Student talk and teacher talkThere

Student talk and teacher talk
There is a continuing debate about the amount of time teachers should spend talking in
class. Classes are sometimes criticised because there is too much TTT (Teacher Talking
Time) and not enough STT (Student Talking Time).
Overuse of TTT is inappropriate because the more a teacher talks, the less chance there
is for the students to practise their own speaking - and it is the students who need the
practice, not the teacher. If a teacher talks and talks, the students will have less time for
other things, too, such as reading and writing. For these reasons, a good teacher maximises
STT and minimises TTT.
Good TTT may have beneficial qualities, however. If teachers know how to talk to
students, if they know how to rough-tune their language to the students’ level as discussed
above, then the students get a chance to hear language which is certainly above their own
productive level, but which they can more or less understand. Such comprehensible input
- where students receive rough-tuned input in a relaxed and unthreatening way - is an
important feature in language acquisition.
Perhaps, therefore, we should not talk simply about the difference between STT and
TTT, but also consider TTQ (Teacher Talking Quality). In other words, teachers who
just go on and on, using language which is not especially useful or appropriate, are not
offering students the right kind of talking, whereas teachers who engage students with their
stories and interaction, using appropriate comprehensible input will be helping them to
understand and acquire the language.
The best lessons, therefore, are ones where STT is maximised, but where at appropriate
moments during the lesson the teacher is not afraid to summarise what is happening, tell a
story or enter into discussion, etc. Good teachers use their common sense and experience
to get the balance right.
Using

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พูดคุยนักเรียนและครูพูดมีการอภิปรายต่อเนื่องเกี่ยวกับจำนวนเวลาที่ครูควรใช้การพูดในคลา เรียนเป็นบางครั้ง criticised เนื่องจากมีทีมากเกินไป (ครูพูดเวลา) และไม่เพียงพอ STT (นักเรียนพูดคุยเวลา)Overuse ของทีไม่เหมาะสมเนื่องจากอย่างที่ครูพูด น้อยโอกาสที่มีสำหรับนักเรียนที่จะฝึกฝนตนเอง พูด - และเป็นนักเรียนที่ต้องการแบบฝึกหัด ครูไม่ ถ้าครูพูด และเจรจา นักเรียนจะมีเวลาน้อยสิ่งอื่น ๆ เกินไป เช่นอ่าน และเขียน ด้วยเหตุนี้ อาจารย์ดีเพิ่มSTT และ minimises ทีทีดีได้คุณภาพประโยชน์ อย่างไรก็ตาม ถ้าครูรู้วิธีการพูดคุยกับนักเรียน ถ้าพวกเขารู้วิธีหยาบเพลงภาษาระดับของนักเรียนดังที่กล่าวไว้เหนือ แล้วนักเรียนได้รับโอกาสที่จะได้ยินภาษาที่เป็นข้างตนระดับประสิทธิผล แต่พวกเขาสามารถน้อยเข้าใจ ป้อนข้อมูลเช่น comprehensible-ที่นักเรียนได้รับอินพุตปรับหยาบแบบผ่อนคลาย และ unthreatening - เป็นการคุณลักษณะที่สำคัญซื้อภาษาบางที ดังนั้น เราควรไม่พูดเพียงความแตกต่างระหว่าง STT และที แต่ยัง พิจารณา TTQ (ครูพูดคุณภาพ) ในคำอื่น ๆ ครูผู้เพียงไปบน และบน ใช้ภาษาที่ไม่มีประโยชน์โดยเฉพาะ หรือที่เหมาะ สม ไม่บริการนักเรียนด้านขวาของพูด ในขณะที่ครูที่ศึกษาการมีส่วนร่วมของเรื่องราวและการโต้ตอบ ใช้ comprehensible อินพุตที่เหมาะสมจะสามารถช่วยให้พวกเขาทำความเข้าใจ และรับภาษาบทเรียนดีที่สุด ดังนั้น เป็นคนที่มี maximised STT แต่สถานที่ที่เหมาะสมช่วงเวลาในระหว่างการเรียนที่ครูไม่กลัวที่จะ summarise สิ่งที่เกิดขึ้น บอกเป็นเรื่องราว หรือเข้าสนทนา ฯลฯ ครูดีใช้สามัญสำนึกของพวกเขา และประสบการณ์การได้ดุลขวาโดยใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พูดคุยและพูดคุยกับนักศึกษาครูมีการอภิปรายต่อเนื่องเกี่ยวกับจำนวนเงินที่ครูควรจะใช้เวลาในการพูดคุยเป็นระดับ เรียนที่จะมีการวิพากษ์วิจารณ์บางครั้งเพราะมีมากเกินไป TTT (ครูพูดคุยTime) และไม่เพียงพอ STT (นักเรียนพูดคุยครั้ง). มากเกินไปของ TTT ไม่เหมาะสมเพราะยิ่งพูดถึงครูที่มีโอกาสน้อยลงสำหรับนักเรียนที่จะปฏิบัติพูดของตัวเอง- และเป็นนักเรียนที่ต้องการการปฏิบัติที่ไม่ครู ถ้าพูดถึงครูและพูดถึงนักเรียนจะมีเวลาน้อยลงสำหรับสิ่งอื่น ๆ ด้วยเช่นการอ่านและการเขียน ด้วยเหตุผลเหล่านี้เป็นครูที่ดีเพิ่มSTT และลด TTT. TTT ดีอาจมีคุณสมบัติที่เป็นประโยชน์อย่างไร ถ้าครูรู้วิธีที่จะพูดคุยกับนักเรียนหากพวกเขารู้วิธีที่จะหยาบปรับภาษาของพวกเขาไปยังระดับของนักเรียนตามที่กล่าวไว้ข้างต้นแล้วนักเรียนจะได้รับโอกาสที่จะได้ยินภาษาซึ่งแน่นอนดังกล่าวข้างต้นของตัวเองในระดับการผลิตแต่ที่พวกเขาสามารถ มากหรือน้อยเข้าใจ มาใส่ที่เข้าใจดังกล่าว- กรณีที่นักเรียนจะได้รับการป้อนข้อมูลหยาบปรับในลักษณะที่ผ่อนคลายและ unthreatening - เป็นคุณลักษณะที่สำคัญในการเรียนรู้ภาษา. บางทีดังนั้นเราไม่ควรพูดเพียงเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่าง STT และTTT แต่ยังพิจารณา TTQ (ครูพูดคุย คุณภาพ). ในคำอื่น ๆ ครูที่เพียงแค่ไปบนและบนการใช้ภาษาที่ไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เป็นประโยชน์หรือความเหมาะสมไม่ได้นำเสนอนักเรียนสิทธิชนิดของการพูดคุยในขณะที่ครูผู้สอนที่มีส่วนร่วมกับนักเรียนของพวกเขาเรื่องราวและการทำงานร่วมกันโดยใช้การป้อนข้อมูลเข้าใจที่เหมาะสมจะช่วยให้พวกเขาที่จะเข้าใจและได้รับภาษา. บทเรียนที่ดีที่สุดจึงจะเป็นคนที่ STT เป็น maximized แต่ที่ที่เหมาะสมในช่วงเวลาระหว่างบทเรียนครูไม่กลัวที่จะสรุปสิ่งที่เกิดขึ้นบอกเล่าเรื่องราวหรือป้อนเข้าสู่การอภิปรายฯลฯ ครูที่ดีใช้สามัญสำนึกและประสบการณ์ของพวกเขาที่จะได้รับความสมดุลที่เหมาะสม. ใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุยกับนักเรียนและครูพูด
มีการอภิปรายเกี่ยวกับจำนวนครูเวลาควรใช้พูดในคลาส
. ชั้นเรียนบางครั้งการวิพากษ์วิจารณ์เพราะมี TTT มากเกินไป ( ครูพูด
เวลา ) และไม่เพียงพอในโหมดนักเรียนเวลาคุย ) .
overuse ของทีทีทีไม่เหมาะสม เพราะยิ่งครูพูด น้อยกว่าโอกาสตรงนั้น
สำหรับให้นักเรียนฝึกการพูดของตนเอง และเป็นนักเรียนที่ต้องการ
ฝึก ไม่ใช่ครู ถ้าครูพูดและพูด นักเรียนจะได้ใช้เวลาน้อยสำหรับ
เรื่องอื่นด้วย เช่น การอ่าน และการเขียน เหตุผลเหล่านี้ เป็นครูที่ดี และเพิ่มโหมด
TTT
TTT อาจช่วยลด . ที่ดีมีคุณภาพ เป็นประโยชน์ อย่างไรก็ตาม ถ้าครูรู้วิธีคุยกับ
นักเรียนถ้าพวกเขารู้วิธีการหยาบปรับภาษาของพวกเขาไปยังระดับของนักเรียนตามที่กล่าวไว้
ข้างต้น จากนั้นให้นักเรียนได้รับโอกาสที่จะได้ยินภาษาซึ่งแน่นอนเหนือระดับผลผลิตของตัวเอง
, แต่ที่พวกเขาสามารถมากหรือน้อยครับ เช่นข้อมูลที่เข้าใจได้
- ที่นักเรียนได้รับหยาบปรับใส่ในผ่อนคลายและทรมานทางเป็นคุณลักษณะที่สำคัญในการได้มาซึ่งภาษา
.
บางทีดังนั้น เราไม่ควรพูดเพียงเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างโหมดและ
TTT แต่ยังพิจารณา ttq ( ครูพูดคุณภาพ ) ในคำอื่น ๆที่ครู
เพียงแค่ไปบนและบน การใช้ภาษา ซึ่งไม่ได้เป็นประโยชน์หรือเหมาะสม ไม่ใช่
เสนอนักเรียนสิทธิชนิดของการพูดคุย ส่วนครูที่นักเรียนมีส่วนร่วมกับ
เรื่องราวและปฏิสัมพันธ์การป้อนข้อมูลที่เหมาะสมจะช่วยให้พวกเขาเข้าใจ

เข้าใจและได้รับภาษา
บทเรียนที่ดีที่สุด ดังนั้น คนที่เป็น maximised โหมด แต่ในช่วงเวลาที่เหมาะสม
ระหว่างบทเรียน ครูไม่กลัวที่จะสรุปสิ่งที่เกิดขึ้น บอกเรื่องราว หรือเข้าสู่การอภิปราย
ครูที่ดี ใช้ความรู้สึก ฯลฯ ทั่วไปและประสบการณ์ของพวกเขาที่จะได้รับความสมดุลที่เหมาะสม

ใช้ .