2. Materials and methods2.1. Study

2. Materials and methods
2.1. Study sites
This study was conducted on beaches in the mid-portion of the
Central Region coast of Ghana from October 2013 to February 2014.
Study sites were selected based on field observations made by
Jonah (2014) and preliminary field surveys carried out in October
2012. Six beach sites were selected based on level of human
activities (Figs. 1 and 2). The selected sites were qualitatively
classified as ‘low use’, ‘medium use’ and ‘high use’ based on
levels of human disturbances (Table 1). Two sites (Saltpond I and
Saltpond II) located on the same beach stretch in the Mfantseman
District and southeast of the town of Saltpond were selected as the
‘low use’ beaches. These two sites were 1 km apart, situated about
2 km from the nearest community in Saltpond, and receive very
low levels of visitors. The term ‘medium use’ was associated with
beaches that support moderate levels of trampling, sand mining
and infrastructure development. The term ‘high use’ was used for
beaches that support small to medium scale beach sand mining
activities, high levels of trampling, cleared dune vegetation and
high levels of infrastructure development on the adjoining dune
(Table 1).
2.2. Data collection
Two species of ghost crabs, Ocypode cursor and Ocypode africana,
are found on sandy beaches in Ghana (Aheto et al., 2011). This study
assessed the differences in densities and sizes of the ghost crabs
burrows across the six selected beaches. In addition, some physical
environmental parameters that affect ghost crabs distribution
were measured. Surveys were done at approximately the same
tidal period using standard tide tables from the Ghana Ports
and Harbours Authority (GHAPOHA, 2013). During each survey
period, all surveys took place very early in the morning to ensure
consistency and minimize variation in environmental conditions.
Early morning sampling helps to reduce and eliminate the effect
of overlooking burrow openings due to ghost crabs plugging the
openings during the heat of the day (Lucrezi et al., 2009b; Moss
and McPhee, 2006).Estimates of the population density of ghost crabs were
achieved by counting the number of burrow openings occurring
within 1m2 quadrats (Aheto et al., 2011). This follows the assumption
that the presence of a burrow on the beach corresponds to the
presence of the crab (Wolcott, 1978). Burrows need to be maintained
daily or they collapse, thus it is reasonable to assume that
the presence of a burrow corresponds to the presence of a ghost
crab (Valero-Pacheco et al., 2007; Noriega et al., 2012) and therefore
useful in estimating the number of crabs present on particular
beaches. Preliminary surveys identified that the intertidal zone of
all the surveyed beaches varied between 17 and 31 m, depending
on tidal conditions, with about 20–25 m of the beach berm inhabited
by ghost crabs on the individual beaches. On each beach, five
replicate samples were taken along three line transects oriented
perpendicular to the direction of the shoreline at 50 m intervals.
Surveys on each transect was initiated by casting quadrats at 1–2m
above the low water mark line. On each transect, five different sampling
using quadrats of 1 m2 dimension was done at 4.5 m line
interval. Burrow diameters were also measured using a vernier calliper
within quadrats to estimate sizes (carapace length) of crabs.
This methodology follows the findings of Strachan et al. (1999) and
Tureli et al. (2009), that there is a strong positive correlation between
carapace length of ghost crab and burrow diameter. Diameters
of all encountered burrows within all quadrats were taken
during three surveys.
Additional data on physical environmental conditions including
sediment and air temperatures were taken and analysed as
key environmental and habitat metric of the beaches. Sedimentsamplings were done using sediment corers (15 mm diameter,
300 mm deep) to collect samples to a depth of 200 mm from
the five quadrats. Five replicate sediment cores were taken within
each quadrat and analysed separately to obtain the variability in
grain sizes across the entire beach. Sediment cores were used
wholly to ensure that the variability in sediment sizes up to a
depth of 200 mm was captured. Samples were analysed using the
‘sieve method’. In the laboratory, sediment granulometry was determined
by dry-sieving samples through a nested series of nine
sieves arranged in decreasing order of mesh aperture (4750, 2000,
1000, 710, 600, 425, 300, 200, 75 μm). The heights of beach scarps
were also measured once during the study at 20mintervals over a
distance of 200 m on each beach. Scarp heights have been identified
as being the consequence of human use of beaches and dunes
(Mensah, 1997; Esteves et al., 2002). Sand and air temperatures
were taken at all the beaches during each survey using a mercury
thermometer. Sediment temperature were taken at a depth
of 200 mm.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2. วัสดุและวิธีการ2.1. ศึกษาเว็บไซต์ดำเนินการวิจัยนี้บนชายหาดในส่วนกลางของการกลางภูมิภาคชายฝั่งกานาจาก 2013 ตุลาคมกุมภาพันธ์ 2014สถานศึกษาได้เลือกตามสังเกตการณ์ฟิลด์โดยโยนาห์ (2014) และเขตข้อมูลเบื้องต้นการสำรวจดำเนินการในเดือนตุลาคม2012. หกบีไซต์เลือกตามระดับของบุคคลกิจกรรม (มะเดื่อ. 1 และ 2) เลือกไซต์ที่มีคุณภาพจัดเป็น 'ต่ำใช้' 'กลางใช้' และ 'ใช้สูง' อิงระดับของมนุษย์รบกวน (ตาราง 1) สองเว็บไซต์ (Saltpond ฉัน และSaltpond II) ตั้งอยู่บนหาดยืดเหมือนใน Mfantseman การอำเภอและตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง Saltpond ได้รับเลือกเป็นตัวหาด 'ใช้ต่ำ' ไซต์เหล่านี้สองห่างกัน อยู่เกี่ยวกับห่างจากชุมชนที่ใกล้ที่สุดใน Saltpond และได้รับมากระดับต่ำของผู้เข้าชม คำว่า 'กลางใช้' ถูกสัมพันธ์กับทรายชายหาดที่สนับสนุนระดับปานกลางของทาส เหมืองแร่และพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ใช้คำว่า 'ใช้สูง' สำหรับชายหาดที่สนับสนุนขนาดเล็กขนาดกลางหาดทรายทำเหมืองแร่กิจกรรม ระดับสูงของทาส ล้างเนินพืช และการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานบนเนินทรายที่อยู่ติดกันในระดับสูง(ตารางที่ 1)2.2. ข้อมูลชุดสองสายพันธุ์ผีปู ปูเคอร์เซอร์ และปู africanaตั้งอยู่บนหาดทรายในกานา (Aheto et al. 2011) การศึกษานี้ประเมินความแตกต่างในความหนาแน่นและขนาดของปูผีโพรงในหาดเลือกหก นอกจากนี้ ทางกายภาพบางอย่างพารามิเตอร์สภาพแวดล้อมที่มีผลต่อการกระจายของปูผีที่วัด ทำการสำรวจเวลาประมาณเดียวกันช่วงเวลาน้ำขึ้นน้ำลงโดยใช้ตารางมาตรฐานน้ำจากกานาและหน่วยงานท่าเรือ (GHAPOHA, 2013) ในระหว่างการสำรวจระยะเวลา สำรวจทั้งหมดเกิดขึ้นในตอนเช้าเพื่อให้แน่ใจความสอดคล้องกัน และลดการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมสุ่มตัวอย่างช่วงเช้าช่วยลด และกำจัดผลการมองเห็นมุดช่องเนื่องจากปูผีที่เสียบช่องว่างระหว่างความร้อนของวัน (Lucrezi et al. 2009b มอสและ McPhee, 2006) ประมาณความหนาแน่นประชากรของผีปูทำได้ โดยการนับจำนวนช่องมุดเกิดภายใน 1m 2 quadrats (Aheto et al. 2011) ซึ่งตามสมมติฐานที่ของมุดบนชายหาดสอดคล้องกับ การสถานะการออนไลน์ของปู (Wolcott, 1978) จำเป็นต้องรักษาโพรงทุกวันหรือจะยุบ ดังนั้น จึงเหมาะสมไปว่าของอยู่ที่สอดคล้องกับการปรากฏตัวของผีปู (ปาเชโกวาเลโรและ al. 2007 Noriega ร้อยเอ็ด 2012) และดังนั้นประโยชน์ในการประมาณจำนวนของปูนำเสนอเฉพาะชายหาด การสำรวจเบื้องต้นพบที่โซน intertidal โกงกางแตกต่างกันในชายหาดที่สำรวจระหว่าง 17 และ 31 เมตร ขึ้นอยู่กับสภาพน้ำขึ้นน้ำลง มีประมาณ 20 – 25 เมตรของอีกก็หาดที่เป็นที่อยู่อาศัยโดยปูผีบนชายหาดแต่ละ บนชายหาด ห้าตัวอย่าง replicate ที่ถ่ายไปสามบรรทัด transects แปลกตั้งฉากกับทิศทางของชายฝั่งในช่วงเวลา 50 เมตรจุดเริ่มต้นของการสำรวจแต่ละ transect โดยหล่อ quadrats 1-2 เมตรเหนือน้ำต่ำทำเครื่องหมายบรรทัด ในแต่ละ transect ห้าต่างกันสุ่มใช้ quadrats 1 m2 ขนาดทำที่บรรทัด 4.5 เมตรช่วง เส้นผ่าศูนย์กลางมุดได้ยังวัด calliper เวอร์เนียภายใน quadrats การประเมินขนาดกระดองยาว) ของปูวิธีการนี้ตามผลการวิจัยของ Strachan et al. (1999) และTureli et al. (2009), ที่มีความสัมพันธ์เชิงบวกที่แข็งแกร่งระหว่างความยาวของกระดองของปูลมและเส้นผ่าศูนย์กลางมุด เส้นผ่าศูนย์กลางของทั้งหมดพบโพรงภายใน quadrats ทั้งหมดที่ถ่ายในระหว่างการสำรวจสามข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางกายภาพได้แก่นำตะกอนอุณหภูมิอากาศ และวิเคราะห์เป็นหลักถิ่นที่อยู่อาศัยและสิ่งแวดล้อมเมตริกของชายหาด ทำ Sedimentsamplings ใช้ corers ตะกอน (เส้นผ่าศูนย์กลาง 15 มม.ลึก 300 มม.) เพื่อรวบรวมตัวอย่างความลึก 200 มม.จากquadrats 5 5 ซ้ำตะกอนแกนที่ถ่ายภายในแต่ละ quadrat และวิเคราะห์แยกต่างหากเพื่อรับความแปรปรวนในขนาดเม็ดทั่วชายหาดทั้งหมด ใช้แกนตะกอนทั้งหมดให้แน่ใจว่าความแปรปรวนในตะกอนขนาดถึงความลึก 200 มม.ถ่าย ตัวอย่างที่ได้มาวิเคราะห์โดยใช้การ'ตะแกรงวิธี' ในห้องปฏิบัติการ กำหนดตะกอน granulometryโดยโซนิค sieving แห้งตัวอย่างผ่านชุดซ้อนของเก้าsieves จัดลำดับของตาข่ายรูรับแสงที่ลดลง (4750, 20001000, 710, 600, 425, 300, 200, 75 ไมครอน) ความสูงของหาด scarpsยังมีวัดหนึ่งครั้งระหว่างการศึกษาที่ 20mintervals ผ่านการระยะทาง 200 เมตรบนชายหาด มีระบุความสูง scarpเป็น ผลมาจากมนุษย์ใช้หาดทรายและเนินทราย(Mensah, 1997 Esteves et al. 2002) ทรายและอากาศอุณหภูมิถ่ายที่ชายหาดในช่วงสำรวจโดยใช้ปรอทเป็นวัดอุณหภูมิ ถ่ายตะกอนอุณหภูมิที่ความลึกของ 200 mm

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2. วัสดุและวิธีการ
2.1 เว็บไซต์การศึกษา
การศึกษาครั้งนี้ได้ดำเนินการบนชายหาดในช่วงกลางส่วน-ของ
ชายฝั่งภาคกลางของประเทศกานาตั้งแต่เดือนตุลาคม 2013 ถึงกุมภาพันธ์ 2014
เว็บไซต์การศึกษาได้รับการคัดเลือกตามข้อสังเกตข้อมูลทำโดย
โจนาห์ (2014) และการสำรวจข้อมูลเบื้องต้นดำเนินการในเดือนตุลาคม
ปี 2012 . หกชายหาดเว็บไซต์ถูกเลือกขึ้นอยู่กับระดับของมนุษย์
กิจกรรม (มะเดื่อ. 1 และ 2) เว็บไซต์ที่ถูกเลือกในเชิงคุณภาพ
จัดเป็น 'การใช้งานต่ำ', 'ใช้สื่อ' และ 'การใช้งานสูงขึ้นอยู่กับ
ระดับของการรบกวนของมนุษย์ (ตารางที่ 1) สองเว็บไซต์ (Saltpond I และ
Saltpond II) ตั้งอยู่บนชายหาดทอดยาวเหมือนกันใน Mfantseman
อำเภอและตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง Saltpond ที่ถูกเลือกให้เป็น
'การใช้งานต่ำ' ชายหาด ทั้งสองเว็บไซต์คือ 1 กม. ห่างกันอยู่ประมาณ
2 กิโลเมตรจากชุมชนที่ใกล้ที่สุดใน Saltpond และได้รับการมาก
ในระดับต่ำของผู้เข้าชม คำว่า 'ใช้สื่อ' ที่เกี่ยวข้องกับ
ชายหาดที่สนับสนุนระดับปานกลางของการเหยียบย่ำทำเหมืองทราย
และการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน คำว่า 'การใช้งานสูงที่ใช้สำหรับ
ชายหาดที่สนับสนุนการขนาดเล็กไปจนถึงขนาดกลางเหมืองแร่หาดทราย
กิจกรรมระดับสูงของการเหยียบย่ำพืชล้างทรายและ
ระดับสูงของการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานบนเนินที่อยู่ติดกัน
(ตารางที่ 1).
2.2 การเก็บรวบรวมข้อมูล
ทั้งสองชนิดของปูผี Ocypode เคอร์เซอร์และ Ocypode แอฟริกา
ที่พบบนหาดทรายในประเทศกานา (Aheto et al. 2011) การศึกษาครั้งนี้
มีการประเมินความแตกต่างในความหนาแน่นและขนาดของผีปู
โพรงทั่วชายหาดที่เลือกหก นอกจากนี้บางทางกายภาพ
พารามิเตอร์ด้านสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อการกระจายผีปู
วัด การสำรวจได้ทำที่ประมาณเดียวกัน
ช่วงเวลาน้ำขึ้นน้ำลงโดยใช้ตารางน้ำขึ้นน้ำลงมาตรฐานจากท่าเรือกานา
และท่าเรือ Authority (GHAPOHA, 2013) ในระหว่างการสำรวจแต่ละ
ช่วงเวลาการสำรวจทั้งหมดที่เกิดขึ้นเร็วมากในตอนเช้าเพื่อให้
สอดคล้องและลดการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อม.
การสุ่มตัวอย่างในช่วงเช้าจะช่วยในการลดและขจัดผลกระทบ
ของการที่สามารถมองเห็นช่องโพรงเนื่องจากปูผีเสียบ
ช่องระหว่างความร้อนของ วัน (Lucrezi, et al, 2009b. มอสส์
และ McPhee, 2006) .Estimates ของความหนาแน่นของประชากรปูผีถูก
ประสบความสำเร็จโดยการนับจำนวนของการเปิดโพรงที่เกิดขึ้น
ภายในกรอบ 1m2 (. Aheto et al, 2011) นี้ตามสมมติฐานที่
ว่าการปรากฏตัวของโพรงบนชายหาดสอดคล้องกับ
การปรากฏตัวของปู (Wolcott, 1978) เบอร์โรวส์จะต้องมีการบำรุงรักษา
รายวันหรือยุบพวกเขาจึงมีเหตุผลที่จะคิดว่า
การปรากฏตัวของโพรงสอดคล้องกับการปรากฏตัวของผี
ปู (Valero-Pacheco et al, 2007;. Noriega et al, 2012.) และดังนั้นจึง
มีประโยชน์ ในการประมาณจำนวนปูในปัจจุบันโดยเฉพาะ
ชายหาด การสำรวจเบื้องต้นพบว่า intertidal เน็ตของ
ทุกชายหาดสำรวจแตกต่างกันระหว่างวันที่ 17 และ 31 เมตรขึ้น
อยู่กับสภาพน้ำขึ้นน้ำลงมีประมาณ 20-25 เมตรเขื่อนชายหาดที่อาศัยอยู่
โดยปูผีบนชายหาดของแต่ละบุคคล ในแต่ละชายหาด, ห้า
ตัวอย่างซ้ำถูกนำไปสามแนวตัดขวางเชิง
ตั้งฉากกับทิศทางของแนวชายฝั่งที่ 50 ม. ช่วงเวลา.
สำรวจในแต่ละผ่าถูกริเริ่มโดยกรอบการหล่อที่ 1-2m
เหนือเส้นเครื่องหมายน้ำต่ำ ในแต่ละผ่าห้าที่แตกต่างกันการสุ่มตัวอย่าง
โดยใช้กรอบของ 1 M2 มิติถูกทำที่ 4.5 เมตรเส้น
ช่วงเวลา ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง Burrow ยังวัดโดยใช้ calliper vernier
ภายในกรอบในการประมาณการขนาด (ความยาวกระดอง) ของปู.
วิธีการนี้ต่อไปนี้ผลการวิจัยของ Strachan et al, (1999) และ
Tureli et al, (2009) ที่มีความสัมพันธ์ในเชิงบวกที่แข็งแกร่งระหว่าง
ความยาวกระดองปูผีและเส้นผ่าศูนย์กลางโพรง ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง
ของโพรงพบทั้งหมดภายในกรอบทั้งหมดถูกถ่าย
ในช่วงสามการสำรวจ.
ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางกายภาพรวมทั้ง
ตะกอนและอากาศอุณหภูมิและถูกนำมาวิเคราะห์เป็น
สำคัญด้านสิ่งแวดล้อมและที่อยู่อาศัยของตัวชี้วัดของชายหาด Sedimentsamplings ถูกทำโดยใช้ corers ตะกอน (เส้นผ่าศูนย์กลาง 15 มิลลิเมตร
300 มิลลิเมตรลึก) เพื่อเก็บตัวอย่างที่ความลึก 200 มมจาก
ห้ากรอบ ห้าแกนตะกอนซ้ำถูกนำภายใน
แต่ละ quadrat แยกและวิเคราะห์ความแปรปรวนที่จะได้รับใน
ขนาดของเมล็ดข้าวทั่วทั้งชายหาด แกนตะกอนถูกนำมาใช้
ในเครือเพื่อให้มั่นใจว่าความแปรปรวนในดินตะกอนขนาดขึ้นอยู่กับ
ความลึก 200 มมถูกจับ ตัวอย่างที่ถูกวิเคราะห์โดยใช้
'วิธีตะแกรง' ในห้องปฏิบัติการตะกอนเซลล์ขนาดเล็กถูกกำหนด
โดยตัวอย่างแห้งร่อนผ่านชุดซ้อนกันเก้า
sieves จัดอยู่ในลำดับที่ลดลงของรูรับแสงตาข่าย (4750, 2000,
1000, 710, 600, 425, 300, 200, 75 ไมครอน) ความสูงของ scarps ชายหาด
นอกจากนี้ยังมีการวัดครั้งเดียวในระหว่างการศึกษาที่ 20mintervals กว่า
ระยะทาง 200 เมตรในแต่ละชายหาด ความสูงชันได้รับการระบุ
ว่าเป็นผลมาจากการใช้งานของมนุษย์ของหาดทรายและเนินทราย
(Mensah, 1997;. Esteves, et al, 2002) ทรายและอากาศอุณหภูมิ
ถูกนำมาที่ชายหาดทั้งหมดในแต่ละการสำรวจโดยใช้ปรอท
วัดอุณหภูมิ อุณหภูมิตะกอนถูกถ่ายที่ความลึก
200 มม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 . วัสดุและวิธีการ2.1 . เว็บไซต์การศึกษาการศึกษานี้ดำเนินการบนชายหาดในส่วนกลางของภาคกลางชายฝั่งกานา จากตุลาคม 2013 ถึงกุมภาพันธ์ 2014การศึกษาครั้งนี้ใช้ข้อมูลตัวอย่างทำโดยโจนาห์ ( 2014 ) และข้อมูลเบื้องต้นจากการสำรวจในเดือนตุลาคม2012 หกชายหาดเว็บไซต์ถูกเลือกขึ้นอยู่กับระดับของมนุษย์กิจกรรมต่างๆ ( Figs 1 และ 2 ) เลือกเว็บไซต์ที่เป็นเชิงคุณภาพจัดเป็น ' ใช้ ' ต่ำ ' กลางใช้ ' และ ' ' ยึดสูงใช้ระดับของมนุษย์กับระเบิด ( ตารางที่ 1 ) สองเว็บไซต์ ( Saltpond ฉันและSaltpond II ) ตั้งอยู่บนหาดเดียวกัน ใน mfantseman ยืดตำบล และตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง Saltpond ถูกเลือกให้เป็น' ชายหาดที่ใช้น้อย เหล่านี้สองพื้นที่มี 1 กม. ห่าง ตั้งอยู่ประมาณ2 กิโลเมตรจากชุมชนที่ใกล้ที่สุดใน Saltpond , และรับมากระดับต่ำของผู้เข้าชม คำว่า ' ใช้ ' มีความสัมพันธ์กับสื่อชายหาดที่สนับสนุนปานกลางระดับกระทืบ , การทำเหมืองทรายและการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน คำว่า ' ใช้ ' สูงใช้สำหรับชายหาดที่สนับสนุนขนาดเล็กและขนาดกลางหาดทราย เหมืองแร่กิจกรรม , ระดับสูงของการเหยียบย่ำผ่านเนินทรายและพืช ,ระดับของการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานบนเนินทรายที่ติดกัน( ตารางที่ 1 )2.2 . การเก็บรวบรวมข้อมูลสองชนิดของปู ocypode เคอร์เซอร์และ ocypode แอฟริกา , ผี ,พบบนหาดทรายในกานา ( aheto et al . , 2011 ) การศึกษานี้ประเมินความแตกต่างของความหนาแน่นและขนาดของปีศาจปูเบอร์โรวส์ในหกที่ชายหาด นอกจากนี้ บางทางกายภาพพารามิเตอร์ด้านสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อการกระจายวิญญาณปูเป็นวัด สำรวจ ทำประมาณเดียวกันระยะเวลาการใช้ตารางน้ำขึ้นน้ำลงกระแสน้ำจากกานา พอร์ตมาตรฐานและอำนาจของท่าเรือ ( ghapoha 2013 ) ในแต่ละการสำรวจระยะเวลาทั้งหมดที่สำรวจมาเช้ามาก เพื่อให้แน่ใจว่าความสอดคล้องและลดความผันแปรในสภาพแวดล้อมตัวอย่างแรกตอนเช้าช่วยลดและขจัดผลกระทบในการมองเห็นโพรงช่องว่างเนื่องจากปูเสียบผีช่องเปิดระหว่างความร้อนของวัน ( lucrezi et al . , 2009b ; มอสและ แม็คฟี , 2006 ) ประมาณการประชากรของปูผีคือทำได้โดยการนับช่องโพรงที่เกิดขึ้นภายใน 1m2 ตารางสี่เหลี่ยม ( aheto et al . , 2011 ) นี้เป็นไปตามสมมติฐานว่าตนเป็นโพรงบนชายหาดสอดคล้องกับการแสดงตนของปู ( Wolcott , 1978 ) เบอโรวส์ต้องรักษาไว้ทุกวัน หรือจะยุบ ดังนั้น มันมีเหตุผลที่จะสมมติว่าการปรากฏตัวของโพรงที่สอดคล้องกับการปรากฏตัวของผีปู ( Valero ปาเชโก้ et al . , 2007 ; Noriega et al . , 2012 ) และดังนั้นประโยชน์ในการประมาณจำนวนของปู ปัจจุบันโดยเฉพาะชายหาด การสำรวจเบื้องต้นระบุว่า ป่าโกงกาง โซนของทั้งหมดสำรวจชายหาดที่หลากหลายระหว่าง 17 และ 30 เมตร ทั้งนี้สภาวะน้ำขึ้นน้ำลงด้วยประมาณ 20 – 25 เมตรจากหาดเบิ้มอาศัยอยู่โดยปูผีบนชายหาดส่วนตัว ในแต่ละหาด ห้าเลียนแบบตัวอย่าง ถ่ายไปสามบรรทัด transects มุ่งเน้นตั้งฉากกับทิศทางของชายฝั่งในช่วง 50 เมตรการสำรวจในแต่ละพื้นที่ได้ริเริ่มขึ้น โดยการหล่อ ตารางสี่เหลี่ยมที่ 1 – 2 เมตรเหนือน้ำเครื่องหมายบรรทัด ในแต่ละพื้นที่แตกต่างกัน จำนวนห้าการใช้ตารางสี่เหลี่ยม 1 M2 ขนาดทำที่สาย M 5ช่วง เครื่องบันทึกเสียงขนาดก็วัดโดยใช้ เวอร์เนียคาลิปเปอร์ภายในตารางสี่เหลี่ยมเพื่อประเมินขนาด ( ความยาวกระดองของปูวิธีการนี้คือผลของ Strachan et al . ( 1999 ) และtureli et al . ( 2009 ) ว่ามีความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งความยาวกระดองของปูผีและขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของหลุม เส้นผ่าศูนย์กลางของทั้งหมดที่พบโพรงภายในทั้งหมด ตารางสี่เหลี่ยม ถ่ายในช่วงสามการสำรวจข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ได้แก่ดินตะกอน และอุณหภูมิอากาศ นำมาวิเคราะห์ เช่นตัวชี้วัดสิ่งแวดล้อมและแหล่งที่อยู่อาศัยที่สำคัญของชายหาด sedimentsamplings เสร็จแล้วใช้ corers ตะกอน ( เส้นผ่าศูนย์กลาง 15 มม.ลึก 300 มม. ) เพื่อเก็บรวบรวมตัวอย่างที่ความลึก 200 มม. จาก5 ตารางสี่เหลี่ยม . 5 ทำซ้ำแกนตะกอนถ่ายภายในแต่ละชิ้นส่วนโลหะที่ใช้ในการเรียงพิมพ์และวิเคราะห์แยกต่างหากเพื่อให้ได้ความแปรปรวนในเม็ดขนาดข้ามชายหาดทั้งหมด แกนตะกอนที่ใช้ทั้งหมดเพื่อให้แน่ใจว่า ความแปรปรวนในตะกอนขนาดถึงระดับความลึก 200 มิลลิเมตร ถูกจับ วิเคราะห์โดยใช้' วิธีการ ' ตะแกรง ในห้องปฏิบัติการ , granulometry ตะกอนถูกกำหนดโดยบริการตะแกรงซ้อนตัวอย่างผ่านชุดของเก้าตะแกรง เรียงลําดับที่ลดลงของรูตาข่าย ( 4750 , 2000 ,1000 , 500 , 600 , 425 , 300 , 200 , 100 μ M ) ความสูงของ scarps บีชนอกจากนี้ยังได้ทำการตรวจวัดเมื่อในระหว่างการศึกษาที่ 20mintervals มากกว่าระยะทางประมาณ 200 เมตร ในแต่ละหาด ความสูงชันได้รับการระบุเป็นเพราะมนุษย์ใช้ของหาดทรายและ( เมนซ่า , 1997 ; esteves et al . , 2002 ) ทราย และอุณหภูมิอากาศถ่ายที่ชายหาดทั้งหมดในแต่ละการสำรวจการใช้ปรอทเครื่องวัดอุณหภูมิ อุณหภูมิดินที่ระดับความลึก ถ่าย200 มม.