The traditional walking city genera

The traditional walking city generally has 100-200 persons per hectare (250-500 per acre) and is a compact 'pre-industrial' urban from in which activities are in close proximity and easily accessible on foot or with simple hand- or animal-drawn carts. Streets are often narrow and congested, and, apart from a small administrative core, functions are not segregated spatially. Walking is the primary form of transport, and may continue to be so in the core even after the city has evolved beyond that form.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมืองโบราณเดินได้ 100-200 คนต่อ hectare (250-500 ต่อเอเคอร์) โดยทั่วไป และเป็นการกระชับ 'ก่อนอุตสาหกรรม' เมืองจากในกิจกรรมที่อยู่ใกล้ และเดินทางเท้า หรือรถง่าย ๆ หรือสัตว์วาด มักจะแคบ และ congested และ นอกจากดูแลหลักเล็ก ฟังก์ชันจะไม่แยก spatially เดินเป็นรูปแบบหลักของการขนส่ง และอาจต่อไปดังนั้นหลักแม้หลังจากที่มีพัฒนาเมืองเหนือแบบฟอร์มที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมืองเดินแบบดั้งเดิมโดยทั่วไปมี 100-200 คนต่อเฮกตาร์ (250-500 ต่อเอเคอร์) และมีขนาดกะทัดรัด 'ก่อนอุตสาหกรรม' เมืองจากในกิจกรรมที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงและสามารถเข้าถึงได้อย่างง่ายดายด้วยการเดินเท้าหรือด้วยมือที่เรียบง่ายหรือ animal- เกวียน ถนนมักจะแคบและแออัดและนอกเหนือจากการบริหารหลักของเล็ก ๆ ฟังก์ชั่นที่ไม่ได้แยกเชิงพื้นที่ เดินเป็นรูปแบบหลักของการขนส่งและอาจจะยังคงเป็นเช่นนั้นในหลักแม้หลังจากที่เมืองที่มีการพัฒนานอกเหนือจากแบบฟอร์มที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แบบเดินในเมืองโดยทั่วไปได้ 100-200 คนต่อเฮกแตร์ ( 250-500 ต่อไร่ ) และมีขนาดกะทัดรัด ' อุตสาหกรรม ' จากในเมืองก่อน ซึ่งเป็นกิจกรรมในบริเวณใกล้เคียงและสามารถเข้าถึงได้ง่ายในการเดินเท้าหรือมือ - ง่ายหรือสัตว์ลากเกวียน ถนนมักจะแคบและแออัด และนอกเหนือจากขนาดเล็กการบริหารหลัก ฟังก์ชันจะไม่แยกความแตกต่าง .เดินเป็นรูปแบบหลักของการขนส่งและอาจจะยังคงเป็นแกนหลักในหลังจากที่เมืองมีวิวัฒนาการที่นอกเหนือจากรูปแบบนั้น