Throughout our analysis, we have as

Throughout our analysis, we have assumed that both the drop and bath deformations are dissipated between impacts, an assumption that breaks down as one approaches the Faraday threshold. Then, the purely vertical bouncing states can be destabilized by the standing waves, giving rise to walking states, an effect to be treated in MBII. There, we couple the drop’s vertical dynamics, as described herein, to its horizontal dynamics. In order to determine the amplitude of the standing waves created and the tangential acceleration they impart to the drop, it is necessary to know the impact phase and the temporal dependence of the reaction force. The model for the vertical dynamics developed herein provides this information, the absence of which is responsible for the shortcomings of previous theoretical descriptions (Couder et al. 2005b; Eddi et al. 2011b) of this relatively subtle system.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตลอดทั้งการวิเคราะห์ของเรา เราได้สันนิษฐานว่า หล่นและน้ำ deformations มี dissipated ระหว่างผลกระทบ อัสสัมชัญที่แบ่งเป็นหนึ่งใกล้ถึงขีดจำกัดของฟาราเดย์ แล้ว สามารถ destabilized อเมริกาใหญ่แนวตั้งเพียงอย่างเดียว โดยคลื่นยืน ให้ขึ้นไปอยู่อเมริกา ผลได้รับใน MBII มี เราคู่ของฝากแนว dynamics ดังที่นี้ การ dynamics ของแนวนอน เพื่อกำหนดความกว้างของคลื่นยืนสร้างและเร่ง tangential ที่พวกเขาสอนแบบหล่น มันจำเป็นต้องรู้ระยะของผลกระทบและการอาศัยชั่วคราวของแรงปฏิกิริยา แบบจำลองการเปลี่ยนแปลงแนวพัฒนาซึ่งแสดงข้อมูลนี้ การขาดงานที่รับผิดชอบของคำอธิบายทฤษฎีก่อนหน้านี้ (Couder et al. 2005b Eddi et al. 2011b) ของระบบนี้ค่อนข้างละเอียด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตลอดการวิเคราะห์ของเราเราได้สันนิษฐานว่าทั้งสองลดลงและรูปร่างอาบน้ำที่มีการกระจายระหว่างผลกระทบสมมติฐานที่หยุดพักลงเป็นหนึ่งในวิธีการเกณฑ์ฟาราเดย์ จากนั้นรัฐใหญ่ในแนวตั้งได้อย่างหมดจดสามารถ destabilized โดยคลื่นยืนให้สูงขึ้นเพื่อเดินรัฐผลที่จะได้รับการรักษาใน MBII มีเราสองสามลดลงของการเปลี่ยนแปลงแนวตั้งตามที่อธิบายไว้ในที่นี้เพื่อการเปลี่ยนแปลงของแนวนอน เพื่อตรวจสอบความกว้างของคลื่นยืนที่สร้างขึ้นและเร่งวงที่พวกเขาแจ้งให้ลดลงก็เป็นสิ่งจำเป็นที่จะรู้ว่าขั้นตอนการกระแทกและการพึ่งพาอาศัยชั่วคราวของแรงปฏิกิริยา แบบจำลองสำหรับการเปลี่ยนแปลงในแนวตั้งในที่นี้ได้รับการพัฒนาให้ข้อมูลนี้ขาดซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบสำหรับข้อบกพร่องของคำอธิบายทฤษฎีก่อนหน้า (Couder et al, 2005b. Eddi et al, 2011b.) ระบบนี้ค่อนข้างละเอียดอ่อน