Deconstruction is a term in contemp

Deconstruction is a term in contemporary philosophy, literary criticism, and the social sciences, denoting a process by which the texts and languages of Western philosophy (in particular) appear to shift and complicate in meaning when read in light of the assumptions and absences they reveal within themselves. Jacques Derrida (1930-2004) coined the term in the 1960s, and proved more forthcoming with negative, rather than pined-for positive, analyses of the school. Derrida's deconstruction was drawn mainly from the work of Heidegger and his notion of Destruktion but also from Husserl and his method of Abbau (dismantling or unbuilding).

Subjects relevant to deconstruction include the philosophy of meaning in Western thought, and the ways that meaning is constructed by Western writers, texts, and readers and understood by readers. Although Derrida himself denied that deconstruction was a method or school of philosophy, or indeed anything outside of reading the text itself, the term has been used by others to describe his particular methods of textual criticism, which involved discovering, recognizing, and understanding the underlying—and unspoken and implicit—assumptions, ideas, and frameworks that form the basis for thought and belief.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Deconstruction เป็นคำปรัชญาร่วมสมัย วิจารณ์วรรณคดี และสังคม ศาสตร์ แสดงการที่ข้อความและภาษาที่ใช้ในปรัชญาตะวันตก (โดยเฉพาะ) ปรากฏเปลี่ยน และซับซ้อนในความหมาย เมื่ออ่านในแง่ข้อสมมติฐานและการขาดงานที่พวกเขาเปิดเผยภายในตัวเอง Jacques Derrida (1930-2004) คือในทศวรรษ 1960 และพิสูจน์เพิ่มเติมวิเคราะห์บวก ลบ มากกว่า pined สำหรับโรงเรียน ของ Derrida deconstruction ถูกออก จากงานของ Heidegger และเขาความคิดของ Destruktion แต่ จาก Husserl และวิธีการของ Abbau (รื้อ หรือ unbuilding) เขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับ deconstruction รวมถึงปรัชญาความคิดตะวันตก และวิธีการที่ว่า ความหมายถูกสร้างขึ้น โดยนักเขียนตะวันตก ข้อความ และผู้อ่าน และเข้าใจ โดยอ่าน แม้ว่า Derrida เองปฏิเสธว่า deconstruction ถูกวิธีหรือโรงเรียนของปรัชญา หรือจริงอะไรนอกอ่านข้อความเอง ระยะได้ถูกใช้ โดยผู้อื่นเพื่ออธิบายวิธีการของเขาโดยเฉพาะการวิจารณ์ textual ซึ่งเกี่ยวข้องกับการค้นพบ จดจำ และทำความเข้าใจในพื้นฐาน — และ unspoken และนัย – สมมติฐาน ความคิด และกรอบที่เป็นพื้นฐานความคิดและความเชื่อ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โครงสร้างเป็นคำในปรัชญาร่วมสมัยวิจารณ์วรรณกรรมและสังคมศาสตร์ที่แสดงถึงกระบวนการที่ตำราและภาษาของปรัชญาตะวันตก (โดยเฉพาะ) ปรากฏว่าเปลี่ยนและซับซ้อนในความหมายเมื่ออ่านในแง่ของสมมติฐานและขาดพวกเขาเปิดเผย ภายในตัวเอง Jacques Derrida (1930-2004) คำประกาศเกียรติคุณในปี 1960 และได้รับการพิสูจน์เตรียมพร้อมมากขึ้นด้วยในเชิงลบมากกว่า pined สำหรับบวกวิเคราะห์ของโรงเรียน โครงสร้างแดริด้าถูกดึงออกมาส่วนใหญ่มาจากการทำงานของไฮเดกเกอร์และความคิดของเขา Destruktion แต่ยังมาจาก Husserl และวิธีการของเขา Abbau (การรื้อหรือ unbuilding). วิชาที่เกี่ยวข้องกับโครงสร้างรวมถึงปรัชญาของความหมายในความคิดตะวันตกและวิธีการที่มีความหมายมีการก่อสร้าง โดยนักเขียนตะวันตกตำราและผู้อ่านและเข้าใจจากผู้อ่าน แม้ว่าแดริด้าตัวเองถูกปฏิเสธโครงสร้างที่เป็นวิธีการหรือโรงเรียนของปรัชญาหรือแท้จริงอะไรนอกอ่านข้อความของตัวเองคำที่ถูกนำมาใช้โดยคนอื่น ๆ เพื่ออธิบายวิธีการโดยเฉพาะอย่างยิ่งของเขาข้อความวิจารณ์ซึ่งเกี่ยวข้องกับการค้นพบ, การรับรู้และความเข้าใจพื้นฐาน และอื่นไม่ได้พูดและโดยนัย-สมมติฐานความคิดและกรอบที่เป็นพื้นฐานสำหรับความคิดและความเชื่อ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โครงสร้างเป็นศัพท์ปรัชญาร่วมสมัยวิจารณ์วรรณกรรม และสังคมศาสตร์ ถึงกระบวนการที่ข้อความและภาษาปรัชญาตะวันออก ( โดยเฉพาะ ) ที่ปรากฏที่จะเปลี่ยนและซับซ้อนในความหมาย เมื่ออ่านในแง่ของสมมติฐานและการขาดพวกเขาเปิดเผยภายในตัวเอง ฌาคส์ แดร์ริดา ( 1930-2004 ) coined ระยะในปี 1960 และได้เตรียมพร้อมกับ ลบ มากกว่าบวก pined สำหรับการวิเคราะห์ของโรงเรียน เดอร์ริดาเป็นโครงสร้างที่วาดส่วนใหญ่มาจากงานของไฮเดกเกอร์ของเขาและความคิดของ destruktion แต่จากฮุลเซิร์ลและวิธีการของเขา abbau ( รื้อหรือ unbuilding )วิชาที่เกี่ยวข้องกับโครงสร้าง รวมถึงปรัชญาความหมายของความคิดตะวันตกและวิธีการที่ความหมายจะถูกสร้างขึ้นโดยนักเขียนตะวันตก , ข้อความและผู้อ่าน และเข้าใจ โดยผู้อ่าน แม้ว่า แดร์ริดาเองปฏิเสธว่า โครงสร้างมีวิธีการหรือปรัชญาของโรงเรียน หรือแน่นอนสิ่งที่อยู่ภายนอกอ่านข้อความตัวเอง คำที่ถูกใช้โดยคนอื่น ๆที่จะอธิบายวิธีการเฉพาะของการวิจารณ์ตัวบท ซึ่งเกี่ยวข้องกับการรับรู้ และความเข้าใจพื้นฐาน , และเดนมาร์กและโดยปริยาย สมมติฐาน แนวคิด และกรอบที่เป็นพื้นฐานสำหรับความคิดและความเชื่อ