Malacca’s Peranakan community has o

Malacca’s Peranakan community has occupied an important but marginal place in both colonial
and post-colonial Malaysia. Resulting from unions between Hokkien-speaking Chinese traders
and local women, Peranakans can be traced to the 17th century. Over time, they were gradually
distinguished from the local Malay and immigrant Chinese populations by their English
education, leadership of the rubber industry, wealth, and social capital. By the 1920s, their
social life revolved around private clubs that organized balls, variety shows, and fancy dress
parties. Wealthy Peranakans sponsored amateur musical and theatrical groups that raised money
for charitable causes. Musical life was modern and highly eclectic. String orchestras and dance
bands played the latest British and American hits as well as favorite Malay kroncong songs;
smaller groups gathered at informal sessions to sing dondang sayang in Malay. The “colonial
elite” lifestyle disappeared long ago, but Peranakan culture has been reinvented as an essential
part of the heritage package in UNESCO-listed 21st-century Malacca. In order to claim a place
in the modern Malaysian multicultural family, Peranakans now have to appear distinct, “exotic”
and part of a nostalgic past. To this end, the tuxedos and ball gowns of the 1920s have been
replaced by new markers of Peranakan identity: sarong kebayas and beaded slippers for the
women and high-collared Chinese shirts for the men. Through a close reading of photographs
from the 1920s on, I will discuss the complex and shifting hybridity of the community and will
argue that although Peranakan culture has become visibly “retro,” its underlying musical
eclecticism has remained intact. A comparison between musical cultures then and now will
demonstrate that although surface features may have changed, the songs remain the same.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชุมชนเพอรานากันของมะละกาได้ครอบครองสถานที่สำคัญ แต่กำไรในทั้งโคโลเนียลและโคโลเนียลหลังมาเลเซีย เกิดจากสหภาพแรงงานระหว่างผู้ค้าจีนที่พูดภาษาและสามารถติดตามผู้หญิงท้องถิ่น Peranakans ถึงศตวรรษที่ 17 ช่วงเวลา พวกเขาค่อย ๆจากที่ท้องถิ่นมลายูและอพยพจีนประชากรโดยภาษาอังกฤษการศึกษา ความเป็นผู้นำของอุตสาหกรรมยาง มั่งคั่ง และทุนทางสังคม โดย 1920 ของพวกเขาชีวิตสังคม revolved รอบคลับส่วนตัวที่จัดลูก รายการวาไรตี้ และแฟนฝ่าย สมัครเล่นละคร และดนตรีกลุ่มที่ยกเงินสนับสนุน Peranakans มั่งคั่งสำหรับสาเหตุการกุศล ดนตรีชีวิตทันสมัย และ eclectic สูง สตริ orchestras และเต้นรำวงเล่นล่าสุดฮิตอเมริกัน และอังกฤษเป็นมาเลย์ที่ชื่นชอบเพลง kroncongกลุ่มขนาดเล็กที่รวบรวมที่เป็นเซสชันร้องซา dondang ในมลายู "โคโลเนียลวิถีชีวิตของชนชั้นสูง"หายไปนาน แต่เพอรานากันวัฒนธรรมได้รับนวัตกรรมใหม่ ๆ เป็นสิ่งที่ขาดส่วนของมรดกในยูเนสโกแสดงศตวรรษที่ 21 การเรียกร้องในสมัยมาเลเซียวัฒนธรรมนานาชาติครอบครัว Peranakans มีปรากฏว่า "แปลกใหม่"และเป็นส่วนหนึ่งของการคิด เพื่อการนี้ tuxedos และ gowns ลูกของปี 1920 ได้แทนที่ ด้วยเครื่องหมายใหม่ของเพอรานากันประจำ: พก kebayas และรองเท้าลูกปัดสำหรับการคอสูงเสื้อจีนสำหรับผู้ชายและผู้หญิง ผ่านอ่านปิดของภาพfrom the 1920s on, I will discuss the complex and shifting hybridity of the community and willargue that although Peranakan culture has become visibly “retro,” its underlying musicaleclecticism has remained intact. A comparison between musical cultures then and now willdemonstrate that although surface features may have changed, the songs remain the same.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชุมชน Peranakan มะละกาได้ครอบครองเป็นสถานที่สำคัญ
แต่ขอบทั้งในอาณานิคมและยุคหลังอาณานิคมมาเลเซีย เป็นผลมาจากสหภาพระหว่างที่พูดภาษาฮกเกี้ยนค้าจีนและหญิงท้องถิ่นชาวเปรานากันสามารถโยงไปถึงศตวรรษที่ 17
เมื่อเวลาผ่านไปพวกเขาก็ค่อย ๆ
ที่แตกต่างจากภาษามลายูท้องถิ่นและอพยพประชากรจีนภาษาอังกฤษของพวกเขาการศึกษาความเป็นผู้นำของอุตสาหกรรมยาง, ความมั่งคั่งและทุนทางสังคม
โดยปี ค.ศ. 1920
พวกเขาใช้ชีวิตในสังคมโคจรรอบคลับส่วนตัวที่จัดลูก,
รายการวาไรตี้และการแต่งกายแฟนซีฝ่าย
ชาวเปรานากันรวยสนับสนุนกลุ่มดนตรีและการแสดงละครสมัครเล่นที่ยกเงินสำหรับสาเหตุที่เป็นกุศล ชีวิตดนตรีทันสมัยและความพากเพียรสูง ออเคสตร้า String
และการเต้นรำวงดนตรีที่เล่นเพลงฮิตล่าสุดอังกฤษและอเมริกันเช่นเดียวกับเพลงโปรดของมาเลย์Kroncong;
กลุ่มเล็ก ๆ รวมตัวกันที่การประชุมอย่างไม่เป็นทางการที่จะร้องเพลง Dondang sayang ในมาเลย์ ว่า"โคโลเนียลที่ยอดเยี่ยม" วิถีชีวิตที่หายไปนานมาแล้ว แต่วัฒนธรรมเปรานากันได้รับเป็นนวัตกรรมใหม่ที่สำคัญส่วนหนึ่งของแพคเกจมรดกทางวัฒนธรรมในยูเนสโกที่ระบุไว้ในศตวรรษที่21 มะละกา เพื่อเรียกร้องสถานที่ในครอบครัวหลากหลายทางวัฒนธรรมที่ทันสมัยมาเลเซียชาวเปรานากันในขณะนี้มีปรากฏให้เห็นที่แตกต่างกัน "ธรรมดา" และเป็นส่วนหนึ่งของความคิดถึงอดีตที่ผ่านมา ด้วยเหตุนี้ชุดทักซิโด้และชุดบอลของปี ค.ศ. 1920 ได้รับการแทนที่ด้วยเครื่องหมายใหม่ของตัวตนPeranakan: kebayas ผ้าซิ่นและรองเท้าแตะลูกปัดสำหรับผู้หญิงและสูงจีนจับเสื้อสำหรับผู้ชาย ผ่านการอ่านอย่างใกล้ชิดของการถ่ายภาพจากปี ค.ศ. 1920 ในวันที่ผมจะหารือเกี่ยวกับความซับซ้อนและขยับ hybridity ของชุมชนและจะยืนยันว่าแม้ว่าวัฒนธรรมเปรานากันได้กลายเป็นที่เห็นได้ชัด"ย้อนยุค" ดนตรีพื้นฐานประณีประนอมได้ยังคงสภาพสมบูรณ์ เปรียบเทียบระหว่างวัฒนธรรมดนตรีแล้วและตอนนี้จะแสดงให้เห็นว่าถึงแม้จะมีคุณสมบัติพื้นผิวอาจมีการเปลี่ยนแปลงเพลงยังคงเหมือนเดิม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมืองในแหลมมลายูเป็นเปอรานากันชุมชนได้ครอบครองสำคัญ แต่ขอบสถานที่ทั้งในมาเลเซียและอาณานิคม
โพสต์โคโลเนียล ที่เกิดจากสหภาพระหว่างพ่อค้าจีนฮกเกี้ยนพูด
ท้องถิ่นและผู้หญิง , เปอรานากันสามารถโยงไปถึงศตวรรษที่ 17 เวลาผ่านไป พวกเขาก็ค่อยๆ
แตกต่างจากภาษามลายูท้องถิ่นและภาษาอังกฤษ
ของประชากรจีน อพยพ ,ผู้นำของอุตสาหกรรม ยาง ความมั่งคั่ง และทุนสังคม โดยช่วงปี ค.ศ. 1920 , ชีวิตทางสังคมของพวกเขา
วนเวียนอยู่กับสโมสรเอกชนที่จัดลูก วาไรตี้โชว์ และฝ่ายเครื่องแต่งกาย
แฟนซี เปอรานากันที่ร่ำรวยสนับสนุนสมัครเล่นดนตรีละครและกลุ่มที่ยกเงิน
สำหรับสาเหตุการกุศล ดนตรีคือชีวิตที่ทันสมัยและสูงผสมผสาน . วงสตริงและเต้น
วงดนตรีที่เล่นในอังกฤษและอเมริกันฮิตล่าสุดรวมทั้งชื่นชอบมาเลย์ kroncong เพลง ;
กลุ่มเล็กรวมตัวกันที่การประชุมทางการร้องเพลง dondang sayang ในมาเลย์ " อาณานิคม
ชั้นยอด วิถีชีวิตหายไปนานแล้ว แต่วัฒนธรรมเพอรานากันถูก reinvented เป็นส่วนหนึ่งของแพคเกจใน
มรดกยูเนสโกจดทะเบียนศตวรรษที่ 21 มิ . เพื่อเรียกร้องสถานที่
ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ของมาเลเซียครอบครัวเปอรานากันตอนนี้ต้องปรากฏที่แตกต่างกัน " แปลกใหม่ "
และเป็นส่วนหนึ่งของอดีตของวันวาน จบนี้ ทักซิโด้ชุดราตรีของปี ค.ศ. 1920 และได้รับเครื่องหมายใหม่
แทนที่ด้วยตัวตนเพอรานากันและรองเท้าแตะลูกปัด : kebayas ผ้าถุงสำหรับผู้หญิงสูง collared เสื้อ
และจีนสำหรับผู้ชาย ผ่านการอ่านภาพถ่าย
จากช่วงปี ค.ศ. 1920 ในผมจะหารือเกี่ยวกับความซับซ้อนและการขยับ Hybridity ของชุมชนและจะ
ยืนยันว่าแม้ว่าวัฒนธรรมเพอรานากันได้กลายเป็นที่เห็นได้ชัด " ย้อนยุค " พื้นฐานของดนตรี
ลุงบุญมีระลึกชาติ ยังคงเหมือนเดิม การเปรียบเทียบระหว่างวัฒนธรรมดนตรีแล้วตอนนี้จะแสดงให้เห็นว่าแม้ว่า
พื้นผิวอาจจะเปลี่ยนเพลงยังคงเหมือนเดิม