At this moment, Sun Zhou suddenly s

At this moment, Sun Zhou suddenly saw Yun Che, who was walking out of the withered dark wood forest towards them. He originally only saw a single silhouette that had even come forth alone, so his heart immediately grew vigilant…… because whoever dared to come here alone, was either an expert or an idiot. But after realizing Yun Che’s age and scouting out his profound strength, he laughed disdainfully, and said in a low voice, “It is yet another reckless fool.”

Just after his low sneer, Junior Brother Ding suddenly gave a low gasp from beside him, pointed at Yun Che, and said agitatedly, “Senior Brother Sun, quick….. Quick, look at his right hand! It’s a purple….. A purple spatial ring!”

In the midst of his cry, Sun Zhou’s gaze fell on Yun Che’s right hand, then stared unwaveringly at the purple spot of light on his finger; he was unable to tear his eyes off of it for a long while as his gaze revealed a deep sense of greed.

“Purple spatial ring? Is that better than our spatial ring?” Mu Xiaoling lifted the yellow spatial ring on her hand, and asked in puzzlement.

“Of course it’s better, and it’s much better!” Junior Brother Han said in a low agitated voice, “Our spatial ring only has a few cubic meters of storage space, whereas the purple spatial ring is said to have many hundreds of cubic meters of storage space, and its price is exceeds fifty million yellow profound coins! It’s absolutely not something our yellow spatial ring can hold a torch to. In my entire life, I’ve barely seen any purple spatial rings. This fellow must be some disciple of some large clan. Who knows how much good stuff is in his purple spatial ring.”

Senior Brother, should we….” Junior Brother Han said while his hand imitated a cutting motion.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขณะนี้ ซันโจวก็เห็นยุน Che ที่เดินออกจากป่าไม้เหี่ยวมืดต่อพวกเขา เขาเดิมเพียงเห็นเงาเดียวที่แม้มาคนเดียวไว้ ดังนั้นหัวใจของเขาทันทีเติบโตระมัดระวัง...เพราะใครกล้ามาที่นี่คนเดียว ผู้เชี่ยวชาญหรือเป็นคนโง่ แต่หลังจากรู้ตัวอายุยืน Che และสอดแนมออกความแข็งแรงของเขาลึกซึ้ง เขาหัวเราะ disdainfully และกล่าวว่า เสียงต่ำ "มันเป็นยังโง่ประมาทอีก"หลังเขา sneer ต่ำ ดิงจูเนียร์พี่ชายก็ให้ความตกใจต่ำจากข้าง ๆ เขา ชี้ไปที่ Yun Che และกล่าวว่า "พี่ชายอาวุโส Sun ด่วน... agitatedly รวดเร็ว มองไปที่มือขวาของเขา มันเป็นตัวสีม่วง... สีม่วงพื้นที่วงแหวน"ในท่ามกลางของเขาร้องไห้ จ้องมองซันโจวลงบนมือขวายัน Che แล้วจ้องที่จุดสีม่วงของแสงบนนิ้วของเขา unwaveringly เขาไม่สามารถฉีกตารู้ว่าระยะยาวในขณะที่เป็นสายตาของเขาเปิดเผยความรู้สึกลึกของความโลภ"แหวนปริภูมิสีม่วง คือที่ดีกว่าแหวนเชิงพื้นที่ของเรา มูมิงเซียวลิงยกแหวนปริภูมิสีเหลืองบนมือของเธอ และถามใน puzzlement"แน่นอนดีกว่า และจะดี" พี่ชายจูเนียร์ฮันกล่าวว่า เสียงต่ำละลาย "แหวนของเราเชิงพื้นที่มีกี่ลูกบาศก์เมตรพื้นที่เก็บข้อมูล ในขณะที่วงแหวนเชิงพื้นที่สีม่วงจะกล่าวว่า มีหลายร้อยลูกบาศก์เมตรพื้นที่เก็บข้อมูล และราคาเกินกว่าห้าสิบล้านสีเหลืองเหรียญลึกซึ้ง มันไม่สิ่งที่แหวนของเราเชิงพื้นที่สีเหลืองสามารถถือไฟฉายไป ในชีวิต ผมแทบไม่เคยเห็นแหวนใด ๆ เชิงพื้นที่สีม่วง คนนี้ต้องเป็นศิษย์ของแคลนบางใหญ่บาง ใครรู้ว่าสิ่งที่ดีมากอยู่ในเขาวงแหวนเชิงพื้นที่สีม่วง"พี่ชายอาวุโส ควรเรา..." พี่จูเนียร์ฮันกล่าวว่า ในขณะที่มือของเขาเลียนแบบการเคลื่อนไหวการตัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะนี้ซันโจวหยุนก็เห็นเจ๊ที่กำลังเดินออกมาจากป่าไม้สีเข้มลีบต่อพวกเขา เขาเดิมเห็นเพียงเงาเดียวที่ได้ออกมาแม้แต่คนเดียวดังนั้นหัวใจของเขาทันทีเติบโตระมัดระวัง ...... เพราะใครก็ตามที่กล้าที่จะมาที่นี่คนเดียวเป็นทั้งผู้เชี่ยวชาญหรือคนงี่เง่า แต่หลังจากที่รู้อายุ Yun Che และหัวเราะเยาะออกความแข็งแรงที่ลึกซึ้งของเขาเขาหัวเราะเหยียดหยันและพูดด้วยเสียงต่ำ "มันเป็นอีกหนึ่งคนโง่ประมาท." หลังจากที่เยาะเย้ยต่ำของเขาจูเนียร์บราเดอร์ Ding กึกให้หอบต่ำจากข้างเขา ชี้ไปที่ยุน Che และกล่าวว่า agitatedly "บราเดอร์อาวุโสดวงอาทิตย์อย่างรวดเร็ว ... .. ด่วนดูที่มือข้างขวาของเขา! มันเป็นสีม่วง ... .. แหวนเชิงพื้นที่สีม่วง " ในท่ามกลางเสียงร้องของเขาจ้องมองดวงอาทิตย์โจวลดลงทางด้านขวามือ Yun เจ๊แล้วจ้องอย่างไม่เปลี่ยนแปลงที่จุดสีม่วงของแสงบนนิ้วของเขา; เขาก็ไม่สามารถที่จะฉีกตาของเขาออกจากมันเป็นเวลานานขณะที่เป็นสายตาของเขาเปิดเผยความรู้สึกลึก ๆ ของความโลภ. "แหวนเชิงพื้นที่สีม่วง? คือการที่ดีกว่าแหวนเชิงพื้นที่ของเราหรือไม่ "หมู่ Xiaoling ยกแหวนเชิงพื้นที่สีเหลืองบนมือของเธอและขอให้อยู่ในความงุนงง. " แน่นอนมันจะดีกว่าและก็ดีมาก! "จูเนียร์บราเดอร์ฮันพูดด้วยเสียงตื่นเต้นต่ำ" เชิงพื้นที่ของเรา แหวนมีเพียงไม่กี่ลูกบาศก์เมตรของพื้นที่จัดเก็บในขณะที่แหวนเชิงพื้นที่สีม่วงจะกล่าวว่ามีหลายร้อยลูกบาศก์เมตรของพื้นที่เก็บข้อมูลและราคาของมันจะเกินกว่าห้าสิบล้านเหรียญลึกซึ้งสีเหลือง! มันเป็นบางสิ่งบางอย่างอย่างไม่แหวนอวกาศของเราสีเหลืองสามารถถือไฟฉายไป ในชีวิตของฉันฉันแทบจะไม่เคยเห็นแหวนเชิงพื้นที่ใด ๆ สีม่วง คนนี้จะต้องเป็นศิษย์ของบางตระกูลที่มีขนาดใหญ่บางส่วน ใครจะรู้ว่าสิ่งที่ดีมากอยู่ในอวกาศแหวนของเขาสีม่วง. " บราเดอร์อาวุโสเราควร ... ." จูเนียร์บราเดอร์ฮันกล่าวว่าในขณะที่มือของเขาเลียนแบบการเคลื่อนไหวตัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในเวลานี้ ซันโจวก็เห็นยุนเช ที่กำลังเดินออกมาจากป่ามืดเหี่ยวไม้ที่มีต่อพวกเขา เดิมที่เขาเห็นแต่เงาที่เดียวก็ออกมาคนเดียว ดังนั้นหัวใจของเขาทันที เติบโตอย่าง . . . . . . . เพราะ ใครก็ตามที่กล้ามาคนเดียว เป็นทั้งผู้เชี่ยวชาญหรือโง่ แต่หลังจากที่รู้ว่ายุนเช อายุและการสอดแนมความแรงที่ลึกซึ้งของเขา เขาหัวเราะเหยียดหยัน และพูดด้วยเสียงต่ำ " มันเป็นอีกหนึ่งเสี่ยงโง่ "หลังจากยิ้มเยาะน้อยของเขา รุ่นน้องพี่ติ๊งก็ให้หอบต่ำจากข้างๆ ชี้ที่ยุนเช และกล่าว agitatedly " ซัน ศิษย์พี่ เร็ว . . . . . ด่วน มองมือข้างขวาของเขา มันเป็น . . . . . สีม่วง พื้นที่สีม่วงแหวน ! "ท่ามกลางเสียงร้องของเขา สายตาของซันโจวอยู่ในมือขวาของยุนเช แล้วจ้อง unwaveringly ที่จุดสีม่วงอ่อนบนนิ้วของเขา เขาไม่สามารถที่จะฉีกตาของเขาปิดมันมานานเป็นสายตาของเขาเผยให้เห็นความรู้สึกลึก ๆของความโลภ" แหวนสีม่วงอวกาศ ? มันดีกว่าแหวนอวกาศของเรา ? " มู Xiaoling ยกแหวนพื้นที่สีเหลืองบนมือเธอ และถามในความสับสน ." แน่นอน มันคงจะดีกว่า และดีกว่า ! " น้องพี่ฮันกล่าวว่าในเสียงต่ำตื่นเต้น " แหวนอวกาศของเรามีเพียงไม่กี่ลูกบาศก์เมตรของพื้นที่จัดเก็บ ส่วนแหวนพื้นที่สีม่วงกล่าวว่ามีหลายร้อยลูกบาศก์เมตร พื้นที่เก็บข้อมูล และราคาของเกินห้าสิบล้านเหรียญสีเหลืองลึกซึ้ง ! มันไม่ใช่สิ่งที่แหวนพื้นที่สีเหลืองของเราสามารถถือไฟฉายไป ในชีวิตของฉัน ฉันแทบจะเห็นแหวนมีพื้นที่สีม่วง นี่ต้องเป็นศิษย์ของขนาดใหญ่บางเผ่า ใครรู้เรื่องดีเท่าใดอยู่ในพื้นที่สีม่วงแหวนของเขา . "ศิษย์พี่ เราควรจะ . . . . . . . " น้องพี่ฮันพูดขณะที่มือของเขาที่เลียนแบบการเคลื่อนไหว