Both planning formality (Pearce et

Both planning formality (Pearce et al., 1987) and functional coverage (Ramanujam and Venkatraman, 1987) were measured with six items. Camillus and Venkatraman (1984) contributed to the formation of the seven questions for the internal and external orientation. Six questions were asked to measure the centralization process (Koufopoulos and Chryssochoidis, 2000). It should be mentioned at this point that these questions were based on a five-point Likert scale. Not applicable (N/A) was also an option for answer to the questions concerning functional coverage. For the planning horizon there were four options to choose from: less than one year, one year, more than one year and less than five, and finally five or more years (Rhyne, 1986). Moreover, executive’s level of satisfaction was measured with 24 questions based on Gerbing et al. (1994). The indicators of financial performance were chosen and measured according to Koufopoulos et al. (2005) except the average occupancy rate which was adopted from Phillips (1999). These indicators were again measured with a five-point Likert scale
based on manager’s perception and not with the actual data of each company. Furthermore, there were three questions asking personal characteristics of the managing directors which concerned their educational background, age and years holding their position in the company.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทั้งสองวางแผนพิธีการ (เพียร์ซ et al. 1987) และการทำงาน (Ramanujam และ Venkatraman, 1987) ได้วัด ด้วยหกรายการ Camillus และ Venkatraman (1984) ส่วนของคำถามที่เจ็ดการปฐมนิเทศภายใน และภายนอก คำถามที่หกถูกถามในการวัดกระบวนการเกษตรกรรม (Koufopoulos และ Chryssochoidis, 2000) มันควรจะกล่าวถึงจุดนี้ว่า คำถามเหล่านี้ตามสเกล Likert ห้าจุด ไม่มี (n/a) ก็ตัวเลือกสำหรับการตอบคำถามที่เกี่ยวกับงานความครอบคลุม สำหรับการวางแผน มีสี่ตัวเลือก: น้อยกว่า 1 ปี 1 ปี มากกว่าหนึ่งปี และน้อยกว่าห้า และสุดท้าย 5 ปี ขึ้นไป (Rhyne, 1986) นอกจากนี้ ระดับความพึงพอใจของผู้บริหารถูกวัด ด้วยคำถาม 24 คะแนนจาก Gerbing et al. (1994) ตัวชี้วัดของประสิทธิภาพทางการเงินที่เลือก และวัดตาม Koufopoulos et al. (2005) ยกเว้นอัตราเข้าพักเฉลี่ยซึ่งถูกนำมาใช้จากฟิลลิปส์ (1999) ตัวชี้วัดเหล่านี้อีกถูกวัด ด้วยสเกล Likert ห้าจุด ตามการรับรู้ของผู้จัดการ และไม่ มีข้อมูลแท้จริงของแต่ละบริษัท นอกจากนี้ มีคำถามที่สามถามลักษณะส่วนบุคคลของผู้บริหารที่เกี่ยวข้องศึกษาของ อายุ และปีที่ถือครองตำแหน่งในบริษัท

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทั้งการวางแผนเป็นทางการ (เพียร์ซ et al., 1987) และความคุ้มครองการทำงาน (Ramanujam และ Venkatraman 1987) เป็นวัดที่มีหกรายการ คามิลโลและ Venkatraman (1984) ส่วนร่วมในการก่อตัวของคำถามเจ็ดปฐมนิเทศภายในและภายนอก หกคำถามถูกถามในการวัดกระบวนการรวมศูนย์ข้อมูล (Koufopoulos และ Chryssochoidis, 2000) มันควรจะกล่าวถึงที่จุดนี้ว่าคำถามเหล่านี้อยู่บนพื้นฐานของ Likert ระดับห้าจุด ไม่ได้บังคับ (N / A) คือยังมีตัวเลือกคำตอบสำหรับคำถามที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองการทำงาน สำหรับขอบฟ้าวางแผนที่มีอยู่สี่ตัวเลือกให้เลือกจาก: น้อยกว่าหนึ่งปีหนึ่งปีมากกว่าหนึ่งปีและน้อยกว่าห้าและในที่สุดก็ห้าปีหรือมากกว่า (Rhyne, 1986) นอกจากนี้ระดับผู้บริหารของความพึงพอใจของวัดกับ 24 คำถามขึ้นอยู่กับ Gerbing et al, (1994) ตัวชี้วัดของการดำเนินงานทางการเงินได้รับการแต่งตั้งและวัดตาม Koufopoulos et al, (2005) ยกเว้นอัตราการเข้าพักเฉลี่ยซึ่งถูกนำมาจากฟิลลิป (1999) ตัวชี้วัดเหล่านี้ถูกวัดอีกครั้งกับขนาด Likert ห้าจุด
ขึ้นอยู่กับการรับรู้ของผู้จัดการและไม่ได้มีข้อมูลที่แท้จริงของแต่ละ บริษัท นอกจากนี้ยังมีอยู่สามคำถามถามลักษณะส่วนบุคคลของคณะกรรมการการจัดการที่เกี่ยวข้องวุฒิการศึกษาของพวกเขาอายุและปีที่ดำรงตำแหน่งใน บริษัท

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทั้งการวางแผนพิธี ( เพียร์ซ et al . , 1987 ) และครอบคลุมการทำงาน ( ramanujam และ venkatraman , 1987 ) จำนวน 6 รายการ คามิลโล และ venkatraman ( 1984 ) สนับสนุนการก่อตัวของเจ็ดคำถามสำหรับการปฐมนิเทศภายในและภายนอก 6 คำถามที่ถูกถามเพื่อวัดกระบวนการรวมอำนาจ ( koufopoulos และ chryssochoidis , 2000 ) มันควรจะกล่าวในจุดนี้ว่า คำถามนี้ขึ้นอยู่กับจุดห้าคนขนาด ไม่สามารถใช้ได้ ( N / A ) ยังตัวเลือกสำหรับตอบคำถามเกี่ยวกับความคุ้มครองในการทํางาน สำหรับขอบฟ้าวางแผนมี 4 ตัวเลือกเพื่อเลือกจาก : น้อยกว่าหนึ่งปี หนึ่งปี กว่าหนึ่งปีและน้อยกว่าห้าและสุดท้ายห้าปีหรือมากกว่า ( ไรน์ , 1986 ) นอกจากนี้ ผู้บริหารระดับความพึงพอใจของวัดด้วย 24 ข้อ ตาม gerbing et al . ( 1994 ) ตัวชี้วัดผลการดำเนินงานทางการเงินที่ถูกเลือก และวัดได้ตาม koufopoulos et al . ( 2005 ) ยกเว้นอัตราการเข้าพักเฉลี่ยที่ได้รับการอุปการะจาก ฟิลลิปส์ ( 1999 ) ตัวชี้วัดเหล่านี้เป็นอีกวัดที่มีห้าจุดมาตรวัดแบบไลเคิร์ตตามการรับรู้ของผู้จัดการ และไม่ใช่ข้อมูลที่แท้จริงของแต่ละบริษัท นอกจากนี้ มี 3 คำถามที่ถามลักษณะส่วนบุคคลของกรรมการบริหารซึ่งเป็นห่วงการศึกษาของผู้สมัคร อายุ ปี อยู่ในตำแหน่งของตนในบริษัท