People and Culture of Chiang MaiSev

People and Culture of Chiang Mai

Seventy percent of the land in the north is mountainous and in the past was densely forested, making overland communication difficult. As a result each valley developed slight variations in customs and language.

People practiced wet-rice subsistence agriculture and were self-sustaining, making what they needed. Customs and beliefs associated with the agricultural cycle were passed down from their ancestors.

The People

The people of the valleys refer to themselves as the khon muang, and are of mixed origin. The first inhabitants were known as the Lawa. These people were joined by other groups moving along the trading routes of the river valleys.

Notable amongst these were the Mon, who originated from the region around Thaton in Burma. The Mon founded Haripunchai, a northern offshoot of the Dvaravati civilization that predominated in the Chao Phraya basin from the 6th - 10th centuries. By the 13th century, however, the dominant group were ethnic Tai, who had been migrating south into the valleys from at least the 10th century (some theories plausibly suggest the Tai may have been in the area long before this date). This group came to be known as the Tai Yuan.

Hilltribes taking water at spring, Chiang Mai, ThailandUntil the European colonialism of the 19th century, the politics of the north was dominated by the struggles with the Burmese, and between the kingdoms of Ayutthaya, Lanna and Lan Xang. Each military incursion involved forced relocation of populations to increase manpower. Thus the wars of the region served mainly to mix ethnic Tai groups. Such resettlements tended to be geographically based, resulting in subtle differences within the population of the valley to this day.

The second half of the 19th century saw a large influx of overseas Chinese coming up from the South, as well as Haw Chinese coming overland from Yunnan. Many of the latter were Muslims who had fled to the hills after the brutal Chinese suppression of the Panthay rebellion in Yunnan in 1873. At the same time the hilltribes were also moving south through the uplands.

In the mid 19th century Westerners started arriving with Christian missionaries and increased in numbers with the growth of the teak industry. The teak industry also attracted large numbers of Shan who worked all over the north for the logging companies.

The 20th century has seen large migrations of hilltribes as well as Kuomintang Chinese, who fled China after the communist victory of 1949. Finally the recent economic growth has attracted people from all over Thailand. The incorporation of Lanna into the global market place brought to an end the relative cultural isolation of the once remote northern valleys.

Language

The main ethnic language of the north is kham muang. With differences in both vocabulary and tones, Northern Thai may be considered a different language from central Thai. Though the differences are diminishing as kham muang borrows from the state language, a person from central Thailand cannot immediately understand the northern language.

Words of Indian origin trace their roots to Pali through the Mon civilization, as opposed to those of central Thai which came from Sanskrit via the Khmer civilization of Angkor. Kham muang has its own script used in religious texts, but most local people are unable to read it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัฒนธรรมของจังหวัดเชียงใหม่เจ็ดเปอร์เซ็นต์ของแผ่นดินในภาคเหนือเป็นภูเขา และในอดีตหนาแน่นไป มอง การสื่อสารว่ายาก ดังนั้น แต่ละหุบเขาพัฒนาเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในประเพณีและภาษาคนปฏิบัติเกษตรชีพข้าวเปียก และได้ทำสิ่งที่พวกเขาจำได้ด้วยตนเอง ประเพณีและความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับวงจรการเกษตรถูกส่งลงจากบรรพบุรุษคนคนของหุบเขาอ้างอิงถึงตัวเองเป็นเมืองขอนแก่น และเป็นจุดเริ่มต้นผสม คนแรกถูกเรียกว่าลาวา คนเหล่านี้ได้เข้าร่วมกลุ่มอื่นเคลื่อนย้ายตามเส้นทางการค้าของหุบเขาแม่น้ำโดดเด่นท่ามกลางเหล่านี้ถูกมอญ ที่มาจากภูมิภาครอบ ๆ สุธรรมวดีในประเทศพม่า มอญก่อตั้งเมืองหริภุญชัย offshoot เหนือของอารยธรรมทวารวดีที่ predominated ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาจากศตวรรษ 6 10 โดยศตวรรษที่ 13 อย่างไร ตามกลุ่มหลักถูกชนเผ่าไท ที่ได้ถูกโยกย้ายใต้เป็นหุบเขาจากน้อยศตวรรษ 10 (ทฤษฎีบาง plausibly แนะนำไตอาจมีในพื้นที่นานก่อนวันนี้) กลุ่มนี้จะมาเรียกเป็นหยวนไทมีน้ำในฤดูใบไม้ผลิ เชียงใหม่ ThailandUntil อาณานิคมยุโรปศตวรรษที่ Hilltribes เมืองของภาคเหนือถูกครอบงำ โดยต่อสู้ กับพม่า และอาณาจักรอยุธยา ล้านนา และล้าน ช้าง Lan บุกรุกแต่ละทหารเกี่ยวข้องบังคับย้ายประชากรเพื่อเพิ่มกำลังคน ดังนั้น สงครามภาคอาหารส่วนใหญ่จะผสมกลุ่มชาติพันธุ์ไท Resettlements ดังกล่าวมีแนวโน้มที่จะกันทางภูมิศาสตร์พื้นฐาน ในความแตกต่างที่ลึกซึ้งภายในประชากรของหุบเขานี้ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 เห็นอีกขนาดใหญ่ของต่างประเทศจีนมาจากใต้ รวมทั้งหอจีนว่ามาจากมณฑลยูนนาน หลายหลังถูกมุสลิมที่หนีไปภูเขาหลังที่โหดร้ายจีนปราบปรามกบฏ Panthay ในมณฑลยูนนานใน 1873 ขณะเดียวกัน hilltribes กำลังยังเคลื่อนไหวใต้ผ่านชายในกลางศตวรรษ ชาวตะวันตกเริ่มต้นการเดินทางมากับผู้สอนศาสนาคริสต์ และเพิ่มขึ้นในตัวเลขการเติบโตของไม้สัก อุตสาหกรรมไม้สักยังดึงดูดจำนวนมากของชานที่ทำงานทั่วภาคเหนือบริษัทล็อกศตวรรษ 20 ได้เห็นตั้งใหญ่ของ hilltribes เช่นเดียวกับพรรคก๊กมินตั๋งจีน ผู้หนีจีนหลังจากชัยชนะคอมมิวนิสต์ของ 1949 สุดท้าย เศรษฐกิจล่าสุดได้ดึงดูดผู้คนจากทั่วประเทศไทย จดทะเบียนของล้านนาลงในตลาดโลกมาเป็นแยกวัฒนธรรมสัมพันธ์ครั้งหุบเขาเหนือระยะไกลภาษาภาษากลุ่มชาติพันธุ์หลักของภาคเหนือคือ เมืองคำ มีความแตกต่างในคำศัพท์และเสียง ภาคเหนือของไทยอาจเป็นภาษาต่างจากภาษาไทยกลาง แม้ว่าความแตกต่างจะลดลงเป็นมิตรคำเมืองภาษารัฐ คนภาคกลางไม่เข้าใจภาษาเหนือทันทีคำของต้นกำเนิดติดตามรากของตนกับบาลีผ่านอารยธรรมมอญ ตรงข้ามกับของไทยภาคกลางที่มาจากภาษาสันสกฤตผ่านอารยธรรมเขมรของอังกอร์ คำเมืองตนเองสคริปต์ที่ใช้ในข้อความทางศาสนา แต่ประชาชนส่วนใหญ่ไม่สามารถอ่าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผู้คนและวัฒนธรรมของจังหวัดเชียงใหม่ร้อยละเจ็ดสิบของที่ดินในทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นภูเขาและในอดีตที่ผ่านมาได้รับการป่าไม้หนาแน่นทำให้การสื่อสารทางบกยาก เป็นผลให้การพัฒนาหุบเขาแต่ละการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในศุลกากรและภาษา. คนได้รับการฝึกฝนการดำรงชีวิตการเกษตรเปียกข้าวและเป็นตัวเองอย่างยั่งยืน, การทำสิ่งที่พวกเขาต้องการ ศุลกากรและความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับวงจรทางการเกษตรได้รับการผ่านลงมาจากบรรพบุรุษของพวกเขา. คนคนของหุบเขาอ้างตัวเองว่าเป็นเมืองคอนและเป็นแหล่งกำเนิดของผสม ชาวแรกเป็นที่รู้จักกันละว้า คนเหล่านี้ได้เข้าร่วมโดยกลุ่มอื่น ๆ เดินไปตามเส้นทางการค้าของหุบเขาแม่น้ำ. เด่นในหมู่เหล่านี้เป็นจที่มาจากภูมิภาครอบท่าตอนในพม่า จันทร์ก่อตั้งหริภุญชัย, หน่อเหนือของอารยธรรมทวารวดีที่มีอำนาจในลุ่มน้ำเจ้าพระยาเจ้าพระยาตั้งแต่วันที่ 6 - ศตวรรษที่ 10 โดยศตวรรษที่ 13 แต่กลุ่มที่โดดเด่นของกลุ่มชาติพันธุ์ไทเป็นผู้ที่ได้รับการโยกย้ายใต้ในหุบเขาอย่างน้อยศตวรรษที่ 10 (บางทฤษฎีเหตุผลแนะนำไทอาจจะได้รับในพื้นที่นานก่อนที่จะวันนี้) คนกลุ่มนี้มาเป็นที่รู้จักกันในชื่อไทหยวน. ชาวเขาการที่น้ำในฤดูใบไม้ผลิ, เชียงใหม่, ThailandUntil ลัทธิล่าอาณานิคมของยุโรปศตวรรษที่ 19 การเมืองของภาคเหนือที่โดดเด่นด้วยการต่อสู้กับพม่าและระหว่างราชอาณาจักรอยุธยา, ล้านนาและล้านช้าง แต่ละการโจมตีทางทหารที่เกี่ยวข้องกับการบังคับย้ายถิ่นฐานของประชากรที่จะเพิ่มกำลังคน ดังนั้นสงครามในภูมิภาคส่วนใหญ่ทำหน้าที่ในการผสมกลุ่มชาติพันธุ์ไท resettlements ดังกล่าวมีแนวโน้มที่จะเป็นไปตามสภาพทางภูมิศาสตร์ที่เกิดในความแตกต่างภายในประชากรของหุบเขาไปในวันนี้. ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 เห็นการไหลบ่าของจีนในต่างประเทศขึ้นมาจากทางใต้เช่นเดียวกับจีนฮ่อมาจากทางบก มณฑลยูนนาน หลายหลังเป็นมุสลิมที่หนีไปเนินเขาหลังจากการปราบปรามจีนโหดร้ายของการก่อจลาจล Panthay ในยูนนานในปี 1873 ในขณะเดียวกันก็มีชาวเขาย้ายใต้ผ่านโกรก. ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ชาวตะวันตกเริ่มเข้ามากับคริสเตียน มิชชันนารีและเพิ่มขึ้นในจำนวนที่มีการเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมไม้สัก อุตสาหกรรมไม้สักยังดึงดูดจำนวนมากของชาวไทใหญ่ที่ทำงานทั่วทิศตะวันตกเฉียงเหนือสำหรับ บริษัท ที่เข้าสู่ระบบ. ศตวรรษที่ 20 ได้เห็นการโยกย้ายใหญ่ของชาวเขาเช่นเดียวกับก๊กมินตั๋จีนที่หนีไปประเทศจีนหลังจากชัยชนะของพรรคคอมมิวนิสต์ของปี 1949 ในที่สุดการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ผ่านมา ได้ดึงดูดผู้คนจากทั่วประเทศไทย รวมตัวกันของล้านนาเข้าไปในสถานที่ตลาดโลกนำไปปลายแยกทางวัฒนธรรมญาติของหุบเขาทางตอนเหนือระยะไกลครั้งเดียว. ภาษาภาษาชาติพันธุ์หลักของทางทิศเหนือเป็นคำม่วง มีความแตกต่างทั้งในด้านคำศัพท์และเสียง, ภาคเหนือของไทยอาจได้รับการพิจารณาเป็นภาษาที่แตกต่างจากภาคกลางของไทย แม้ว่าความแตกต่างที่มีการลดลงในขณะที่ยืมมาจากเมืองคำภาษารัฐคนที่มาจากภาคกลางของประเทศไทยไม่สามารถเข้าใจได้ทันทีภาษาภาคเหนือ. คำพูดที่มาจากอินเดียติดตามรากของพวกเขาที่จะบาลีผ่านอารยธรรมจันทร์เมื่อเทียบกับของไทยภาคกลางซึ่งมาจาก แซนผ่านทางอารยธรรมขอมของนคร คำม่วงมีสคริปต์ของตัวเองที่ใช้ในตำราทางศาสนา แต่คนท้องถิ่นส่วนใหญ่ไม่สามารถที่จะอ่านมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผู้คนและวัฒนธรรมของเชียงใหม่

เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของที่ดินในภาคเหนือเป็นภูเขาและในอดีตเป็นป่าหนาแน่นขึ้น ทำให้สื่อสารยาก ผลการพัฒนาการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในแต่ละหมู่บ้าน ประเพณีและภาษา

คนฝึกเกษตรยังชีพ ข้าวเปียก และตนเอง ทำให้สิ่งที่พวกเขาต้องการประเพณีและความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับวงจรการเกษตรถูกสืบทอดจากบรรพบุรุษ

คน

คนหุบเขาเรียกตัวเองเป็น คนเมือง และมีที่มาผสม ชาวแรกถูกเรียกว่าละว้า . คนเหล่านี้ถูกเข้าร่วมโดยกลุ่มอื่น ๆ เคลื่อนไปตามเส้นทางการค้าของแม่น้ำหุบเขา

เด่นในหมู่เหล่านี้เป็นมอญที่มาจากภูมิภาคทั่วประเทศท่าต ในพม่า มอญก่อตั้งภาษาเวียดนาม , ภาคเหนือของหน่อของอารยธรรมทวาราวดีทะเลสาบสงขลาในลุ่มน้ำเจ้าพระยาตั้งแต่ 6 - 10 ศตวรรษ โดยศตวรรษที่ ๑๓ อย่างไรก็ตาม กลุ่มเด่น คือ ไท ชาติพันธุ์ที่ได้รับการโยกย้ายใต้ในหุบเขาจากอย่างน้อยศตวรรษที่ 10 ( บางทฤษฎียังคงแนะนำไทอาจได้รับในพื้นที่นานก่อนวันที่นี้นะ ) กลุ่มนี้มาเป็นที่รู้จักกันเป็นไทหยวน และเอาน้ำ

ในฤดูใบไม้ผลิ , เชียงใหม่ , thailanduntil ยุโรปอาณานิคมศตวรรษที่ 19 , การเมืองของเกาหลีเหนือ ถูกครอบงำโดยการต่อสู้กับพม่าและระหว่างอาณาจักร อยุธยา ล้านนาและอาณาจักรล้านช้าง . แต่ละการโจมตีทางทหารที่เกี่ยวข้องบังคับอพยพประชากรเพิ่มกำลังคน ดังนั้น สงครามของภาคบริการส่วนใหญ่จะผสมกลุ่ม หรือชาติพันธุ์ เช่น resettlements มีแนวโน้มที่จะเป็นผลในทางภูมิศาสตร์ตามความแตกต่างของสีสันภายในประชากรของหุบเขาวันนี้

ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 เห็นไหลขนาดใหญ่ของชาวจีนโพ้นทะเล ที่มาจากใต้ รวมทั้ง ฮ่อจีนมาเกาะจากยูนนาน . หลายหลังเป็นมุสลิมที่ได้หลบหนีไปยังเนินเขาหลังโหดจีนปราบปรามกบฏปันทายในยูนนานใน 1873 . ในเวลาเดียวกันและยังเคลื่อนไหวใต้ผ่านโกรก .

ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ตะวันตกเริ่มเข้ามา มีมิชชันนารี และเพิ่มตัวเลขการเติบโตของอุตสาหกรรมสัก อุตสาหกรรมไม้สักยังดึงดูดตัวเลขขนาดใหญ่ของไทใหญ่ที่ทำงานทั่วภาคเหนือเพื่อเข้าบริษัท .

ศตวรรษที่ 20 ได้เห็นขนาดใหญ่การย้ายถิ่นของชาวเขา รวมทั้งจีนก๊กมินตั๋ง ที่หนีจีนหลังจากชัยชนะของพรรคคอมมิวนิสต์ 2492 .ในที่สุดการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่ผ่านมาได้ดึงดูดผู้คนจากทั่วประเทศไทย การรวมตัวของล้านนาในตลาดโลกที่จบเรื่องแยกวัฒนธรรมสัมพัทธ์ของเมื่อห่างไกลทางเหนือหุบเขา .



หลักภาษาชาติพันธุ์ภาษาเหนือ คำม่วง มีความแตกต่างในคำศัพท์และโทนภาคเหนืออาจจะถือว่าเป็นภาษาแตกต่างจากภาคกลางของไทย แม้ว่าความแตกต่างลดลงเป็นคำม่วงยืมจากรัฐภาษา คนที่มาจากภาคกลางของประเทศไทย ไม่สามารถเข้าใจได้ทันที ภาษาภาคเหนือ

คำพูดของอินเดียที่มาติดตามรากของพวกเขาในภาษาบาลีผ่านอารยธรรมมอญ ,เป็นนอกคอกของภาษาไทยซึ่งมาจากภาษาสันสกฤตผ่านทางเขมร อารยธรรมของอังกอร์ คำม่วงมีสคริปต์ที่ใช้ในตำราศาสนา แต่ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่สามารถที่จะอ่านมัน