the biomarker indicative of fungi,

the biomarker indicative of fungi, polyenoic, unsaturated fattyacids (Federle et al., 1986) and the actinomycete marker,
18:0 10Me (Vestal and White, 1989), increased in the plantation soils compared to the forest. Within the plantations,
the fungal marker increased and the actinomycete marker decreased in the bare soils relative to the soils with mature
plants (Table 2).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไบโอมาร์คเกอร์ส่อเชื้อรา polyenoic, fattyacids ในระดับที่สม (Federle et al., 1986) และเครื่อง หมาย actinomycete10Me 18:0 (Vestal และขาว 1989), เพิ่มขึ้นในดินเนื้อปูนไร่เปรียบเทียบกับป่า ภายในสวนหมายเชื้อราที่เพิ่มขึ้นและลดลงในดินเนื้อปูนเปลือยสัมพันธ์ดินเนื้อปูนกับผู้ใหญ่หมาย actinomyceteพืช (ตารางที่ 2)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

biomarker ตัวบ่งชี้ของเชื้อรา polyenoic, fattyacids ไม่อิ่มตัวและเครื่องหมาย actinomycete (Federle et al, 1986.)
18: 0 10Me (เวสทัลและสีขาว, 1989) เพิ่มขึ้นในดินไร่เมื่อเทียบกับป่า ภายในสวน,
เครื่องหมายเชื้อราที่เพิ่มขึ้นและเครื่องหมาย actinomycete ลดลงในดินเปลือยเทียบกับดินกับผู้ใหญ่
พืช (ตารางที่ 2)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ด้านไบโอมาร์คเกอร์แสดงของเชื้อรา polyenoic ่งอำเภอเมือง จังหวัดสตูล , กรดไขมันไม่อิ่มตัว ( federle et al . , 1986 ) และแอคติโนมัยซีทเครื่องหมาย
18:0 10me ( บริสุทธิ์และสีขาว , 1989 ) เพิ่มขึ้นในแปลงดินเมื่อเทียบกับป่า ภายในสวน
เครื่องหมายเชื้อราเพิ่มขึ้นและแอคติโนมัยซีทเครื่องหมายลดลงในดินเปล่าเมื่อเทียบกับดินกับผู้ใหญ่
พืช ( ตารางที่ 2 )