percent of the population and are m

percent of the population and are mainly concentrated in the southern part
of Thailand. Evidently, they constitute ‘a substantial number of individuals
concentrated in a region’.
Thailand’s language policy could therefore be said to be discriminatory in
the sense that it does not provide state education and services for the
Malay minority in the Malay language. Additionally, as previously
mentioned, the state officials in the south are mostly Thai-Buddhists who
do not speak the Malay language. This has led to much miscommunication
between the Malays and state officials.52 The high concentration of Malays
in the south warrants the presence of public authorities that can speak the
Malay language.53 Thus, the failure to provide the Malays with public
officials who can speak the Malay language amounts to an exclusive
language policy (in favour of the Thai language only) which could be said
to be unreasonable and unjustified in the circumstances, and therefore to
constitute discrimination on the ground of language in breach of
Thailand’s legal obligations under Article 26 of the ICCPR.54
3.7 A Non-Discriminatory Approach: The Sliding-Scale Model
How then to approach the situation in southern Thailand that is reasonable
and justified in terms of the language policies affecting the Malay
minority? The answer may be found in what is sometimes described as a
‘sliding-scale’ model, and which is presented in various forms. For
example, Article 8 of the European Charter for Regional or Minority
Languages requires a state provide a greater degree of use of a language in
education as the number of beneficiaries increases.55 This implies that the
larger the number of speakers of a minority language in a region, the
greater use of their language should be in place.56 In compliance with this
‘sliding-scale’ model, the Malay minority, since they constitute around 80
percent of the population in the southernmost provinces, should be entitled
to a minimum right of preschool to secondary state education, or a
substantial part of the schooling years, in their own language.57 The South
West Africa Case (Second Phase) affirmed that due to the linguistic
differences of minority groups, it would be deemed reasonable and

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เปอร์เซ็นต์ของประชากร และกำลังเข้มข้นส่วนใหญ่ในภาคใต้ของประเทศไทย กรีซ พวกเขาเป็น ' จำนวนบุคคลพบเข้มข้นในภูมิภาค 'ดังนั้นจะกล่าวว่า นโยบายของไทยภาษาจะโจ่งแจ้งในรู้สึกว่า จะให้การศึกษาของรัฐ และการชนกลุ่มน้อยมาเลย์ในภาษามาเลย์ นอกจากนี้ เป็นก่อนหน้านี้กล่าว เป็นเจ้าหน้าที่รัฐในภาคใต้ส่วนใหญ่เป็นไทยพุทธที่พูดภาษามลายู มีผลให้ miscommunication มากระหว่างเชื้อสายมลายูและรัฐ officials.52 ความเข้มข้นสูงของเชื้อสายมลายูในภาคใต้วอร์แรนต์ของหน่วยงานภาครัฐที่พูดนี้ดังนี้ ความล้มเหลวให้ประชาชนเชื้อสายมลายูมาเลย์ language.53เจ้าหน้าที่ที่สามารถพูดภาษามาเลย์จ่ายเป็นนโยบายภาษา (ลงภาษาไทยเท่านั้น) ซึ่งอาจจะกล่าวunreasonable และ unjustified ในสถานการณ์ และการเป็นการเลือกปฏิบัติบนพื้นดินของภาษาละเมิดภาระผูกพันตามกฎหมายของประเทศไทยภายใต้ 26 บทความของ ICCPR.543.7 วิธีการไม่โจ่งแจ้งแบบ: แบบจำลองสเกลเลื่อนแล้ววิธีการวิธีการสถานการณ์ในประเทศไทยที่เหมาะสมและชิดขอบในนโยบายภาษามลายูมีผลต่อชนกลุ่มน้อย อาจพบคำตอบในสิ่งบางครั้งอธิบายเป็นการ'เลื่อนมาตราส่วน' รูปแบบ และที่นำเสนอในรูปแบบต่าง ๆ สำหรับตัวอย่าง บท 8 ของกฎบัตรยุโรปสำหรับภูมิภาคหรือชนกลุ่มน้อยภาษาต้องการสถานะการให้ปริญญามากกว่าการใช้ภาษาในการศึกษาเป็นจำนวน increases.55 ผู้รับผลประโยชน์ นี้หมายถึงที่ใหญ่จำนวนพูดภาษาชนกลุ่มน้อยในภูมิภาค การควรใช้ภาษาของตนเองมากขึ้นใน place.56 ไปนี้'เลื่อนมาตราส่วน' รุ่น ชนกลุ่มน้อยที่มาเลย์ เนื่องจากพวกเขาเป็นประมาณ 80ร้อยละของประชากรในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ควรจะได้รับสิทธิ์ต่ำสุดด้านขวาของหอศิลป์เพื่อศึกษาสถานะรอง หรือพบบางส่วนของปีอก ในตน language.57 ใต้กรณีแอฟริกาตะวันตก (ระยะสอง) ยืนยันที่จากที่ภาษาศาสตร์ความแตกต่างของกลุ่มชนกลุ่มน้อย มันจะมีความเหมาะสม และ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เปอร์เซ็นต์ของประชากรและมีความเข้มข้นส่วนใหญ่อยู่ในภาคใต้ของประเทศไทย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็น
'จำนวนมากของบุคคลที่มีความเข้มข้นในพื้นที่. นโยบายภาษาของไทยดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าเป็นการเลือกปฏิบัติในความรู้สึกว่ามันไม่ได้ให้การศึกษาและบริการสำหรับรัฐชนกลุ่มน้อยมาเลย์ในภาษามาเลย์ นอกจากนี้ในฐานะที่ก่อนหน้านี้กล่าวถึงเจ้าหน้าที่ของรัฐในภาคใต้ส่วนใหญ่เป็นชาวพุทธไทยที่ไม่ได้พูดภาษามาเลย์ นี้ได้นำไปสู่การ miscommunication มากระหว่างมาเลย์และรัฐofficials.52 ความเข้มข้นสูงของมาเลเซียในใบสำคัญแสดงสิทธิที่ภาคใต้การปรากฏตัวของหน่วยงานของรัฐที่สามารถพูดlanguage.53 มลายูดังนั้นความล้มเหลวที่จะให้มาเลย์กับประชาชนเจ้าหน้าที่ที่สามารถพูดคุยภาษามาเลย์จำนวนพิเศษนโยบายภาษา (ในความโปรดปรานของภาษาไทยเท่านั้น) ซึ่งอาจจะกล่าวว่าเป็นที่ไม่มีเหตุผลและไม่ยุติธรรมในสถานการณ์และดังนั้นจึงจะถือว่าเป็นการเลือกปฏิบัติบนพื้นดินของภาษาในการละเมิดข้อผูกพันทางกฎหมายของไทยภายใต้มาตรา26 ของ ICCPR.54 3.7 วิธีการไม่เลือกปฏิบัติ: รุ่นเลื่อนชั่งแล้วที่จะเข้าใกล้สถานการณ์ในภาคใต้ของประเทศไทยที่มีความเหมาะสมและเป็นธรรมในแง่ของนโยบายที่มีผลต่อภาษามลายูชนกลุ่มน้อย? คำตอบที่อาจพบได้ในสิ่งที่บางครั้งเป็น'เลื่อนระดับ' รูปแบบและที่จะนำเสนอในรูปแบบต่างๆ สำหรับตัวอย่างเช่นมาตรา 8 ของกฎบัตรสำหรับภูมิภาคยุโรปหรือชนกลุ่มน้อยภาษาต้องมีรัฐให้ระดับสูงของการใช้ภาษาในการศึกษาเป็นจำนวนของผลประโยชน์increases.55 นี้หมายความว่าขนาดใหญ่จำนวนของลำโพงของภาษาชนกลุ่มน้อยในภูมิภาคที่ส่วนใหญ่ที่ใช้ภาษาของพวกเขาควรจะอยู่ใน place.56 ในการปฏิบัติตามนี้ 'เลื่อนระดับ' รุ่นชนกลุ่มน้อยชาวมาเลย์เพราะพวกเขาเป็นประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ของประชากรในจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ควรจะได้รับสิทธิให้น้อยที่สุดด้านขวาของเด็กก่อนวัยเรียนเพื่อการศึกษาของรัฐรองหรือเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของปีที่ผ่านมาการศึกษาใน language.57 ของตัวเองใต้กรณีแอฟริกาตะวันตก(ระยะที่สอง) ยืนยันว่าเนื่องจากภาษาที่แตกต่างกันของชนกลุ่มน้อยก็จะถือว่าเหมาะสมและ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เปอร์เซ็นต์ของประชากร และส่วนใหญ่มีความเข้มข้นในภาคใต้
) เห็นได้ชัดว่า พวกเขาเป็น ' เป็นจํานวนมากบุคคล
ความเข้มข้นในภูมิภาค .
นโยบายภาษาไทยได้ ดังนั้นจะกล่าวว่าเป็นการเลือกปฏิบัติใน
ความรู้สึกมันไม่ได้ให้บริการการศึกษาของรัฐและสำหรับ
มลายูส่วนน้อยในภาษามาเลย์ . นอกจากนี้ ก่อนหน้านี้
กล่าวถึง เจ้าหน้าที่รัฐในภาคใต้ส่วนใหญ่เป็นพุทธศาสนิกชนชาวไทยที่
อย่าพูดภาษามาเลย์ . นี้ได้นำไปสู่มาก miscommunication
ระหว่างมาเลย์และรัฐ officials.52 ความเข้มข้นสูงของมาเลเซีย
ในภาคใต้แสดงสถานะของเจ้าหน้าที่รัฐที่สามารถพูดภาษามลายู language.53
ดังนั้นความล้มเหลวให้กับสาธารณะ
มาเลเซียเจ้าหน้าที่ที่สามารถพูดภาษามาเลย์านนโยบายภาษาพิเศษ
( ในความโปรดปรานของภาษาไทยเท่านั้น ) ซึ่งอาจกล่าวได้
จะไม่มีเหตุผลและใช้ในสถานการณ์เช่นนี้ และดังนั้นจึงเป็นค่า

บนพื้นดินของภาษาในการละเมิดพันธกรณีทางกฎหมาย
ประเทศไทยภายใต้มาตรา 26 ของ ICCPR . 54
ไม่พินิจพิเคราะห์แนวทาง : 3.7การเลื่อนระดับแบบ
แล้วที่จะเข้าถึงสถานการณ์ในภาคใต้ที่เหมาะสม
และเหตุผลในแง่ของภาษานโยบายมีผลต่อมาเลย์
ส่วนน้อย ? คำตอบอาจจะพบในสิ่งที่บางครั้งอธิบายเป็นนางแบบ
'sliding-scale ' ที่นำเสนอในรูปแบบต่าง ๆ สำหรับ
ตัวอย่าง ข้อที่ 8 ของกฎบัตรสำหรับภูมิภาคยุโรปหรือชนกลุ่มน้อย
ภาษาต้องการรัฐให้มากกว่า ระดับของการใช้ภาษาใน
การศึกษาเป็นหมายเลขผู้รับประโยชน์ increases.55 เห็นว่า
ขนาดใหญ่จำนวนของลำโพงของภาษาชนกลุ่มน้อยในภูมิภาค การใช้ภาษาของพวกเขา
ควร place.56 ตามนี้
'sliding-scale ' แบบมลายูส่วนน้อย เนื่องจากพวกเขาเป็นรอบ 80
เปอร์เซ็นต์ของประชากรในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ควรมีสิทธิที่จะถูก
อย่างน้อยระดับอนุบาลถึงมัธยมศึกษาของรัฐ หรือเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนปี
อย่างมากใน language.57 ของตัวเองทางใต้
แอฟริกาตะวันตกกรณี ( ระยะที่สอง ) ยืนยันว่า เนื่องจากความแตกต่างด้านภาษา
ของชนกลุ่มน้อย ก็จะถือว่า ที่เหมาะสมและ