At the core of genotyping strategie

At the core of genotyping strategies are trade-offs that
exist when genotyping selection candidates and reference
animals. These trade-offs are caused by the need to
genotype three groups of animals. The first is selection
candidates, which are genotyped to increase their prediction
accuracies and estimate relationships between the
candidates more accurately. Increased prediction accuracies
enable us to rank the candidates more reliably, while
accurate relationship estimates enable us to constrain
parental relationships and monitor losses of genetic variation.
The second group is reference animals that contribute
to the accuracy of selection candidates by realising ‘baseline’
accuracies. Baseline accuracies are the expected
accuracies of selection candidates that are not related to
the reference animals (Daetwyler et al., 2010; Goddard,
2009; Clark et al., 2012; Pszczola et al., 2012). The highest
baseline accuracies are realised by genotyping reference
animals that represent the total genetic variation in a
breeding population. For example, genotyping reference
animals with the highest and lowest genetic merits realises
higher baseline accuracies than genotyping randomly,
which realises higher accuracies than genotyping animals
with the highest merits (Ehsani et al., 2010; Boligon et al.,
2012; Jiménez-Montero et al., 2012; Pszczola et al., 2012).
The third group is reference animals that contribute to the
accuracy of selection candidates by being related to the
candidates. The more closely related the reference animals
are to the selection candidates, the higher the predictions
accuracies (Habier et al., 2007, 2010; Hayes et al., 2009c;
Lund et al., 2009; Clark et al., 2012; Pszczola et al., 2012).
Trade-offs between selection candidates and reference
animals arise when individual animals do not belong to
all three genotyping groups. When this is the case, there
will be an allocation of genotypings that maximises longterm
genetic gain. It implies that breeding schemes using
ad hoc genotyping strategies are probably not maximising
long-term genetic gains.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ของ genotyping มีกลยุทธ์ทางเลือกที่มีอยู่เมื่อผู้สมัครเลือก genotyping และอ้างอิงสัตว์ ทางเลือกเหล่านี้เกิดจากการต้องลักษณะทางพันธุกรรม 3 กลุ่มของสัตว์ แรกคือ การเลือกผู้สมัคร ที่ genotyped เพื่อเพิ่มการคาดเดาของพวกเขาaccuracies และประเมินความสัมพันธ์ระหว่างการผู้สมัครที่แม่นยำมากขึ้น Accuracies ทายเพิ่มขึ้นช่วยให้เราสามารถจัดอันดับผู้สมัครเพิ่มเติมได้ ในขณะที่การประเมินความสัมพันธ์ที่ถูกต้องช่วยให้เราสามารถจำกัดความสัมพันธ์หลักและผู้ตรวจสอบความผันแปรทางพันธุกรรมกลุ่มที่สองเป็นราคาอ้างอิงสัตว์ที่มีส่วนร่วมความถูกต้องของการเลือกผู้สมัครโดยเหยื่อ 'พื้นฐาน'accuracies Accuracies ยังมีที่คาดaccuracies เลือกผู้สมัครที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสัตว์อ้างอิง (Daetwyler และ al., 2010 ก็อดเดิร์ด2009 Clark et al., 2012 Pszczola et al., 2012) สูงสุดaccuracies พื้นฐานมีเองก็ยังคิด โดย genotyping อ้างอิงสัตว์ที่แสดงถึงความผันแปรทางพันธุกรรมทั้งหมดในการพันธุ์ประชากร ตัวอย่าง genotyping อ้างอิงสัตว์ มีสูงสุดและต่ำสุดพันธุกรรมบุญ realisesaccuracies พื้นฐานสูงกว่า genotyping สุ่มซึ่ง realises accuracies สูงกว่าสัตว์ genotypingมีบุญสูงสุด (Ehsani et al., 2010 Boligon et al.,2012 Al. ร้อยเอ็ด Jiménez Montero, 2012 Pszczola et al., 2012)กลุ่มที่สามเป็นสัตว์อ้างอิงที่เกี่ยวข้องกับการความถูกต้องของการเลือกผู้สมัครโดยไม่สัมพันธ์กับการผู้สมัคร ยิ่งสัตว์อ้างอิงที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดจะเลือกสมัคร คาดคะเนสูงaccuracies (Habier et al., 2007, 2010 เฮยส์ et al., 2009cAl. เอ็ดลุนด์ 2009 Clark et al., 2012 Pszczola et al., 2012)ทางเลือกระหว่างเลือกสมัครและอ้างอิงสัตว์เกิดขึ้นเมื่อสัตว์แต่ละตัวไม่อยู่ทั้งหมดสาม genotyping กลุ่ม เมื่อเป็นเช่นนี้ มีจะมีการปันส่วนของ genotypings ที่เพิ่มตนกำไรทางพันธุกรรม หมายถึงการปรับปรุงพันธุ์ที่ใช้แบบแผนชุดคงไม่มี maximising กลยุทธ์ genotyping กิจระยะยาวกำไรทางพันธุกรรม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่แกนหลักของกลยุทธ์ genotyping
จะไม่ชอบการค้าที่มีอยู่เมื่อgenotyping
ผู้สมัครที่เลือกและการอ้างอิงสัตว์ เหล่านี้ไม่ชอบการค้าที่เกิดจากความต้องการที่จะ
genotype สามกลุ่มของสัตว์ ครั้งแรกคือการเลือกผู้สมัครที่ได้รับการ genotyped เพื่อเพิ่มการคาดการณ์ของพวกเขาถูกต้องและความสัมพันธ์ระหว่างประมาณการผู้สมัครที่ถูกต้องมากขึ้น เพิ่มความถูกต้องทำนายช่วยให้เราในการจัดอันดับผู้สมัครน่าเชื่อถือมากขึ้นในขณะที่การประมาณการความสัมพันธ์ที่ถูกต้องช่วยให้เราสามารถจำกัดความสัมพันธ์ของผู้ปกครองและตรวจสอบความเสียหายที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรม. กลุ่มที่สองเป็นสัตว์ที่นำไปอ้างอิงกับความถูกต้องของผู้สมัครที่เลือกโดยตระหนักถึง 'พื้นฐาน' ความถูกต้อง ความถูกต้องพื้นฐานที่คาดว่าจะมีความถูกต้องของผู้สมัครที่เลือกที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสัตว์อ้างอิง(DAETWYLER et al, 2010;. ก็อดดาร์ด2009; คลาร์ก, et al, 2012;.. Pszczola et al, 2012) สูงสุดความถูกต้องพื้นฐานจะตระหนักโดย genotyping อ้างอิงสัตว์ที่เป็นตัวแทนของการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมรวมในประชากรพันธุ์ ยกตัวอย่างเช่น genotyping อ้างอิงสัตว์ที่มีประโยชน์ทางพันธุกรรมสูงสุดและต่ำสุดตระหนักถึงความถูกต้องพื้นฐานสูงกว่าgenotyping สุ่มซึ่งตระหนักถึงความถูกต้องสูงกว่าgenotyping สัตว์ที่มีประโยชน์สูงสุด(Ehsani et al, 2010;. Boligon, et al. 2012; Jiménez-Montero et al, 2012;... Pszczola et al, 2012) กลุ่มที่สามเป็นสัตว์อ้างอิงที่นำไปสู่ความถูกต้องของผู้สมัครที่เลือกด้วยการที่เกี่ยวข้องกับผู้สมัคร มากกว่าที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดสัตว์อ้างอิงที่มีผู้สมัครเลือกที่สูงกว่าการคาดการณ์ความถูกต้อง(Habier et al, 2007, 2010. เฮย์ส, et al, 2009c. ลุนด์ et al, 2009;. คลาร์ก, et al, 2012;. Pszczola et al., 2012). การค้าแข่งขันระหว่างผู้สมัครเลือกและการอ้างอิงสัตว์เกิดขึ้นเมื่อสัตว์ของแต่ละบุคคลไม่ได้เป็นของทั้งสามกลุ่มgenotyping เมื่อเป็นเช่นนี้เป็นกรณีที่มีจะได้รับการจัดสรร genotypings ระยะยาวที่เพิ่มกำไรทางพันธุกรรม มันแสดงให้เห็นว่ารูปแบบการปรับปรุงพันธุ์โดยใช้เฉพาะกิจกลยุทธ์ genotyping อาจจะไม่ได้การเพิ่มผลกำไรทางพันธุกรรมในระยะยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่หลักของกลยุทธ์ส่งเสริม trade-offs ที่
อยู่เมื่อผู้สมัครเลือกเขตและสัตว์อ้างอิง

ไม่ได้ผลเหล่านี้เกิดจากความต้องการ
จีโนไทป์สามกลุ่มของสัตว์ แรกคือการเลือกผู้สมัครที่ genotyped

เพื่อเพิ่มความถูกต้องของการทำนายและประเมินความสัมพันธ์ระหว่าง
ผู้สมัครได้ถูกต้องมากขึ้น เพิ่มความถูกต้อง
ทำนายช่วยเราในการจัดอันดับของผู้สมัครที่น่าเชื่อถือมากขึ้น ในขณะที่ประเมินความสัมพันธ์ที่ถูกต้องให้เรา

และกำหนดความสัมพันธ์ของการสูญเสียของการตรวจสอบความแปรปรวนทางพันธุกรรม .
กลุ่มอ้างอิงสัตว์ที่มีส่วนร่วม
เพื่อความถูกต้องของการคัดเลือกผู้สมัคร โดยตระหนักถึง ' พื้นฐาน '
ความถูกต้อง . พื้นฐานความถูกต้องเป็นคาด
ความถูกต้องของการเลือกผู้สมัครที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับ
การอ้างอิงสัตว์ ( daetwyler et al . , 2010 ; กอดดาร์ด ,
2009 ; คลาร์ก et al . , 2012 ; pszczola et al . , 2012 ) สูงสุด
ความถูกต้องพื้นฐานเป็นตระหนักโดยการอ่านอ้างอิง
สัตว์ที่เป็นตัวแทนของความหลากหลายทางพันธุกรรมทั้งหมดใน
พันธุ์ประชากร ตัวอย่างเช่น การอ่านอ้างอิง
เป็นสัตว์ที่มีประโยชน์สูงสุดและต่ำสุดทางพันธุกรรมพื้นฐานความถูกต้องที่สูงกว่าเขตตระหนัก

แบบสุ่มซึ่งตระหนักความถูกต้องสูงกว่าเขตสัตว์
กับบุญสูงสุด ( ehsani et al . , 2010 ; boligon et al . ,
2012 ; Jim é nez มอนเทโร่ et al . , 2012 ; pszczola et al . , 2012 )
กลุ่มสัตว์ที่นำไปสู่
อ้างอิงความถูกต้องของผู้สมัครคัดเลือก โดยมีความสัมพันธ์กับ
ผู้สมัคร เพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับสัตว์อ้างอิง
จะเลือกผู้สมัคร สูงกว่าการคาดการณ์
ความถูกต้อง ( habier et al . , 2007 , 2010 ; เฮย์ส et al . , 2009c ;
Lund et al . , 2009 ; คลาร์ก et al . , 2012 ; pszczola et al . , 2012 ) .
ไม่ชอบการค้าระหว่าง ผู้สมัครคัดเลือก และอ้างอิง
เมื่อสัตว์เกิดสัตว์บุคคล ไม่ได้เป็นของ
3 เขตกลุ่ม เมื่อเป็นกรณีนี้ , มี
จะจัดสรร genotypings ที่เพิ่มได้รับพันธุกรรมทาง

มันหมายความว่าแผนการปรับปรุงพันธุ์โดยใช้
เฉพาะกิจส่งเสริมกลยุทธ์อาจจะไม่ได้สูงสุด
ได้รับพันธุกรรมในระยะยาว