Beauty and aesthetics are very subj

Beauty and aesthetics are very subjective and can be uniquely different for each person. What might look like a jumbled mess of scribbles might be a thing of beauty and artistic genius to another.

There are certain forms of "art" that I don't appreciate or understand, but that doesn't mean it isn't art. One that comes to mind is "Artist's Shit" by Piero Manzoni (1961) which can be seen at the world renowned Guggenheim Museum in New York City. It is literally a collection of cans of the artist's own poop... and a can of it recently sold for $150,000! ...or there was the French artist, Yves Klein, who created the "Monotone Symphony" which consisted of a single 20-minute sustained chord followed by a 20-minute silence. I personally think that is ridiculous, but each of these examples are respected "works of art". So does my own opinion mean that they are NOT art? They may not seem like "art" to me, but the mere fact that they produce an emotional response from me (mostly of disbelief and anger) proves their artistic value in our cultural dialogue.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความงามและสุนทรียภาพมีมากตามอัตวิสัย และอาจแตกต่างไม่ซ้ำกันสำหรับแต่ละบุคคล ที่อาจดูเหมือนระเบียบประจำวันของการเขียนอาจจะเป็นสิ่งที่สวยงามและศิลปะอัจฉริยะอีก มีบางรูปแบบของ "ศิลปะ" ที่ฉันไม่ได้ชื่นชอบ หรือเข้าใจ แต่ไม่ได้หมายความ มันไม่ใช่ศิลปะ ที่นึกถึงคือ "หุ่นคน" โดยเปียโรแมนโซนี (1961) ซึ่งสามารถดูได้ที่พิพิธภัณฑ์ Guggenheim โลกในนิวยอร์กซิตี้ มันเป็นอักษรต่าง ๆ กระป๋องเซ่อของศิลปินเอง...และความสามารถของมันเพิ่ง ขายสำหรับ $150000 ... .or มีศิลปินฝรั่งเศส Yves Klein ผู้สร้าง "Monotone ซิมโฟนี" ซึ่งประกอบด้วยคอร์ดการ sustained 20 นาทีเดียว ตาม ด้วยเงียบ 20 นาที ส่วนตัวผมคิดว่า คือ ขบขัน แต่ละอย่างเหล่านี้ได้รับการยอมรับ "งานศิลปะ" ดังนั้น ไม่ความคิดของตัวเองหมายความ ว่า จะไม่ศิลปะ พวกเขาอาจไม่เหมือน "งานศิลปะ" ฉัน แต่ข้อเท็จจริงเพียงว่า พวกเขาก่อให้เกิดการตอบสนองทางอารมณ์จากผม (ส่วนใหญ่ของ disbelief ความโกรธ) พิสูจน์ค่าของศิลปะในการสนทนาทางวัฒนธรรมของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความงามและความงามเป็นส่วนตัวมากและสามารถเป็นเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันสำหรับแต่ละบุคคล สิ่งที่อาจจะมีลักษณะเป็นระเบียบของการเขียนรายละเอียดด้านล่างอาจจะมีเรื่องของความงามและความเป็นอัจฉริยะทางศิลปะไปยังอีก. มีบางรูปแบบของ "ศิลปะ" ที่ฉันไม่ได้ชื่นชมหรือเข้าใจ แต่ไม่ได้หมายความว่ามันไม่ได้เป็นงานศิลปะ หนึ่งที่อยู่ในใจคือ "อึของศิลปิน" โดยเปียโร Manzoni (1961) ซึ่งสามารถมองเห็นที่พิพิธภัณฑ์ Guggenheim มีชื่อเสียงระดับโลกในมหานครนิวยอร์ก มันเป็นอย่างแท้จริงคอลเลกชันของกระป๋องเซ่อเองของศิลปิน ... และสามารถของมันเมื่อเร็ว ๆ นี้ขายสำหรับ $ 150,000! ... หรือมีศิลปินฝรั่งเศส Yves Klein ที่สร้าง "Monotone ซิมโฟนี" ซึ่งประกอบไปด้วยคอร์ดยั่งยืน 20 นาทีเดียวตามด้วยความเงียบ 20 นาที ผมเองคิดว่าเป็นเรื่องน่าขัน แต่แต่ละตัวอย่างเหล่านี้เป็นที่เคารพนับถือ "งานศิลปะ" ดังนั้นไม่เห็นของฉันเองหมายความว่าพวกเขาจะไม่ศิลปะ? พวกเขาไม่อาจดูเหมือน "ศิลปะ" กับผม แต่ความจริงเท่านั้นที่พวกเขาผลิตการตอบสนองอารมณ์จากฉัน (ส่วนใหญ่เชื่อและความโกรธ) พิสูจน์ให้เห็นคุณค่าทางศิลปะของพวกเขาในการสนทนาทางวัฒนธรรมของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความงามและความงามเป็นอัตนัยมากและสามารถแตกต่างกันโดยเฉพาะสำหรับแต่ละบุคคล สิ่งที่อาจดูเหมือนสับสนวุ่นวายของมนุษย์อาจเป็นสิ่งที่ของความงามและศิลปะอัจฉริยะไปอีก

มีรูปแบบบางอย่างของ " ศิลปะ " ที่ผมไม่ได้ซาบซึ้งหรือเข้าใจ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีศิลปะหนึ่งที่อยู่ในใจคือ " ศิลปินแม่ง " โดย Piero โซนี ( 1961 ) ซึ่งสามารถเห็นโลกที่มีชื่อเสียงพิพิธภัณฑ์ในนิวยอร์ก มันเป็นอย่างแท้จริงคอลเลกชันของกระป๋อง ของศิลปินที่ถ่ายเอง . . . . . . . และเมื่อเร็วๆนี้มันสามารถขายได้ถึง 150 , 000 เหรียญ ! . . . . . . . หรือมีศิลปินชาวฝรั่งเศส อีฟว์ไคลน์ที่สร้าง " รูปซิมโฟนี " ซึ่งประกอบด้วยเพียง 20 นาทีจากคอร์ดตามด้วย 20 นาทีที่เงียบงัน ผมเองคิดว่ามันไร้สาระ แต่แต่ละตัวอย่างเหล่านี้ด้วย " งานศิลปะ " ดังนั้น หมายความว่า ความเห็นของผมเองนั้นไม่ใช่ศิลปะ พวกเขาไม่อาจดูเหมือนเช่น " ศิลปะ " กับผมแต่ข้อเท็จจริงที่ว่าพวกเขาสร้างการตอบสนองอารมณ์จากผม ( ส่วนใหญ่ของการปฏิเสธศรัทธาและความโกรธ ) พิสูจน์คุณค่าทางศิลปะของพวกเขาในการสนทนาทางวัฒนธรรมของเรา