Fen Duancang’s words, was like a po

Fen Duancang’s words, was like a pot of cold water that poured on Fen Moran’s head. He stared straight at Yun Che. His entire body was brimming with killing intent, and in his heart, he incomparably wished to take this opportunity to kill Yun Che in a single definite hit. However, his awoken reasoning caused his entire body to tremble, and he basically did not dare to take action. Fen Duancang hurriedly looked at Fen Juecheng’s injuries, and continued to speak to Fen Moran with a voice that only he could hear. “Today, with Young Clan Master as our achilles heel, we basically do not have any way of killing him. But people who had offended our Burning Heaven Clan, had never have a good ending, even more so after we suffered such disgrace and humiliation! Let us first send Young Clan Master back to Burning Heaven Clan, it’s not too late to kill him after coming back. When that time comes, even if he were to flee to the end of the world, he shouldn’t think of escaping the hands of our Burning Heaven Clan!”“Clap clap clap clap!”A stream of resounding clapping sounds could be heard, and Yun Che said with a grin. “That’s really not a bad plan, I pray that you people will succeed with that soon. But you people don’t have to worry. When that time comes, there’s no need for you people to chase me to the edge of the world. I might even personally go up to your front door.”As Fen Duancang and Fen Moran raised their heads, shock surfaced on their faces at the same time. With their suppressed voice, at the very least, only the hearing ability of someone at the late stage Sky Profound Realm would be able to hear them. Yun Che was thirty meters away from them… yet, he was actually able to hear them clearly?How was it possible for him to possess hearing ability of such strength!?Even more unease instantly sprouted within Fen Duancang, and his heart actually began to urgently wish to leave this place, the further away from this frightening youth, the better. Clenching his fists, he did not say another word to Yun Che, and bitterly said. “Everyone… leave!!”When he said that final word, Fen Duancang actually felt as though a heavy burden had been released from his shoulders. He carried Fen Juecheng, and took the lead. Flying up in the air, he left for the distance. Fen Moran followed after him as well, and he did not say a single word or make eye contact with anyone… The respect and honor he garnered his entire life, could be considered to have been completely thrown away on this very day.Seeing the two central figures leave, the rest naturally did not stay for long either. Everyone left with dirt and mud on their faces, and they could not even bother about those corpses on the ground that were from their clan… And most of these corpses were all incomplete, even if they wished to bring them back, it would be beyond difficult.“Have a safe trip.” Yun Che slightly narrowed his eyes, and said with a cheerful smile. Following after Fen Duancang’s and Fen Moran’s disappearance from his line of sight, Yun Che’s heart, which had been beating hard the entire time, finally calmed down, and his entire back had long been completely stretched with cold sweat. He looked towards the sky, and coldly said with low voice. “Fen Juecheng, this is what you owed me! Originally, neither of us had grudges for each other, yet, you actually wished to plot against me in the Heaven Basin Secret Realm! Since our grudge can no longer be untied, then, let’s do it more thoroughly! Burning Heaven Clan… shall become the touchstone, and stepping stone for my growth!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Fen Duancang ของคำ เหมือนหม้อน้ำที่เท Fen ตี้โมแรนหัว เขาจ้องมองตรงที่ Che ยุน ร่างกายของเขาทั้งหมดก็เต็มไป ด้วยเจตนาฆ่า และในหัวใจของเขา เขาเหลือใจอยากจะใช้โอกาสนี้ฆ่ายุน Che ชนแน่นอนเดี่ยว อย่างไรก็ตาม เขา awoken เหตุผลเกิดจากทั้งร่างกายของเขาสั่นเครือ และเขาโดยทั่วไปไม่กล้าดำเนินการ Fen Duancang รีบมอง Fen Juecheng บาดเจ็บ และยังคงพูดถึง Fen ตี้โมแรนเสียงที่เฉพาะเขาสามารถได้ยินเสียง "วันนี้ กับหนุ่มตระกูลหลักเป็นจุดอ่อนของเรา เราโดยทั่วไปไม่ต้องตามฆ่าเขา แต่คนที่มีเคืองเราเขียนสวรรค์แคลน มีไม่มีสิ้นสุดความดี มากขึ้นดังนั้นหลังจากเราได้รับความอับอายขายหน้าและอัปยศอดสูดังกล่าว ให้เราก่อนส่งหนุ่มตระกูลหลักไปเผากองทัพสวรรค์ ยังไม่สายเกินไปฆ่าเขาหลังจากกลับมา เมื่อเวลานั้นมา แม้ว่าเขาได้หนีไปจุดสิ้นสุดของโลก เขาไม่คิดหลบหนีมือของกองทัพสวรรค์ของเราเขียน "" ตบเสียงดังเปรี้ยงเสียงดังเปรี้ยงเสียงดังเปรี้ยง" อาจจะได้ยินกระแสเสียงปรบมือดังก้อง และ Yun Che กล่าวกับเวลา "ไม่จริง ๆ วางแผนไม่ดี อธิษฐานว่า คนที่คุณจะประสบความสำเร็จที่เร็วขึ้น แต่คนที่คุณไม่ต้องกังวล เมื่อเวลานั้นมา มีไม่จำเป็นสำหรับคนที่คุณต้องไล่ฉันไปขอบของโลก ฉันอาจแม้ตนไปขึ้นบ้าน" ช็อตโผล่ขึ้นมาบนใบหน้าในเวลาเดียวกันเป็น Fen Duancang และตี้โมแรน Fen ยกหัว ด้วยเสียงของ suppressed อย่างน้อย เพียงฟังความสามารถของบุคคลในขั้นปลายฟ้าแดนลึกซึ้งจะสามารถฟัง ยุน Che ถูกเมตร สามสิบจากนั้น... ยัง เขาได้จริงให้เขาได้ยินอย่างชัดเจน วิธีมันเป็นไปได้สำหรับเขาที่จะมีความสามารถในการได้ยินของแรงดังกล่าว Unease ยิ่งงอกได้ทันทีภายใน Fen Duancang และหัวใจของเขาก็เริ่มเร่งด่วนต้องไปทำ เติมไปจากนี้กลัวเยาวชน ดีจริง นอนกัดกำปั้นของเขา เขาไม่ได้กล่าวคำอื่น Che ยุน และอากาศหนาวกล่าว "ทุกคน...ปล่อย!! " เมื่อเขากล่าวว่า คำสุดท้าย Fen Duancang จริงรู้สึกว่าภาระหนักได้ถูกออกจากไหล่ของเขา เขาดำเนิน Fen Juecheng และเอาลูกค้าเป้าหมาย เขาเดินทางในอากาศ ซ้ายสำหรับระยะทาง ตี้โมแรน fen ตามหลังเขาด้วย และเขาไม่พูดคำเดียว หรือตากับทุกคน... ความเคารพและเกียรติที่เขารวบรวมมาตลอดชีวิต อาจจะพิจารณาที่ถูกทั้งหมดโยนไปในวันนี้ เห็นตัวเลขกลางสองปล่อย เหลือธรรมชาติเพียงไม่นานก็ คนซ้ายกับโคลนและสิ่งสกปรกบนใบหน้าของพวกเขา และพวกเขาไม่ได้รำคาญเกี่ยวกับศพเหล่านั้นบนพื้นดินที่มาจากตระกูลของพวกเขา... และส่วนใหญ่ของศพเหล่านี้ได้ไม่สมบูรณ์ทั้งหมด แม้ว่าพวกเขาอยากจะนำ กลับไป มันจะเกินยาก" มีการเดินทางปลอดภัย" Che ยุนเล็กน้อยประชากรตาของเขา และกล่าว ด้วยรอยยิ้มร่าเริง ต่อหลัง Fen Duancang และ Fen ตี้โมแรนหายไปจากสายตาของเขา หัวใจยุน Che ซึ่งได้ถูกตีหนักตลอดเวลา สุดสงบลง และหลังทั้งได้นานถูกอย่างสมบูรณ์ยืดกับกาฬ เขามองไปทางท้องฟ้า และจ้างงานกล่าว ด้วยเสียงต่ำ " Fen Juecheng นี้เป็นสิ่งที่คุณค้างฉัน แต่เดิม ใช่เรามี grudges สำหรับแต่ละอื่น ๆ ยัง คุณปรารถนาร้ายฉันในแดนสวรรค์อ่างลับจริง ตั้งแต่เราเสียใจไม่สามารถ untied แล้ว ขอทำเพิ่มเติมอย่างละเอียด เผากองทัพสวรรค์...จะกลายเป็นการเกิดประโยชน์ที่สุด และหินก้าวสำหรับการเติบโตของฉัน! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำ Fen Duancang ของเป็นเหมือนหม้อของน้ำเย็นที่เทลงบนหัวบึงโมแรนของ เขาจ้องมองตรงไปที่ยุน Che ร่างทั้งร่างของเขาถูกฆ่าเต็มไปด้วยความตั้งใจและอยู่ในใจของเขาเขาเหลือใจอยากจะใช้โอกาสนี้ในการฆ่าเจ๊หยุนในการตีที่แน่นอนเดียว แต่เหตุผลที่ถูกปลุกให้ตื่นของเขาทำให้ทั้งร่างกายของเขาสั่นและเขาโดยทั่วไปไม่กล้าที่จะดำเนินการ Fen Duancang รีบมองที่ได้รับบาดเจ็บ Fen Juecheng และยังคงพูดคุยกับ Fen โมแรนด้วยเสียงที่เดียวที่เขาสามารถได้ยินเสียง "วันนี้มีหนุ่มตระกูลโทเป็นจุดอ่อนของเราเราก็ไม่ได้มีวิธีการฆ่าเขาใด ๆ แต่คนที่ทำผิดต่อการเผาไหม้ของเราสวรรค์ตระกูลไม่เคยมีตอนจบที่ดีมากยิ่งขึ้นดังนั้นหลังจากที่เราได้รับความเดือดร้อนอับอายดังกล่าวและความอัปยศอดสู! ให้เราก่อนส่งหนุ่มตระกูลโทกลับไปเผาไหม้สวรรค์แซ่มันยังไม่สายเกินไปที่จะฆ่าเขาหลังจากที่กลับมา เมื่อเวลานั้นมาถึงแม้ว่าเขาจะหนีไปยังจุดสิ้นสุดของโลกที่เขาไม่ควรคิดว่าการหลบหนีมือของการเผาไหม้ของเราสวรรค์ตระกูล "" แปะแปะแปะแปะ! "กระแสของเสียงปรบมือดังก้องอาจจะได้ยิน และยุนเจ๊กล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม "ที่จริงไม่ได้เป็นแผนไม่ดีผมขออธิษฐานให้คนที่คุณจะประสบความสำเร็จกับว่าเร็ว ๆ นี้ แต่คุณคนไม่ต้องกังวล เมื่อเวลานั้นมาไม่มีความจำเป็นสำหรับคนที่คุณจะไล่ฉันไปที่ขอบของโลก ฉันยังบุคคลอาจจะไปถึงประตูหน้าบ้านของคุณ. "ในฐานะที่เป็นที่ลุ่มและที่ลุ่ม Duancang โมแรนยกหัวของพวกเขาช็อตโผล่ขึ้นมาบนใบหน้าของพวกเขาในเวลาเดียวกัน ด้วยเสียงปราบปรามของพวกเขาอย่างน้อยที่สุดเพียงความสามารถในการได้ยินของคนที่ปลายท้องฟ้าเวที Realm ลึกซึ้งจะสามารถที่จะได้ยินพวกเขา Yun เจ๊ออกไปสามสิบเมตรจากพวกเขา ... แต่เขาเป็นจริงสามารถที่จะได้ยินพวกเขาอย่างชัดเจนได้อย่างไรว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปได้สำหรับเขาที่จะมีความสามารถของความแข็งแรงเช่นการได้ยิน!? แม้ความไม่พอใจมากขึ้นงอกทันทีภายในบึง Duancang และหัวใจของเขาจริงเริ่ม เร่งด่วนที่ต้องการที่จะออกจากสถานที่นี้ห่างไกลจากเยาวชนที่น่ากลัวนี้ดีกว่า กำหมัดของเขาเขาไม่ได้พูดคำอื่นเพื่อ Yun Che และขมขื่นกล่าวว่า "ทุกคน ... ออก !!" เมื่อเขาบอกว่าคำสุดท้าย Fen Duancang จริงรู้สึกราวกับว่าเป็นภาระหนักได้รับการปล่อยตัวออกมาจากไหล่ของเขา เขาดำเนินการ Fen Juecheng และนำเอา บินขึ้นไปในอากาศเขาออกจากระยะไกล Fen โมแรนตามหลังเขาเช่นกันและเขาก็ไม่ได้พูดคำคำเดียวหรือสบตากับใคร ... ความเคารพและให้เกียรติเขารวบรวมมาตลอดชีวิตของเขาจะได้รับการพิจารณาให้ได้รับการโยนออกไปเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก day.Seeing สอง ตัวเลขกลางออกจากส่วนที่เหลือตามธรรมชาติไม่ได้อยู่นานอย่างใดอย่างหนึ่ง ทุกคนทิ้งให้อยู่กับสิ่งสกปรกและโคลนบนใบหน้าของพวกเขาและพวกเขาจะไม่ได้กังวลเกี่ยวกับศพเหล่านั้นบนพื้นดินที่มาจากตระกูลของพวกเขา ... และส่วนใหญ่ของศพเหล่านี้ล้วนไม่สมบูรณ์ถึงแม้ว่าพวกเขาอยากที่จะนำพวกเขากลับมามันจะเกิน ยาก. "มีการเดินทางที่ปลอดภัย." ยุน Che ลดลงเล็กน้อยดวงตาของเขาและกล่าวด้วยรอยยิ้มร่าเริง ต่อไปนี้หลังจาก Fen Duancang และ Fen โมแรนหายตัวไปจากสายของเขาจากสายตาหัวใจหยุนเจ๊ซึ่งได้รับการตีอย่างหนักตลอดเวลาในที่สุดก็สงบลงและกลับมาทั้งหมดของเขาได้รับการยืดยาวอย่างสมบูรณ์กับเหงื่อเย็น เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าและเย็นชากล่าวด้วยเสียงต่ำ "บึง Juecheng นี้คือสิ่งที่คุณเป็นหนี้ฉัน! แต่เดิมเราไม่ได้มีความแค้นซึ่งกันและกัน แต่คุณอยากจริงพล็อตกับฉันในดินแดนลุ่มน้ำลับสวรรค์! ตั้งแต่ความเสียใจของเราไม่สามารถผูกแล้วลองทำมันขึ้นอย่างทั่วถึง! การเผาไหม้สวรรค์แซ่ ... จะกลายเป็นมาตรฐานและก้าวหินสำหรับการเจริญเติบโตของฉัน! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เฟิน duancang เป็นคำ เป็นเหมือนหม้อของน้ำเย็นที่ราดบนหัวของเฟิน โมรัน เขาจ้องตรงไปที่ยุนเช ทั้งร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า และหัวใจของเขา เขาปรารถนาที่จะหาโอกาสที่จะฆ่ายุนเช ใน เดียว แน่นอน ตี อย่างไรก็ตาม เหตุผลที่ทำให้ทั้งร่างกายของเขาตื่นของเขาสั่น เขาก็ไม่กล้าที่จะทำ เฟิน duancang รีบมองที่บาดเจ็บจาก juecheng และยังคงพูดกับเฟิน มอแรน กับเสียงที่เขาได้ยิน " วันนี้ กับหนุ่มตระกูลหลักเป็นจุดอ่อนของเรา เราก็ไม่มีวิธีใดที่จะฆ่าเขา แต่คนที่เป็นปรปักษ์กับตระกูลของเราเขียนสวรรค์ ไม่เคยมีจุดจบที่ดีมากขึ้นหลังจากเราได้รับความอับอายและอัปยศ ! เราส่งหนุ่มตระกูลโทกลับไปเผาเผ่าสวรรค์ มันยังไม่สายเกินไป ที่จะฆ่าเขา หลังจากกลับมา เมื่อเวลานั้นมาถึง แม้ว่าเขาจะหลบหนีไปยังจุดสิ้นสุดของโลก เขาก็ไม่คิดจะหนีมือของตระกูลของเราเขียนสวรรค์ ! " ตบมือ ตบมือ ตบมือ ตบมือ ตบมือ ! " กระแสของก้องปรบมือเสียงอาจจะได้ยิน และยุนอึนพูดพร้อมกับยิ้ม " นั่นไม่ใช่แผนเลว ผมภาวนาว่าคุณจะประสบความสำเร็จกับมันเร็วๆนี้ แต่คุณไม่ต้องเป็นห่วง เมื่อเวลานั้นมาถึง ไม่ต้องมีคนคุณจะไล่ฉันไปที่ขอบของโลก ผมอาจจะไปถึงหน้าประตูของคุณ . " duancang เฟินเฟิน มอแรน และยกศีรษะ ช็อก โผล่ขึ้นมาบนใบหน้าของพวกเขาในเวลาเดียวกัน กับการปราบปรามเสียง อย่างน้อยที่สุด แค่ได้ยินความสามารถของบางคนที่ระยะสายฟ้าที่ลึกซึ้ง แดนจะได้ยินพวกเขา ยุนเชก็ห่างจากพวกเขา . . . . . . . สามสิบเมตร แต่เขาก็สามารถที่จะได้ยินมันชัดเจน แล้วมันเป็นไปได้สำหรับเขาที่จะมีความสามารถในการได้ยิน เช่น แรง ! ? ยิ่งสบายใจได้ทันทีภายใน duancang แตกหน่อ เฟิน และหัวใจของเขาจริงเริ่มเร่งด่วนต้องการที่จะออกจากสถานที่แห่งนี้ห่างไกลจากเยาวชนที่น่ากลัวนี้ดีกว่า clenching กำปั้นของเขา เขาไม่ได้พูดอะไรกับยุนเช และที่กล่าวว่า " ทุกคน . . . . . . . ออกไป ! ! ! ! " เมื่อเขาบอกว่าสุดท้ายคํา เฟิน duancang ที่จริงรู้สึกเหมือนภาระหนักที่ได้รับการปล่อยตัวจากไหล่ของเขา เขาอุ้มเฟิน juecheng เอาตะกั่ว บินไปในอากาศ เขาไปไกล ๆ เฟิน โมรันตามเขาด้วย เขาไม่พูดอะไรสักคำเดียว หรือสบตากับใคร . . . . . . . เคารพและให้เกียรติเขารวบรวมมาทั้งชีวิต อาจจะถือว่าได้ถูกทิ้งในวันนี้มาก เห็นสองกลางตัวเลขไป ส่วนที่เหลือตามธรรมชาติไม่ได้อยู่ได้ไม่นานหรอก ทุกคนทิ้งสิ่งสกปรกและโคลนบนใบหน้าของพวกเขาและพวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะยุ่งกับศพเหล่านั้นบนพื้นดินที่จากบ้านเกิดเมืองนอนของพวกเขา . . . และส่วนใหญ่ของศพเหล่านี้ทั้งหมดสมบูรณ์ แม้ว่าพวกเขาต้องการที่จะนำพวกเขากลับมา มันก็อยู่นอกเหนือยาก " เดินทางปลอดภัย " ยุนเช เล็กน้อยลดลงตา ของเขา และกล่าวด้วยรอยยิ้มร่าเริง ต่อไปนี้หลังจากเฟิน duancang และเฟิน โมรันหายตัวไปจากสายของสายตา หัวใจของยุนเช ซึ่งได้รับการตีอย่างหนักตลอดเวลา ในที่สุดก็สงบลงและกลับไปทั้งหมดของเขาได้ถูกยืดด้วยเหงื่อเย็น . เขามองไปยังท้องฟ้า และเย็นชาพูดด้วยเสียงต่ำ " เฟิน juecheng นี่คือสิ่งที่คุณเป็นหนี้ฉัน ตอนแรก เราก็มีความแค้นต่อกัน แต่คุณจริง ๆต้องการจะต่อต้านฉันในแอ่งสวรรค์ลับอาณาจักร เนื่องจากความแค้นของเราไม่สามารถถูกแก้แล้ว ลองทำมันให้มากกว่านี้ ! การเผาไหม้ของตระกูล . . . . . . . สวรรค์จะเป็นวัด และหินก้าวสำหรับการเจริญเติบโตของผม "