ABSTRACTThis research was conducted

ABSTRACT
This research was conducted with the aim of studying the following: (1) the structure and melody of music (2) use of training in khong wong yai and (3) the opinions of classical Thai music teachers on the use of Khong Wong Yai to play Phlengcha “SOISONE” in the style of National Artist KHRU PINIT CHAISUWAN as a teaching lesson for secondary students studying classical Thai music. The methodology was composed of document data collection and the request for learning to play Khong Wong Yai Phlengcha “SOISONE” from National Artist KHRU PINIT CHAISUWAN along with interviews conducted with Thai traditional music teachers and other people involved. The data collected were arranged in document form for analysis then submitted to qualified experts for verification and certification. The findings of the study are as follows:
The structure and melody of Phlengcha “SOISONE” in the style of National Artist KHRU PHINIT CHAISUWAN belong to a type of music that begins with Phleng Propkai composed of Phleng Soisone and Phleng Phung roi, followed by Phleng Songmai which is Phleng Songmai Ton Bo Ra Thet, followed by Phleng Reow which are Phleng Reow Ton Bo Ra Thet, Phleng Reow Khaek Bo Ra Thet, Phleng Reow Phama and finally, ends with Phleng La. All the notes are used in the musical notation, and the musical scale was changed to Phleng Reow Ton Bo Ra Thet.
In this study, the use of Khong Wong Yai to play Phlengcha “SOISONE” in the style of National Artist KHRU PHINIT CHAISUWAN, found that many formats have several of unique features and many important stanzas to play that can link to other songs.
According to the interviews with classical Thai music teachers, twelve of the respondents rendered concurrent opinions that the use of the Khong Wong Yai song,“SOISONE” in the style of National Artist KHRU PHINIT CHAISUWAN in teaching lessons for students of classical Thai music is highly appropriate because the aforementioned music is a basic, key music that can be used to train memory, precision and distinguish melody of music for the learners. At the same time, students can be taught patience and concentration with skills that can be applied for improving personal abilities.

KEY WORDS: THE USE OF KHONG WONG YAI / PHLENGCHA “SOISONE”/ KHRU PHINIT CHAISUWAN / NATIONAL ARTIST

95 Pages

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อดำเนินการวิจัยนี้ มีจุดมุ่งหมายของการศึกษาต่อไปนี้: (1) โครงสร้างและเมโลดี้ของเพลง (2) ใช้การฝึกอบรมในฆ้องวงใหญ่และ (3) ความเห็นของครูดนตรีไทยในการใช้ฆ้องวงใหญ่จะเล่น Phlengcha "SOISONE" ในรูปแบบของ CHAISUWAN พินิตวงศ์ครูศิลปินแห่งชาติเป็นบทเรียนสอนสำหรับรองนักเรียนดนตรีไทย วิธีการประกอบด้วยการเก็บรวบรวมข้อมูลเอกสาร และดำเนินการคำขอสำหรับการเรียนรู้การเล่นฆ้องวงใหญ่ Phlengcha "SOISONE" จาก CHAISUWAN พินิตวงศ์ครูศิลปินแห่งชาติพร้อมกับสัมภาษณ์กับครูดนตรีไทยคนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ข้อมูลที่รวบรวมถูกจัดในรูปแบบเอกสารสำหรับการวิเคราะห์แล้ว ส่งไปที่ผู้เชียวชาญตรวจสอบและรับรอง ผลการวิจัยของการศึกษาดังต่อไปนี้:โครงสร้างและเมโลดี้ของ Phlengcha "SOISONE" ในแบบของชาติศิลปินครูพินิจ CHAISUWAN เป็นของชนิดของเพลงที่ขึ้นต้น ด้วย Propkai นบ Soisone นบและเพลงผึ้งร้อย ตาม ด้วย Songmai เพลงซึ่งเป็นเพลง Songmai ตันบ่อระเทศ ตาม ด้วยนบ Reow นบ Reow ตันเทศบ่อ Ra นบ Reow เค็กบ่อระเทศซึ่ง ประกอบด้วย , Reow Phama เพลง และในที่สุด จบลง ด้วยเพลง La. บันทึกย่อทั้งหมดที่ใช้ในโน้ตดนตรี และระดับเสียงเปลี่ยนเป็นเพลง Reow ตันบ่อระเทศในการศึกษานี้ การใช้ฆ้องวงใหญ่จะเล่น Phlengcha "SOISONE" ในแบบของชาติศิลปินครูพินิจ CHAISUWAN พบว่า หลายรูปมีหลายคุณลักษณะเฉพาะและ stanzas สำคัญมากในการเล่นที่สามารถเชื่อมโยงกับเพลงอื่น ๆตามสัมภาษณ์กับครูดนตรีไทย สิบสองของผู้ตอบแสดงความคิดเห็นพร้อมกันที่การใช้ฆ้องวงใหญ่เพลง "SOISONE" ในรูปแบบของ CHAISUWAN พินิจครูศิลปินแห่งชาติในการสอนบทเรียนสำหรับนักเรียนดนตรีไทยเป็นอย่างยิ่งเนื่องจากเพลงดังกล่าวเป็นเพลงพื้นฐาน คีย์ที่สามารถใช้ในการฝึกความจำ ความแม่นยำ และแยกทำนองดนตรีสำหรับผู้เรียนที่ ในเวลาเดียวกัน นักเรียนสามารถสอนความอดทนและความเข้มข้นที่สามารถใช้สำหรับการปรับปรุงความสามารถส่วนบุคคลคำสำคัญ: การใช้ฆ้องวงใหญ่ / PHLENGCHA "SOISONE" / ครูพินิจ CHAISUWAN / ชาติศิลปินหน้า 95

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ได้ดำเนินการกับจุดมุ่งหมายของการศึกษาดังต่อไปนี้ (1) โครงสร้างและทำนองของเพลง (2) การใช้งานของการฝึกอบรมในฆ้องวงใหญ่และ (3) ความคิดเห็นของครูผู้สอนดนตรีไทยคลาสสิกเกี่ยวกับการใช้ฆ้องวงใหญ่ที่ การเล่น Phlengcha "SOISONE" ในรูปแบบของศิลปินแห่งชาติครูพินิจชัยเป็นบทเรียนการเรียนการสอนสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาเรียนดนตรีไทยคลาสสิก วิธีการประกอบด้วยการเก็บรวบรวมข้อมูลเอกสารและการร้องขอสำหรับการเรียนรู้ที่จะเล่นฆ้องวงใหญ่ Phlengcha "SOISONE" จากศิลปินแห่งชาติครูพินิจชัยพร้อมกับการสัมภาษณ์ดำเนินการกับครูดนตรีไทยและคนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ข้อมูลที่เก็บรวบรวมถูกจัดในรูปแบบเอกสารสำหรับการวิเคราะห์แล้วส่งไปยังผู้ทรงคุณวุฒิในการตรวจสอบและการรับรอง ผลการศึกษามีดังนี้:
โครงสร้างและทำนองของ Phlengcha "SOISONE" ในรูปแบบของศิลปินแห่งชาติครูพินิจชัยที่อยู่ในประเภทของเพลงที่ขึ้นต้นด้วยเพลงตับ Propkai ประกอบด้วยเพลงตับ Soisone และเพลงตับ Phung ROI ตามด้วยเพลงตับ Songmai ซึ่งเป็นเพลงตับ Songmai ตันบ่อ Ra Thet ตามด้วยเพลงตับ Reow ซึ่งเป็นเพลงตับ Reow ตันบ่อ Ra เต็ต, เพลงตับ Reow แขก Bo Ra เต็ต, เพลงตับ Reow Phama และสุดท้ายจบลงด้วยเพลงตับ La. บันทึกทั้งหมดจะถูกนำมาใช้ในโน้ตดนตรี และขนาดดนตรีได้เปลี่ยนไปเป็นเพลงตับ Reow ตันบ่อ Ra เต็ต.
ในการศึกษานี้การใช้งานของฆ้องวงใหญ่จะเล่น Phlengcha "SOISONE" ในรูปแบบของศิลปินแห่งชาติครูพินิจชัยพบว่าหลายรูปแบบมีหลายคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ และบทที่สำคัญมากในการเล่นที่สามารถเชื่อมโยงไปยังเพลงอื่น ๆ .
อ้างอิงบทสัมภาษณ์กับครูสอนดนตรีไทยคลาสสิกสิบสองของผู้ตอบแบบสอบถามที่แสดงความเห็นพร้อมกันว่าการใช้ของฆ้องวงใหญ่เพลง "SOISONE" ในรูปแบบของศิลปินแห่งชาติครุ พินิจชัยในการเรียนการสอนสำหรับนักเรียนดนตรีไทยคลาสสิกที่มีความเหมาะสมอย่างมากเพราะเพลงดังกล่าวเป็นพื้นฐานดนตรีที่สำคัญที่สามารถนำมาใช้ในการฝึกอบรมหน่วยความจำ, ความแม่นยำและความแตกต่างของทำนองเพลงสำหรับผู้เรียน ในขณะเดียวกันนักเรียนสามารถสอนความอดทนและความเข้มข้นที่มีทักษะที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการปรับปรุงความสามารถส่วนบุคคล. คำสำคัญ: การใช้ฆ้องวงใหญ่ / PHLENGCHA "SOISONE" / ครุพินิจชัย / NATIONAL ศิลปิน95 หน้า