In their foundational work on readi

In their foundational work on reading psychology, Raynor and Pollatsek used experimental evidence to show that neither top-down, nor bottom-up theories in isolation can fully account for reading data. This continues to be the main issue in modern research: how to intersect bottom-up and top-down models. Though Raynor and Pollatsek, and Clarke (see Short Circuits), have used experimental research to show these two theories pointing to an intersection that is ‘reading’, how these models can work together is still unknown. They have, however, created a detailed model of sentence reading that takes into account the interactions of initial encoding, long term memory / knowledge, and the active processes of working memory and parsing.
In this model, the parser (the part of the brain that analyses sentences for structure) is seen as a purely syntactic device. It uses input from the lexicon (personal vocabulary of language and morphemes) to produce a structural representation for the sentence. The parser uses the principles of minimal attachment and late closure.
An example of minimal attachment is illustrated by Rayner and Pollatsek (1989) in the sentences, "The girl knew the answer by heart" and "The girl knew the answer was wrong". The minimal attachment principle leads to a grammatical structure in which "the answer" is regarded as the direct object of the verb "knew". This works for the first sentence, but not the second, illustrating the effect of late closure having a bearing on the grammatical structure.
They also assume that the nature of temporary storage in the working memory is phonological. Therefore, if comprehension fails, the inner speech module can replay the message. There is little mention of details about how meaning is represented.
Though there is a detailed mapping of cognitive processes during reading, Raynor and Pollatsek also found that good readers are able to recognise lexical forms at a processing speed faster than the time required to activate context effects and conscious predicting. Thus, their theories present a more integrated approach, involving both bottom-up and top-down processing, as “the interactive models, attempting to be more comprehensive, rigorous and coherent, give emphasis to the interrelations between the graphic display in the text, various levels of linguistic knowledge and processes, and various cognitive activities” (Weber, 1984).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการทำงานของพวกเขา foundational ในการอ่านจิตวิทยา แมว--ค้างคาวและ Pollatsek ใช้หลักฐานการทดลองเพื่อแสดงว่า สามารถลงบัญชีทฤษฎีไม่บนลงล่าง หรือ สายล่างแยกสำหรับการอ่านข้อมูลทั้งหมด นี้ยังคงเป็นปัญหาหลักในการวิจัยที่ทันสมัย: วิธีการแบบบนลงล่าง และล่างขึ้นอิน ว่าแมว--ค้างคาว และ Pollatsek และคลาร์ก (ดูลัดวงจร), ได้ใช้ทดลองวิจัยในการแสดงเหล่านี้สองทฤษฎีที่ชี้ไปยังสี่แยกที่เป็น 'อ่าน' วิธีแบบจำลองเหล่านี้สามารถทำงานร่วมกันจะยังไม่รู้จัก ได้ อย่างไรก็ตาม สร้างแบบจำลองรายละเอียดอ่านประโยคที่คำนึงถึงการโต้ตอบของการเข้ารหัสเริ่มต้น ระยะยาวหน่วยความจำ / ความรู้ และกระบวนการใช้งานของการทำงานหน่วยความจำ และแยกวิเคราะห์
ในรุ่นนี้ ตัวแยกวิเคราะห์ (ส่วนของสมองที่วิเคราะห์ประโยคในโครงสร้าง) จะเห็นเป็นอุปกรณ์ทางไวยากรณ์เพียงอย่างเดียว ใช้อินพุตจากปทานุกรม (ส่วนบุคคลคำศัพท์ของภาษาและ morphemes) การผลิตการนำเสนอโครงสร้างของประโยค ตัวแยกวิเคราะห์ที่ใช้หลักน้อยแนบและปลายปิด
ตัวอย่างของสิ่งที่แนบที่น้อยที่สุดจะแสดง โดย Rayner และ Pollatsek (1989) ในประโยค "หญิงสาวรู้คำตอบ ด้วยใจ" และ "หญิงสาวรู้ว่า คำตอบคือผิด" เป้าหมายหลักน้อยแนบโครงสร้างไวยากรณ์ที่ "คำตอบ" ถือเป็นวัตถุโดยตรงของกริยา "รู้" ใช้งานสำหรับประโยคแรก แต่ไม่ที่สอง แสดงผลของการปิดปลายมีเรืองที่เกี่ยวกับโครงสร้างไวยากรณ์
ก็ยังคิดว่าธรรมชาติของที่เก็บชั่วคราวในหน่วยความจำทำงานคำโครงสร้างประโยค ดังนั้น ถ้าทำความเข้าใจ โมเสียงภายในสามารถเล่นข้อความ พูดถึงน้อยรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีแสดงความหมายได้
เป็นการแม็ปรายละเอียดของกระบวนการรับรู้ในระหว่างอ่าน แมว--ค้างคาวและ Pollatsek ยังพบว่า ผู้อ่านที่ดีจะสามารถรู้ฟอร์มเกี่ยวกับคำศัพท์ที่มีความเร็วในการประมวลผลได้เร็วกว่าเวลาที่ใช้ในการเรียกใช้ลักษณะพิเศษของบริบทและคาดการณ์สติ ดังนั้น ทฤษฎีของพวกเขานำเสนอวิธีเพิ่มเติมรวม ประมวลผลบนลงล่าง และล่างขึ้น เกี่ยวข้องกับ เป็น "รูปแบบโต้ตอบ พยายามให้มากขึ้นครอบคลุม อย่างเข้มงวด และ coherent ให้เน้น interrelations ระหว่างการแสดงผลกราฟิกในระดับต่าง ๆ ของความรู้ภาษาศาสตร์ ข้อความและกระบวนการ และกิจกรรมต่าง ๆ รับรู้" (เวเบอร์ 1984)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการทำงานพื้นฐานของพวกเขาในการอ่านจิตวิทยา Raynor และ Pollatsek ใช้หลักฐานการทดลองแสดงให้เห็นว่าทั้งจากบนลงล่างหรือทฤษฎีล่างขึ้นบนในการแยกอย่างเต็มที่สามารถบัญชีสำหรับการอ่านข้อมูล นี้ยังคงเป็นประเด็นหลักในการวิจัยที่ทันสมัย: วิธีการตัดล่างขึ้นและรูปแบบบนลงล่าง แม้ว่า Raynor และ Pollatsek และคล๊าร์ค (ดูวงจรสั้น) ได้ใช้การวิจัยเชิงทดลองเพื่อแสดงให้เห็นทั้งสองทฤษฎีชี้ไปที่สี่แยกที่เป็น 'การอ่าน', รูปแบบวิธีการเหล่านี้สามารถทำงานร่วมกันเป็นยังไม่ทราบ พวกเขาได้ แต่สร้างแบบจำลองที่มีรายละเอียดของการอ่านประโยคที่คำนึงถึงการมีปฏิสัมพันธ์ของการเข้ารหัสเริ่มต้นของหน่วยความจำระยะยาว / ความรู้และกระบวนการที่ใช้งานของการทำงานหน่วยความจำและการแยก
ในรุ่นนี้ตัวแยกวิเคราะห์ (ส่วนหนึ่งของสมอง ที่ช่วยวิเคราะห์โครงสร้างประโยค) ถูกมองว่าเป็นอุปกรณ์ประโยคอย่างหมดจด จะใช้ข้อมูลจากพจนานุกรม (คำศัพท์ส่วนตัวของภาษาและ morphemes) การผลิตการแสดงโครงสร้างประโยค ตัวแยกวิเคราะห์ที่ใช้หลักการของสิ่งที่แนบมาน้อยที่สุดและปิดปลาย
ตัวอย่างของสิ่งที่แนบมาน้อยที่สุดจะแสดงโดยเรย์เนอร์และ Pollatsek (1989) ในประโยค "สาวรู้คำตอบด้วยหัวใจ" และ "สาวรู้คำตอบคือผิด" หลักการสิ่งที่แนบมาน้อยที่สุดจะนำไปสู่โครงสร้างไวยากรณ์ที่ "คำตอบ" ถือได้ว่าเป็นวัตถุของคำกริยา "รู้" งานนี้สำหรับประโยคแรก แต่ไม่สองแสดงผลกระทบของการปิดปลายที่มีผลต่อโครงสร้างไวยากรณ์
พวกเขายังคิดว่าธรรมชาติของการจัดเก็บชั่วคราวในหน่วยความจำที่ทำงานเป็นเสียง ดังนั้นถ้าเข้าใจไม่โมดูลการพูดภายในสามารถ replay ข้อความ มีการกล่าวถึงรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับวิธีการความหมายเป็นตัวแทนเป็น
แม้ว่าจะมีการทำแผนที่ที่มีรายละเอียดของกระบวนการเรียนรู้ในระหว่างการอ่าน Raynor และ Pollatsek นอกจากนี้ยังพบว่าผู้อ่านที่ดีมีความสามารถในการรับรู้รูปแบบคำศัพท์ที่ความเร็วการประมวลผลได้เร็วขึ้นกว่าเวลาที่จำเป็นในการเปิดใช้งานบริบท ผลกระทบและการพยากรณ์สติ ดังนั้นทฤษฎีของพวกเขานำเสนอวิธีการแบบบูรณาการมากขึ้นที่เกี่ยวข้องกับทั้งสองด้านล่างขึ้นและการประมวลผลจากบนลงล่างขณะที่ "รูปแบบการโต้ตอบและความพยายามที่จะเป็นที่ครอบคลุมมากขึ้นอย่างเข้มงวดและสอดคล้องกันให้ความสำคัญในการปฏิสัมพันธ์ระหว่างการแสดงผลกราฟิกในข้อความ ระดับต่างๆของความรู้ทางด้านภาษาและกระบวนการและกิจกรรมการเรียนรู้ต่างๆ "(เวเบอร์, 1984)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในงานพื้นฐานของจิตวิทยาการอ่าน และใช้ pollatsek Raynor หลักฐานการทดลองแสดงให้เห็นว่าทั้งจากบนลงล่าง หรือจากล่างขึ้นบน ทฤษฎีการแยกอย่างเต็มที่สามารถบัญชีสำหรับข้อมูลที่อ่านได้ นี้ยังคงเป็นปัญหาหลักในการวิจัยสมัยใหม่ : วิธีการตัดแบบจากล่างขึ้นบน และบนลงล่าง และแม้ว่า Raynor pollatsek และคลาร์ก ( ดูวงจรสั้น )ใช้เพื่อการแสดงเหล่านี้สองทฤษฎีที่ชี้ไปยังทางแยกที่เป็น ' อ่าน ' แล้ว โมเดลเหล่านี้สามารถทำงานร่วมกันได้ คือยังไม่ทราบ อย่างไรก็ตาม พวกเค้าสร้างแบบจำลองของการอ่านประโยคนั้นจะพิจารณาปฏิสัมพันธ์ของเริ่มต้นการเข้ารหัสหน่วยความจำระยะยาว / ความรู้ และกระบวนการทำงาน และการใช้งาน .
ในรูปแบบนี้parser ( สมองส่วนที่วิเคราะห์ประโยคโครงสร้าง ) จะเห็นเป็นอุปกรณ์แบบหมดจด . มันใช้สัญญาณจากพจนานุกรม ( ศัพท์ส่วนตัวของภาษาและคำ ) เพื่อผลิตแทนโครงสร้างของประโยค ใช้หลักการของ parser น้อยที่สุดสิ่งที่แนบและปลายปิด
ตัวอย่างของสิ่งที่แนบที่น้อยที่สุดจะแสดงโดยเรย์เนอร์ และ pollatsek ( 1989 ) ในประโยค " หญิงสาวรู้ว่าคำตอบหัวใจ " และ " หญิงสาวรู้ว่าคำตอบคือผิด " หลักการเติมน้อย นำไปสู่โครงสร้างไวยากรณ์ที่ " คำตอบ " ถือว่าเป็นกรรมตรงของคำกริยา " รู้ " นี้ใช้ได้กับประโยคแรก แต่ไม่ใช่ครั้งที่สองแสดงผลสายปิดมีแบริ่งในโครงสร้างทางไวยากรณ์
พวกเขายังคิดว่าธรรมชาติของการจัดเก็บชั่วคราวในหน่วยความจำการทำงานระบบเสียง . ดังนั้น ถ้าความเข้าใจพลาด , โมดูลการพูดภายในสามารถ replay ข้อความ มีการกล่าวถึงรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการเล็ก ๆน้อย ๆ ความหมายแทน
แม้ว่ามีรายละเอียดแผนที่ของกระบวนการทางปัญญาในการอ่าน และ pollatsek Raynor ยังพบว่าผู้อ่านที่ดีจะสามารถจำรูปแบบศัพท์ที่ความเร็วการประมวลผลเร็วกว่าเวลาที่ใช้ในการเปิดใช้งานผลบริบท และมีสติทำนาย . ดังนั้นทฤษฎีของพวกเขาในปัจจุบันเป็นแบบบูรณาการวิธีการที่เกี่ยวข้องกับทั้งล่างและการประมวลผลแบบบนลงล่างเป็น " รุ่นโต้ตอบ พยายามให้ครอบคลุมมากขึ้น อย่างเข้มงวด และติดต่อกัน ให้เน้นถึง interrelations ระหว่างการแสดงผลกราฟิกในข้อความที่ระดับต่าง ๆ ของกระบวนการทางความรู้ และ กิจกรรม และความรู้ต่าง ๆ " ( Weber , 1984 )