Popular cultureEditTaiwanization of

Popular cultureEdit


Taiwanization of the culture of Taiwan has been a trend since democratisation in the 1980s and 1990s. In 2000, after half a century of Chinese Kuomintang (KMT) party rule, the first ever democratic change of ruling parties in Taiwan occurred with the election of Chen Shui-bian and his Taiwan-centric Democratic Progressive Party (DPP), marking an important step towards Taiwanization. While generally the KMT, the other major political party, is also more open to promoting Taiwan's cultural autonomy than in the past, the DPP made Taiwanization a key plank in its political platform. The Chen administration's policies included measures designed to focus on Taiwan while de-emphasizing cultural and historical ties to China. These policies included changes such as revising textbooks and changing school curricula to focus more on Taiwan's own history to the exclusion of China, and changing the names of institutions that contain "China" to "Taiwan". This sometimes led to incongruities such as Sun Yat-sen being treated as both a "foreign" (Chinese) historical figure and as the "Father of the Country" (Republic of China). These policies are called Taiwanization but have been attacked by detractors as "desinicization", which explains why these policies are generally applauded by most ethnic Taiwanese and opposed by the Chinese Nationalist Party.

One phenomenon that has resulted from the Taiwanization movement is the advent of Taike subculture, in which people consciously adopt the wardrobe, language and cuisine to emphasize the uniqueness of popular, groundroots Taiwanese culture, which in previous times had often been seen as provincial and brutally suppressed by Chiang Kai-shek.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

CultureEdit นิยมTaiwanization วัฒนธรรมของไต้หวันได้รับแนวโน้มตั้งแต่ democratisation ในแถบเอเชีย ในปี 2000 หลังจากครึ่งศตวรรษของจีนพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT) บุคคลกฎ แรกประชาธิปไตยเคยเกิดการเปลี่ยนแปลงของฝ่ายปกครองในไต้หวันกับราษฎรเฉินชุ่ยเบียนและเขาไต้หวันเกี่ยวกับประชาธิปไตยพรรคก้าวหน้า (DPP), เครื่องหมายก้าว Taiwanization ที่สำคัญ ขณะทั่วไป KMT หลักพรรค ยังเปิดมากขึ้นเพื่อส่งเสริมอิสระทางวัฒนธรรมของไต้หวันมากกว่าในอดีต DPP ได้ Taiwanization แผ่นสำคัญในเวทีการเมือง นโยบายของการจัดการเฉินรวมมาตรการเน้นไต้หวันขณะชื่น emphasizing วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์กับจีน นโยบายเหล่านี้รวมการเปลี่ยนแปลงเช่นตำราการแก้ไขเปลี่ยนแปลงหลักสูตรโรงเรียนให้ความสำคัญในประวัติศาสตร์ของไต้หวันต้องการแยกออกของจีน และการเปลี่ยนแปลงชื่อของสถาบันที่ประกอบด้วย "จีน" "ไต้หวัน" นี้บางครั้งนำไป incongruities เช่นซุนเซ็นได้รับการรักษาทั้งแบบ "ต่างประเทศ" (จีน) ประวัติศาสตร์รูป และ เป็น "พ่อของประเทศ" (สาธารณรัฐจีน) นโยบายเหล่านี้เรียกว่า Taiwanization แต่ถูกโจมตี โดย detractors เป็น "desinicization" ซึ่งอธิบายทำไมนโยบายเหล่านี้โดยทั่วไปนั้นสรรเสริญ โดยไต้หวันสุดชาติพันธุ์ และข้าม โดยพรรคชาตินิยมของจีนปรากฏการณ์หนึ่งที่มีผลจากการเคลื่อนไหว Taiwanization มาย Taike วัฒนธรรม ที่คนสตินำตู้เสื้อผ้า ภาษา และอาหารเน้นความ groundroots ยอดนิยม วัฒนธรรมไต้หวัน ซึ่งในเวลาก่อนหน้านี้มักจะได้เห็นจราหยุดโดยเจียงไคเชก และจังหวัด ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

cultureEdit นิยมTaiwanization ของวัฒนธรรมของไต้หวันได้รับการแนวโน้มตั้งแต่ประชาธิปไตยในปี 1980 และปี 1990 ในปี 2000 หลังจากครึ่งศตวรรษของจีนก๊กมินตั๋ (เอ็มที) กฎพรรคแรกการเปลี่ยนแปลงประชาธิปไตยที่เคยปกครองฝ่ายในไต้หวันที่เกิดขึ้นกับการเลือกตั้งของเฉินสุยเปี่ยนและไต้หวันเป็นศูนย์กลางพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าของเขา (DPP), การทำเครื่องหมายที่สำคัญ ขั้นตอนต่อ Taiwanization ในขณะที่โดยทั่วไปเอ็มที, พรรคการเมืองอื่น ๆ ที่สำคัญยังเปิดกว้างมากขึ้นให้กับการส่งเสริมวัฒนธรรมเอกราชของไต้หวันกว่าในอดีตที่ผ่านมา DPP ทำ Taiwanization ไม้กระดานที่สำคัญในเวทีการเมืองของตน นโยบายการบริหารงานของเฉินรวมถึงมาตรการที่ออกแบบมาให้ความสำคัญกับไต้หวันในขณะที่เดเน้นความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ไปยังประเทศจีน นโยบายเหล่านี้รวมถึงการเปลี่ยนแปลงเช่นทบทวนตำราเรียนและการเปลี่ยนแปลงหลักสูตรของโรงเรียนที่จะมุ่งเน้นเพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติของตัวเองของไต้หวันเพื่อการยกเว้นของจีนและการเปลี่ยนชื่อของสถาบันที่มี "จีน" เป็น "ไต้หวัน" เรื่องนี้ทำให้บางครั้ง incongruities เช่นซุนยัตเซ็นได้รับการปฏิบัติเป็นทั้ง "ต่างประเทศ" (ภาษาจีน) ตัวเลขทางประวัติศาสตร์และเป็น "บิดาแห่งประเทศ" (สาธารณรัฐจีน) นโยบายเหล่านี้จะเรียกว่า Taiwanization แต่ได้รับการโจมตีโดยผู้ว่าเป็น "desinicization" ซึ่งอธิบายว่าทำไมนโยบายเหล่านี้ได้รับการปรบมือโดยทั่วไปไต้หวันชาติพันธุ์มากที่สุดและต่อต้านจากจีนพรรครักชาติ. หนึ่งปรากฏการณ์ที่มีผลจากการเคลื่อนไหว Taiwanization คือการถือกำเนิดของ Taike วัฒนธรรมในการที่คนมีสตินำมาใช้ตู้เสื้อผ้าภาษาและอาหารจะเน้นเอกลักษณ์ของความนิยม, groundroots วัฒนธรรมไต้หวันซึ่งในครั้งก่อนหน้านี้มักจะได้รับการมองว่าเป็นจังหวัดและปราบปรามอย่างไร้ความปราณีโดยเจียงไคเชก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่ได้รับความนิยม cultureedit


taiwanization ของวัฒนธรรมของไต้หวัน มีความเป็นประชาธิปไตย แนวโน้ม ตั้งแต่ในช่วงปี 1980 และ 1990 ในปี 2000 หลังจากครึ่งศตวรรษของจีนก๊กมินตั๋ง ( KMT ) พรรคกฎเปลี่ยนเคยประชาธิปไตยครั้งแรกของฝ่ายปกครองในไต้หวันเกิดขึ้นกับการเลือกตั้งของเฉินสุ่ยเปียน และไต้หวันศูนย์กลางประชาธิปไตยก้าวหน้าพรรค ( DPP ) marking an important step towards Taiwanization. While generally the KMT, the other major political party, is also more open to promoting Taiwan's cultural autonomy than in the past, the DPP made Taiwanization a key plank in its political platform. The Chen administration's policies included measures designed to focus on Taiwan while de-emphasizing cultural and historical ties to China.นโยบายเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลง เช่น ทบทวนตำรา และการเปลี่ยนแปลงหลักสูตรของโรงเรียนที่มุ่งเน้นเพิ่มเติมเกี่ยวกับไต้หวันเองประวัติศาสตร์เพื่อการยกเว้นของประเทศจีน และเปลี่ยนชื่อสถาบันที่ประกอบด้วย " จีน " เป็น " ไต้หวัน "นี้บางครั้งทำให้ incongruities เช่น ซุน ยัด เซ็นถูกถือว่าเป็นทั้ง " ต่างชาติ " ( ภาษาจีน ) เป็นประวัติศาสตร์และเป็น " พ่อของแผ่นดิน " ( จีน ) นโยบายเหล่านี้จะเรียกว่า taiwanization แต่ถูกโจมตีโดย detractors เป็น " desinicization "ซึ่งอธิบายว่าทำไมนโยบายเหล่านี้มักจะได้รับการยกย่องจากชาวไต้หวันและชาติพันธุ์มากที่สุดต่อต้านจากพรรคชาตินิยมจีน

หนึ่งปรากฏการณ์ที่เป็นผลจาก taiwanization เคลื่อนไหวคือการมาถึงของ taike วัฒนธรรมย่อยที่คน consciously adopt ต้น ภาษาและอาหารเพื่อเน้นเอกลักษณ์ของ groundroots ไต้หวันนิยมวัฒนธรรม which in previous times had often been seen as provincial and brutally suppressed by Chiang Kai-shek.