Of the three chlorophyll methods, t

Of the three chlorophyll methods, the use of absorption line height to estimate chlorophyll concentration is likely to be the most reliable. It is relatively insensitive to instrument drift, incident irradiance and non-photochemical quenching (Roesler & Barnard, 2013). The method has also been found to perform well when compared with discrete in situ HPLC chlorophyll data and diverse phytoplankton cultures (Boss et al., 2013; Chase et al., 2013; Dall'Olmo et al., 2009, 2012; Roesler & Barnard, 2013; Westberry et al., 2010). Nonetheless the method is still subject to uncertainties: for instance, Eq. (2) was calibrated using concurrent HPLC data and ap(λ) taken during the entire Tara Oceanographic campaign in a wide range of bio-optical environments over the global ocean. Measurements of HPLC were taken at 4 m depth (similar to underway sampling (~2 m depth)) at four stations in the Red Sea. When comparing chlorophyll from HPLC with chlorophyll estimated from the AC-S (Eqs. 1 and 2, averaged over a 30 minute window when the HPLC data were collected), one measurement was in reasonable agreement, but the other three observations showed higher chlorophyll from HPLC (δ ~ 0.3), similar to the average bias between OCI and in situ chlorophyll (Fig. 5). These three HPLC estimates were not only higher than those estimated from the AC-S, but also higher than: (i) chlorophyll estimated using a fluorometer (pre-calibrated with HPLC data) mounted to a CTD at the three stations and (ii) chlorophyll estimated from a suite of inversion algorithms applied to the in situ Rrs data at two of the three stations (data not shown). Furthermore, when dividing HPLC chlorophyll by aph(676) derived from the AC-S, to compute the chlorophyll-specific phytoplankton absorption coeffi- cient at 676 nm at the three stations, the average value was 0.0086 m2[mg C]−1, unusually low for an oligotrophic to mesotrophic environment(Bricaud, Babin, Morel, & Claustre, 1995). Conclusions cannot be drawn from only four HPLC observations, which themselves are subject to uncertainty (Claustre et al., 2004), but the result emphasises the importance of taking concurrent observations of chlorophyll from difference sources, to reduce ambiguity and quantify uncertainty.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คลอโรฟิลล์วิธีที่สาม ใช้ดูดซึมความสูงในการประเมินความเข้มข้นของคลอโรฟิลล์มีแนวโน้มที่จะ เชื่อถือได้มากที่สุด จึงค่อนข้างซ้อนเครื่องดริฟท์ เหตุการณ์ irradiance และชุบไม่ photochemical (Roesler & Barnard, 2013) นอกจากนี้ยังได้พบวิธีทำดีเมื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลคลอโรฟิลล์ HPLC ใน situ แยกกันและวัฒนธรรมหลากหลาย phytoplankton (เจ้านายเอ็ด al., 2013 Al. เชสร้อยเอ็ด 2013 Dall'Olmo et al. ปี 2009, 2012 Roesler และ Barnard, 2013 Westberry et al., 2010) กระนั้น วิธียังคงเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน: เช่น Eq. (2) ได้รับการปรับเทียบโดยใช้ HPLC ข้อมูลและ ap(λ) มาในแคมเปญธารา Oceanographic ทั้งความหลากหลายของสภาพแวดล้อมทางชีวภาพแสงเหนือมหาสมุทรทั่วโลกพร้อมกัน วัดของ HPLC ที่ถ่ายที่ความลึก 4 เมตร (คล้ายกับการสุ่มตัวอย่าง (~ 2 m ลึก) ระหว่างดำเนิน) ที่สถานีสี่ทะเลแดง เมื่อเปรียบเทียบคลอโรฟิลล์จาก HPLC กับคลอโรฟิลล์ประมาณจาก AC-S (Eqs. 1 และ 2, averaged ผ่านหน้าต่าง 30 นาทีเมื่อมีการเก็บรวบรวมข้อมูล HPLC), วัดหนึ่งอยู่ในข้อตกลงที่เหมาะสม แต่ที่สังเกตสามพบคลอโรฟิลล์สูงจาก HPLC (δ ~ 0.3), คล้ายความโน้มเอียงเฉลี่ยระหว่าง OCI และคลอโรฟิลล์ใน situ (Fig. 5) HPLC การประเมินเหล่านี้สามไม่เท่าสูงกว่าผู้ประเมินจาก AC-S แต่ยังสูงกว่า: (i) คลอโรฟิลล์ประมาณ fluorometer ที่ (ก่อนปรับเทียบกับข้อมูลของ HPLC) ใช้ติดตั้งกับ CTD ที่สถานีสาม และ (ii) ประเมินจากชุดอัลกอริทึมกลับคลอโรฟิลล์กับ Rrs ใน situ ข้อมูลที่ 2 สถานี 3 (ข้อมูลไม่แสดง) นอกจากนี้ เมื่อหาร HPLC คลอโรฟิลล์ ด้วย aph(676) มาที่ AC-S การคำนวณ phytoplankton เฉพาะคลอโรฟิลล์ดูดซึม coeffi-cient ที่ 676 nm ที่สถานีสาม ค่าเฉลี่ยเป็น 0.0086 m2 [mg C] −1 ต่ำผิดปกติสำหรับ oligotrophic mesotrophic สิ่งแวดล้อม (Bricaud คน ริกโมเรล และ Claustre, 1995) ไม่ออกบทสรุปจากสี่เท่าสังเกต HPLC ซึ่งตัวเองมีข้อความไม่แน่นอน (Claustre et al., 2004), แต่ผลเน้นความสำคัญของการสังเกตที่เกิดขึ้นพร้อมกันของคลอโรฟิลล์จากแหล่งที่แตกต่าง การลดย่อ และกำหนดปริมาณความไม่แน่นอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ของคลอโรฟิลสามวิธีการใช้ความสูงของสายการดูดซึมที่จะประเมินความเข้มข้นของคลอโรฟิลมีแนวโน้มที่จะเป็นที่น่าเชื่อถือที่สุด มันเป็นความรู้สึกที่ดริฟท์ที่ใช้รังสีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและดับที่ไม่ใช่แสง (Roesler และบาร์นาร์ด 2013) วิธีการยังได้รับพบว่าทำงานได้ดีเมื่อเทียบกับข้อมูลที่ไม่ต่อเนื่องในคลอโรฟิลแหล่งกำเนิด HPLC และวัฒนธรรมที่มีความหลากหลายแพลงก์ตอนพืช (บอส et al, 2013;. เชส et al, 2013;. Dall'Olmo et al, 2009, 2012;. & Roesler บาร์นาร์ด 2013;. Westberry et al, 2010) อย่างไรก็ตามวิธีการที่ยังคงเป็นเรื่องความไม่แน่นอน: ยกตัวอย่างเช่นสมการ (2) ได้รับการสอบเทียบโดยใช้ข้อมูล HPLC พร้อมกันและ AP (λ) ในเวลาทั้งแคมเปญธาราประสานงานในหลากหลายของสภาพแวดล้อมทางชีวภาพแสงเหนือมหาสมุทรทั่วโลก วัด HPLC ถูกนำมาที่ระดับความลึก 4 เมตร (คล้ายกับการเก็บตัวอย่างชิ้น (~ 2 ลึกเมตร)) ที่สถานีสี่ในทะเลแดง เมื่อเปรียบเทียบคลอโรฟิลจาก HPLC ที่มีคลอโรฟิลประมาณจาก AC-S (EQS. 1 และ 2 เฉลี่ยหน้าต่าง 30 นาทีเมื่อข้อมูล HPLC ได้ถูกเก็บรวบรวม) หนึ่งในวัดที่อยู่ในข้อตกลงที่เหมาะสม แต่อีกสามข้อสังเกตพบว่ามีคลอโรฟิลที่เพิ่มขึ้นจาก HPLC (δ ~ 0.3) คล้ายกับอคติเฉลี่ยระหว่าง OCI และคลอโรฟิลแหล่งกำเนิด (รูปที่. 5) ทั้งสามประมาณการ HPLC ไม่เพียงสูงกว่าประมาณการจาก AC-S แต่ยังสูงกว่า (i) คลอโรฟิลประมาณใช้ fluorometer (ก่อนการสอบเทียบกับข้อมูล HPLC) แบบติดตั้งกับ CTD ที่สามสถานีและ (ii) คลอโรฟิลประมาณจากชุดของขั้นตอนวิธีการผกผันนำไปใช้ในข้อมูลแหล่งกำเนิด Rrs ที่สองในสามของสถ​​านี (ไม่ได้แสดงข้อมูล) นอกจากนี้เมื่อแบ่งคลอโรฟิล HPLC โดย Aph (676) มาจาก AC-S ในการคำนวณการดูดซึมคลอโรฟิลแพลงก์ตอนพืชเฉพาะ coeffi- เพียงพอที่ 676 นาโนเมตรที่สามสถานีค่าเฉลี่ย 0.0086 m2 [มิลลิกรัม C] -1 ต่ำผิดปกติสำหรับการ oligotrophic mesotrophic สภาพแวดล้อม (Bricaud, Babin, มอเรลและ Claustre, 1995) สรุปผลการวิจัยไม่สามารถดึงออกมาจากเพียงสี่สังเกต HPLC ซึ่งตัวเองเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน (Claustre et al., 2004) แต่ผลที่เน้นความสำคัญของการสังเกตของคลอโรฟิพร้อมกันจากแหล่งที่มาที่แตกต่างกันเพื่อลดความคลุมเครือและปริมาณไม่แน่นอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สามของคลอโรฟิลล์ วิธีการ ใช้ความสูงเส้นการดูดกลืนประเมินคลอโรฟิลล์เข้มข้นมีแนวโน้มที่จะเชื่อถือได้มากที่สุด มันค่อนข้างอ่อนไหว ดริฟท์เครื่องดนตรีดังกล่าวเหตุการณ์และไม่ดับ ( 2 roesler & Barnard , 2013 )วิธีการได้รับยังพบว่าทำงานได้ดีเมื่อเทียบกับการไม่ต่อเนื่องใน situ HPLC และแพลงก์ตอนพืชคลอโรฟิลล์ข้อมูลวัฒนธรรมหลากหลาย ( เจ้านาย et al . , 2013 ; ไล่ et al . , 2013 ; dall'olmo et al . , 2009 , 2012 ; roesler & Barnard , 2013 ; westberry et al . , 2010 ) อย่างไรก็ตามวิธีการที่ยังคงมีความไม่แน่นอน สำหรับอินสแตนซ์ อีคิว( 2 ) คือการปรับข้อมูล HPLC สำหรับ AP ( λ ) ถ่ายตลอดทั้งธารา ผู้ประสานงานรณรงค์ในช่วงกว้างของไบโอ แสงสภาพแวดล้อมเหนือมหาสมุทรทั่วโลก การวัดโดยถ่ายที่ 4 เมตร ความลึก ( คล้ายกับชิ้นตัวอย่าง ( ~ 2 ม. ลึก ) 4 สถานีในทะเลสีแดง เมื่อเปรียบเทียบกับคลอโรฟิลล์คลอโรฟิลล์จาก HPLC ประมาณการจาก ac-s ( EQS . 1 และ 2เฉลี่ยมากกว่า 30 นาทีเมื่อหน้าต่างข้อมูล HPLC จำนวน หนึ่งวัด มีความสอดคล้องเหมาะสม แต่อีกสามตัวอย่างสูงกว่าคลอโรฟิลล์จาก HPLC ( δ ~ 0.3 ) คล้ายกับมีความลำเอียงระหว่าง oci ใน situ คลอโรฟิลล์ ( ภาพที่ 5 ) เหล่านี้สามเทคนิคประเมินได้ไม่เพียง แต่สูงกว่าประมาณการจาก ac-s แต่ยังสูงกว่า :( 1 ) คลอโรฟิลล์วิธีฟลู โรมิเตอร์ ( ก่อนเทียบกับข้อมูล HPLC ) ติดกับ CTD ใน 3 สถานี และ ( 2 ) คลอโรฟิลล์โดยประมาณจากชุดของขั้นตอนวิธีการผกผันไปในแหล่งข้อมูล rrs ที่สองจากสามสถานี ( ข้อมูลไม่แสดง ) นอกจากนี้ เมื่อแบ่ง HPLC คลอโรฟิลล์โดย APH ( 676 ) ที่ได้มาจาก ac-s ,หาปริมาณแพลงก์ตอนพืชดูดซึมเฉพาะ coeffi - cient ที่ 676 nm ที่ 3 สถานี มูลค่าเฉลี่ยต่อ 0.0086 m2 [ C ] − 1 ผิดปกติต่ำเพื่อสิ่งแวดล้อม ( bricaud โอลิโกโทรฟิกรูปแบบิ้น โมเรล , , , claustre & , 1995 ) สรุป ไม่ได้มาจากเพียงสี่ HPLC ) ซึ่งอยู่ภายใต้ความไม่แน่นอน ( claustre et al . , 2004 )แต่ผลที่เน้นความสำคัญของการร่วมสังเกตคลอโรฟิลล์จากแหล่งต่างๆเพื่อลดความคลุมเครือ และที่มีความไม่แน่นอน