทิศตะวันตกเพื่อรองรับ Prospect ทะเลสาบ แต่มันทิ้งนอกเขตอุทยานพัสดุสั่งซื้อแล้วทางตะวันออกของถนนแฟลตบุชรวมทั้งภูมิประเทศเนินตัวเอง มันจะได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็น Mount Prospect พาร์คในปี 1940 การเปลี่ยนแปลงที่อยู่ในแผนการทำไม่ได้โดยไม่มีผลกระทบ การเก็งกำไรที่ดินที่อยู่ภายใต้วิธีการและยืดตามถนนสายเก้า (ตอนนี้โอกาสสวนตะวันตก) ที่จัดขึ้นโดยนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เอ็ดวินคล๊าร์คลิตช์ที่ในปี 1857 ได้สร้างบ้านของเขา Litchfield นาอยู่ทางด้านตะวันออกของถนน 1868 การซื้อทรัพย์สินของเขาจำนวนมากระหว่างเก้าและสิบและถนนจาก 3 ไปที่ถนน 15 รวมทั้งคฤหาสน์ของเขาเสียค่าใช้จ่ายสวนสาธารณะสำนักงานคณะกรรมการกำกับ $ 1,700,000 เหรียญสหรัฐร้อยละสี่สิบสองของค่าใช้จ่ายโดยรวมสำหรับที่ดิน จำนวนมาก แต่เป็นเพียงกว่าร้อยละห้าของพื้นที่อุทยานฯ มากของพื้นที่เพาะปลูกที่มีราคาแพงอย่างนี้บ้านหลาบำรุงรักษาและจะไม่ค่อยเห็นจากประชาชน. [17] ในทางตรงกันข้ามสุสานเควกเกอร์ได้รับการรองรับจากข้อตกลงตามที่สังคมของเพื่อนด้วยความหวังดีพื้นที่เพาะปลูกที่ไม่ได้ใช้ของพวกเขาในแง่ดีมากเพื่อที่จะรักษา ส่วนที่เหลือ 10 เอเคอร์เป็นสุสานส่วนตัวในความเป็นอมตะ; ก็ยังคงใช้งานวันนี้มีประชาชนที่ได้รับเชิญไปเยี่ยมชมเป็นครั้งคราว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวางแผนและการก่อสร้าง [ แก้ไข ]

วิลเลียม เฮอร์เชล เฟรดเดอริกกฎหมาย Olmsted 1895
แรงผลักดันเดิมเพื่อสร้างโอกาสสวนสาธารณะ stemmed จาก 18 เมษายน 1859 พระราชบัญญัติสภานิติบัญญัติแห่งรัฐนิวยอร์กศักยภาพสิบสองสมาชิกคณะกรรมการที่จะแนะนำเว็บไซต์ที่สวนสาธารณะในเมืองบรู๊คลิน โดย Brooklyn เป็นชานเมือง Commuter แรกของโลกที่กลายมาเป็นเมืองใหญ่อันดับสามในประเทศหลังจากที่นิวยอร์กและฟิลาเดลเฟีย ในช่วงเวลานี้ แนวคิดเกี่ยวกับสวนสาธารณะที่ได้รับความนิยม ใน 1858 Frederick กฎหมาย Olmsted เวิร์ทโวซ์และสร้าง Central Park ในแมนฮัตตัน มันเป็นครั้งแรกที่สวนภูมิทัศน์ในสหรัฐอเมริกา เจมส์ สแตรเนอแฮนเชื่อว่าสวนสาธารณะในบรูคลิน" จะเป็นรีสอร์ทที่ชื่นชอบสำหรับทุกชั้นเรียนของชุมชนของเรา ให้พันเพลิดเพลินไปกับอากาศบริสุทธิ์ ด้วยการออกกำลังกาย ในฤดูกาลของปี . . . . . . . " นอกจากนี้เขายังเชื่อว่า สวนสาธารณะจะดึงดูดผู้อยู่อาศัยร่ำรวย [ 13 ]

ของเจ็ดเว็บไซต์ที่กล่าวถึงในกุมภาพันธ์ 1860 ข้อเสนอ , 320 เอเคอร์ ( 1.3 กม. 2 ) แปลงเป็นศูนย์กลางในการค้นหาคือทะเยอทะยานที่สุดภายใต้แผนการที่เตรียมโดยเอ็กเบิร์ตวิลใน 1861 , " ปาร์ค " ค้นหามันปีนออกมา Avenue และรวมถึงบาร์โอกาสฮิลล์และดินแดนครอบครองในขณะนี้โดยห้องสมุดสาธารณะ Brooklyn , สวนพฤกษศาสตร์ , พิพิธภัณฑ์บรูคลิน โดยจุดสิ้นสุดของ 1860 , ที่ดินถูกซื้อสำหรับเก็บรักษาแผน แต่สงครามกลางเมืองหยุดกิจกรรมเพิ่มเติม จากแลงคาสเตอร์ ( 1972 )[ 14 ] การแจ้งบางสะท้อน ; เจมส์ เอส ที สแตรเนอแฮน แล้วประธานคณะกรรมาธิการ Brooklyn Park เชิญเวิร์ทโวซ์เพื่อทบทวนแผนการเก็บรักษาต้นในปี 1865 [ 15 ] โวซ์พบกองสวนสาธารณะ โดยถนนที่มีปัญหาออกมา คิดว่าจอดควรมีทะเลสาบและกระตุ้นให้ใต้ขยายตัวออกนอกเขตเมืองและในเมืองของจากนั้นอิสระออกมา [ 16 ]

โวซ์ของเดือนกุมภาพันธ์ 1865 ข้อเสนอที่สะท้อนปัจจุบันรูปแบบของสวนสาธารณะ : สามภูมิภาคที่โดดเด่น , ทุ่งหญ้าทางตอนเหนือและตะวันตกหุบเขาป่าทางตะวันออก และทะเลสาปในภาคใต้ โดยไม่ การแบ่งตาม ออกมา Avenue โวซ์รวมพลาซ่ารูปไข่ที่ตอนเหนือสุดของสวนสาธารณะ :ต้นแบบในกองทัพ . แก้ไขแผนเรียกซื้อพัสดุเพิ่มเติมใต้และตะวันตก เพื่อรองรับลูกค้าในทะเลสาบ แต่มันทิ้งนอกอุทยานเขตแดนผืนแล้วซื้อตะวันออก ออกมาถนน รวมทั้งโอกาสที่เนินเขานั้นเอง มันจะรวมเป็น Mount Prospect Park ใน 1940 .

เปลี่ยนแผนได้ผลเก็งกำไรที่ดินอยู่ภายใต้วิธีและยืดไปตามถนนที่ตอนนี้ ( Prospect Park West ) จัดขึ้นโดยนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เอ็ดวิน คลาร์ก ลิชฟิลด์ที่สร้างขึ้นของเขาใน 1857 มีบ้านหรือคฤหาสน์ในด้านตะวันออกของถนน ที่ 1 ซื้อหุ้นของเขามากมายระหว่าง 9 กับ 10 ลู่ทางและจาก 3 ถนน 15 รวมทั้งคฤหาสน์ของเขา ต้นทุนสวนสาธารณะค่าคอมมิชชั่น $ 17 ล้านบาท 42 เปอร์เซ็นต์ของค่าใช้จ่ายโดยรวมของที่ดิน มากมาย แต่เป็นเพียงร้อยละห้าของหน่วยวัดพื้นที่เป็นเอเคอร์ของอุทยาน . มากนี้แพงมาก acreage บ้านการบำรุงรักษาหลา และไม่ค่อยเห็นโดยสาธารณะ [ 17 ] โดยความคมชัดสุสานเควกเกอร์ถูกอาศัยโดยข้อตกลงภายใต้สังคมเพื่อนฝูงโฉนด acreage ไม่ได้ใช้ของพวกเขาในเงื่อนไขที่ดีมากเพื่อรักษา 10 ไร่ ส่วนที่เหลือเป็นสุสานส่วนตัวของพวกเขาตลอดไป มันยังคงใช้งานวันนี้ กับประชาชนบ้างเชิญชม