According to Highsmith and Cockburn

According to Highsmith and Cockburn (2001, p. 122), “what is new about agile
methods is not the practices they use, but their recognition of people as the
primary drivers of project success, coupled with an intense focus on
effectiveness and maneuverability. This yields a new combination of values and
principles that define an agile world view.” Boehm (2002) illustrates the
spectrum of different planning methods with Figure 1, in which hackers are
placed at one end and the so called inch-pebble ironbound contractual approach
at the opposite end

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตามที่ Highsmith และเบิร์น (2001, น. 122), "สิ่งที่เป็นใหม่ ๆ
เกี่ยวกับเปรียววิธีการปฏิบัติที่ไม่เป็นที่พวกเขาใช้แต่การรับรู้ของผู้คนของพวกเขาเป็นคนขับหลักของความสำเร็จของโครงการควบคู่กับการมุ่งเน้นที่รุนแรงในประสิทธิภาพและความคล่องแคล่ว ซึ่งช่วยทำให้การรวมกันใหม่ของค่านิยมและหลักการที่กำหนดมุมมองโลกเปรียว. "Boehm (2002) แสดงให้เห็นถึงสเปกตรัมของการวางแผนวิธีการที่แตกต่างกับรูปที่1 ซึ่งแฮกเกอร์จะวางไว้ที่ปลายด้านหนึ่งและที่เรียกว่านิ้วกรวดดามวิธีการตามสัญญาในตอนท้ายตรงข้าม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไฮสมิธ และตามค็อกเบิร์น ( 2544 , หน้า 122 ) " มีอะไรใหม่เกี่ยวกับวิธีการเปรียว
ไม่ใช่การปฏิบัติที่พวกเขาใช้ แต่การรับรู้ของผู้คนเป็น
ไดรเวอร์หลักของความสำเร็จของโครงการ ควบคู่ไปกับการมุ่งเข้ม
ประสิทธิผลและความคล่องแคล่ว นี้ผลผลิตการรวมกันใหม่ของค่านิยมและหลักการที่กำหนดมุมมองโลก
ว่องไว " โบม ( 2545 ) แสดงให้เห็นถึง
สเปกตรัมของวิธีการวางแผนที่แตกต่างกันด้วย 1 รูป ซึ่งแฮกเกอร์จะ
วางไว้ที่ปลายด้านหนึ่งและจึงเรียกว่านิ้วกรวด ironbound สัญญา

วิธีการที่ปลายตรงข้าม