After cooking, the grains were drai

After cooking, the grains were drained and supplemented with 0.35% CaCO3and 0.01% CaSO4. These grains
(70 g) were packed into small glass jars and were sterilizedin an autoclave at 121 ºC for 90 min. After cooling,
each jar was inoculated with 4 agar discs, 5 mm diameter, containing mycelium, and the jars were incubated in
the dark, at room temperature, for 15 d.
2.2 Substrates and environmental conditions for mushroom production
The following substrates were obtained from local farms and were used for this study: eucalypt sawdust,
corncobs, eucalypt bark, coffee husks and sugarcane bagasse (Table 1). Except for the control substrate, which
lacked supplementation, all of the substrates were supplemented with 20% rice bran (w/w) or 0.5% urea (w/w).
All of the substrates except the coffee husks were crushed and passed through a 0.5-mm sieve. The coffee husks
were boiled for 2 h and were centrifuged, 1800 rpm x 5 min (Silva et al., 2012). The substrates were humidified
until a moisture content of 70% was reached. The substrates were packed into polyethylene bags and were
sterilized twice in an autoclave at 121 ºC for 90 min. After sterilization, each bag was inoculated using 70 g of
spawn and was incubated in the dark at room temperature for 20 d.
2.3 Mushroom harvesting
After incubation period, the bags were transferred to a cultivation chamber at 25 ± 2 ºC and 90% relative air
humidity in the presence of light throughout the entire harvesting period. The mushrooms were harvested at
maximum development but with the hat closed. The mushrooms were weighed to determine their biological
efficiency (BE), which was calculated with the following equation: BE = (fresh mass of mushroom / dry mass of
substrate) x 100.
2.4 Nutritional composition
For mineral content determination, the dried mushrooms were triturated and submitted to nitroperchloric
digestion (Tedesco, Gianello, Bissani, Bohnen, & Volkweiss; 1995). Phosphorus content was determined by a
colorimetric method (Murphy & Riley, 1962). The mushrooms’ calcium and magnesium contents were
determined by atomic absorption spectrometry, and potassium content was measured by flame spectrometry
(Thiers & Hviid, 1962). Total protein content was determined by the Kjeldahl method using a conversion factor
of 4.38 (Guo, Lin & Lin, 2007). Soluble protein content was determined with a colorimetric method (Bradford,
1976) using bovine serum albumin as a standard. All analyses were performed in duplicate.
β-glucan content was performed in triplicate according to the methodology employed by Park, Ikegakim,
Alencar, & Aguiar (2003).The concentration of β-glucan in the mushrooms was calculated with the following
equation: β-glucan (g 100 g-1) = glucose (100 g-1) x 0.9. The correction factor of 0.9 takes into account the
structural differences between free glucose and β-glucan.
2.5 Statistical analysis
The experiment was designed in completed and randomized blocks with five replicates. The data were subjected
to analysis of variance and mean values were compared by Tukey’s test (p < 0.05) using Saeg software (version
9.1, Federal University of Viçosa).
3. Results
Regardless of the substrate used for cultivation, supplementation with nitrogen increased the mushrooms’ BEs
(Figure 1). The highest BE was achieved with rice bran supplementation, especially when the mushrooms’
substrates were based on sugarcane bagasse and eucalypt bark. When rice bran and urea supplementation were
compared, the best results were yielded by rice bran supplementation, especially when sugarcane bagasse,
corncobs and coffee husks were used as substrates (Figure 1).
The influence of nitrogen supplementation on the level of mineral absorption was directly related to the
composition of the substrate (Table 2). The supplementation of substrates with rice bran affected positively the
level of phosphorus absorption while urea supplementation affected negatively.
For most substrates, nitrogen supplementation did not affect the percentages of protein in the mushrooms (Table
3). However, urea supplementation decreases the protein content in both strains when they were cultivated in
eucalypt sawdust. Furthermore, the protein content of PLO 2 strain grown in sugarcane bagasse supplemented
with urea increased 33.60% compared to the control, and the protein content of the PLO 6 strain grown in
sugarcane bagasse or eucalypt bark supplemented with rice bran decreased 32.77 and 19.05%, respectively,
compared to the control (Table 3).
Urea supplementation increased the soluble protein content increased 8.72% compared to the control, and the
β-glucan content increased 20.87% with rice bran and 17.65% with urea supplementations (Table 4).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากการทำอาหาร ธัญพืชได้ระบายออก และเสริม ด้วย 0.35% CaCO3and 0.01% CaSO4 ธัญพืชเหล่านี้ (70 กรัม) ถูกบรรจุลงในขวดแก้วขนาดเล็ก และมี sterilizedin ด้วยการที่ 121 ºC สำหรับ 90 นาที หลังจากทำความเย็น แต่ละขวดถูก inoculated กับดิสก์ agar 4, 5 มม.เส้นผ่าศูนย์กลาง ประกอบด้วย mycelium และขวดถูก incubated ใน มืด อุณหภูมิห้อง สำหรับ 15 d 2.2 พื้นผิวและสภาพแวดล้อมการผลิตเห็ด พื้นผิวต่อไปนี้ได้รับมาจากฟาร์มท้องถิ่น และใช้สำหรับการศึกษานี้: eucalypt ขี้เลื่อย corncobs เปลือก eucalypt แพ้ง่ายกาแฟ และชานอ้อยอ้อย (ตารางที่ 1) ยกเว้นพื้นผิวการควบคุม การ ขาดแห้งเสริม ทั้งหมดของพื้นผิวถูกเสริม ด้วยรำข้าว 20% (w/w) หรือยูเรีย 0.5% (w/w) ทุกพื้นผิวยกเว้นแพ้ง่ายกาแฟที่บด และผ่านตะแกรง 0.5 มิลลิเมตร แพ้ง่ายกาแฟ ถูกต้มสำหรับ 2 h และถูก centrifuged, 1800 รอบต่อนาที x 5 นาที (Silva et al., 2012) พื้นผิวถูก humidified จนกระทั่งความชื้น 70% แล้ว พื้นผิวถูกบรรจุลงในถุงพลาสติก และได้ sterilized สองในตัวด้วยที่ 121 ºC สำหรับ 90 นาที หลังจากฆ่าเชื้อ แต่ละถุงมี inoculated ใช้ 70 กรัมของ วางไข่ และเป็น incubated ในมืดอุณหภูมิห้องสำหรับ 20 d 2.3 เห็ดเก็บเกี่ยว หลังจากระยะฟักตัว กระเป๋าถูกโอนย้ายไปที่หอปลูกที่ 25 ± 2 ºC และอากาศสัมพัทธ์ 90% ความชื้นในต่อหน้าของไฟตลอดทั้ง harvesting เห็ดได้เก็บเกี่ยวผลผลิตที่ พัฒนาสูงสุดมีหมวกปิด เห็ดได้ชั่งน้ำหนักเพื่อตรวจสอบทางชีวภาพของ ประสิทธิภาพ (จะ), ซึ่งมีคำนวณ ด้วยสมการต่อไปนี้: = (สดมวลของมวลเห็ด / แห้งของ พื้นผิว) x 100 2.4 องค์ประกอบทางโภชนาการ สำหรับการกำหนดเนื้อหาแร่ เห็ดแห้ง triturated และส่งมาที่ nitroperchloric ย่อยอาหาร (Tedesco, Gianello, Bissani, Bohnen, & Volkweiss, 1995) ฟอสฟอรัสเนื้อหาถูกกำหนดโดยการ วิธีเทียบเคียง (เมอร์ฟี่และ Riley, 1962) เนื้อหาแคลเซียมและแมกนีเซียมของเห็ดได้ ตามดูดกลืนโดยอะตอม spectrometry และโพแทสเซียมเนื้อหาถูกวัด โดย spectrometry เปลวไฟ (Thiers & Hviid, 1962) กำหนดรวมโปรตีน ด้วยวิธี Kjeldahl ใช้ตัวแปลง ของ 4.38 (กัว หลินและหลิน 2007) โปรตีนที่ละลายน้ำได้กำหนด ด้วยวิธีการเทียบเคียง (แบรดฟอร์ด 1976) ใช้วัว serum albumin เป็นมาตรฐาน วิเคราะห์ทั้งหมดถูกทำสำเนา Β-glucan เนื้อหางานใน triplicate ตามวิธีที่ว่าสวน Ikegakim Alencar, & Aguiar (2003)มีคำนวณความเข้มข้นของβ-glucan ในเห็ดที่ มีต่อไปนี้ สมการ: β-glucan (g 100 g-1) =กลูโคส (100 g-1) x 0.9 ตัวแก้ไขของ 0.9 จะพิจารณา ความแตกต่างทางโครงสร้างระหว่างน้ำตาลกลูโคสฟรีและβ-glucan 2.5 วิเคราะห์ทางสถิติ การทดลองถูกออกแบบในบล็อกเสร็จสมบูรณ์ และ randomized ด้วยเหมือนกับห้า ข้อมูลถูกต้อง การวิเคราะห์ผลต่างของค่าเฉลี่ย ค่าถูกเปรียบเทียบ โดยการทดสอบของ Tukey (p < 0.05) โดยใช้ซอฟต์แวร์ Saeg (รุ่น 9.1 สหพันธ์มหาวิทยาลัย Viçosa) 3. ผลลัพธ์ ไม่ว่าพื้นผิวที่ใช้สำหรับเพาะปลูก แห้งเสริม ด้วยไนโตรเจนเพิ่มขึ้นด้านข้างของเห็ด (รูป 1) จะสูงสุดสำเร็จกับแห้งเสริมรำข้าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อของเห็ด พื้นผิวได้ตามชานอ้อยอ้อยและ eucalypt เปลือก เมื่อข้าวรำ และแห้งเสริมยูเรียได้ แห้งเสริมรำข้าว เปรียบเทียบ หาผลลัพธ์ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออ้อยกากอ้อย corncobs และแพ้ง่ายกาแฟถูกใช้เป็นพื้นผิว (รูปที่ 1) อิทธิพลของไนโตรเจนแห้งเสริมในระดับของการดูดซึมแร่ธาตุเกี่ยวข้องโดยตรงกับการ องค์ประกอบของพื้นผิว (ตาราง 2) แห้งเสริมของพื้นผิวกับรำข้าวที่ได้รับผลกระทบเชิงบวก ระดับการดูดซึมฟอสฟอรัสขณะแห้งเสริมยูเรียที่ได้รับผลกระทบในเชิงลบ สำหรับพื้นผิวมากที่สุด ไนโตรเจนแห้งเสริมไม่มีผลต่อเปอร์เซ็นต์โปรตีนในเห็ด (ตาราง 3) อย่างไรก็ตาม แห้งเสริมยูเรียลดโปรตีนในทั้งสองสายพันธุ์เมื่อพวกเขาถูกปลูกใน eucalypt ขี้เลื่อย นอกจากนี้ เสริมโปรตีนของ PLO 2 ต้องใช้ปลูกอ้อยชานอ้อย ด้วยยูเรียเพิ่มขึ้น 33.60% เมื่อเทียบกับตัวควบคุม และโปรตีนของ PLO 6 พันธุ์ที่ปลูกใน อ้อยชานอ้อยหรือ eucalypt เปลือกเสริม ด้วยรำข้าวลดลง 32.77 และ 19.05% ตามลำดับ เมื่อเทียบกับตัวควบคุม (ตาราง 3) ยูเรียแห้งเสริมโปรตีนละลายเพิ่มเนื้อหาเพิ่มขึ้น 8.72% เมื่อเทียบกับตัวควบคุม และ เนื้อหาβ-glucan เพิ่ม 20.87% กับรำข้าวและ 17.65% กับยูเรีย supplementations (ตาราง 4)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากการปรุงอาหารธัญพืชถูกเนื้อและเสริมด้วย 0.35% 0.01% CaCO3and CaSO4 ธัญพืชเหล่านี้
(70 กรัม) ได้รับการบรรจุลงในขวดแก้วขนาดเล็กและถูก sterilizedin นึ่งที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 90 นาที หลังจากที่ระบายความร้อน
ในแต่ละขวดถูกเชื้อด้วย 4 แผ่นวุ้นขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 มมที่มีเส้นใยและขวดถูกบ่มใน
ที่มืดที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 15 ง.
2.2 พื้นผิวและสภาพแวดล้อมในการผลิตเห็ด
พื้นผิวดังต่อไปนี้ที่ได้รับจาก ฟาร์มท้องถิ่นและถูกนำมาใช้สำหรับการศึกษานี้: ขี้เลื่อย eucalypt,
ซังข้าวโพดเปลือก eucalypt, แกลบกาแฟและอ้อยชานอ้อย (ตารางที่ 1) ยกเว้นพื้นผิวการควบคุมซึ่ง
ขาดการเสริมทั้งหมดของพื้นผิวที่ได้รับการเสริมด้วยรำข้าว 20% (w / W) หรือยูเรีย 0.5% (w / W).
ทั้งหมดของพื้นผิวยกเว้นเปลือกเครื่องชงกาแฟที่ถูกบดและผ่าน ตะแกรง 0.5 มม แกลบกาแฟ
ถูกต้มเป็นเวลา 2 ชั่วโมงและได้รับการหมุนเหวี่ยง, 1,800 รอบต่อนาที x 5 นาที (ซิลวา et al., 2012) พื้นผิวที่ถูกความชื้น
จนความชื้น 70% ก็มาถึง พื้นผิวที่ถูกบรรจุลงในถุงพลาสติกชนิดความและได้รับการ
ฆ่าเชื้อครั้งที่สองในหม้อนึ่งความดันที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 90 นาที หลังจากที่ฆ่าเชื้อ, กระเป๋าแต่ละคนถูกใช้เชื้อ 70 กรัม
วางไข่และถูกบ่มในที่มืดที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 20 ง.
2.3 เก็บเกี่ยวเห็ด
หลังจากระยะเวลาการบ่มถุงถูกย้ายไปห้องเพาะปลูกที่อุณหภูมิ 25 ± 2 องศาเซลเซียสและ 90% ของอากาศ
ความชื้นในที่ที่มีแสงตลอดระยะเวลาเก็บเกี่ยวทั้งหมด เห็ดถูกเก็บเกี่ยวใน
การพัฒนาสูงสุด แต่มีหมวกปิด เห็ดถูกชั่งน้ำหนักเพื่อตรวจสอบทางชีวภาพของพวกเขา
ที่มีประสิทธิภาพ (BE) ซึ่งได้รับการคำนวณด้วยสมการดังต่อไปนี้: BE = (มวลสดเห็ด / มวลแห้งของ
พื้นผิว) x 100.
2.4 องค์ประกอบทางโภชนาการ
สำหรับการกำหนดปริมาณแร่ธาตุ, เห็ดแห้งด้วย triturated และส่งไป nitroperchloric
การย่อยอาหาร (Tedesco, Gianello, Bissani, Bohnen และ Volkweiss; 1995) เนื้อหาฟอสฟอรัสถูกกำหนดโดย
วิธีการสี (เมอร์ฟี่และไรลีย์, 1962) แคลเซียมเห็ด 'และเนื้อหาแมกนีเซียมถูก
กำหนดโดยการดูดซึม spectrometry อะตอมและเนื้อหาโพแทสเซียมโดยวัดจาก spectrometry เปลวไฟ
(Thiers & Hviid 1962) ปริมาณโปรตีนทั้งหมดถูกกำหนดโดยวิธี Kjeldahl โดยใช้ปัจจัยการแปลง
ของ 4.38 (Guo หลินและหลิน, 2007) ปริมาณโปรตีนที่ละลายน้ำได้ถูกกำหนดด้วยวิธีการสี (แบรด,
1976) โดยใช้ซีรั่มอัลบูมิวัวเป็นมาตรฐาน การวิเคราะห์ทั้งหมดถูกดำเนินการในที่ซ้ำกัน.
β-กลูแคนเนื้อหาที่ได้ดำเนินการในเพิ่มขึ้นสามเท่าตามวิธีการว่าจ้างโดยปาร์ค Ikegakim,
โลคอนและ Aguiar (2003) ความเข้มข้นของβ-กลูแคนในเห็ดที่คำนวณได้มีดังต่อไปได้โดยง่าย
สม: β -glucan (กรัม 100 กรัม-1) = กลูโคส (100 กรัม-1) x 0.9 ปัจจัยการแก้ไข 0.9 คำนึงถึง
ความแตกต่างระหว่างโครงสร้างกลูโคสฟรีและβ-กลูแคน.
2.5 การวิเคราะห์สถิติ
การทดลองได้รับการออกแบบในบล็อกเสร็จและสุ่มห้าซ้ำ ข้อมูลที่ถูกยัดเยียด
การวิเคราะห์ความแปรปรวนและค่าเฉลี่ยมาเปรียบเทียบโดยการทดสอบของ Tukey (p <0.05) โดยใช้ซอฟแวร์ Saeg (รุ่น
9.1, มหาวิทยาลัยแห่งชาติViçosa).
3 ผล
โดยไม่คำนึงถึงสารตั้งต้นที่ใช้ในการเพาะปลูกเสริมด้วยไนโตรเจนเพิ่มขึ้น Bes เห็ด '
(รูปที่ 1) พ.ศ. สูงสุดก็ประสบความสำเร็จกับการเสริมรำข้าวโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็ด '
พื้นผิวที่อยู่บนพื้นฐานของชานอ้อยและเปลือกไม้ eucalypt เมื่อรำข้าวและอาหารเสริมยูเรียได้รับการ
เปรียบเทียบผลลัพธ์ที่ดีที่สุดได้รับการยอมแพ้โดยการเสริมรำข้าวโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อชานอ้อย,
เปลือกและซังข้าวโพดกาแฟถูกนำมาใช้เป็นพื้นผิว (รูปที่ 1).
อิทธิพลของการเสริมไนโตรเจนในระดับของการดูดซึมแร่ธาตุที่เป็นโดยตรง ที่เกี่ยวข้องกับ
องค์ประกอบของพื้นผิว (ตารางที่ 2) อาหารเสริมของพื้นผิวที่มีรำข้าวได้รับผลกระทบในเชิงบวก
ในระดับของการดูดซึมฟอสฟอรัสในขณะที่การเสริมยูเรียได้รับผลกระทบในทางลบ.
สำหรับพื้นผิวส่วนใหญ่เสริมไนโตรเจนไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออัตราร้อยละของโปรตีนในเห็ด (ตารางที่
3) อย่างไรก็ตามการเสริมยูเรียลดปริมาณโปรตีนในทั้งสองสายพันธุ์เมื่อพวกเขาได้รับการปลูกฝังใน
ขี้เลื่อย eucalypt นอกจากนี้ปริมาณโปรตีนของสายพันธุ์ PLO 2 ปลูกในอ้อยชานอ้อยเสริม
ด้วยปุ๋ยยูเรียที่เพิ่มขึ้น 33.60% เมื่อเทียบกับการควบคุมและปริมาณโปรตีนของสายพันธุ์ PLO 6 ปลูกใน
ชานอ้อยหรือเปลือก eucalypt เสริมด้วยรำข้าวลดลง 32.77 และ 19.05% ตามลำดับ
เมื่อเทียบกับการควบคุม (ตารางที่ 3).
การเสริมยูเรียเพิ่มปริมาณโปรตีนที่ละลายน้ำได้เพิ่มขึ้น 8.72% เมื่อเทียบกับการควบคุมและ
เนื้อหาβ-glucan ที่เพิ่มขึ้น 20.87% โดยมีรำข้าวและ 17.65% โดยมีการเสริมอาหารด้วยปุ๋ยยูเรีย (ตารางที่ 4)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากการปรุงอาหารธัญพืชคือ อ่อนเพลีย และเสริมด้วย 0.35 % caco3and 0.01% การระเบิด . ธัญพืชเหล่านี้
( 70 กรัม ) ถูกบรรจุลงในขวดแก้วขนาดเล็ก และ sterilizedin เป็นหม้อฆ่าเชื้อที่ 121 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 90 นาที หลังจากºเย็น
แต่ละกระปุกที่ใส่ 4 วุ้นแผ่น เส้นผ่าศูนย์กลาง 5 มิลลิเมตร ประกอบด้วยเส้นใย และโอ่งถูกบ่มใน
มืดที่อุณหภูมิห้อง 15 d .
2 .2 พื้นผิวและสภาพสิ่งแวดล้อมเพื่อการผลิตเห็ด
สารอาหารต่อไปนี้ได้มาจากฟาร์มท้องถิ่น และถูกใช้เพื่อการศึกษา : ยูคาลิปตัสขี้เลื่อย เปลือกไม้ยูคาลิปตัส
ซังข้าวโพด , กาแฟ , แกลบและชานอ้อย ( ตารางที่ 1 ) ยกเว้นพื้นผิวการควบคุมซึ่ง
ขาดการเสริมทั้งหมดของพื้นผิวที่ถูกเสริมด้วยรำข้าว 20 % ( w / w ) หรือยูเรีย 0.5% ( w / w )
ทุกพื้นผิวยกเว้นกาแฟเปลือกที่ถูกบดและผ่าน 0.5-mm ตะแกรง เปลือกมาต้มกาแฟ
2 H และที่ระดับ 1 , 800 รอบต่อนาที X 5 นาที ( ซิลวา et al . , 2012 ) เมื่อถูก humidified
จนกระทั่งความชื้น 70% ครบ เมื่อถูกบรรจุลงในถุง polyethylene และฆ่าเชื้อในหม้อนึ่งความดัน
สองครั้งที่ 121 ºนาน 90 นาทีหลังจากฆ่าเชื้อแต่ละถุงเป็นเชื้อที่ใช้ 70 กรัม
วางไข่และเลี้ยงในที่มืดอุณหภูมิห้อง 20 D .

หลังจากระยะเวลาการเก็บเกี่ยวและเห็ด , ถุงถูกย้ายไปปลูกห้อง 25 ± 2 º C และ 90% ความชื้นสัมพัทธ์อากาศ
ต่อหน้าแสงตลอดระยะเวลาการเก็บเกี่ยว ทั้งหมด เห็ดที่ถูกเก็บเกี่ยว
การพัฒนาสูงสุด แต่ใส่หมวกปิด เห็ดถูกชั่งน้ำหนักเพื่อตรวจสอบประสิทธิภาพทางชีวภาพ
( จะ ) ซึ่งคำนวณด้วยสมการต่อไปนี้ : = ( มวลของเห็ดสด / แห้งของพื้นผิว
) x 100

หา 2.4 โภชนาการองค์ประกอบเนื้อหาแร่ , เห็ดแห้งเป็น triturated และยื่นให้การย่อยอาหาร nitroperchloric
( tedesco gianello , ,bissani bohnen & , , volkweiss ; 1995 ) ฟอสฟอรัสเนื้อหาถูกกำหนดโดย
พระชานุ ( เมอร์ฟี่&ไรลีย์ , 1962 ) เห็ด ' แคลเซียมและแมกนีเซียมเนื้อหา
กำหนดโดย Atomic absorption spectrometry และปริมาณโพแทสเซียมที่ถูกวัดโดยวิธีเฟลม
( เธียร์& hviid , 1962 ) ปริมาณโปรตีนทั้งหมดถูกกำหนดโดยวิธีเจลดาห์ลใช้ตัวประกอบการแปลง
4 .38 ( กั๋วหลิน&หลิน , 2007 ) ปริมาณโปรตีน ตั้งใจกับพระชานุ ( Bradford
1976 ) ใช้อัลบูมินเป็นมาตรฐาน ทั้งหมดที่วิเคราะห์ได้ในที่ซ้ำกัน บีตา - กลูแคน
เนื้อหาเป็นการทำสำเนาสามฉบับตามวิธีการที่ใช้โดย ปาร์ค ikegakim alencar
, , & aguiar ( 2003 )ความเข้มข้นของบีตา - กลูแคนในเห็ดคือการคำนวณด้วยสมการต่อไปนี้
: บีตา - กลูแคน ( G 100 G-1 ) = กลูโคส ( 100 G-1 ) x 0.9 การแก้ไขปัจจัย 0.9 ใช้เวลาเข้าบัญชี
ข้อแตกต่างระหว่างโครงสร้าง และบีตา - กลูแคนกลูโคสฟรี . 2.5 การวิเคราะห์สถิติ

ทดลองออกแบบแล้วเสร็จและบล็อกที่มีห้าแบบ ได้แก่ ข้อมูลถูก
การวิเคราะห์ความแปรปรวนและเปรียบเทียบโดยการทดสอบค่าทดสอบความแตกต่างทางสถิติ ( P < 0.05 ) การใช้ซอฟต์แวร์ saeg ( รุ่น
ส่วนแห่งชาติมหาวิทยาลัย 6 5 ส่วน )
3 ผลลัพธ์
ไม่ว่าพื้นผิวที่ใช้ในการเสริมไนโตรเจนเพิ่มเห็ด ' คือ
( รูปที่ 1 ) สูงสุดได้สําเร็จ ด้วยอาหารเสริมน้ำมันรำข้าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็ด '
พื้นผิวตามชานอ้อย และยูคาลิปตัส เปลือก เมื่อน้ำมันรำข้าวและยูเรียเสริมถูก
เปรียบเทียบผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือ หา โดยอาหารเสริมน้ำมันรำข้าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออ้อย ชานอ้อย แกลบ และซังข้าวโพด
กาแฟที่ใช้พื้นผิว ( รูปที่ 1 ) อิทธิพลของการเสริม
ไนโตรเจนในระดับการดูดซึมของแร่ธาตุที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับ
องค์ประกอบของพื้นผิว ( ตารางที่ 2 ) เสริมสารอาหารกับรำข้าวมีผลต่อการดูดซึมฟอสฟอรัสในขณะที่
ระดับของยูเรียต่อผลกระทบในทางลบ
สำหรับพื้นผิวมากที่สุด การเสริมไนโตรเจนไม่มีผลต่อเปอร์เซ็นต์โปรตีนในเห็ด ( โต๊ะ
3 ) อย่างไรก็ตามการเสริมยูเรียลดปริมาณโปรตีนในทั้งสองสายพันธุ์เมื่อปลูกใน
ยูคาลิปตัสขี้เลื่อย นอกจากนี้ ปริมาณโปรตีนของโพล 2 สายพันธุ์ที่ปลูกในกากอ้อยเสริม
33.60 ยูเรียเพิ่มขึ้น 50% เมื่อเทียบกับการควบคุม และปริมาณโปรตีนของโพล 6 สายพันธุ์ที่ปลูกใน
กากอ้อยหรือเปลือกยูคาลิปตัสเสริมด้วยรำข้าวเพิ่มขึ้น 32.77 และ 19 .05 ตามลำดับ เมื่อเทียบกับการควบคุม
( ตารางที่ 3 )
ยูเรียเสริมเพิ่มปริมาณโปรตีนเพิ่มขึ้น 8.72 % เมื่อเทียบกับการควบคุม และบีตา - กลูแคน
เนื้อหาเพิ่มเหยียดข้อเข่าด้วยน้ำมันรำข้าวและหุ้นด้วยยูเรีย supplementations ( ตารางที่ 4 )