Responsible tourism is thus a “sust

Responsible tourism is thus a “sustainable approach to the practice
of tourism” (Sharpley, 2013:383) that can be characterised by an
emphasis on the need to: change mainstream tourism; monitor and report
on outcomes; be accountable for actions; develop in response to
market forces; enable community involvement; involve the private sector
in reducing poverty through business activity rather than just alleviating
it through philanthropy; and use a ‘pro-poor tourism approach’
(Goodwin, 2011). The pro-poor tourism approach parallels ‘pro-poor
growth’, i.e. economic growth in which the poor benefit disproportionately.
Thus, pro-poor tourism is defined as tourism that generates net
benefits to the poor, i.e. benefits are greater than costs (Bennett et al.,
1999), and reflects a range of strategies in responsible tourism development
which focus specifically on unlocking opportunities for the poor,
for example by creating employment and market access for local
businesses.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ท่องเที่ยวที่รับผิดชอบเป็นแบบ "ยั่งยืนวิธีการปฏิบัติการท่องเที่ยว" (Sharpley, 2013:383) ที่สามารถดำเนินได้โดยการเน้นต้อง: เปลี่ยนท่องเที่ยวหลัก ตรวจสอบและรายงานบนผล จะรับผิดชอบสำหรับการดำเนินการ พัฒนาเพื่อตอบสนองกลไกตลาด เปิดใช้งานการมีส่วนร่วมของชุมชน เกี่ยวข้องกับภาคเอกชนในการลดความยากจนผ่านทางกิจกรรมทางธุรกิจ แทนที่เพียงบรรเทามันผ่านการกุศล และใช้ 'วิธียากจนสนับสนุนการท่องเที่ยว'(Goodwin, 2011) Parallels วิธียากจนสนับสนุนการท่องเที่ยว ' คนจนสนับสนุนเติบโต ', เจริญเติบโตทางเศรษฐกิจเช่นที่คนจนได้ประโยชน์สลายจึง กำหนดยากจนสนับสนุนการท่องเที่ยวเป็นการท่องเที่ยวที่สร้างสุทธิประโยชน์เพื่อคนยากจน เช่นประโยชน์มากกว่าต้นทุน (เบนเนต et al.,1999), สะท้อนให้เห็นถึงกลยุทธ์ในการพัฒนาการท่องเที่ยวที่รับผิดชอบต่าง ๆซึ่งเน้นเฉพาะโอกาสปลดล็อกยากจนโดยสร้างเข้าถึงงานและตลาดในท้องถิ่นธุรกิจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การท่องเที่ยวที่รับผิดชอบจึงเป็น
"วิธีการที่ยั่งยืนเพื่อการปฏิบัติของการท่องเที่ยว" (ชาร์ป, 2013: 383)
ที่สามารถโดดเด่นด้วยความสำคัญกับความจำเป็นที่จะต้อง: เปลี่ยนท่องเที่ยวหลัก;
ตรวจสอบและรายงานเกี่ยวกับผล; จะรับผิดชอบต่อการกระทำ;
การพัฒนาในการตอบสนองต่อการซื้อขายในตลาด; เปิดใช้งานการมีส่วนร่วมของชุมชน เกี่ยวข้องกับภาคเอกชนในการลดความยากจนผ่านกิจกรรมทางธุรกิจมากกว่าแค่การบรรเทามันผ่านใจบุญสุนทาน; และใช้แนวทางการท่องเที่ยวคนจน '(กูดวิน2011) การท่องเที่ยวคนจนแนววิธีการ 'คนจนเจริญเติบโต' คือการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ได้รับผลประโยชน์ที่ไม่ดีไม่เป็นสัดส่วน. ดังนั้นการท่องเที่ยวคนจนถูกกำหนดให้เป็นท่องเที่ยวที่สร้างสุทธิผลประโยชน์ให้กับคนยากจนคือผลประโยชน์ที่สูงกว่าค่าใช้จ่าย (เบนเน็ตต์ et al., 1999) และสะท้อนให้เห็นถึงช่วงของกลยุทธ์ในการพัฒนาท่องเที่ยวที่รับผิดชอบซึ่งมุ่งเน้นเฉพาะการปลดล็อคโอกาสสำหรับคนยากจนเช่นโดยการสร้างการจ้างงานและการเข้าถึงตลาดท้องถิ่นสำหรับธุรกิจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รับผิดชอบการท่องเที่ยวจึงเป็น " วิธีการที่ยั่งยืนเพื่อการปฏิบัติ
การท่องเที่ยว " ( ชาร์ปลีย์ 2013:383 , ) ที่สามารถลักษณะโดย
เน้นต้องเปลี่ยนการท่องเที่ยวกระแสหลัก ตรวจสอบและรายงาน
ต่อผลลัพธ์ จะรับผิดชอบการกระทำ พัฒนาในการตอบสนองตลาดบังคับให้

; การมีส่วนร่วมกับภาคชุมชน ส่วนตัว
ในการลดความยากจนผ่านกิจกรรมทางธุรกิจ มากกว่าแค่การบรรเทา
ผ่านมูลนิธิ และใช้ ' วิธีการ ' การท่องเที่ยว Pro น่าสงสาร
( กู้ดวิน , 2011 ) โปรจนการท่องเที่ยววิธีการ Parallels ' Pro ' น่าสงสาร
การเจริญเติบโต ได้แก่ การเติบโตทางเศรษฐกิจที่ยากจนได้รับประโยชน์เกิน .
ดังนั้นการท่องเที่ยว Pro ยากจน หมายถึง การท่องเที่ยวที่สร้างประโยชน์สุทธิ
คนจน เช่นประโยชน์ที่มากกว่าต้นทุน ( Bennett et al . ,
2542 ) และสะท้อนให้เห็นถึงช่วงของกลยุทธ์ในการพัฒนาการท่องเที่ยวที่รับผิดชอบในการปลดล็อคโฟกัสโดยเฉพาะ

โอกาสคนจน ตัวอย่างเช่นโดยการสร้างการจ้างงาน และการเปิดตลาดสำหรับธุรกิจในท้องถิ่น