Thailand’s SMEs is recognized as on

Thailand’s SMEs is recognized as one of the highest levels of entrepreneurship in the world as measured by
GEM’s total entrepreneurial activity rate at around 20 percent. An entrepreneurial activity indicator measures
the proportion of firms engaged in starting up a business in the previous 3 years. Thai SMEs appear to have
been growing increasingly, with the number of SMEs increasing more than threefold to 2.8 million firms during
the period 1997 to 2008, even though much of this increase is likely to result from improved monitoring of
SMEs (OECD, 2011). Moreover, as the global standards, Thai SMEs has high proportions of female
entrepreneurs and business owners and managers, who made up around 50 percent of starting‐up and
operating businesses (OECD, 2011).   
The GEM survey shows that Thailand has a relatively high of necessity entrepreneurship. It classifies Thai
entrepreneurs who start‐up a business as a result of opportunity or necessity. Opportunity entrepreneurs are
those who seek to exploit a perceived business to produce income or wealth in their life. Necessity
entrepreneurs are those who start‐up a business due to lack realistic options for generating income or wealth.
Thailand has very high level of necessity entrepreneurship, even though the majority (70 percent) of early
stage entrepreneurial activity is opportunity driven, but a minority (30 percent) is necessity driven (OECD,
2011, p34). By comparison, the GEM survey presents an average for the period 2001 to 2008 of less than 4
percent for the necessity driven total entrepreneurial activity for efficiency driven economies such Thailand
and less than 2 percent for innovation driven economies. However, a gender factor does not have much effect,
but other factors do. This necessity entrepreneurship of Thailand is predominate amongst those with only
limited education; both male and female with only some secondary education are about twice as likely to
pursue entrepreneurship due to the necessity rather than opportunity (OECD, 2011, p34). Necessity driven
entrepreneurship is more predominate among older entrepreneurs, aged above 35 years old.    However,
around 30 percent of people starting‐up businesses in Thailand are not well equipped to be entrepreneurs and
do not want to be entrepreneurs, but they do not have a better choice (OECD, 2011).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

SMEs ของไทยเป็นที่รู้จักเป็นระดับสูงสุดของผู้ประกอบการในโลกโดยวัดอย่างใดอย่างหนึ่งอัตรารวมผู้ประกอบการกิจกรรมของ GEM ที่ประมาณร้อยละ 20 ตัวบ่งชี้ผู้ประกอบการกิจกรรมวัดสัดส่วนของบริษัทมีส่วนร่วมในการเริ่มต้นธุรกิจใน 3 ปีก่อนหน้านี้ SMEs ไทยปรากฏว่า มีการเติบโตมากขึ้น มีจำนวนเพิ่มขึ้นมากกว่าสามเท่ากับ 2.8 ล้านบริษัทระหว่าง SMEsงวด 1997 2008 แม้ว่าเพิ่มขึ้นมากเป็นแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นจาก การปรับปรุงตรวจสอบของSMEs (OECD, 2011) นอกจากนี้ เป็นมาตรฐานระดับโลก ไทยเอสเอ็มอีมีสัดส่วนที่สูงของหญิงผู้ประกอบการ และเจ้าของธุรกิจ และผู้ จัดการ ที่สร้างขึ้นประมาณ 50% ของ starting‐up และดำเนินธุรกิจ (OECD, 2011) การสำรวจพลอยแสดงว่า ประเทศไทยมีที่ค่อนข้างสูงความจำเป็น มันจัดประเภทไทยผู้ประกอบการที่ start‐up ธุรกิจที่เป็นผลมาจากโอกาสหรือความจำเป็น มีโอกาสที่ผู้ประกอบการคนที่แสวงหาประโยชน์ธุรกิจการผลิตรายได้หรือความมั่งคั่งในชีวิตของพวกเขารับรู้ ความจำเป็นผู้ประกอบการเป็นผู้ที่ start‐up ธุรกิจเนื่องจากขาดสมจริงตัวเลือกสำหรับการสร้างรายได้หรือความมั่งคั่งประเทศไทยมีผู้ประกอบการจำเป็น ระดับสูงมากแม้ว่าส่วนใหญ่ (ร้อยละ 70) ของต้นเวทีผู้ประกอบการกิจกรรมโอกาสขับเคลื่อน แต่ส่วนน้อย (ร้อยละ 30) เป็นความจำเป็นในการขับเคลื่อน (OECD2011, p34) โดยการเปรียบเทียบ การสำรวจพลอยแสดงเฉลี่ยสำหรับงวด 2001 2008 น้อยกว่า 4รวมเปอร์เซ็นต์สำหรับความจำเป็นที่การขับเคลื่อนผู้ประกอบการกิจกรรมเพื่อประสิทธิภาพการขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยดังกล่าวและน้อยกว่าร้อยละ 2 สำหรับนวัตกรรมขับเคลื่อนเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตาม เป็นปัจจัยเพศไม่มีผลมากแต่ปัจจัยอื่น ๆ ทำ นี้ความจำเป็นเป็นผู้ประกอบการของไทยมีอิทธิพลเหนือผู้เท่านั้นการศึกษาจำกัด ทั้งชาย และหญิง มีเพียงบางการศึกษารองมีแนวโน้มที่จะเป็นสองเท่าไล่ตามผู้ประกอบการเนื่องจากความจำเป็นมากกว่าที่เป็นโอกาส (OECD, 2011, p34) ความจำเป็นในการขับเคลื่อนผู้ประกอบการมีมากขึ้นตั้งแต่ช่วงระหว่างผู้ประกอบการเก่า อายุมากกว่า 35 ปี อย่างไรก็ตามประมาณร้อยละ 30 ของคนธุรกิจ starting‐up ในประเทศไทยไม่พร้อมที่จะเป็นผู้ประกอบการ และไม่ต้องการเป็นผู้ประกอบการ แต่พวกเขาไม่มีทางเลือกที่ดี (OECD, 2011)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผู้ประกอบการ SMEs ของไทยได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผู้บริหารระดับสูงของผู้ประกอบการในโลกเมื่อวัดจาก
อัตราการกิจกรรมผู้ประกอบการทั้งหมดที่ GEM ที่ประมาณร้อยละ 20 ตัวบ่งชี้กิจกรรมผู้ประกอบการขนาด
สัดส่วนของ บริษัท ร่วมในการเริ่มต้นธุรกิจในก่อนหน้านี้ 3 ปี SMEs ไทยปรากฏว่าได้
รับการเติบโตมากขึ้นเรื่อย ๆ ที่มีจำนวนของผู้ประกอบการ SMEs เพิ่มขึ้นกว่าสามเท่าเพื่อ 2800000 บริษัท ในช่วง
ระยะเวลา 1997-2008 แม้ว่ามากของการเพิ่มขึ้นนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นผลมาจากการตรวจสอบที่ดีขึ้นของ
ผู้ประกอบการ SMEs (OECD 2011) นอกจากนี้ยังเป็นมาตรฐานระดับโลกที่ SMEs ไทยมีสัดส่วนสูงของหญิง
ผู้ประกอบการและเจ้าของธุรกิจและผู้จัดการที่ทำขึ้นประมาณร้อยละ 50 ของการเริ่มต้นขึ้นและการ
ดำเนินงานธุรกิจ (OECD 2011).   
การสำรวจ GEM แสดงให้เห็นว่าประเทศไทยมีค่อนข้างสูง ผู้ประกอบการที่มีความจำเป็น มัน classifies ไทย
ผู้ประกอบการที่เริ่มต้นขึ้นธุรกิจเป็นผลมาจากโอกาสหรือความจำเป็น ผู้ประกอบการมีโอกาสเป็น
ผู้ที่แสวงหาการใช้ประโยชน์จากธุรกิจการรับรู้รายได้ในการผลิตหรือความมั่งคั่งในชีวิตของพวกเขา ความจำเป็น
ที่ผู้ประกอบการเป็นผู้ที่เริ่มต้นขึ้นธุรกิจเนื่องจากการขาดตัวเลือกที่เป็นจริงสำหรับการสร้างรายได้หรือความมั่งคั่ง.
ประเทศไทยมีระดับที่สูงมากของความจำเป็นผู้ประกอบการแม้ว่าส่วนใหญ่ (ร้อยละ 70) ในช่วงต้น
เวทีกิจกรรมผู้ประกอบการเป็นโอกาสที่ขับเคลื่อนด้วย แต่เป็นชนกลุ่มน้อย (ร้อยละ 30) เป็นสิ่งจำเป็นที่ขับเคลื่อนด้วย (OECD,
2011 หน้า 34) โดยเปรียบเทียบการสำรวจ GEM แสดงค่าเฉลี่ยสำหรับงวด 2001-2008 น้อยกว่า 4
เปอร์เซ็นต์สำหรับความจำเป็นในการขับเคลื่อนกิจกรรมผู้ประกอบการทั้งหมดเพื่อให้มีประสิทธิภาพการขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยดังกล่าว
และน้อยกว่าร้อยละ 2 สำหรับเศรษฐกิจนวัตกรรมขับเคลื่อน อย่างไรก็ตามปัจจัยทางเพศไม่ได้มีผลมาก
แต่ปัจจัยอื่น ๆ ที่ทำ ผู้ประกอบการจำเป็นนี้ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีอิทธิพลเหนือหมู่ผู้ที่มีเพียง
การศึกษา จำกัด ; ทั้งชายและหญิงที่มีเพียงบางการศึกษาระดับมัธยมประมาณสองเท่าน่าจะ
ไล่ตามผู้ประกอบการเนื่องจากความจำเป็นมากกว่าโอกาส (OECD, 2011 หน้า 34) ความจำเป็นที่ขับเคลื่อนด้วย
ผู้ประกอบการครอบงำมากขึ้นในหมู่ผู้ประกอบการเก่าที่มีอายุสูงกว่า 35 ปี แต่
รอบ ๆ ร้อยละ 30 ของคนที่เริ่มต้นขึ้นในธุรกิจไทยไม่พร้อมที่จะเป็นผู้ประกอบการและ
ไม่ต้องการที่จะเป็นผู้ประกอบการ แต่พวกเขาไม่ได้มีทางเลือกที่ดี (OECD 2011)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

SMEs ของไทยได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในระดับสูงสุดของโลกซึ่งเป็นผู้ประกอบการในอัญมณีทั้งหมดเป็นกิจกรรมที่อัตราประมาณร้อยละ 20 กิจกรรมตัวบ่งชี้ที่เป็นมาตรการสัดส่วนของ บริษัท ร่วมในการเริ่มต้นธุรกิจในก่อนหน้านี้ 3 ปี SMEs ไทยปรากฏมีมีการเติบโตมากขึ้น มีจำนวนผู้ประกอบการเพิ่มขึ้นกว่าสามเท่าถึง 2.8 ล้าน บริษัท ระหว่างระยะเวลาปี 2008 ถึงแม้ว่ามากของการเพิ่มขึ้นนี้อาจเป็นผลจากการปรับปรุงการตรวจสอบของSMEs ( OECD , 2011 ) ซึ่งเป็นมาตรฐานระดับโลก ธุรกิจเอสเอ็มอีไทยมีสัดส่วนของหญิงสูงผู้ประกอบการและเจ้าของธุรกิจและผู้บริหารที่สร้างขึ้นรอบ ๆร้อยละ 50 ของการเริ่มต้น‐ขึ้นและการปฏิบัติการธุรกิจ ( OECD , 2011 )    การสำรวจแสดงให้เห็นว่าประเทศไทยมีอัญมณีที่ค่อนข้างสูงของผู้ประกอบการจำเป็น มันคือไทยผู้ประกอบการที่เริ่มต้นธุรกิจ‐ขึ้นเป็นผลของโอกาสหรือความจำเป็น โอกาสเป็นผู้ประกอบการผู้ที่แสวงหาการใช้ประโยชน์จากการรับรู้รายได้ธุรกิจผลิตหรือความมั่งคั่งในชีวิตของพวกเขา ความจำเป็นผู้ประกอบการคือผู้ที่เริ่ม‐ทำงานเนื่องจากไม่มีตัวเลือกมีเหตุผลสำหรับการสร้างรายได้หรือความมั่งคั่งประเทศไทยได้ในระดับที่สูงมากของผู้ประกอบการจำเป็น แม้ว่าส่วนใหญ่ ( ร้อยละ 70 ) เช้าเวทีผู้ประกอบการกิจกรรมโอกาสขับเคลื่อน แต่เป็นส่วนน้อย ( ร้อยละ 30 ) เป็นแรงผลักดัน ( OECD ,2011 , P34 ) โดยการเปรียบเทียบ , สำรวจอัญมณีของขวัญเฉลี่ยสำหรับงวดปี 2551 น้อยกว่า 4เปอร์เซ็นต์สำหรับความจำเป็นทั้งหมดเป็นกิจกรรมขับเคลื่อนประสิทธิภาพขับเคลื่อนเศรษฐกิจเช่นประเทศไทยและน้อยกว่าร้อยละ 2 นวัตกรรมเพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตาม ปัจจัยด้านเพศไม่มีผลกระทบมากนักแต่ปัจจัยอื่น ๆทำ นี้จำเป็นที่ผู้ประกอบการของไทยจะเหนือกว่าในหมู่ผู้ที่มีเพียงจำกัดการศึกษา ทั้งชายและหญิงที่มีเพียงมัธยมศึกษาเป็นสองเท่าแนวโน้มที่จะติดตามผู้ประกอบการเนื่องจากความจำเป็นมากกว่าโอกาส ( OECD , 2011 , P34 ) จำเป็นขับเคลื่อนผู้ประกอบการมีมากขึ้น การศึกษาในหมู่ผู้ประกอบการเก่าที่มีอายุเกิน 35 ปี อะไรรึเปล่าแต่ประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ของผู้ที่เริ่ม‐ธุรกิจในประเทศไทยไม่ได้เป็นอย่างดีเพื่อให้ผู้ประกอบการและไม่อยากเป็นผู้ประกอบการ แต่พวกเขาไม่ได้มีทางเลือกที่ดีกว่า ( OECD , 2011 )